Forwarded from گفتوشنود
گسست نسلی و دینگریزی
در سایه دین حکومتی
پیام همراهان
در جامعهای سنتی و سیاستزده مانند ایران، گسست نسلی و دینگریزی نتیجه فرآیندی طولانی و عمیق است؛ فرآیندی که از دل پیوند ناهمگون دین حکومتی، سنت فرهنگی و قدرت سیاسی سر برآورده است.
هنگامیکه دین در جایگاه ابزار مشروعیت سیاسی قرار میگیرد، اعتماد عمومی بهتدریج فرسوده میشود و نسلهای جوانتر دین رسمی را نه معنویت، بلکه ساختار کنترل و اجبار میبینند.
در چنین فضایی، رفتار و ناکارآمدی حکومت به نام دین ثبت میشود و این وضع، فاصله افراد با باورهای رسمی را افزایش میدهد.
در کنار این مساله، جامعه همچنان ریشه در سنت دارد اما نسل جدید با جهان مدرن و شبکههای جهانی پرورش یافته است.
این نسل پرسشگر و آگاه است و در برابر روایتهای تکصدایی و ایدئولوژیک مقاومت میکند.
همین تفاوت تجربه و جهانبینی میان نسلها، شکاف ارزشی و فرهنگی را عمیقتر میسازد.
از سوی دیگر، سیاستزدگی مفرط باعث شده همه چیز حتی ایمان شخصی رنگ و بوی سیاسی بگیرد.
آمیختگی دین و قدرت، دین را از حوزه خصوصی بیرون کشیده و آن را به ابزاری برای قانونگذاری، نظارت و سرکوب تبدیل کرده است؛ نتیجه اینکه دین از پناهگاه معنوی به مسالهای مناقشهبرانگیز بدل میشود.
با اینحال دینگریزی در ایران الزاما به معنای بیدینی نیست؛ اغلب نوعی اعتراض مدنی، فاصلهگیری از دین رسمی، یا جستوجوی معنویت شخصی خارج از چهارچوب حکومتی است.
بهاینترتیب، هرچه ساختار قدرت بیشتر بر نسخه خودساخنه و رسمی دین تاکید کند، جامعه بیشتر بهسوی معنویت فردی و دینگریزی اجتماعی حرکت میکند.
این روند نشان میدهد که گسست نسلی و دینگریزی نه پدیدههایی مقطعی، بلکه نشانههایی از دگرگونی عمیق در فهم دین و هویت در جامعهای تحت سلطه دین حکومتی است.
#دین_گریزی #گسست_نسلی #دین_حکومتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در سایه دین حکومتی
پیام همراهان
در جامعهای سنتی و سیاستزده مانند ایران، گسست نسلی و دینگریزی نتیجه فرآیندی طولانی و عمیق است؛ فرآیندی که از دل پیوند ناهمگون دین حکومتی، سنت فرهنگی و قدرت سیاسی سر برآورده است.
هنگامیکه دین در جایگاه ابزار مشروعیت سیاسی قرار میگیرد، اعتماد عمومی بهتدریج فرسوده میشود و نسلهای جوانتر دین رسمی را نه معنویت، بلکه ساختار کنترل و اجبار میبینند.
در چنین فضایی، رفتار و ناکارآمدی حکومت به نام دین ثبت میشود و این وضع، فاصله افراد با باورهای رسمی را افزایش میدهد.
در کنار این مساله، جامعه همچنان ریشه در سنت دارد اما نسل جدید با جهان مدرن و شبکههای جهانی پرورش یافته است.
این نسل پرسشگر و آگاه است و در برابر روایتهای تکصدایی و ایدئولوژیک مقاومت میکند.
همین تفاوت تجربه و جهانبینی میان نسلها، شکاف ارزشی و فرهنگی را عمیقتر میسازد.
از سوی دیگر، سیاستزدگی مفرط باعث شده همه چیز حتی ایمان شخصی رنگ و بوی سیاسی بگیرد.
آمیختگی دین و قدرت، دین را از حوزه خصوصی بیرون کشیده و آن را به ابزاری برای قانونگذاری، نظارت و سرکوب تبدیل کرده است؛ نتیجه اینکه دین از پناهگاه معنوی به مسالهای مناقشهبرانگیز بدل میشود.
با اینحال دینگریزی در ایران الزاما به معنای بیدینی نیست؛ اغلب نوعی اعتراض مدنی، فاصلهگیری از دین رسمی، یا جستوجوی معنویت شخصی خارج از چهارچوب حکومتی است.
بهاینترتیب، هرچه ساختار قدرت بیشتر بر نسخه خودساخنه و رسمی دین تاکید کند، جامعه بیشتر بهسوی معنویت فردی و دینگریزی اجتماعی حرکت میکند.
این روند نشان میدهد که گسست نسلی و دینگریزی نه پدیدههایی مقطعی، بلکه نشانههایی از دگرگونی عمیق در فهم دین و هویت در جامعهای تحت سلطه دین حکومتی است.
#دین_گریزی #گسست_نسلی #دین_حکومتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤9👍1