علی خامنهای از ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ رهبر موقت جمهوری اسلامی شده است؛ به تاریخ امروز یعنی ۳۶ سال و ۲۱۴ روز.
به عبارتی، ۶ دولت و ۱۰ دوره مجلس را زیر نظر داشته است.
آمار دقیقی از تعداد سخنرانیهای او موجود نیست، اما برآوردها نشان میدهد که تاکنون چیزی حدود ۱۴۶۰ بار سخنرانی کرده و در تمام این مدت حتی یک بار، فقط یک بار با هیچ رسانهی داخلی یا خارجی مصاحبهی آزاد نکرده است.
چرا؟ چون:
حتی یک لغزش لفظی → بحران مشروعیت
حتی یک سؤال واقعی → شکستن تابو
حتی یک «نمیدانم» → فرو ریختن چهرهی قدسی
کسی که صدای خشم مردم بابت مطالبهی حقوق اولیه و بدیهیشان را «اغتشاش» مینامد و دستور صریح سرکوب میدهد،
خودش نخست موظف است دستکم به ده سؤال بنیادین پاسخ شفاف و صریح بدهد:
۱. مشروعیت
اگر اکثریت مردم ایران امروز در یک همهپرسی آزاد بگویند «ولایت فقیه را نمیخواهیم»،
آیا شما کنار میروید یا باز هم خود را رهبر مشروع میدانید؟
۲. پاسخگویی
شما بالاترین قدرت کشور را دارید؛
دقیقاً در برابر چه نهادی و با چه مکانیسمی پاسخگو هستید؟
۳. خون معترضان
در اعتراضات ۸۸، ۹۸ و ۱۴۰۱ بسیاری از مردم کشته شدند و هماکنون نیز مردم معترض در حال سرکوب و کشته شدن هستند.
بهطور مشخص، مسئول نهایی صدور یا تأیید سرکوب چه کسی بوده و هست؟
۴. ثروت نهادهای زیر نظر شما
ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضعفان و آستان قدس؛
دقیقاً چقدر دارایی دارند؟
چرا گزارش مالی عمومی و قابل حسابرسی منتشر نمیکنند؟
۵. آزادی بیان
چرا توهین به رهبر جرم است، اما توهین به مردم، اقوام، زنان یا معترضان نه؟
آیا این نشانهی نابرابری حقوقی نیست؟
۶. اشتباهپذیری
آخرین اشتباه بزرگ سیاسی که خودتان قبول دارید مرتکب شدهاید چه بوده؟
در مقابل اشتباه شما، چه کسی حق اصلاح یا توقف تصمیم شما را دارد؟
۷. انتخابات
وقتی شورای نگهبان زیر نظر شما نامزدها را حذف میکند،
انتخابات دقیقاً چه تفاوتی با انتصاب دارد؟
۸. جانشینی
اگر فردا نباشید،
چه کسی تصمیم نهایی را میگیرد و چرا مردم هیچ نقشی در انتخاب رهبر بعدی ندارند؟
۹. زندگی مردم
در کشوری با اینهمه منابع،
چرا فقر، مهاجرت، اعتیاد، خشونت و ناامیدی به اوج رسیده؟
سهم شخص شما در این وضعیت چقدر است؟
۱۰. سؤال پایانی
اگر امروز یک جوان ایرانی بگوید:
«من نه شما را قبول دارم، نه این نظام را»،
بهجز گلوله و زندان، پاسخ شما با منطق و استدلال چیست؟
در قانون اساسی ایران چیزی تحت عنوان «پرسش از رهبر» تعریف نشده است.
کسی که نزدیک به سیوهفت سال در رأس هرم قدرت نشسته و «حق پرسش» را که از بدیهیترین حقوق یک ملت است نقض میکند،
اگر دیکتاتور نیست، پس چیست؟
متن بالا را یکی از مخاطبان توانا فرستاده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #پاسخگویی #دیکتاتوری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
به عبارتی، ۶ دولت و ۱۰ دوره مجلس را زیر نظر داشته است.
آمار دقیقی از تعداد سخنرانیهای او موجود نیست، اما برآوردها نشان میدهد که تاکنون چیزی حدود ۱۴۶۰ بار سخنرانی کرده و در تمام این مدت حتی یک بار، فقط یک بار با هیچ رسانهی داخلی یا خارجی مصاحبهی آزاد نکرده است.
چرا؟ چون:
حتی یک لغزش لفظی → بحران مشروعیت
حتی یک سؤال واقعی → شکستن تابو
حتی یک «نمیدانم» → فرو ریختن چهرهی قدسی
کسی که صدای خشم مردم بابت مطالبهی حقوق اولیه و بدیهیشان را «اغتشاش» مینامد و دستور صریح سرکوب میدهد،
خودش نخست موظف است دستکم به ده سؤال بنیادین پاسخ شفاف و صریح بدهد:
۱. مشروعیت
اگر اکثریت مردم ایران امروز در یک همهپرسی آزاد بگویند «ولایت فقیه را نمیخواهیم»،
آیا شما کنار میروید یا باز هم خود را رهبر مشروع میدانید؟
۲. پاسخگویی
شما بالاترین قدرت کشور را دارید؛
دقیقاً در برابر چه نهادی و با چه مکانیسمی پاسخگو هستید؟
۳. خون معترضان
در اعتراضات ۸۸، ۹۸ و ۱۴۰۱ بسیاری از مردم کشته شدند و هماکنون نیز مردم معترض در حال سرکوب و کشته شدن هستند.
بهطور مشخص، مسئول نهایی صدور یا تأیید سرکوب چه کسی بوده و هست؟
۴. ثروت نهادهای زیر نظر شما
ستاد اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضعفان و آستان قدس؛
دقیقاً چقدر دارایی دارند؟
چرا گزارش مالی عمومی و قابل حسابرسی منتشر نمیکنند؟
۵. آزادی بیان
چرا توهین به رهبر جرم است، اما توهین به مردم، اقوام، زنان یا معترضان نه؟
آیا این نشانهی نابرابری حقوقی نیست؟
۶. اشتباهپذیری
آخرین اشتباه بزرگ سیاسی که خودتان قبول دارید مرتکب شدهاید چه بوده؟
در مقابل اشتباه شما، چه کسی حق اصلاح یا توقف تصمیم شما را دارد؟
۷. انتخابات
وقتی شورای نگهبان زیر نظر شما نامزدها را حذف میکند،
انتخابات دقیقاً چه تفاوتی با انتصاب دارد؟
۸. جانشینی
اگر فردا نباشید،
چه کسی تصمیم نهایی را میگیرد و چرا مردم هیچ نقشی در انتخاب رهبر بعدی ندارند؟
۹. زندگی مردم
در کشوری با اینهمه منابع،
چرا فقر، مهاجرت، اعتیاد، خشونت و ناامیدی به اوج رسیده؟
سهم شخص شما در این وضعیت چقدر است؟
۱۰. سؤال پایانی
اگر امروز یک جوان ایرانی بگوید:
«من نه شما را قبول دارم، نه این نظام را»،
بهجز گلوله و زندان، پاسخ شما با منطق و استدلال چیست؟
در قانون اساسی ایران چیزی تحت عنوان «پرسش از رهبر» تعریف نشده است.
کسی که نزدیک به سیوهفت سال در رأس هرم قدرت نشسته و «حق پرسش» را که از بدیهیترین حقوق یک ملت است نقض میکند،
اگر دیکتاتور نیست، پس چیست؟
متن بالا را یکی از مخاطبان توانا فرستاده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #پاسخگویی #دیکتاتوری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍33❤6👌2🕊1