مادر جاویدنام رضا رسائی، در نخستین سالگرد قتل حکومتی او می‌گوید:
مجازات اعدام، غیرانسانی‌ست.

ما خواهان لغو اعدام و اجرای عدالت هستیم؛
فارغ از آن‌که چه کسی از آن حمایت می‌کند.
چرا که برای ما، این یادبودها پرچم‌های پرخاش و جانبداری نخواهد بود.

رضا جان!
از حد مرگ و زندگی گذشته‌ای؛ پای فراتر نهاده‌ای.
در فضای خاموش دلمان، جایگاه تو را از نور برآفراشته‌اند؛
چرا که مرگ ظالمانه‌ات، موج بزرگی از احساس همبستگی ملی را برانگیخت.

نماند ستمکار بر روزگار، بماند بر او لعنت پایدار.

رضا جان!
به خون ناحق ریخته‌ات قسم،
به قامت ایستاده‌ات قسم،
به شرافت و انسانیتت قسم،

از پای نخواهم نشست؛
و دادخواهی‌ات ادامه دارد.

زن، زندگی، آزادی»


#رضا_رسایی #صحنه #زن_زندگی_آزادی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

خوانش شعر یک نوجوان برای رضا رسایی، در سالگردش به‌دست برادرش

مهرداد رسایی، متنی که یک نوجوان برای رضا رسایی نوشته، می‌خواند:

حق وجود دارد. مادامی که حق وجود دارد، ناحق همیشه نقطه مقابله حق است.

به نام صدای خفه شده در صحنه
درختی را بریدند پیش از آنکه بار دهد.
نامش رضا بود.
ریشه‌اش در خاک صحنه
و برگهایش، کار و آزادی برای مردم
صحنه آن شب صدایی نداشت.
تنها باد می‌ورزید.
تبرها به رقص درآمده بودند
و کسی نپرسید چرا درخت؟
چرا بار و چرا رضا؟
تنها صدایی ماند.
و چشمانی که هنوز از درد ندیدن
بازمانده است.
رضا را بردند
اما راهش مانده و ادامه دارد.
در دل هر کوچه، هر چشم منتظر
و هر فریادی که هنوز جرات گریه ندارد.


#رضا_رسایی #نه_به_اعدام #صحنه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech