Forwarded from گفتوشنود
چرا مردم باید از حکومت دینی ناراضی باشند و چرا حق دارند اعتراض کنند؟
پیام همراهان
من بهعنوان یک شهروند، از حکومتی ناراضیام که نام دین را یدک میکشد اما نتیجه سیاستهایش فقر، تبعیض و بیعدالتی است.
وقتی حداقل دستمزد کارگر کمتر از ۱۵ میلیون تومان است و خط فقر از ۸۰ میلیون تومان گذشته، دیگر نمیتوان از «مدیریت» یا «تحمل» حرف زد. این شکاف، فقط عدد نیست؛ زندگیِ لهشدهی میلیونها انسان است.
تورم، مردم را بیدار کرده. وقتی هر روز فقیرتر میشویم، وقتی امنیت شغلی نداریم، وقتی درمان، آموزش و مسکن به رویا تبدیل شده، دیگر سکوت فضیلت نیست.
حکومتی که باید رفاه عمومی را تضمین کند، منابع کشور را به نهادهای ایدئولوژیک، پروژههای تبلیغاتی و دستگاههای پرهزینه میسپارد؛ در حالی که مردم زیر بار گرانی خرد میشوند.
از سوی دیگر، سیاستهای جنگطلبانه و مداخلهجویانه در منطقه، هزینههای سنگین نظامی و برنامههای هستهای، و ماجراجوییهای پرخرج، اقتصاد را به حاشیه رانده است. نتیجه روشن است: اقتصاد به دست شبکهای از رانتخواران و فاسدان سپرده شده؛ منابع ملی غارت میشود و سهم مردم از ثروت کشور هر روز کمتر.
حکومت دینی وقتی پاسخگو نیست، وقتی نقد را برنمیتابد و اعتراض را سرکوب میکند، مشروعیت اخلاقی خود را از دست میدهد. دین اگر ابزار قدرت شود، بهجای عدالت، توجیهگر بیعدالتی میشود. من ناراضیام چون میبینم وعدهها جای خود را به فقر دادهاند و «مصلحت» همیشه به ضرر مردم تفسیر میشود.
مردم حق اعتراض دارند. حق دارند به خیابان بیایند، صداشان را بلند کنند و بپرسند: چرا زندگی ما اینقدر بیارزش شده؟
اعتراض جرم نیست؛ واکنش طبیعی به فقر، تورم و بیعدالتی است. حکومتی که صدای مردم را نشنود، دیر یا زود با فریادشان روبهرو میشود.
به قول فرخی یزدی:
گفته بودند که سازیم وطن همچو بهشت
دوزخی پر ز بلایا و عذابش کردند
#حکومت_دینی #دین_حکومتی #اعتراض #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پیام همراهان
من بهعنوان یک شهروند، از حکومتی ناراضیام که نام دین را یدک میکشد اما نتیجه سیاستهایش فقر، تبعیض و بیعدالتی است.
وقتی حداقل دستمزد کارگر کمتر از ۱۵ میلیون تومان است و خط فقر از ۸۰ میلیون تومان گذشته، دیگر نمیتوان از «مدیریت» یا «تحمل» حرف زد. این شکاف، فقط عدد نیست؛ زندگیِ لهشدهی میلیونها انسان است.
تورم، مردم را بیدار کرده. وقتی هر روز فقیرتر میشویم، وقتی امنیت شغلی نداریم، وقتی درمان، آموزش و مسکن به رویا تبدیل شده، دیگر سکوت فضیلت نیست.
حکومتی که باید رفاه عمومی را تضمین کند، منابع کشور را به نهادهای ایدئولوژیک، پروژههای تبلیغاتی و دستگاههای پرهزینه میسپارد؛ در حالی که مردم زیر بار گرانی خرد میشوند.
از سوی دیگر، سیاستهای جنگطلبانه و مداخلهجویانه در منطقه، هزینههای سنگین نظامی و برنامههای هستهای، و ماجراجوییهای پرخرج، اقتصاد را به حاشیه رانده است. نتیجه روشن است: اقتصاد به دست شبکهای از رانتخواران و فاسدان سپرده شده؛ منابع ملی غارت میشود و سهم مردم از ثروت کشور هر روز کمتر.
حکومت دینی وقتی پاسخگو نیست، وقتی نقد را برنمیتابد و اعتراض را سرکوب میکند، مشروعیت اخلاقی خود را از دست میدهد. دین اگر ابزار قدرت شود، بهجای عدالت، توجیهگر بیعدالتی میشود. من ناراضیام چون میبینم وعدهها جای خود را به فقر دادهاند و «مصلحت» همیشه به ضرر مردم تفسیر میشود.
مردم حق اعتراض دارند. حق دارند به خیابان بیایند، صداشان را بلند کنند و بپرسند: چرا زندگی ما اینقدر بیارزش شده؟
اعتراض جرم نیست؛ واکنش طبیعی به فقر، تورم و بیعدالتی است. حکومتی که صدای مردم را نشنود، دیر یا زود با فریادشان روبهرو میشود.
به قول فرخی یزدی:
گفته بودند که سازیم وطن همچو بهشت
دوزخی پر ز بلایا و عذابش کردند
#حکومت_دینی #دین_حکومتی #اعتراض #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤20
Forwarded from گفتوشنود
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
در مراسم بزرگداشت جاویدنام نیما پارسا، مادر او بر مزار فرزندش خطاب به حاضران گفت: «بچه من نیازی به فاتحه ندارد، برایش دست بزنید. این روح قهرمان که اینجا حضور دارد تمام عمر درست خواند و درس داد.» او با تأکید بر منش و شخصیت فرزندش افزود او قهرمان شده و به او افتخار میکند.
نیما پارسا، مدرس زبان و دانشآموخته دانشگاه بولونیا و مؤسس «نیپا آکادمی» بود و از طریق یوتیوب خدمات آموزش رایگان زبان ارائه میکرد. او در جریان اعتراضات مردمی، ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.
ویدیوهای متعددی از مراسم یادبود جانباختگان منتشر شده که در آنها، بهجای قرائتهای مرسوم دینی، شکلهای متفاوتی از سوگواری، از جمله دستزدن و رقص سوگ دیده میشود و برخی خانوادهها از برگزاری آیینهای مذهبی متعارف پرهیز میکنند. این شیوههای تازه، علاوه بر بیان اعتراض مدنی بازماندگان، از نگاه برخی ناظران نشانهای از دگرگونی اجتماعی و فاصلهگیری بخشی از جامعه از آیینهای رسمی مذهبی است؛ روندی که تحلیلگران، فشارهای ناشی از ساختار حکومت مذهبی را از عوامل مؤثر در آن میدانند.
#دین_حکومتی #گفتگو_توانا #نیما_پارسا
در مراسم بزرگداشت جاویدنام نیما پارسا، مادر او بر مزار فرزندش خطاب به حاضران گفت: «بچه من نیازی به فاتحه ندارد، برایش دست بزنید. این روح قهرمان که اینجا حضور دارد تمام عمر درست خواند و درس داد.» او با تأکید بر منش و شخصیت فرزندش افزود او قهرمان شده و به او افتخار میکند.
نیما پارسا، مدرس زبان و دانشآموخته دانشگاه بولونیا و مؤسس «نیپا آکادمی» بود و از طریق یوتیوب خدمات آموزش رایگان زبان ارائه میکرد. او در جریان اعتراضات مردمی، ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.
ویدیوهای متعددی از مراسم یادبود جانباختگان منتشر شده که در آنها، بهجای قرائتهای مرسوم دینی، شکلهای متفاوتی از سوگواری، از جمله دستزدن و رقص سوگ دیده میشود و برخی خانوادهها از برگزاری آیینهای مذهبی متعارف پرهیز میکنند. این شیوههای تازه، علاوه بر بیان اعتراض مدنی بازماندگان، از نگاه برخی ناظران نشانهای از دگرگونی اجتماعی و فاصلهگیری بخشی از جامعه از آیینهای رسمی مذهبی است؛ روندی که تحلیلگران، فشارهای ناشی از ساختار حکومت مذهبی را از عوامل مؤثر در آن میدانند.
#دین_حکومتی #گفتگو_توانا #نیما_پارسا
💔40❤4🕊4👍2