‌
تفنگت را زمین بگذار!
چرا پاسخ اعتراض شلیک نیست؟

پیام همراهان

تفنگی که در دست توست،
برای دفاع از جامعه به تو سپرده شده،
نه برای حل مسئله‌ای که ریشه‌ی اقتصادی و اجتماعی دارد.
۱. اعتراض اقتصادی مسئله است، نه تهدید نظامی
اعتراض به تورم و ناامنی معیشتی،
یک واقعیت اجتماعی است.
واقعیت را نمی‌توان با گلوله حذف کرد؛
فقط می‌توان آن را عمیق‌تر و خشن‌تر کرد.
هر شلیک، مسئله را از «مطالبه» به «کینه» تبدیل می‌کند.
۲. دستور، مسئولیت فردی را حذف نمی‌کند
در عمل، این تو هستی که ماشه را می‌کشی.
هیچ آیین‌نامه‌ای،
هیچ فرمان شفاهی یا مکتوبی،
مسئولیت حقوقی و اخلاقیِ شلیک به فرد غیرمسلح را به‌طور کامل از فرد سلب نمی‌کند.
تجربه‌ی تاریخی نشان داده است که
در بزنگاه‌ها، هزینه به پای «مجری» نوشته می‌شود، نه صادرکننده‌ی دستور.
۳. شلیک، سرمایه‌ی اجتماعی نیروهای نظامی را فرسایش می‌دهد
نیرویی که قرار است پناه مردم باشد،
اگر به عامل ترس بدل شود،
اعتماد عمومی را از دست می‌دهد.
بی‌اعتمادی، امنیت را تضعیف می‌کند،
و در بلندمدت خودِ نیرو را در موقعیت خطرناک‌تری قرار می‌دهد.
۴. هزینه‌ی شلیک فقط سازمانی نیست، شخصی است
شلیک امروز، تبعاتی دارد که:
با پایان مأموریت تمام نمی‌شود
با تغییر شیفت پاک نمی‌شود
با گذشت زمان سبک‌تر نمی‌شود
آسیب روانی، انزوای اجتماعی،
و مواجهه‌ی دائمی با یک تصمیمِ غیرقابل بازگشت،
بهایی است که هیچ مزایایی جبرانش نمی‌کند.
۵.تو انسانی نه عمله قدرت
در شرایط اعتراضات مردمی:
شلیک نکن
فاصله را با معترضان حفظ کن
واقعیت میدان را گزارش کن
این رفتار نه نافرمانی است،
نه ضعف؛
بلکه اجرای دقیق مأموریت امنیتی است.
تفنگت را زمین بگذار
چون
کم‌هزینه‌ترین،
عاقلانه‌ترین،
و حرفه‌ای‌ترین انتخاب است.
تو حافظ جان و مال مردم هستی نه عمله قدرت؛
حاکمان می‌روند، اما تو می‌مانی.

#نه_به_جمهورى_اسلامى #اعتراضات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech