سالگرد درگذشت محمدرحیم متقی ایروانی، کارآفرین و موسس «کفش ملی»
goo.gl/A1PZDF

شاید ایرانی‌ای نباشد که نام «کفش ملی» را نشنیده باشد اما بسیاری نام «محمدرحیم متقی ایروانی» را نشنیده‌اند. انقلاب که پیروز شد مجموعه‌ی کفش ملی که به همت محمدرحیم متقی ایروانی تاسیس شده بود و در منطقه‌ی خاور میانه نمونه نداشت مصادره شد. او بیش از دو دهه یک تنه زحمت کشیده بود و در اسماعیل‌آباد جاده مخصوص کرج مفش ملی را به عنوان کفش‌هایی ارزان و بادوام به راه انداخته بود. محصولات کفش ملی به کشورهای اروپای شرقی و شوروی صادر می‌شد. امروز کم‌تر کسی مردی را می‌شناسد که در دانشگاه تهران حقوق خواند و تنها چند ماهی وکالت کرد و سال‌های عمرش را صرف ساختن بزرگ‌ترین مجموعه تولید کفش در ایران کرد.

آن‌چه را که ایروانی با تلاش و پشتکار و بازارشناسی خود به دست آورده بود پس از انقلاب بر اساس بند «ب» ماده ۲ قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران (مصوب ۱۰ تیرماه ۱۳۵۸) به تملک دولت درآوردند. انقلاب اسلامی به بهانه‌ی «روابط غیر قانونی بارژیم گذشته» و «استفاده نامشروع از امکانات و تضییع حقوق عمومی» دست به تصرف اموال می‌کرد.

ایروانی خود را مظلوم می‌دانست و می‌گفت «روزی روشن خواهد شد که چه زور و ظلمی» به او شده است. در ماه‌های انقلاب که از هر سو ستم و تهمت و غصب و بگیر و ببند رواج داشت ایروانی به روح‌الله خمینی، ره‌بر انقلاب نامه نوشت. او در نامه‌اش آورد: «در خلال این انقلاب عظیم اسلامی عده‌ای فرصت‌طلب و معلوم‌الحال اتهامات ناروا به بنده زدند و اذهان عمومی را مشوش کردند… و بنده را که یک عمر شصت ساله در امور مذهبی محتاط و از روی آبرو زندگی می‌کردم چنان ذلیل کرده‌اند که از روی دل‌شکستگی و مایوس برای دادخواهی به درگاه الهی متوسل می‌شوم.»
......
در سال‌های پایانی مدیرت ایروانی او روزانه بیش از صدهزار جفت کفش در زمینی به مساحت بیش از ۴۵ هزار متر در اسماعیل‌آباد جاده کرج تولید می‌کرد و تا سال ۱۳۵۷ توانست ۵۲ شرکت در زمینه‌های مرتبط با کفش تاسیس کند. نام او به همین سبب به عنوان پایه‌گذار صنعت کفش‌سازی مدرن در تاریخ صنعت ایران به یادگار مانده است. رحیم پس از اتمام تحصیلات و با فروش سهم‌الارث پدری‌اش دو دهنه مغازه در چهارراه گلوبندک تهران (ساختمان استاندارد فعلی) به راه انداخت. با همه‌ی این‌که ثروت ایروانی را پس از انقلاب مصادره کردند اما او در سال ۱۳۷۱ به ایران آمد و تقاضای تاسیس کارخانه‌ی کفش کرد اما به تقاضای او توجهی نشد. با روی کارآمدن محمود احمدی‌نژاد زمانی که ایروانی شنید که دولت درصدد است تا برای بیکاران شعل ایجاد کند نامه‌ای به علی سعیدلو، معاون رئیس‌جمهور نوشت و از او خواست تا شرایطی فراهم کند که کارخانجاتش را پس بدهند و او نیز قول می‌دهد که ظرف مدت سه سال ده هزار کارمند و کارگر استخدام کند. او پیش از این‌که جوابی دریافت کند در روزهای پایانی سال ۱۳۸۴ در لندن درگذشت.

بیشتر بخوانید:
goo.gl/aF71Df

https://telegram.me/joinchat/B5XELjvByQFyPHYQMdMTiQ

در این ویدئو از کارخانجاتی نام برده می‌شود که روزگاری برای اعتلای صنعت و رونق اقتصاد تاسیس شده بودند. تمام این کارخانه‌ها پس از انقلاب ۵۷ مصادره شدند.

انقلاب که پیروز شد مجموعه‌ی کفش ملی که به همت «محمدرحیم متقی ایروانی» تاسیس شده بود و در منطقه‌ی خاور میانه نمونه نداشت مصادره شد.

آن‌چه را که ایروانی با تلاش و پشتکار و بازارشناسی خود به دست آورده بود پس از انقلاب مصادره شد

ایروانی خود را مظلوم می‌دانست و می‌گفت «روزی روشن خواهد شد که چه زور و ظلمی» به او شده است.

او تنها در کار تولید کفش و اقتصاد نبود، موسسه‌ای راه‌اندازی کرده بود که سرپرستی کودکان بی‌بضاعت و یتیم را برعهده داشت.

درباره ایروانی بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/MohammadTaghi_MotaghI_Iravani

#جمهوری_اسلامی
#چهل_سال_شکست
#کفش_ملی

@Tavaana_TavaanaTech