‌
اکنون آفتاب روز نو سال ۱۴۰۰ دمیده است. ۱۳۹۹ گذشته و درگذشته است. همه‌مان فراز و نشیب‌های فراوانی را در همین یک‌سال پشت سر گذاشتیم اما پشت سر گذاشتیم. ستاره‌های زیادی از آسمان فرهنگ و هنرمان کوچیدند و ستاره‌های بیشتری به تاریکی کشیده شدند با این‌همه از خاک سوخته هم به نم بارانی جوانه‌های زیادی خواهد زد.
نشر حکمت کلمه به لطف و حضور شما سال پر جوانه‌ای را طی کرد: کتاب‌های تازه‌مان با همه رخوت و رکود روزگار، چراغ بختشان روشن بود و سال پرکتابی داشتیم. نخستین دورۀ جشنواره‌ی داستان زنان را برگزار کردیم و درآخرین روزهای سال «برگ نو» بر شاخه‌مان رست.
اما همۀ این‌ها چیزی نبود جز باور قلبی ما به آینده، ما تاریکی را می‌بینیم اما تسلیمش نمی‌شویم. زخم‌ها را درد می‌کشیم و می‌بالیم. سوگوار هر ستارۀ افول کرده‌ایم اما در برابر ظلمت زانو نمی‌زنیم. ما باور داریم در روزگاری می‌زییم که جان ایرانی مهم‌‌ترین لگدهای جنینی‌اش را می‌زند که پا به روزگار تازه‌تری بگذارد. روزگار تازه‌ای که سال‌هاست آرزو و تمنایش را دارد و از قضا نیروهای درگذشته‌مانده، دست‌های ناروشن نیز بیشترین زورشان را می‌زنند که راه پروازمان را ببندند. این خود نشانۀ بزرگی‌ست برای اوج نبردی که در جریان است و ما نباید ببازیم. نه مگر میلاد آفتاب در میانۀ زمستان است. حالا که روزهای روشن روزبه‌روز بیشتر قد کشیده‌اند و کمی مانده است که به بلندقامت‌ترین روز خورشیدی برسیم، پس بیایید با آگاهی بیشتر از آنچه بر ما می‌گذرد، با دانایی به هجوم جهل و تاریکی دست به زانوی آگاهی بزنیم و خیالمان را به دست‌های خورشید بدهیم.
با ما باشید که ما را نیما آموزگار بوده است: «هیچ‌چیز نتیجۀ خودش نیست بلکه نتیجۀ خودش با دیگران است» پس ما با شما نتیجه‌ای داریم. کتابهایمان را بخوانید. نقد و نظر تند و تیزتان را با ما در میان می‌گذارد. اخبار ما را دست‌به‌دست کنید. و با ما هم‌صدا شوید که واژه‌ها همان سیمرغند. پس با سیمرغ واژه‌ها باشیم.
(فریاد ناصری، مدیر #نشر_حکمت_کلمه / ۱-۱-۱۴۰۰)
‌
#نوروز۱۴۰۰ #نوروز #عید #سال_نو #حکمت_کلمه
https://www.instagram.com/p/CMovS-ABNcs/?igshid=l6mdexithjly

بخش نخست رساله‌ی «سیرة الفلسفیه» ابوبکر محمد بن زکریای رازی

چگونه علم می‌تواند شعر شود؟
من در این بند
اما مراقب سلول‌هایم باش
نقطه‌های روشنی که تنم بودند
یادت را
در تک‌تکشان حفظ کرده‌ام.

به چند چیز نظر داشته‌ام
حافظه ی سلولی و از رهگذر این حافظه ماندگاری آگاهی و یاد.
استفاده از سلول و ایجاد ایهام تناسب با سلول‌های زندان که چیزی را در آن نگه‌ می‌دارند.

دیدن تن این‌بار از منظری دیگر
اگر هر سلول را حاوی مولکول‌ها و اتم‌هایی بدانیم که دارای انرژی و بار فیزیکی هستند آنگاه می‌شود بدن را یک نقاشی پوینتیلیستی دید. یا اثری از یک نقاش امپرسیونیست: نقطه‌نقطه، سلول‌سلول پر از نور و یاد و حافظه.
آنگاه شاید بار دیگر شعر هاتف را اظهار کرده‌ام که

دل هر ذره را که بشکافی
آفتابی‌ش در میان بینی

ذره در زبان نظری سنت ما بسیار بارها مترادف اتم است. بگذارید من ذره‌شکافی هاتف را در نگاهی شهودی مواجهه‌ای او با نیروی درون اتم بخوانم و ببینم، اشکالی که ندارد؟

نکته: ونگوگ و کامیل پیسارو به پوینتیلیسم نظر داشتند. ونگوگ بعد از ملاقات با ژرژ سورا گفت که حالت «وحیانی از رنگ‌ها» را تجربه کرده است.
طرح جلد کتاب «سرزدن» از کامیل پیساروست.
georges seurat

pointillism

camille pissarro

Vincent van Gogh

حافظ موسوی، شاعر و منتقد ادبی
‌
#نوروز۱۴۰۰ #نوروز #سال_نو #حافظ #حافظ_موسوی #ادبیات #کرونا #کتابخوانی #معرفی_کتاب #نشر_حکمت_کلمه #حکمت_کلمه #با_سیمرغ_واژه_ها

Bons vivants
یعنی عشرت‌طلبان به کسانی گفته می‌شود که نشانه‌های دست‌یابی به هنر زندگی را نشان می‌دهند آن‌ها افراد سبک‌سری هستند که شادمانه خود را به شراب، هم‌خوابی و طرب، مهمان می‌کنند. عشرت‌طلبان، چه مرد و چه زن، برای حفظ این هنر از نظر اخلاقی چنان جدی و مسئول هستند که باعث تعجب می‌شوند.

از کتاب
#فلسفه_زندگی
#نشر_حکمت_کلمه

http://hekmatkalame.com/2021/04/05/%d8%ae%db%8c%d8%a7%d8%a8%d8%a7%d9%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b4%d9%87%db%8c%d8%af-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%86%e2%80%8c%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%87%e2%80%8c%db%8c-%d8%ae%db%8c/

امیدوارم بخوانید و نظرتان را با من در میان بگذارید.
#فریاد_ناصری

https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/165920/%D9%88%D9%82%D8%AA%D9%8A-%D9%86%D9%8A%D8%B4%D9%83%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6-%D9%85%D9%8A%E2%80%8C%D9%83%D9%86%D9%86%D8%AF

بازخواني «رياض‌الافكار» يارعلي تبريزي به تصحيح نصرالله پورجوادي
وقتي نيشكرها اعتراض مي‌كنند
فرياد ناصري
در متون كهن ادبي چه چيزي هست كه ما را مدام به خود مي‌خوانند؟ پاسخ اين است: ردپاي مسيري كه آمده‌ايم. اگر تاريخ را پيروزان و فاتحان نوشته‌اند، ادبيات اما صداي كسان ديگري است اگرچه نه لزوما شكست‌خوردگان. متون ادبي در خود شكست‌ها و گسست‌هاي پنهان مانده در روايت‌ تارخ‌بنويسانِ قبله‌هاي عالم را به شكل‌هاي مختلفي نشان مي‌دهد. قبله‌هاي عالمي كه عالم عاقبت قبله‌شان را گردانده و خيش مرگ را بر دشت تن‌شان رانده است.
كتاب رياض‌الافكار مناظره‌اي به زبانِ حال ميان بهار و پاييز از نويسنده‌ و شاعري گمنام، يارعلي تبريزي است كه جداي از لذت‌هاي ادبي و اطلاعات تاريخي‌اي كه مي‌دهد - اطلاعاتي از حضور زبان فارسي در آسياي صغير و حكومت عثماني و دانش و روابط نويسنده‌اش- در خود نكته‌ها و دقايقي دارد كه قابليت بازخواني ...

باز یا شاهین سفید.

شاهین یمشو همان همای سعادت جمشید است؛ مرغ وارغنه­ای[40] که در زامیادیشت پس از گسست فَرّ از یم، شاه شیرسوار را ترک گفته بود.

شَهباز یا شاه‌باز نام نوعی پرنده شکاری است. این پرنده در دامنه و کوه‌های رشته کوه‌های البرز و زاگرس و قفقاز می‌زید. نسل این پرنده کمیاب در حال انقراض است. این پرندهٔ شکارچی و گوشتخوار که گونه‌ای از بازها بشمار می‌رود، از لحاظ جثه از شاهین و باز بزرگ‌تر است. پرواز این پرنده همیشه در ارتفاع است و به ندرت مگر برای شکار به زمین نزدیک می‌شود. به جز برای شکار به دامنه کوه‌ها و محل تجمع انسان نزدیک نمی‌شود. رنگ پرهای این پرنده سفید و سیاه‌است که گاه در اثر پرتوهای آفتاب به رنگ نقره‌ای یا طلائی دیده می‌شود که خطای دید است. این پرنده که از نمادها و سمبل‌های ایرانیان باستان و آریائی‌ها بوده بیشتر در کوه افسانه‌ای و مشهور دماوند دیده می‌شود. در بعضی از نوشته‌های کهن از این پرنده به عنوان یکی از خدایان و نجات بخش قوم آریا و هدایت‌کننده فرزندان فروهر به ایران زمین نام برده شده‌است.

برخی فرهنگ‌نویسان آن را باز سفید معرفی کرده‌اند که بسیار کمیاب است و به احتمال بسیار گونه زال باز و هم‌معنی تیقون یا طوغان در ترکی باشد. گاه نیز همهٔ انواع (باز) را شاه‌باز نامیده‌اند.

علی بن احمد نسوی در بازنامهٔ خود می‌نویسد که «در طول شصت سال اشتغالش به بازداری، همه گونه «شِکَرَه» می‌داشته‌است «مگر سُنْقُر و باز سفید».» علی بن حسین مسعودی در مروج‌الذهب می‌نویسد «جمهور اهل معرفت به پرندگان و دیگر جانوران شکاری - از ایرانی و ترک و رومی و هندی و عرب - گفته‌اند که آن بازی که رنگش به سفیدی می‌زند از همهٔ بازها سریع‌تر، زیباتر، به تنْ نیکوتر و به دلْ بیباک‌تر است، از همه آسان‌تر تربیت می‌پذیرد و در اوج‌گیری و بلندپروازی و دورپروازی از همه نیرومندتر است، زیرا آن حرارت سوزان و جرأت که در او هست در هیچ‌یک از دیگر انواع بازان نیست. اختلاف رنگ‌های بازان در اثر اختلاف زیستگاه‌های آنهاست و، ازینرو، به سبب بسیاریِ برف در ارمنستان و خَزَران و گرگان و نواحی همسایه این‌ها در سرزمین تُرکان، بازهای سفید به رنگ سفید خالص در می‌آیند»// اطلاعات ویکی پدیایی

شجره نامه کیومرث، گیاه مرد، گئو مرت، و اعقابش. در این شجره و شاهانش بسیار مهم است که نمادها و نشانههای همراهشان را بشناسیم. یکی از این نمادها، باز سپید، شاهین یمه است که در ادبیات عرفانی هم پررنگ است.

پیگیری ارتباط ایرانیان و اعراب، دوستی و دشمنی هاشان و حتی ارتباط دادن ضحاک به تازیان نیازمند توجه بیشتر است تا بدانیم آجم ها (عجم ها) و آرو ها (عرو، عرب ها) با هم چه نسبتی دارند

ارزقی در «اخبار مکه» از گروه هیربدانی یاد می‌کند که مقیم شهر مکه بوده‌اند. یکی از آنان به نام «مهر» در آنجا خواندن و نوشتن آموزش می‌داده و کوچه‌ای در مکه به نام او کوچهٔ «مهر» نامیده می‌شده است (ارزقی

همچنین تا چند سال پیش تکه سنگ‌های خردشده از آناهیتا (فرشته آب و پاکی ایرانیان) در کناره حوض زمزم قرار داشت، که در بازسازی جدید محوطه خانه خدا ازمیان رفت.( بازشناسی هویت ایرانی اسلامی، ص ۲۷۵)
در کتاب المعارف و المعاریف آمده است که: پارسیان بدین عقیده که روح هرمز (اهورامزدا) در کعبه حلول نموده، آنرا تقدیس می نمودند و به حج این خانه می آمدند.
دکتر سید جعفر حمیدی در نوشتاری درباره رستم چنین می‌گوید:حکایت رستم در عصر ساسانى در بین مردم عربستان موجود و رایج بوده و حتى در صدر اسلام این داستان و داستانهاى دیگر ایرانى توسط شخصى به نام «نضربن حارث» در مکه روایت مى‏شد.

مقاله ای در باب حضور ایرانیان و ساسانیان در حجاز