گرچه زخمی، گرچه پر از درد اما هنوز زنده و امیداریم به آزادی

علیرضا شفیعی از بازداشت‌شدگان ۱۴۰۱

سه سال پس از بازداشت؛ روایت علیرضا شفیعی از شب تاریک آبان ۱۴۰۱

علیرضا شفیعی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات آبان ۱۴۰۱، در ویدئویی از سالروز بازداشت خود سخن گفته و از شکنجه‌های شدید و پیامدهای جسمی ماندگار آن یاد کرده است.
او می‌گوید:

«آبان چهارصد و یک بود که افراد لباس شخصی دستگیرم کردند و بعد از انتقال، تحت شکنجه‌های شدیدی قرار گرفتم که بعد از چندین عمل جراحی هنوز سلامتم را کامل به دست نیاورده‌ام. سه سال گذشت، سه سال از شبی بسیار تاریک. شبی که فکر می‌کردم همه چیز تمام شد اما تمام نشد. من ماندم با درد، با زخم، اما ایستادم... حالا بعد از این مدت نه برای شکایت، نه برای بغض، بلکه برای یادآوری آمده‌ام که ما هنوز زنده‌ایم، هنوز نفس می‌کشیم و هنوز باور داریم — باور به روزی که آزادی رویا نباشد. ما زخمی‌ایم، ما درد کشیدیم، اما هنوز امیدواریم برای فردا، برای روشنایی که برگردد.»
بر اساس اطلاعات موجود، در جریان بازداشت و بازجویی علیرضا شفیعی، دچار جراحات و شکستگی و آسیب در ناحیه بازو، آرنج و مچ دست، دنده‌ها و رباط صلیبی زانوی راست شده است.

#علیرضا_شفیعی #ما_ادامه_داریم #زن_زندگی_آزادی #آبان_ادامه_دارد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
علیرضا شفیعی‌خواه، زندانی سیاسی سابق، در این ویدیو به اعتراضات جاری در ایران واکنش نشان داده و بر حق اعتراض شهروندان تاکید می‌کند.

او در این ویدیو می‌گوید: «این حرف یک شهروند عادیه. وقتی راهی نمونه، مردم خودشون راه می‌شن. اعتراض جرم نیست وقتی بی‌عدالتی قانون شده.» شفیعی‌خواه در ادامه با اشاره به وضعیت جامعه و فشارهای گسترده بر مردم افزود: «ما آخرین نسلی هستیم که تحمل می‌کنیم و اولین نسلی هستیم که تغییر می‌ریم.»

این زندانی سیاسی سابق با بیان اینکه اعتراض، پاسخی طبیعی به بی‌عدالتی ساختاری است، تأکید کرد که وقتی بی‌عدالتی به قانون تبدیل می‌شود، مطالبه‌گری و اعتراض نه‌تنها جرم نیست، بلکه حق بدیهی شهروندان است. سخنان او بازتاب‌دهنده دیدگاه بخش گسترده‌ای از معترضان است که معتقدند مسیرهای قانونی و رسمی برای بیان مطالبات مسدود شده و جامعه ناگزیر به اعتراض خیابانی شده است.


#اعتراضات_سراسری #علیرضا_شفیعی_خواه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech