Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
خواهر جاویدنام بابک صادقی محسنی، به یاد برادرش درخت سروی را در حیاط خانهاش کاشت و نوشت:
«درخت سرو شیراز رو به یادت گوشه ی حیاط کاشتم و تا جون دارم این گوشه ی حیاط رو برات سبز نگه میدارم بابک.
تو سبز بودی و سبز خواهی موند بابک عزیزم🌱
تو جاودان خواهی موند بابک عزیزم »
بابک صادقی محسنی، متولد ۱۳۷۳ در کرج، ساکن همدان و فرزند شیرزن هاجر ملکی، در جریان خیزش مردمی روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهرانپارس، با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سرش جان باخت.
پیکر او در تاریخ ۲۴ دیماه، تحت تدابیر شدید امنیتی و با حضور محدود خانواده و نزدیکان، به خاک سپرده شد.
مادرش، هاجر ملکی، دو روز پیش از خاکسپاری گفته بود:
«گریه نکنید، بابک قهرمانِ. با افتخار سرتون رو بالا بگیرید و بگید خودش این راه رو انتخاب کرد و رفت.»
بابک از معترضان قدیمی راه آزادی بود. هنوز بدنش از خیزش انقلاب مهسا پر از ساچمه بود و از مدتها پیش، در این مسیر ایستاده بود. آزادی برای او یک شعار نبود؛ یک انتخاب آگاهانه و یک شیوه زندگی بود.
او طبیعتگرد، کوهنورد، عاشق موسیقی و شیفته زندگی بود. مهربان، صبور، محبوب، پر از آرزو و شور زیستن. انسانی آزاده که تمام وجودش با مفهوم آزادی گره خورده بود.
بابک بر یکی از عکسهایش نوشته بود:
«خیرهام به قاصدک که پس از مرگ به راه میافتد.»
دوستان و خانوادهاش میگویند: بابک خودش گفته بود قاصدکی است که پس از کشته شدن به راه خواهد افتاد. و امروز، او تنها نیست؛
تمام جاویدنامهای ایران، قاصدکهایی هستند که پس از پرپر شدن، بذرشان در دل جامعه پخش میشود و آزادی را تکثیر میکند.
بابک صادقی محسنی رفت،
اما راه افتاد.
#بابک_صادقی_محسنی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
«درخت سرو شیراز رو به یادت گوشه ی حیاط کاشتم و تا جون دارم این گوشه ی حیاط رو برات سبز نگه میدارم بابک.
تو سبز بودی و سبز خواهی موند بابک عزیزم🌱
تو جاودان خواهی موند بابک عزیزم »
بابک صادقی محسنی، متولد ۱۳۷۳ در کرج، ساکن همدان و فرزند شیرزن هاجر ملکی، در جریان خیزش مردمی روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهرانپارس، با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سرش جان باخت.
پیکر او در تاریخ ۲۴ دیماه، تحت تدابیر شدید امنیتی و با حضور محدود خانواده و نزدیکان، به خاک سپرده شد.
مادرش، هاجر ملکی، دو روز پیش از خاکسپاری گفته بود:
«گریه نکنید، بابک قهرمانِ. با افتخار سرتون رو بالا بگیرید و بگید خودش این راه رو انتخاب کرد و رفت.»
بابک از معترضان قدیمی راه آزادی بود. هنوز بدنش از خیزش انقلاب مهسا پر از ساچمه بود و از مدتها پیش، در این مسیر ایستاده بود. آزادی برای او یک شعار نبود؛ یک انتخاب آگاهانه و یک شیوه زندگی بود.
او طبیعتگرد، کوهنورد، عاشق موسیقی و شیفته زندگی بود. مهربان، صبور، محبوب، پر از آرزو و شور زیستن. انسانی آزاده که تمام وجودش با مفهوم آزادی گره خورده بود.
بابک بر یکی از عکسهایش نوشته بود:
«خیرهام به قاصدک که پس از مرگ به راه میافتد.»
دوستان و خانوادهاش میگویند: بابک خودش گفته بود قاصدکی است که پس از کشته شدن به راه خواهد افتاد. و امروز، او تنها نیست؛
تمام جاویدنامهای ایران، قاصدکهایی هستند که پس از پرپر شدن، بذرشان در دل جامعه پخش میشود و آزادی را تکثیر میکند.
بابک صادقی محسنی رفت،
اما راه افتاد.
#بابک_صادقی_محسنی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
💔12🕊5❤2
جاویدنام سحر بیات؛ نوعروسی که دست در دست همسرش با گلوله جنگی کشته شد
سحر بیات، از کشتهشدگان دی ماه خونین ۱۴۰۴، در حالی جان خود را از دست داد که به گفته منابع آگاه، ۱۸ دی ماه همراه همسرش در حال بازگشت از خیابان بود. او که بهتازگی ازدواج کرده بود، در منطقه نارمک تهران هدف گلوله جنگی قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات منتشر شده، گلولهای به سر سحر بیات اصابت کرد و او در همان لحظه جان باخت. یکی از نزدیکان خانواده گفته است همسر سحر، پیکر او را بر دوش گرفت و پیاده به بیمارستان الغدیر تهران رساند.
پیکر سحر بیات ابتدا به بیمارستان الغدیر و سپس به سردخانه بهشت زهرا منتقل شد. خانواده او پس از سه روز پیگیری موفق شدند پیکر را تحویل بگیرند.
بر اساس این روایت، خانواده سحر بیات اجازه برگزاری مراسم خاکسپاری در تهران را پیدا نکردند و به ناچار ۲۲ دی ماه پیکر سحر بیات را در روستای سوتلق تویسرکان، زادگاه پدری او، به خاک سپردند. منابع مطلع میگویند مقامهای امنیتی پیش از مراسم خاکسپاری از اعضای خانواده تعهد گرفته بودند که هیچ شعاری در مراسم داده نشود.
به گفته نزدیکانش، سحر بیات هنرمند بود و تابلوهای نقاشی متعددی از او به یادگار مانده است. او را زنی خوشاخلاق، خانوادهدوست، سرزنده و علاقهمند به زندگی توصیف کردهاند که به کوهنوردی، اسکی و سفر علاقه داشت. صفحههای شخصی او و همسرش در شبکههای اجتماعی نیز پر از تصاویر سفرهایشان به نقاط مختلف ایران است.
#سحر_بیات #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
سحر بیات، از کشتهشدگان دی ماه خونین ۱۴۰۴، در حالی جان خود را از دست داد که به گفته منابع آگاه، ۱۸ دی ماه همراه همسرش در حال بازگشت از خیابان بود. او که بهتازگی ازدواج کرده بود، در منطقه نارمک تهران هدف گلوله جنگی قرار گرفت.
بر اساس اطلاعات منتشر شده، گلولهای به سر سحر بیات اصابت کرد و او در همان لحظه جان باخت. یکی از نزدیکان خانواده گفته است همسر سحر، پیکر او را بر دوش گرفت و پیاده به بیمارستان الغدیر تهران رساند.
پیکر سحر بیات ابتدا به بیمارستان الغدیر و سپس به سردخانه بهشت زهرا منتقل شد. خانواده او پس از سه روز پیگیری موفق شدند پیکر را تحویل بگیرند.
بر اساس این روایت، خانواده سحر بیات اجازه برگزاری مراسم خاکسپاری در تهران را پیدا نکردند و به ناچار ۲۲ دی ماه پیکر سحر بیات را در روستای سوتلق تویسرکان، زادگاه پدری او، به خاک سپردند. منابع مطلع میگویند مقامهای امنیتی پیش از مراسم خاکسپاری از اعضای خانواده تعهد گرفته بودند که هیچ شعاری در مراسم داده نشود.
به گفته نزدیکانش، سحر بیات هنرمند بود و تابلوهای نقاشی متعددی از او به یادگار مانده است. او را زنی خوشاخلاق، خانوادهدوست، سرزنده و علاقهمند به زندگی توصیف کردهاند که به کوهنوردی، اسکی و سفر علاقه داشت. صفحههای شخصی او و همسرش در شبکههای اجتماعی نیز پر از تصاویر سفرهایشان به نقاط مختلف ایران است.
#سحر_بیات #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت
@Tavaana_TavaanaTech
💔10❤5🕊2