«سلام توانای عزیز! از کار در کوره‌های آجرپزی پستی گذاشته بودید. من یکی از آن کودکان بودم. در یکی از همین کوره‌ها به دنیا آمدم و مدت ۲۰ سال در آن‌جا کار کردم.

تک‌تک خاطرات آن دوران در من زنده شد؛ چه خاطرات خوب و چه بد، ولی متاسفانه بدش بیش‌تر و بیش‌تر.

بیست سال خاک خوردم و کار کردم. فقط در شبانه‌روز حدود ۳، ۴ ساعت می‌خوابیدم. ای کاش هیچ وقت کوره‌ای در روی این کره خاکی وجود نداشته باشد.

گرما، فشار جنس مخالف، اداره کار، سختی درد پریود و کار مشقت‌بار و استرس برای آجرزدن زیاد خاک، نبود امکانات، همه و همه ... کار طاقت‌فرسا بود.

یعنی دقیقا می‌تونم بگم انسان نبودم. چنان انرژی‌ای این کار می‌گیره که باور نمی‌کنید. باید قالب‌ها رو بلند کنی؛ حتی وقتی پریود هستی، حتی وقتی کمردرد داری، حتی در گرمای بالای ۳۵ درجه و بالاتر.

اون روزها رو می‌تونم فراموش کنم؟ هرگز.»
.
این متن را یکی از همراهان توانا به نام «رها» برای ما فرستاده است. در پاسخ به این گزارش که چندی پیش منتشر کرده بودیم:
https://bit.ly/2L1QIPH

مطالب مرتبط

کارگران مرد تنها، کارگران زن تنهاتر
https://bit.ly/2MVcrKM
کارگران زن و مسائل مربوط به کودکان و کار اجباری
https://bit.ly/1tHWpr6
کودکان کوره‌های آجرپزی
goo.gl/7dXWCT

#کارگران_زن
#کوره_آجرپزی
#حقوق_زنان

@Tavaana_TavaanaTech