آریا جعفری، عکاس ورزشی، خبری و از قهرمانان ملی رشته قایقرانی (کایاک)، سال‌هاست که به عنوان یکی از عکاسان برجسته مطبوعاتی در رسانه‌های ایران از فعالیت دارد. او در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود، علاوه بر کسب جوایز معتبر عکاسی، به دلیل نگاه ویژه به ورزش زنان شناخته شده است و سابقه امدادرسانی به آسیب‌دیدگان در بحران‌های طبیعی مانند سیل را نیز در کارنامه دارد. با این حال، او طی سال‌های گذشته به دلیل فعالیت‌های حرفه‌ای و اجتماعی خود مکررا با محدودیت، ممنوع‌الکاری و سوابق متعدد بازداشت و محکومیت قضایی مواجه شده است؛ از جمله بازداشت در سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۴۰۱ و محکومیت‌های سنگین حبس و شلاق که مانع از حضور مستمر او در عرصه حرفه‌ای شده است.
او پس از آنکه نتوانست کاروان کمیته ملی المپیک را برای پوشش بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ همراهی کند و با نامه نهادهای امنیتی از این سفر بازماند، با انتشار این دل‌نوشته از تداوم محرومیت‌های شانزده‌ساله خود برای حضور در رویدادهای بزرگ ورزشی سخن گفت و از تکرار این رنج و ممانعت‌های بی‌مبنا ابراز خستگی کرد.
متن یادداشت او به این شرح است:
قرار بود امسال به عنوان عکاس ورزشی، همراه کاروان کمیته ملی المپیک راهی بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ ژاپن شوم؛ برای پوشش تصویری مسابقاتی که از ۲۸ شهریور تا ۱۴ مهرماه برگزار می‌شود.
از فروردین‌ماه، پس از استعلام‌های اولیه، تأیید شدم؛ اما از حدود دو هفته پیش، بر اساس نامه رسمی یکی از نهادهای امنیتی به کمیته ملی المپیک، از همراهی با کاروان و حضور در مسابقات منع شده‌ام.
نه ممنوع‌الخروجم، نه ممنوع‌الکار؛ اما اجازه ندارم برای انجام حرفه‌ام در این مسابقات حضور داشته باشم و هنوز روشن نیست این تصمیم بر اساس کدام قانون و با چه مبنایی گرفته شده است.
شاید این هم یکی از همان تاوان‌های بی‌نام و بی‌توضیحی باشد که در تمام این سال‌ها پرداخته‌ام؛ تاوان‌هایی که هر بار بخشی از زندگی و کارم را با خود برده‌اند.
اما دردناک‌تر از خودِ نرفتن، تکرار شدن این قصه است.
با نرفتن به ناگویا، شانزده سال است که پشت درِ بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی ایستاده‌ام؛ از المپیک و جام‌جهانی تا بازی‌های آسیایی. در این سال‌ها، هر بار به دلیلی، از زندان و ممنوع‌الکاری تا اتهام‌های امنیتی و جلوگیری از حضور در مسابقات، راهی میان من و کاری که دوستش دارم بسته شده است.
تلخ اینجاست که آدم نه فقط از نرسیدن به یک رؤیا، که از تکرارِ نرسیدن خسته می‌شود.
#آریا_جعفری #عکاس #کایاک #تیم_ملی
@Tavaana_TavaanaTech
او پس از آنکه نتوانست کاروان کمیته ملی المپیک را برای پوشش بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ همراهی کند و با نامه نهادهای امنیتی از این سفر بازماند، با انتشار این دل‌نوشته از تداوم محرومیت‌های شانزده‌ساله خود برای حضور در رویدادهای بزرگ ورزشی سخن گفت و از تکرار این رنج و ممانعت‌های بی‌مبنا ابراز خستگی کرد.
متن یادداشت او به این شرح است:
قرار بود امسال به عنوان عکاس ورزشی، همراه کاروان کمیته ملی المپیک راهی بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ ژاپن شوم؛ برای پوشش تصویری مسابقاتی که از ۲۸ شهریور تا ۱۴ مهرماه برگزار می‌شود.
از فروردین‌ماه، پس از استعلام‌های اولیه، تأیید شدم؛ اما از حدود دو هفته پیش، بر اساس نامه رسمی یکی از نهادهای امنیتی به کمیته ملی المپیک، از همراهی با کاروان و حضور در مسابقات منع شده‌ام.
نه ممنوع‌الخروجم، نه ممنوع‌الکار؛ اما اجازه ندارم برای انجام حرفه‌ام در این مسابقات حضور داشته باشم و هنوز روشن نیست این تصمیم بر اساس کدام قانون و با چه مبنایی گرفته شده است.
شاید این هم یکی از همان تاوان‌های بی‌نام و بی‌توضیحی باشد که در تمام این سال‌ها پرداخته‌ام؛ تاوان‌هایی که هر بار بخشی از زندگی و کارم را با خود برده‌اند.
اما دردناک‌تر از خودِ نرفتن، تکرار شدن این قصه است.
با نرفتن به ناگویا، شانزده سال است که پشت درِ بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی ایستاده‌ام؛ از المپیک و جام‌جهانی تا بازی‌های آسیایی. در این سال‌ها، هر بار به دلیلی، از زندان و ممنوع‌الکاری تا اتهام‌های امنیتی و جلوگیری از حضور در مسابقات، راهی میان من و کاری که دوستش دارم بسته شده است.
تلخ اینجاست که آدم نه فقط از نرسیدن به یک رؤیا، که از تکرارِ نرسیدن خسته می‌شود.
#آریا_جعفری #عکاس #کایاک #تیم_ملی
@Tavaana_TavaanaTech
💔15🕊7❤1