ان‌در امیدواری...
1.1K subscribers
823 photos
155 videos
217 files
544 links
سرگردانم بین شعر و فلسفه
دانشجوی دکتری فلسفه هنر
Download Telegram
مقاله ی #هندسه_بلاهت خوانش هرمنوتیکی داستان لانه ی کافکا
در این شماره کتاب هفته منتشر شده است.
@Faryad_naseri
#ثنای_چهاردهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری

ای آنکه از تو پنهان نیست اخبار مظلومان
ای بی نیاز از گواه شاهدان در سرنوشت ایشان
ای یاریت نزدیک به مظلوم
ای امدادت از ستمگر دور
ای خدای من تو می‌دانی بر من چه ظلم‌ها که نرفته آن ظلم‌های نهی شده
بر من چه‌ها که نرفته آن ظلم‌های منع شده
از آن کسان که ستم‌هاشان از سرکشی به نعمت توست
آن داده‌هایی که تواش داده‌ای و ستم‌هاشان از نترسیدن کیفر توست
بارخدایا بازدار ستم‌کننده را به قدرت‌ات بشکن به توانایی‌ات و آنچه در خور اوست برایش قرار ده و ناتوانش کن در پیش دشمنانش
بارخدایا او را زمان ستم مده رحم کن در عوض ظلم او زیرا که پیش خشم تو هر لطمه‌ای اندک است و هر غمی پیش پیش خشم تو هیچ است
بار خدایا چنان که ناپسند کردی بر من ستم کشیدن را از ستم کردن هم نگه‌دار
جز تو به هیچ‌کس شکوه نمی‌کنم جز تو ز هیچ داوری یاری نمی‌خواهم آراسته وپاکی تو بین خواهش من و عطای خودت فاصله‌ای مگذار
پایان شکوه های من باش
به ناامیدی از بوته‌ی عدالت مرا میازما ستمگر را هم به نادانی از جزا مگذار تا که دست به حقم بیازد زودا وعده به ستمگرانت را عیان کن و اجابت بیچاره‌گان را نیز
بار خدایا توان پذیرش عطا کن تا شادمان شوم به از دست دادن و ستاندنت به راه راستی‌ام بینداز و به دوستی‌ام بگمار
بار خدایا اگر گرفتن حق به تاخیر است اگر تا به روز رستاخیز است شکیبایی‌ام ده
پناه بده مرا از خواستن بدی‌ها و طمع و نقش کن در دلم طرحی از پاداش آخرین و کیفر دشمنانم را که دلیلی باشد خرسندی و اطمینانم را
ای پرورده‌ی جهان‌ها اجابت کن که تو دارای نیکی بزرگی و توانایی بر هر چیز
@faryad_naserI
هوس رهبری، هوس ماندگاری

وضعیت_این واژه حالا چقدر باید بار معنایی با خود بکشد_امروز ما شبیه آبگیرهای در حال خشکیدن است که موجوداتش حالا برای ذره ای آب بر هم افتاده اند. قلت و تنگ دستی و بی چیزی مشخصه ی اصلی این وضعیت است. اگر در حالت طبیعی هر موجودی به توش و توان و دانایی اش شهره می شود در این وضعیت اما همه ی معادلات بهم می ریزد.

یکی میخواهد در تمام بحثهای مجازی و غیر مجازی باشد. میدان داری کند تا رهبریش مشهود و آشکار باشد. در بحثهای ریز و درشت وارد می شود او خداست و در همه جا حاضر.

یکی دیگر هم نشسته در تاریکی و علیه این و آن برنامه می ریزد. بیانیه مینویسد میدهد دست کسان تا علیه دیگران بشورند. فکر می کند کسی نمی داند این مرد در سایه ها رونده این مردی که هیچ کس نمی داند کجا می رود و کجا می آید است که چون بزدلان از دهان این و آن علیه این و آن می غرد.

از بین اینان باز اولی به خاطر شجاعتش شریف تر است.

@faryad_naseri
کتابهای حکمت کلمه در سایت پخش ققنوس
کانال نشر
@hekmatkalame
@faryad_naseri
کتابهای حکمت کلمه در سایت پخش ققنوس
کانال نشر
@hekmatkalame

@faryad_naseri
#ثنای_پانزدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری

سپاس ترا ای خدا از این تن درست که در آنم و هم سپاس به‌خاطر این رنجی که داده‌ای

اگر چه نمی‌دانم سپاس تو در کدام شایسته است

وقتی که با تنی درست و شادمان و گوارایی غذاها به‌ طاعتت توانا بودم

یا به وقتی بیماری که گناهانم را تاراند به وقت درها که پشتم را سبک کرد که تا به یاد بیاورم روزگار خوشی را

فرشته‌ی کاتب برایم اعمال پاک می‌نویسد به وقت بیماری در حالی که تاملی نبوده برای‌شان در دلم نرفته‌اند بر زبانم و نه حتا اندامی رنجور نگشته به انجام‌شان بل‌که همه احسان توست خدایا

بار خدایا خشنودی‌ات را دل خواه من گردان

آسان کن آنچه که بر من نازل شده و پاکم ساز از تیرگی رفته‌ها نابود ساز تاریکی‌های درگذشته‌ام را شیرینی سلامت و گوارایی تندرستی را به من بچشان

از رنجوری بیرونم آر به عفوات از اندوهم به رحمت‌ات در این سختی‌ها گشایشی قرار ده

زیرا تویی که خوبی می‌کنی بی‌دریغ می‌بخشی نعمت‌های فراوان تویی بسیار بخشنده ستوده شده ای دارای بزرگ ای عظیم

@faryad_naseri
تو را به سه سبب دوست دارم:
یکی آنکه معشوق دیرینه ی منی
دیگر شوی محتشم منی
سوم پیغام بر خدای منی

سخن زلیخا به یوسف
کشف الاسرار
@@faryad_naseri
نشر حکمت کلمه:
۶ سپتامبر ۱۹۱۵

جویس عزیز:

... اگر مجله‌ای هم برای کار (به صورت ماهانه) گیر بیاورم طلا در آن نخوابیده. با این‌همه چیزکی از آن در خواهد آمد که ممکن است دستِ آدم را بگیرد. فکر کنم حق با توست که نمی‌خواهی دستورالعمل اجرا کنی و مطمئناً بهتر است مشغول خواندن کار خودت شوی تا کار پاپینی یا آن ایتالیایی‌های جوان که به‌نظر همه‌شان به فوتوریسم آلوده شده‌اند؛ به عبارت دیگر پیوند سینماتوگرافی با نقاشی و اسهال با نویسندگی.

پاوند/جویس: برگزیده‌ای از نامه‌های ازرا پاوند به جیمز جویس به همراه مقالاتی درباره‌ی جویس
گزینش و ترجمه‌ی مرتضی پاشاپور
نشر حکمت کلمه
چاپ اول، ۱۳۹۶

@hekmatkalame
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
#انیس_العشاق
#شرف_الدین_رامی
باب سیم در صفت ابرو

عراقی گفته است: راستی ابرو در کجیست.

@faryad_naseri
نیکبخت آن بود که پیوسته
داغ ابروش بر جبین دارد
قایل
نقاش لاادری
@faryad_naseri
سرخجامه گان بلکباش



دو دسته هستند که شکست تار و پودشان را درمی نوردد و آن ها را به تلخکامی عمیق می کشاند و رُس جانشان را می کشد. چندان تلخکامند که هرجا بروند تلخی اندوه می برند. یکی آن ها که پیروزی را نزدیک و دم دست دیده اند و در اوج سرمستی ِ خیال ِ پیروزی می شکنند. این جا درد بد از "کار" درآمدن تعبیر رویا جانکاه تر و به هم خوردن خواب از زخم شکست بر تن سنگین تر است. یکی آن کس که خیال کرده است تنها نیروی برحق است و این بار به بردن تاج نزدیک. می دانی که سر ِ تاجدار یکی است و سرهای تاجخواه هزارهزار. البته خطر دارد. برای این می روی که سر در تاج بیاوری، البته، بسیار هست که سر بدهی. آن کس که خود را تنها برحق دیده باشد به یک معنا خدا را، نیروی تعیین کننده را، طبقه ی بالنده را پشت سر خود دیده است. بشکنی خدایت شکسته شده و دینت "در می آید". می دانیم که آن ها که خدا ندارند و به گفته ای بی خدایند بیش از همه از دست خدا عصبانی اند. در این مورد شکست برای کُمونیست های شیعه زهرآگین است. مسلمان ها در عام و شیعه ها به ویژه و کمونیست های ملازاده به طور اخص خود را دارای آخرین دین و آخرین گروش و آخرین روش می دانند. آن ها خود را تنها میراثدار علم و روش و گروش خود را تنها روش علمی از بوده است تا بخواهد شدن می دانند. الله(برای شیعه ی کله سیاه) و پرولتاریا(برای سرخجامه گان بلکباش) که خدای جهان است تنها با آن ها است و در سوی آن ها می جنگد. کمونیست ها به ویژه کمونیست های کوهی لر و کرد در همین رده اند. خدایشان پرولتاریاست که نماینده گی اش را به حزب کُمونیست ها داده است. تا حزب برسد دسته ی سرخجامه گان وارث و ولی برحق اند. آن ها خود را دارای دینی می دانند که آخرین است. آن ها به دین ِ کمونیستند. کمونیست ها نماینده ی پرولتاریا هستند که طبقه ی آخرزمانی است که زاد سرمایه دار و به همراهش طبقه را برخواهد چید و بعد از او طبقه ای نخواهد آمد. جهان بی طبقه می شود، "شهر بی تضاد"، آن چه که در کومون های اولیه بود و در شهر بی تضاد بخواهد شدن. حزب کُمونیست سرمایه و مایه ی سر پرولتاریا است. او می داند که کارگر چه می گوید و چه می خواهد. ایشان سر اوشانند و "از خود منافعی ندارند". تنها زبانشان شان نیستند. کار دشوار اندیشه را برایشان می کنند و نیازهایشان را می شناسند تا آن ها کارهای پرولتری کنند و خود را بسازند و پرولتریزه کنند. دیدنی است کمونیست های کوهی شیعه ای که در جوانی نه کم بر سر و سینه زده و "خود" را به گلمال داده اند روز پیری اول ماه می در پاریس. هنوز نپذیرفته است که کله پاچه ی انقلاب را بردند. انقلاب تا قدرت را به دست آن ها نداده است انقلاب نیست. قیام است. قیام هم اگر سهمی به آن ها نرساند قیام ورشکسته است، هرچند باشکوه. این دو دسته(اولاد پرولتاریا و اولاد علی) ولایت را خاص خودشان می دانند از وقتی که در بهشت یا کُمون های اولیه بوده اند. آن جا(پشت سر) نقش زده اند که این جا(امروز) به شهر بی تضاد برسیم یا به شهر ایمان ِ تمام. عدل تمام. این ها وقتی که خود را در وضعی دیده باشند(به نقد ِ حال یا به باغ خیال) که نزدیک به کسب قدرتند شکست برایشان کمرشکن است. احساس می کنند سلحشورهایشان(خانه بُرهایشان، سله شورهایشان) بی غارتی و دست خالی برگشته اند. تلخ است شکست بر شیعه ی کومونیست. #سردار_صالحی @faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
Somebody Else
Jeff Bridges
#ثنای_شانزدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری

گناهکاران تو را میخوانند به دادرسی ای خدا

و بیچارگان پناه می‌آورند به لطفت

و سخت می‌گریند از خوف تو خطاکاران

قرار دل غریبان دور از وطن به اوقات دلگیر شادی دل خستگان غمگین ای فریاد رس تنهایان خوار شده ای یار محتاج رانده شده

ای دانای رحیم در برگرفته هر چیز را

ای بهره داده هر آمده‌ای را

تو آنی که بیش است بخششت از جزات

تو آنی که مهرت پیشی گرفته ز بی مهریت

و داد و دهش‌اش بیشتر است از ستاندن‌اش

و موجودات در گستره‌ی تواند

تو آنی که برای عطایت چیزی نخواستی

در عقوبت بی‌راه‌هان اندازه نگه می‌داری

و من ای خدای من آنم که به ثنا و خواستن فرمان‌اش دادی و گفت فرمان می‌برم اینک منم ای پروردگار بنده‌ای که در پیشگاهت افتاده اینک این منم با بار سنگین خطاهایم بر پشت با عمری به آخر رسیده عاصی شده بر تو تویی که هیچ عصیانی شایسته‌ات نیست

می‌بخشی آیا خواهنده را که بکوشم به خواستن؟
آمرزشی آیا هست که بشتابم به اشک؟
بخشنده‌ای آیا خاکساران را
بی‌نیاز کننده‌ای آیا بی چیز پناه آورده را

آن را که جز تو نمی‌یابد ناامید مکن
ناچیز نکن آن را که جز تو کسی را نمی‌جوید

بار خدایا رخ مگیر که رو به تو دارم
و ناامید مکن که از تو خواهانم
و بر پیشانی ام آن دست را مزن که می‌راند
اکنون که ایستاده‌ام به درگاهت

ای وصف کرده خود را به مهربانی
مهر به من آر
تو آنی که نامیده‌ای خودت را درگذرنده
از من در گذر

که اشک از خوف است و
لرزش دلم از بیم شکوهت
هراس اندامم از شکوه و بزرگی‌ات
ای خدای من می‌بینی
و شرمسار کردار بی‌شکل خویشم
که صدا صدای ناله‌ام اینجاست در آستان تو
و زبان زبان مناجاتم که کند گردیده است

ای پوشاننده‌ی بدی‌هام
که پنهان کرده‌ای نقص‌های مرا و
نشناساندیم به زشتی با تمام خطاهام
ای پرده دار
که نینداختی بر گردنم طوق ناپسندی ها را
و آشکار نساختی‌ام بر جستجوگران معاصی‌
و رشگبران نعماتی که داده‌اییم

این‌همه مهربانیت اما پرهیزکارم نکرد

نادان‌تر از من چه کسی به رستگاری خویش
فراموش کارتر به اصلاح‌اش
دورتر ازاصلاح نفس‌اش
و کیست فرورونده‌تر از من در نادرستی‌اش
وقتی که ایستاده‌ام بین دو ندا و
تاریکی را اجابت می‌کنم در حالی که می‌شناسم و می دانم‌اش

در حالی که آتش دوزخت را می‌بینم

شگفتا بر اینکه چنین آشکار می‌کنم و انگشت بر خطاهام می‌گذارم

و شگفت‌تر بردباری توست
که در تلافی و تنبیه‌ام شتاب نداری
چرا که مهربان و صبوری باشد که تا به خود آیم
و گذشت نزد تو خوش‌تر است از هر چیز

و من ای خدای من
چه فراوان است بدی‌هام
چه ناپسندند نشانه‌هام و
بدترند اعمالم و
سخت است بی‌باکیم در خطاهام
و سست است رشته‌های هوشیاری طاعاتم
چه قلیل است آگاهی‌ام از ترساندنت
کمتر از آنکه توانا باشم به ذکر خطاهام تا که بشمارم

در طمع مهربانی تو می‌گویم که گناه‌کاران چنین کنند
در طمع بخشش‌ات که رهایی گردن خطاکاران به آن است

که باریک شده از بند این گردن من است
به بخشش‌ات آزاد کن
که سنگین شده از خطا این پشت من است
به لطفت سبک کن
ای پروردگار من

اگر بگریم چنان که پلک‌ها بیفتند و
بنالم چنان‌که صدا بریده شود
بایستم آنقدر که پاها ورم کنند
خم شوم آنقدر که استخوان پشتم بشکند
و سجده کنم
چنان که سیاهی از چشم‌هایم برود
قوتم خاک زمین و آب گل‌الوده باشد
و مدام به ذکر تو باشم تا که زبانم کند گردد و
چشم به اطراف آسمان بیندازم از شرم
این‌ها به پاک کردن گناهی از من نمی‌ارزند؟

به نخستین خطا آتش را فراخواندم
اما اگر ببخشی این مهربانی توست
و نبخشی هم اگر ستم نکرده‌ای

ای بخشنده ای صبور
ای چاره‌ساز و بردبار
مژده ده به من مژده‌ای که آن را بشناسم
و نشانه‌ای که بتوانم نشان‌اش دهم

زیرا تویی توانا تویی بردبار تویی بخشنده


@faryad_naseri
می‌بخشی آیا خواهنده را که بکوشم به خواستن؟
آمرزشی آیا هست که بشتابم به اشک؟

نقاشی ِستایش مغان- #هیرونیموس_بوش از کانال موزه مترو پولیتن
@faryad_naseri
انجمن صنفی یا کانون نویسندگان

هر نوع تلاشی برای احقاق حقوق تلف شده‌ی اهل کتاب در ایران ستودنی‌ست. هر قدمی که سبب شود فشار دست از گلوی زیست و معیشت این قشر برداشته شود ستودنی‌ست اما هر گامی از این تلاشها که بخواهد فراموش کند، یا خاطره‌ای را بزداید خیانتکار است. فراموش کردن حذف‌ها، فراوش کردن فشارها، پاک کردن رد فجایعی که بر این قوم رفته است و می‌رود خود خیانتی نابخشودنی‌ست. اگر با فراموش نکردن این‌ها و مدام با یادکرد و پاس‌داشت یاد رفتگان قدم برداریم تا امری را تسهیل کنیم و از آنها که رد شلاقشان بر پشتمان است بخواهیم که خطاهایشان را بپذیرند و زانو اعتذار بزنند آن گام‌ها ستودنی‌ست غیر از این اگر باشد هر صنف و انجمنی خیانت است بر تاریخ کانون بزرگان.
@faryad_naseri
#ثنای_هفدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری

پناه می‌برم به تو از فریب‌ها و چاره‌جویی‌ها و اطمینان‌های آن رانده شده

از بی‌راهی و ناچیز شدن با خطاها
سخت آمدن آنچه که او زشتش می‌کند
آن وسوسه‌گر رانده شده

دور کن به سبب ستایشت دوستی‌ات و پرده‌ای بساز میان‌مان
پرده ای که ندردش سدی که نشکافدش آن رانده شده

بار خدایا به دشمنانت غافلش کن
نگه‌دارمان با نیکی نگه‌داریت
بتاران و بران‌اش از ما
از ما ببر رد پای آن وسوسه گر رانده شده را

بار خدایا بهره‌ای ده از رستگاریت در برابر بی‌راهی‌اش
توشه ای ده از پرهیزکاریت در برابر گم راهی‌اش
در برابر آن رانده شده

به دل‌هامان جایی و به آنچه پیش ماست جایگاهی به او مده به آن وسوسه‌گر رانده شده


آرایه‌اش را به ما بشناسان
وقتی که شناساندی نگه‌دارمان
بینامان ساز تا چاره‌اش کنیم
به دل هامان انداز آن چاره که دورش کنیم و
بیدارمان گردان از جهل تکیه بر او
یارمان باش بر مخالفت‌اش
مخالفت آن رانده شده

سوزاندن بذرهاش را در دل هامان آب ده
شکستن ساز و برگش را

بار خدایا از ماش بگردان و ببر وباز دار

بار خدایا کسان‌مان را به قلعه‌ای استوار پناه ده
جوشنان بپوشان‌شان
و سلاح‌های برنده‌شان ده

آن را که گفت تویی پرورنده تویی یکتا و ستیزنده با آن وسوسه گر
و آموخت رازهای دانایی را به امداد تو بهره‌ای ده از این ثناها

بگشای هر چه را که می‌بندد
ببندش آنچه را که می‌گشاید
برهم زن سایه‌های سرش را
بازش بدار و بشکن استواری‌اش را
استواری آن رانده شده را

سپاهش را بتاران و بی بهره‌اش بگردان و پناه‌شان را بساز ویران و به خاک بمالان بینی های‌شان را
بینی لشکر آن وسوسه گر رانده شده را

هم‌ردیف آنان‌مان مساز و از دوستان‌شان مگردان‌مان به وقت فریب‌هاشان
مکن که به آواز‌هاشان فریفته گردیم و فرمان به اجابتش دهیم
از او ناهی نباشیم از او که رانده شده

سلام بر کسانت
پناه‌مان ده
ما را که گریخته‌ایم از او
رهایی‌مان ده از او از او که رانده شده

@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
ممنوعیت پخش ترانه با صدای زنان!

روزنامه آیندگان 4 اردیبهشت ۱۳۵۸

🆔 @faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account