Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
☘️ معرفی شماره ١۴۸ نشریه «اطلاعات حکمت و معرفت»
با عنوان «چیستی و زمینه‌های شکل‌گیری جنبش پدیدارشناسی۲»
🗞 همراه با سخن دبیر ماهنامه، #منیره_پنج‌تنى
تصویر جلد ماهنامه👇
✨ → t.me/sedanet1/39
متن کامل معرفی در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/K41PE
🌾 @sedanet | @Doostanehekmatmarefat
با عنوان «چیستی و زمینه‌های شکل‌گیری جنبش پدیدارشناسی۲»
🗞 همراه با سخن دبیر ماهنامه، #منیره_پنج‌تنى
تصویر جلد ماهنامه👇
✨ → t.me/sedanet1/39
متن کامل معرفی در صدانت👇
✨ → 3danet.ir/K41PE
🌾 @sedanet | @Doostanehekmatmarefat
Telegram
انبار صدانت
Forwarded from نشر حکمت کلمه
http://www.bbc.com/persian/tv-and-radio-45015953
سفر سَفر
کتاب شعر وحید داور
مرور کتاب با مسعود بهنود
@hekmatkalame
سفر سَفر
کتاب شعر وحید داور
مرور کتاب با مسعود بهنود
@hekmatkalame
BBC News فارسی
مرور هفتگی کتاب با مسعود بهنود
این هفته مسعود بهنود نگاهی کرده است به دو کتاب "مرگزار" از علیرضا آقایی راد و "سفر سفر" کتاب شعری از وحید داور.
در محاسن نسبت
برجسته شدن، آشکار شدن، از عادت خارج شدن چیزی‌ست که می‌تواند چهره‌ی تازه‌ی چیزها را برای‌مان عیان کند.
شاید منی که مریضی نقشه‌خوانی و نقشه‌گردی دارم هزاران بار در نقشه نام قهدریجان را دیده بودم اما هیچ وقت قهدریجان (قهدری‌گان و قهدری‌خان) برایم از عادت نقطه‌ای در نقشه بودن خارج نشده بود.
تویسرکان هم نسبت‌هایی روزمره با من داشت. شهری از شهرهای ولایتم بود. بعدها شهر دوستانم شد. اما ناگهان شهری شد که دیگر نه آن راه پر پیچ و خم‌اش، نه باغ‌های شگفت‌انگیز گردوش، نه تاریخ کهنش چندان نسبتی با من نداشتند هرچند که هر کدام نسبتی بودند اما دیگر روزمره شده تویسرکان از عادت روز مرگی جهید و رهید و مرا یاد خسرو روزبه انداخت یاد سامن انداخت و خود معنایی تازه گرفت. معنایی دی‌ماهی.
برجسته شدن، آشکار شدن، از عادت خارج شدن چیزی‌ست که می‌تواند چهره‌ی تازه‌ی چیزها را برای‌مان عیان کند.
شاید منی که مریضی نقشه‌خوانی و نقشه‌گردی دارم هزاران بار در نقشه نام قهدریجان را دیده بودم اما هیچ وقت قهدریجان (قهدری‌گان و قهدری‌خان) برایم از عادت نقطه‌ای در نقشه بودن خارج نشده بود.
تویسرکان هم نسبت‌هایی روزمره با من داشت. شهری از شهرهای ولایتم بود. بعدها شهر دوستانم شد. اما ناگهان شهری شد که دیگر نه آن راه پر پیچ و خم‌اش، نه باغ‌های شگفت‌انگیز گردوش، نه تاریخ کهنش چندان نسبتی با من نداشتند هرچند که هر کدام نسبتی بودند اما دیگر روزمره شده تویسرکان از عادت روز مرگی جهید و رهید و مرا یاد خسرو روزبه انداخت یاد سامن انداخت و خود معنایی تازه گرفت. معنایی دی‌ماهی.
قالت الحکما: التعجب حیرة تعرض الانسان لعقول و عن معرفة سبب الشئ فیه؛ معنی:
چنین باشد که تعجب دهشتی لست که مردم را عارض می‌شود، از آن چیزی که ببینند و سبب آن را ندانند یا کیفیت و تاثیرات او ندانند. (عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات)
فاشیسم از نظرگاه بین‌المللی چیست؟ تلاشی برای حل کردن مشکلات تولید و مبادله با مسلسل و تپانچه. (سوسیالیسم، فاشیسم و انقلاب، آنتونیو گرامشی)
بشنوید و بفهمید، هر چیزی که داخل می‌شود در دهان نجس نمی‌کند آدمی را. اما آنچه از دهان بیرون می‌آید نجس میکند آدمی را... از جهت اینکه از دل فکرهای بد برمی‌خیزد، از کشتن مردم و زنا کردن و فسق نمودن و دزدی کردن و شهادت دروغ دادن و ملحد شدن. (ترجمه‌ی اناجیل اربعه. انجیل متی)
ان الانسان لفی خسر: همانا انسان در زیان است. (فرقان: سوره العصر)
چنین باشد که تعجب دهشتی لست که مردم را عارض می‌شود، از آن چیزی که ببینند و سبب آن را ندانند یا کیفیت و تاثیرات او ندانند. (عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات)
فاشیسم از نظرگاه بین‌المللی چیست؟ تلاشی برای حل کردن مشکلات تولید و مبادله با مسلسل و تپانچه. (سوسیالیسم، فاشیسم و انقلاب، آنتونیو گرامشی)
بشنوید و بفهمید، هر چیزی که داخل می‌شود در دهان نجس نمی‌کند آدمی را. اما آنچه از دهان بیرون می‌آید نجس میکند آدمی را... از جهت اینکه از دل فکرهای بد برمی‌خیزد، از کشتن مردم و زنا کردن و فسق نمودن و دزدی کردن و شهادت دروغ دادن و ملحد شدن. (ترجمه‌ی اناجیل اربعه. انجیل متی)
ان الانسان لفی خسر: همانا انسان در زیان است. (فرقان: سوره العصر)
خواستن به وقت
(اراده کردن یا دعا کردن)
عمل و‌مفهومی در جهان انسانی وجود دارد که در میان اهل نظر به نام‌های مختلفی خوانده شده است.
دعا کردن، خواندن به یاری، درخواست کردن این عمل بین دو سطح بسیار متفاوت و متمایزی از معنا قابل توجه است.
در بالاترین سطحش میل و اراده است. تو گویی انسانی اراده‌ی خود را تحقق کلامی می‌بخشد. چنانکه می‌تواند تحقق ذهنی به آن بدهد. این با طبیعت و غریزه‌ی آدمی قابل فهم‌تر است. در این حالت با تحقق کلامی انسان خودش را می‌راند. به‌قول نیچه اراده میکند و همزمان فرمانده و فرمان‌بر است.
در پایین‌ترین سطح اما او دیگر قدرتی در خود نمی‌بیند از قدرتی برتر که خداست می‌خواهد تا چنین و چنان کند.
ابن عربی در
«فص حکمة نفثیه فی کلمه شیثیه» نتیجه‌ی این خواستن‌ها را عطایا می‌نامد. و می‌گوید بر دو دسته‌ی ذاتی و اسمایی‌اند.
و چنان‌اند که گاه خواهنده به‌طور مشخص صلاحش را می‌داند همان را می‌خواهد.
گاه نمی‌داند و کلی آنچه به صلاح است را از خدا می‌خواهد «زیرا مشکل‌ترین دانش‌هاست که شخص در هر زمان معین بر استعداد خود در آن زمان وقوف یابد»
وقوف بر استعداد یافتن نکته‌ی بسیار مهمی‌ست که هم به لحاظ فردی و هم اجتماعی اهمیت دارد.
زمانی گروهی و عده‌ای مردمی را می‌رانند که شما چنین و چنان باید باشید.
متجددان به تجدد، ملایان به بهشت و هر گروهی هم مردم را گله‌‌ای می‌بییند که باید برانندش.
زمانی مردم بر استعداد جمعی خود واقف می‌شوند که من خرخود و بنده‌ی خودم. نمی‌گذارم مرا برانند. بر خود فرمان می‌دهم و فرمان می‌برم.
این لحظه از وقوف را شاید لحظه‌ی «سوژه» شدن یا «خود» شدن بتوان نامید. آن لحظه که باشنده ناگهان در می‌یابد. در را می‌یابد و از تنگی و تنگنا رها می‌شود.
ابن‌عربی معتقد است: «چون خواهش با وقت خود موافق افتد، زود اجابت شود» البته برای خواهش هم وقت معینی را می‌داند.
معتقدم برای فهم این سخن کمی باید به تجربه و عمل و ماده برگردیم.
کسی دانه‌ای می‌کارد. او در دل خواهشی ناگفته دارد که عملش تحقق عینی آن است. جوانه زدن دانه و روییدنش.
اگر در خاک خوب و هوای خوب و به وقت مناسب نکارد، دانه‌اش نمی‌روید.
یا انتظار آبستن شدن از زنی که زمان و دور باروریش گذشته است انتظار و خواهشی دیروقت است.
بنابراین اگر فردی یا جمعی به وقت به استعدادش پی نبرد شاید دوری باید بگذارند تا طبیعت فرصتی دوباره به او و آنها بدهد. این بیشتر درباره‌ی جمع صادق است تا فرد.
ابن‌عربی «استعداد را پنهانی‌ترین خواهش» تعریف میکند.
هر کس باید به این پنهانی‌ترین خواهش خویش بیندشد و دریابدش و آنگاه هر ملتی باید به این پنهانی‌ترین خواهش خویش بیندیشند و دریابندش.
شما فکر می‌کنید پنهانی‌ترین خواهش ملت ایران چیست؟ آیا به هنگام خواسته‌اندش یا نه؟ دیر شده برای خواستنش یا زود است؟ یا نه فکر می‌کنید امروز روز درست میدان دادن و دریافتن آن «خواهش پنهان»ست که باید عیان شود و تحقق یابد.
#ابن_عربی
@faryad_naseri
(اراده کردن یا دعا کردن)
عمل و‌مفهومی در جهان انسانی وجود دارد که در میان اهل نظر به نام‌های مختلفی خوانده شده است.
دعا کردن، خواندن به یاری، درخواست کردن این عمل بین دو سطح بسیار متفاوت و متمایزی از معنا قابل توجه است.
در بالاترین سطحش میل و اراده است. تو گویی انسانی اراده‌ی خود را تحقق کلامی می‌بخشد. چنانکه می‌تواند تحقق ذهنی به آن بدهد. این با طبیعت و غریزه‌ی آدمی قابل فهم‌تر است. در این حالت با تحقق کلامی انسان خودش را می‌راند. به‌قول نیچه اراده میکند و همزمان فرمانده و فرمان‌بر است.
در پایین‌ترین سطح اما او دیگر قدرتی در خود نمی‌بیند از قدرتی برتر که خداست می‌خواهد تا چنین و چنان کند.
ابن عربی در
«فص حکمة نفثیه فی کلمه شیثیه» نتیجه‌ی این خواستن‌ها را عطایا می‌نامد. و می‌گوید بر دو دسته‌ی ذاتی و اسمایی‌اند.
و چنان‌اند که گاه خواهنده به‌طور مشخص صلاحش را می‌داند همان را می‌خواهد.
گاه نمی‌داند و کلی آنچه به صلاح است را از خدا می‌خواهد «زیرا مشکل‌ترین دانش‌هاست که شخص در هر زمان معین بر استعداد خود در آن زمان وقوف یابد»
وقوف بر استعداد یافتن نکته‌ی بسیار مهمی‌ست که هم به لحاظ فردی و هم اجتماعی اهمیت دارد.
زمانی گروهی و عده‌ای مردمی را می‌رانند که شما چنین و چنان باید باشید.
متجددان به تجدد، ملایان به بهشت و هر گروهی هم مردم را گله‌‌ای می‌بییند که باید برانندش.
زمانی مردم بر استعداد جمعی خود واقف می‌شوند که من خرخود و بنده‌ی خودم. نمی‌گذارم مرا برانند. بر خود فرمان می‌دهم و فرمان می‌برم.
این لحظه از وقوف را شاید لحظه‌ی «سوژه» شدن یا «خود» شدن بتوان نامید. آن لحظه که باشنده ناگهان در می‌یابد. در را می‌یابد و از تنگی و تنگنا رها می‌شود.
ابن‌عربی معتقد است: «چون خواهش با وقت خود موافق افتد، زود اجابت شود» البته برای خواهش هم وقت معینی را می‌داند.
معتقدم برای فهم این سخن کمی باید به تجربه و عمل و ماده برگردیم.
کسی دانه‌ای می‌کارد. او در دل خواهشی ناگفته دارد که عملش تحقق عینی آن است. جوانه زدن دانه و روییدنش.
اگر در خاک خوب و هوای خوب و به وقت مناسب نکارد، دانه‌اش نمی‌روید.
یا انتظار آبستن شدن از زنی که زمان و دور باروریش گذشته است انتظار و خواهشی دیروقت است.
بنابراین اگر فردی یا جمعی به وقت به استعدادش پی نبرد شاید دوری باید بگذارند تا طبیعت فرصتی دوباره به او و آنها بدهد. این بیشتر درباره‌ی جمع صادق است تا فرد.
ابن‌عربی «استعداد را پنهانی‌ترین خواهش» تعریف میکند.
هر کس باید به این پنهانی‌ترین خواهش خویش بیندشد و دریابدش و آنگاه هر ملتی باید به این پنهانی‌ترین خواهش خویش بیندیشند و دریابندش.
شما فکر می‌کنید پنهانی‌ترین خواهش ملت ایران چیست؟ آیا به هنگام خواسته‌اندش یا نه؟ دیر شده برای خواستنش یا زود است؟ یا نه فکر می‌کنید امروز روز درست میدان دادن و دریافتن آن «خواهش پنهان»ست که باید عیان شود و تحقق یابد.
#ابن_عربی
@faryad_naseri
ان‌در امیدواری... pinned «خواستن به وقت (اراده کردن یا دعا کردن) عمل و‌مفهومی در جهان انسانی وجود دارد که در میان اهل نظر به نام‌های مختلفی خوانده شده است. دعا کردن، خواندن به یاری، درخواست کردن این عمل بین دو سطح بسیار متفاوت و متمایزی از معنا قابل توجه است. در بالاترین سطحش میل…»
یادداشت افسانه نجم‌آبادی درباره‌ی کتاب «سرزدن»ِ فریاد ناصری. منتشر شده در مجله‌ی تجربه
@faryad_naseri
@faryad_naseri
✨امروز چهارمین سالگرد آغاز نسل کشی ایزدیان به دست گروه داعش می باشد.
ایزدیان در تاریخ پرفرازونشیب و خونبار خود بیش از شصت بار از سوی مسلمانان مورد نسل کشی و قتل عام قرار گرفته اند. مردانشان به قتل رسیده ، کودکان شان به بردگی و زنان شان به اسیری رفته اند، اموال آنان به غارت رفته و زیارتگاه هایشان تخریب شده است.
شعر زیر را " قباد جلی زاده" به کُردی سروده و سعید دارایی آن را به فارسی برگردانده است:
در سومالی
شمار مگس
از شمار دانه های گندم بیشتر است.
می بینی خدا!
شک می کنم که ببینی.
می شنوی شیون دختران پاک ایزدی را
که از شنگال
آنها را
بر پشت شتر
به بیابان می برند برای تجاوز.
می شنوی خدا!
شک دارم که بشنوی.
بوی خون گورهای دسته جمعی را
ﮐە شیرخواره اش بیشتر است از جوان و پیر .
بو می کنی خدا!
شک دارم که بو کنی.
این شعر زخمی و گریان را
می خوانی!
نه! شک دارم خدا
شک دارم که تو
اصلا بتوانی بنویسی
و بخوانی.
@faryad_naseri
ایزدیان در تاریخ پرفرازونشیب و خونبار خود بیش از شصت بار از سوی مسلمانان مورد نسل کشی و قتل عام قرار گرفته اند. مردانشان به قتل رسیده ، کودکان شان به بردگی و زنان شان به اسیری رفته اند، اموال آنان به غارت رفته و زیارتگاه هایشان تخریب شده است.
شعر زیر را " قباد جلی زاده" به کُردی سروده و سعید دارایی آن را به فارسی برگردانده است:
در سومالی
شمار مگس
از شمار دانه های گندم بیشتر است.
می بینی خدا!
شک می کنم که ببینی.
می شنوی شیون دختران پاک ایزدی را
که از شنگال
آنها را
بر پشت شتر
به بیابان می برند برای تجاوز.
می شنوی خدا!
شک دارم که بشنوی.
بوی خون گورهای دسته جمعی را
ﮐە شیرخواره اش بیشتر است از جوان و پیر .
بو می کنی خدا!
شک دارم که بو کنی.
این شعر زخمی و گریان را
می خوانی!
نه! شک دارم خدا
شک دارم که تو
اصلا بتوانی بنویسی
و بخوانی.
@faryad_naseri
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
📕 نقد و بررسی کتاب سِفرِ سَفر
👤 #کاوه_بهبهانی
صوت و اسلاید ها👇
✨ → 3danet.ir/btnI4
🌾 @Sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh
🌾 @hekmatkalame
👤 #کاوه_بهبهانی
صوت و اسلاید ها👇
✨ → 3danet.ir/btnI4
🌾 @Sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh
🌾 @hekmatkalame
چیستند آن پاره‌های جان‌مان؟
اما قسم دوم که گفتیم «عطایایی هست که در برابر خواهشی نیست»، آنچه گفتیم در برابر خواهش نباشد، مراد خواهشی است که به زبان آید، زیرا که در واقع از خواهش گریزی نیست-به زبان و یا به حال و یا به استعداد-
فص حکمت دم الهی در کلمه‌ی شیثی
فارغ از بحث بسیار مهم ولایت و پایان مکاشفه‌گون این فص، به رنگ حال و روزمان، ما همان بحث استعداد را پی می‌گیریم.
در یادداشت پیشین پرسیدم پنهانی‌ترین پرسش (استعداد) ملت ایران چیست؟
آیا گمان نمی‌کنید ما و حتا خود همین «ما» دچار چندپارگی و تناقض و تشتت شده‌ایم و شده است و البته نه تکثر.
ما که چندگانه‌ایم همزمان چند چیز مهم متناقض را با هم خواهانیم. برای همین است که در این جهنمیم. جهنم همین چندپارگی است.
اگر تمثیل آتش را اینجا بپذیریم که ذوب و خالص میکند.
پس آتشی، واقعه‌ای، رخدادی باید که ما را از این میل پاره‌پاره نجات دهد.
شما فکر می‌کنید آن چیزهای پنهان متناقضی که ما آنها را با هم می‌خواهیم و آنها حتا ما را چندپاره کرده‌اند چیستند؟
@faryad_naseri
اما قسم دوم که گفتیم «عطایایی هست که در برابر خواهشی نیست»، آنچه گفتیم در برابر خواهش نباشد، مراد خواهشی است که به زبان آید، زیرا که در واقع از خواهش گریزی نیست-به زبان و یا به حال و یا به استعداد-
فص حکمت دم الهی در کلمه‌ی شیثی
فارغ از بحث بسیار مهم ولایت و پایان مکاشفه‌گون این فص، به رنگ حال و روزمان، ما همان بحث استعداد را پی می‌گیریم.
در یادداشت پیشین پرسیدم پنهانی‌ترین پرسش (استعداد) ملت ایران چیست؟
آیا گمان نمی‌کنید ما و حتا خود همین «ما» دچار چندپارگی و تناقض و تشتت شده‌ایم و شده است و البته نه تکثر.
ما که چندگانه‌ایم همزمان چند چیز مهم متناقض را با هم خواهانیم. برای همین است که در این جهنمیم. جهنم همین چندپارگی است.
اگر تمثیل آتش را اینجا بپذیریم که ذوب و خالص میکند.
پس آتشی، واقعه‌ای، رخدادی باید که ما را از این میل پاره‌پاره نجات دهد.
شما فکر می‌کنید آن چیزهای پنهان متناقضی که ما آنها را با هم می‌خواهیم و آنها حتا ما را چندپاره کرده‌اند چیستند؟
@faryad_naseri
https://m.youtube.com/watch?v=cu6EW19NR3M
این فیلم «مهران تمدن» را حتمن ببینید. فیلمی مستند بر اساس ایده‌ی درخشان «همزیستی» که ضعف تئوریک مهران تمدن در مباحث ایده و فیلم را به شکست می‌کشاند هرچند لحظات درخشان و مهمی دارد.
با این‌همه تماشای فیلم برای جامعه‌ی ما بسیار لازم است.
این فیلم «مهران تمدن» را حتمن ببینید. فیلمی مستند بر اساس ایده‌ی درخشان «همزیستی» که ضعف تئوریک مهران تمدن در مباحث ایده و فیلم را به شکست می‌کشاند هرچند لحظات درخشان و مهمی دارد.
با این‌همه تماشای فیلم برای جامعه‌ی ما بسیار لازم است.
یاد وطن
💠 «درویشی و پادشاهی»
بعضی کتابها هستند که عنوان آنها از همان اول برخورد، خواننده را به خود جذب می کند و کتاب آقای مرتضی رحیمی ششدهی یکی از آن نوع کتابهاست. البته نه بخاطر آنکه کلمه مجذوب در اول آن است و مجذوبعلیشاه از عرفای نامدار ایران است بل بخاطر جزء دوم کتاب که نسبت کبودر آهنگی باشد. اسمی که با وجود غرابت لفظ با تاریخ دوهزار و پانصد ساله ایران هماهنگ است. بدین معنی که این کلمه آهنگ که در پایان آن است، همان است که در هگمتانه نام قدیم همدان در روزگار مادها و آشوری ها آمده و محل تجمع مردم است و انجمن ریشه در آن دارد و هم امروز در کوهستان ما کلمه آهنگ به معنی محل تجمع و جمع آوری گوسفند خیلی رواج دارد.
خوب، یک ده کوچک که لابد این روزها دیگر شهر شده و از دهی آمده بیرون، در این کتاب چه نقشی دارد. ما دو عارف بل سه عارف نامدار داریم که از همین کبودر آهنگ، یعنی دره ای که محل تجمع است و طبیعت آن از فرط سرسبزی به کبودی می زند برخاسته اند. که نخست آنها همین مجذوبعلیشاه هست و دیگری شیخ عبدالصمد همدانی است، و بالاخره کوثرعلیشاه همدانی که مدفون در مشتاقیه کرمان است.
🔹من قصد تشریح احوال اینها را ندارم که کم و بیش در کتاب آقای مرتضی رحیمی آمده است. در این مقدمه کوتاه به یک نکته اجتماعی کوچک اشاره کنم و آن این است که عرفان ایرانی بر مبنای بهره برداری از کشت و زرع و محصول زمین بنا شده و آن عارف که قرنها پیش از مریدان میخواست که:
🔸((دست به کار باشند و دل به یار))
در واقع هدف جز این نداشت که از منابع طبیعی این آب و خاک حداکثر بهره برداری شود، و ما داشته ایم عرفایی که در عصر جامی شاید هزار مزرعه در اختیار داشتند:
🔻هزارش مزرعه در زیر کشت است
که زاد رفتن او در بهشت است
ـ🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
💠 «درویشی و پادشاهی»
بعضی کتابها هستند که عنوان آنها از همان اول برخورد، خواننده را به خود جذب می کند و کتاب آقای مرتضی رحیمی ششدهی یکی از آن نوع کتابهاست. البته نه بخاطر آنکه کلمه مجذوب در اول آن است و مجذوبعلیشاه از عرفای نامدار ایران است بل بخاطر جزء دوم کتاب که نسبت کبودر آهنگی باشد. اسمی که با وجود غرابت لفظ با تاریخ دوهزار و پانصد ساله ایران هماهنگ است. بدین معنی که این کلمه آهنگ که در پایان آن است، همان است که در هگمتانه نام قدیم همدان در روزگار مادها و آشوری ها آمده و محل تجمع مردم است و انجمن ریشه در آن دارد و هم امروز در کوهستان ما کلمه آهنگ به معنی محل تجمع و جمع آوری گوسفند خیلی رواج دارد.
خوب، یک ده کوچک که لابد این روزها دیگر شهر شده و از دهی آمده بیرون، در این کتاب چه نقشی دارد. ما دو عارف بل سه عارف نامدار داریم که از همین کبودر آهنگ، یعنی دره ای که محل تجمع است و طبیعت آن از فرط سرسبزی به کبودی می زند برخاسته اند. که نخست آنها همین مجذوبعلیشاه هست و دیگری شیخ عبدالصمد همدانی است، و بالاخره کوثرعلیشاه همدانی که مدفون در مشتاقیه کرمان است.
🔹من قصد تشریح احوال اینها را ندارم که کم و بیش در کتاب آقای مرتضی رحیمی آمده است. در این مقدمه کوتاه به یک نکته اجتماعی کوچک اشاره کنم و آن این است که عرفان ایرانی بر مبنای بهره برداری از کشت و زرع و محصول زمین بنا شده و آن عارف که قرنها پیش از مریدان میخواست که:
🔸((دست به کار باشند و دل به یار))
در واقع هدف جز این نداشت که از منابع طبیعی این آب و خاک حداکثر بهره برداری شود، و ما داشته ایم عرفایی که در عصر جامی شاید هزار مزرعه در اختیار داشتند:
🔻هزارش مزرعه در زیر کشت است
که زاد رفتن او در بهشت است
ـ🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃
خورشید را بیمار دیدم
بعد از مدت‌ها فرصتی مهیا شد علی مومنی را ببینم که گرمی خون از زیر پوستش پیداست.
دیر رسیدم سالن پر بود. آمدم در حیاط نشستم به تماشای برگ و درخت و آب و آدمی.
کمی بعد رفتم داخل. سرک کشیدم. پیرمردی شکسته حرف می‌زد. صندلی خالی‌ای یافتم نشستم. مغزم فشار آورد پشت این شکستگی عظیم چهره‌ای آشنا ببیند. گمان آمد و منکرش شدم.
تا حرفش تمام شد مجری نامش را بر زبان آورد. حیرت کردم.
ننشسته با علی مومنی بلند شدند به سمت راهرو بلند شدم. اولین پرسشم از علی این بود: منصور چرا اینقدر شکسته شده؟
با خودم گفتم مگر چند سال است که او را ندیده‌ام؟ تنها چند ماه.
منصور بر گردن من حق دوستی دارد و کلمه.
چنان اندوهگین شدم که دیگر طاقتم نماند که بمانم. بمانم تا هرمز و هوشنگ را ببینم. برگشتم و در راه با خود خواندم:
سحر
مقابل چشمم
پرنده
در دستم
گره اگر بگشایم
جهان پرواز است...
منصورخورشیدی
برای منصور درستی تن آرزو می‌کنم.
بعد از مدت‌ها فرصتی مهیا شد علی مومنی را ببینم که گرمی خون از زیر پوستش پیداست.
دیر رسیدم سالن پر بود. آمدم در حیاط نشستم به تماشای برگ و درخت و آب و آدمی.
کمی بعد رفتم داخل. سرک کشیدم. پیرمردی شکسته حرف می‌زد. صندلی خالی‌ای یافتم نشستم. مغزم فشار آورد پشت این شکستگی عظیم چهره‌ای آشنا ببیند. گمان آمد و منکرش شدم.
تا حرفش تمام شد مجری نامش را بر زبان آورد. حیرت کردم.
ننشسته با علی مومنی بلند شدند به سمت راهرو بلند شدم. اولین پرسشم از علی این بود: منصور چرا اینقدر شکسته شده؟
با خودم گفتم مگر چند سال است که او را ندیده‌ام؟ تنها چند ماه.
منصور بر گردن من حق دوستی دارد و کلمه.
چنان اندوهگین شدم که دیگر طاقتم نماند که بمانم. بمانم تا هرمز و هوشنگ را ببینم. برگشتم و در راه با خود خواندم:
سحر
مقابل چشمم
پرنده
در دستم
گره اگر بگشایم
جهان پرواز است...
منصورخورشیدی
برای منصور درستی تن آرزو می‌کنم.
کاش مترسک بودیم
تا بچه‌ها را
از آمدن به مزرعه‌ی آخرت بترسانیم
چشم چپم آب‌ها را سیاه میکند
اگر این سیاه‌بازی‌ها بگیرد
حتمن معاف می‌شوم
شنیده‌ام
سربازهای صفر
می‌توانند
هر جایی را بگیرند
اما فرمانده‌ی عزیز! باید بگویم
من از نمایش‌های روی تختی بیزارم
کافور
کافور
کافور
به جهان پهلوان‌ها بگو
این کافور است
که در مرده‌ها
کمر زندگی را
شل میکند
شعری از کتاب «اوراد حاشا»
@faryad_naseri
تا بچه‌ها را
از آمدن به مزرعه‌ی آخرت بترسانیم
چشم چپم آب‌ها را سیاه میکند
اگر این سیاه‌بازی‌ها بگیرد
حتمن معاف می‌شوم
شنیده‌ام
سربازهای صفر
می‌توانند
هر جایی را بگیرند
اما فرمانده‌ی عزیز! باید بگویم
من از نمایش‌های روی تختی بیزارم
کافور
کافور
کافور
به جهان پهلوان‌ها بگو
این کافور است
که در مرده‌ها
کمر زندگی را
شل میکند
شعری از کتاب «اوراد حاشا»
@faryad_naseri
برید بمیرید، تمام!
چنان هرج و مرج است که صدا به صدا نمی‌رسد اما به لطف رسانه‌های غفلت صدای هر ناقابلی از تمام خانه‌ها شنیده می‌شود.
روشنفکران بیشترشان ساکتند و آنها هم که نیستتد جز بین خودشان و خدایشان و آنها که برای بستن دهانش آمده‌اند کسی صدایشان را نمی‌شنود.
گیرم امروز کسی مهم‌ترین نظر و تحلیل قرن را ارائه بدهد، شنوایی نیست که اثرش دیده شود.
روزگار روزگار چوپانان ابله لایوگیر و عروسان برندپوش و خود «آقا»زاده پندارهایی‌ست که طرف می‌پرسد تو آقازاده‌ای می‌گوید: بله! آقایش حالا کیست یک روضه‌خوان.
آن‌یکی هم می‌گوید اگر نمی‌توانید، برید بمیرید، تمام!
ما مرده‌ایم، تمام!
چنان هرج و مرج است که صدا به صدا نمی‌رسد اما به لطف رسانه‌های غفلت صدای هر ناقابلی از تمام خانه‌ها شنیده می‌شود.
روشنفکران بیشترشان ساکتند و آنها هم که نیستتد جز بین خودشان و خدایشان و آنها که برای بستن دهانش آمده‌اند کسی صدایشان را نمی‌شنود.
گیرم امروز کسی مهم‌ترین نظر و تحلیل قرن را ارائه بدهد، شنوایی نیست که اثرش دیده شود.
روزگار روزگار چوپانان ابله لایوگیر و عروسان برندپوش و خود «آقا»زاده پندارهایی‌ست که طرف می‌پرسد تو آقازاده‌ای می‌گوید: بله! آقایش حالا کیست یک روضه‌خوان.
آن‌یکی هم می‌گوید اگر نمی‌توانید، برید بمیرید، تمام!
ما مرده‌ایم، تمام!
Forwarded from آشفتار (حسین مکّی‌زاده تفتی)
*
ببینید این تنِ حسین است، تن خونِ خدا باید که پیش‌تر و از آغاز عریان باشد، گواه عریان تر ازین!
و من شاهدم بر حقیقتِ ایمانم
و پیمان و عزمِ یقینم
و پاکی و آشکارگی توحیدم
و پوشیدگیِ نهادم
و آویزه‌های درگاهِ نور چشمم
و روزنه‌های نفسم
و پره‌های نرمۀ بینی‌ام
وحفره‌های پردۀ گوشم
و لب‌های برهم نهاده‌ام
و جنبشِ لفظ در زبانم
و فرورفتگیِ سقف دهانم
و گودی آرواره‌ام
و رویش دندان‌هایم
و جایگاهِ گوارش خوراک و آشامیدنم
و مغز سرم
و کشیدگیِ رگ‌های گردنم
و آویختگیِ پرده های قلبم
و قطعه‌های جگرم
و آنچه در برگرفته غضروف دنده‌هایم
و گرداگردِ مفاصلم
و پیوستگیِ پاهایم
و اطراف انگشتانم
و گوشتم و خونم
ومویم و پوستم
و عصبم و نایم
و استخوانم و رگ‌هایم
و تمامِ اعضایم...
از دعای عرفه
حسین بن علی
#عرفات
#دعای_عرفه
#حسین_بن_علی
@ashoftar
ببینید این تنِ حسین است، تن خونِ خدا باید که پیش‌تر و از آغاز عریان باشد، گواه عریان تر ازین!
و من شاهدم بر حقیقتِ ایمانم
و پیمان و عزمِ یقینم
و پاکی و آشکارگی توحیدم
و پوشیدگیِ نهادم
و آویزه‌های درگاهِ نور چشمم
و روزنه‌های نفسم
و پره‌های نرمۀ بینی‌ام
وحفره‌های پردۀ گوشم
و لب‌های برهم نهاده‌ام
و جنبشِ لفظ در زبانم
و فرورفتگیِ سقف دهانم
و گودی آرواره‌ام
و رویش دندان‌هایم
و جایگاهِ گوارش خوراک و آشامیدنم
و مغز سرم
و کشیدگیِ رگ‌های گردنم
و آویختگیِ پرده های قلبم
و قطعه‌های جگرم
و آنچه در برگرفته غضروف دنده‌هایم
و گرداگردِ مفاصلم
و پیوستگیِ پاهایم
و اطراف انگشتانم
و گوشتم و خونم
ومویم و پوستم
و عصبم و نایم
و استخوانم و رگ‌هایم
و تمامِ اعضایم...
از دعای عرفه
حسین بن علی
#عرفات
#دعای_عرفه
#حسین_بن_علی
@ashoftar
Forwarded from صدای داستان | sedayedastan
🎧 #ثنای_دهم صحیفیه سجادیه
📝 بازنویسی : #فریاد_ناصری
🎙 با صدای : #بهار_سجادی
🌐 اختصاصی برای کانال صدای داستان
@sedayehdastan
💥با ما همراه باشید.💥
📝 بازنویسی : #فریاد_ناصری
🎙 با صدای : #بهار_سجادی
🌐 اختصاصی برای کانال صدای داستان
@sedayehdastan
💥با ما همراه باشید.💥
Telegram
attach 📎
سجاح بنت حارث در ایام مسیلمه كذاب دعوی پیغمبری میکرد و قصد نمود که با مسیلمه محار به نماید مسیلمه مال بسیاری برای او فرستادوخواهش صلح نمود سجاح قبول کرده پیغام داد که باید یکدیگر را ملاقات کنیم و آنچه مصلحت وقت است بچا اوریم پس مکانی برای ملاقات معين نمودند و مسيلمه امر کرد تا خيمه قرمز برای سجاح نصب کردند و سجاح را در میان آن جای دادند چون با همدیگر بنشستند مسیلمه پاو گفت قرآنی که جبرئیل از نزد خداوند برای تو آورده است بخوان سجاح گفت این آیه بخاطر دارم معاشر النساء خلقن ازواجا وجعلن ازواجة يعنى بدرستیكه شما جماعت زنها مخلوق شدید جفت و قرارداده شدید
جنت نولجه فيگن ایلاجاو نخرجه منكن اخر اجبة يعني فرو بریم در شما فرو بردنی و بیرون میآوریم از شما بیرون آورد نی پس باو گفت آیا رغبتی بشوهر داری تا ترا ترویج نمایم سجاح قبول نموده سه روز باهم در خیمه بودند چون بیرون آمدند اصحاب سجاح باو گفتند چگونه بافتی مسیلمه را گفت او را پیغمبر برحق میدانم و مرا تزويج نمود که مردم بگویند پیغمبری پیغمبری را تزويج نمود اصحاب گفتند مثل تو کسی بدون مهر تزویج میکند مسیلمه بایشان گفت مهر او اینستکه نماز صبح وعشا را از شما ساقط نمودم پس مدتی باهم بسر بردند بعد از آن توفیق شامل حال سجاح گردیده مسلمان شد و از مزخرفات مسيلمة است والزارعات زرعا والحاصدات حصدة والذاريات ذروة والطاحنات طحنا و الماجنات عجنا فالا كلات اکلا یکی از ظرفا گفت والخار بات خروأ و از مصحف مسيلمه استان الذين يغسلون ثيابهم و لايجدون مايلبسون اولئك هم المفلسون مسیلمه آنكیستکه که عساکر اسلام در ایام خلافت ابی بکر اورا مقتول نمودند وحشی او را بکشت.
از کتاب زهر‌الربیعِ سید نعمت‌الله جزایری (ره)
@faryad_naseri
جنت نولجه فيگن ایلاجاو نخرجه منكن اخر اجبة يعني فرو بریم در شما فرو بردنی و بیرون میآوریم از شما بیرون آورد نی پس باو گفت آیا رغبتی بشوهر داری تا ترا ترویج نمایم سجاح قبول نموده سه روز باهم در خیمه بودند چون بیرون آمدند اصحاب سجاح باو گفتند چگونه بافتی مسیلمه را گفت او را پیغمبر برحق میدانم و مرا تزويج نمود که مردم بگویند پیغمبری پیغمبری را تزويج نمود اصحاب گفتند مثل تو کسی بدون مهر تزویج میکند مسیلمه بایشان گفت مهر او اینستکه نماز صبح وعشا را از شما ساقط نمودم پس مدتی باهم بسر بردند بعد از آن توفیق شامل حال سجاح گردیده مسلمان شد و از مزخرفات مسيلمة است والزارعات زرعا والحاصدات حصدة والذاريات ذروة والطاحنات طحنا و الماجنات عجنا فالا كلات اکلا یکی از ظرفا گفت والخار بات خروأ و از مصحف مسيلمه استان الذين يغسلون ثيابهم و لايجدون مايلبسون اولئك هم المفلسون مسیلمه آنكیستکه که عساکر اسلام در ایام خلافت ابی بکر اورا مقتول نمودند وحشی او را بکشت.
از کتاب زهر‌الربیعِ سید نعمت‌الله جزایری (ره)
@faryad_naseri
عارف کامل کسی است که هر معبودی را ـ در هر صورتی ـ جلوه حق ببیند که حق در آن صورت خاص، عبادت می شود. از این روست که همه آنها را «اله» نامیده اند با این که آن معبود، گاه سنگ است و گاه درخت، گاه حیوان است و گاه انسان، و گاه ستاره است و گاه فرشته.
ابن عربی
فصوص الحکم
@faryad_naseri
ابن عربی
فصوص الحکم
@faryad_naseri