#صناعت_شعر
شعر صناعتی لفظی است که تمام امتها، با همهی اختلافی که میانشان هست، آن را بهکار میبرند. غرض اصلی از شعر تاثیر بر نفوس و برانگیختن عواطف است؛ مانند: شادمانی و ابتهاج، یا غم و اندوه ، یا دلیری بر کاری و اقدام بر آن، یا خشم و کینه، یا ترس و هراس، یا تعظیم و بزرگداشت یک امر، یا تحقیر و خوارشمردن چیزی و انفعالاتی از این قبیل.
پایه و اساس کلام شعری که در انفعالات نفسانی و ادراکات آن موثر است، تخییل و تصویر است، ]یعنی خیالپردازی و معانی را در قالبها و صورتهای خاص ریختن.[ چرا که خیالپردازی و صورتگری بیشترین تاثیر را در اینباره دارد. و از اینرو گفتهاند: منطقدانان یونانیِ نخستین، مادهی مقوم شعر را تنها "مخیلات" قرار داده بودند، و وزن و قافیه را در آن معتبر نمیدانستند.@faryad_naseri
و اما اعراب – و به پیروی از ایشان، ملتهایی مانند ایرانیان و ترکان که با آنها ارتباط داشتند- وزن و قافیهی مخصوص را که در علم عروض و قافیه معروف است، در شعر معتبر دانستند؛ اگر چه این امتها در خصوصیات آن با هم اختلاف دارند. نزد ایشان عباراتی که خالی از وزن و قافیه است، اگر چه مشتمل بر قضایای مخیله باشد، شعر نامیده نمیشود.
البته شیخالرئیس در "منطق شفا" تصریح کرده است که یونانیان، مانند اعراب، وزن را در شعر معتبر میدانستند. او حتی نامهای وزنها نزد یونانیان را ذکر کرده است. و باید هم چنین باشد. زیرا وزن بیشترین تاثیر را در خیالانگیزی و انفعالات نفس دارد؛ چرا که موسیقی و آهنگی که در آن است، ادراکات را برمیانگیزد، و انسان را به هیجان میآورد. و همهی ارزش موسیقی به آن است که بر یک وزن مخصوص واقع شود. بلکه باید گفت قافیه نیز از این جهت مانند وزن است؛ اگرچه بدان پایه از اهمیت نیست.
#بخش_اول
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
شعر صناعتی لفظی است که تمام امتها، با همهی اختلافی که میانشان هست، آن را بهکار میبرند. غرض اصلی از شعر تاثیر بر نفوس و برانگیختن عواطف است؛ مانند: شادمانی و ابتهاج، یا غم و اندوه ، یا دلیری بر کاری و اقدام بر آن، یا خشم و کینه، یا ترس و هراس، یا تعظیم و بزرگداشت یک امر، یا تحقیر و خوارشمردن چیزی و انفعالاتی از این قبیل.
پایه و اساس کلام شعری که در انفعالات نفسانی و ادراکات آن موثر است، تخییل و تصویر است، ]یعنی خیالپردازی و معانی را در قالبها و صورتهای خاص ریختن.[ چرا که خیالپردازی و صورتگری بیشترین تاثیر را در اینباره دارد. و از اینرو گفتهاند: منطقدانان یونانیِ نخستین، مادهی مقوم شعر را تنها "مخیلات" قرار داده بودند، و وزن و قافیه را در آن معتبر نمیدانستند.@faryad_naseri
و اما اعراب – و به پیروی از ایشان، ملتهایی مانند ایرانیان و ترکان که با آنها ارتباط داشتند- وزن و قافیهی مخصوص را که در علم عروض و قافیه معروف است، در شعر معتبر دانستند؛ اگر چه این امتها در خصوصیات آن با هم اختلاف دارند. نزد ایشان عباراتی که خالی از وزن و قافیه است، اگر چه مشتمل بر قضایای مخیله باشد، شعر نامیده نمیشود.
البته شیخالرئیس در "منطق شفا" تصریح کرده است که یونانیان، مانند اعراب، وزن را در شعر معتبر میدانستند. او حتی نامهای وزنها نزد یونانیان را ذکر کرده است. و باید هم چنین باشد. زیرا وزن بیشترین تاثیر را در خیالانگیزی و انفعالات نفس دارد؛ چرا که موسیقی و آهنگی که در آن است، ادراکات را برمیانگیزد، و انسان را به هیجان میآورد. و همهی ارزش موسیقی به آن است که بر یک وزن مخصوص واقع شود. بلکه باید گفت قافیه نیز از این جهت مانند وزن است؛ اگرچه بدان پایه از اهمیت نیست.
#بخش_اول
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
Forwarded from صوراسرافیل
Black Horse
Abdi Behravanfar
اسب سیاه از عبدی بهروانفر
که آلبوم "شلمرود" رو سالها پیش ازش گوش کردیم و یکی از دلایل موفقیت نامجو
این آهنگو سهند معرفی کرد بهمون
بازم با صور باشید
@SoorCafe
که آلبوم "شلمرود" رو سالها پیش ازش گوش کردیم و یکی از دلایل موفقیت نامجو
این آهنگو سهند معرفی کرد بهمون
بازم با صور باشید
@SoorCafe
Forwarded from اخبار کتاب
کیومرث منشی زاده شاعر و طنزپرداز عصر دیروز در بیمارستان فیروزگر تهران درگذشت.
سفرنامه مرد مالیخولیایی رنگپریده، قرمزتر از سفید و حافظه حافظ از جمله آثار اوست.
@akhbareketab
سفرنامه مرد مالیخولیایی رنگپریده، قرمزتر از سفید و حافظه حافظ از جمله آثار اوست.
@akhbareketab
Forwarded from نشر آوانوشت
"شاعری با کروات قرمز" درگذشت
کیومرث منشی زاده شاعر ۲۶ فروردین ۹۶ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
همیشه دیر است
دیر آمدی من می روم
بدرود
بدرود
بر سبزه های خیس چشمت زیر باران
پا می گذارم سرد و مغرور
بی آن که رویم را بگردانم زنفرت
تا جای پای خسته خود را ببینم
دیر آمدی ، من شاعری بد سرنوشتم
مردی که در دنیای او
همواره دیر است
من سال ها دنبال یک پل گشته بودم
تا سینه خز خود را بدان سویش کشانم
یک روز پل را یافتم
پل بود ، اما
آن سوی پل دیگر برای من در آن روز
بیهوده چون این سوی پل بود
#کیومرث_منشی_زاده
از کتاب #قرمزتر_از_سفید
@avaneveshtpub
کیومرث منشی زاده شاعر ۲۶ فروردین ۹۶ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
همیشه دیر است
دیر آمدی من می روم
بدرود
بدرود
بر سبزه های خیس چشمت زیر باران
پا می گذارم سرد و مغرور
بی آن که رویم را بگردانم زنفرت
تا جای پای خسته خود را ببینم
دیر آمدی ، من شاعری بد سرنوشتم
مردی که در دنیای او
همواره دیر است
من سال ها دنبال یک پل گشته بودم
تا سینه خز خود را بدان سویش کشانم
یک روز پل را یافتم
پل بود ، اما
آن سوی پل دیگر برای من در آن روز
بیهوده چون این سوی پل بود
#کیومرث_منشی_زاده
از کتاب #قرمزتر_از_سفید
@avaneveshtpub
Forwarded from Alireza Adine
.
انگشتان تو
نت های موسیقی را
پرواز می دهد
و ساق پای تو
مفهوم الکل است
C2
H5
O
H
ای که بلوغ آفریقا را در پستان هایت ارمغان می کنی
امشب چشمانت را به من بده
تا با شعله آن
سیگاری روشن کنم
امشب چشمانت را به من بده
امشب چشمان آسمانیت را به من بده
چرا که
انتظار باران
باران را
به تاخیر می اندازد.
.
.
#کیومرث_منشی_زاده
#درگذشت
@alireza_adine
انگشتان تو
نت های موسیقی را
پرواز می دهد
و ساق پای تو
مفهوم الکل است
C2
H5
O
H
ای که بلوغ آفریقا را در پستان هایت ارمغان می کنی
امشب چشمانت را به من بده
تا با شعله آن
سیگاری روشن کنم
امشب چشمانت را به من بده
امشب چشمان آسمانیت را به من بده
چرا که
انتظار باران
باران را
به تاخیر می اندازد.
.
.
#کیومرث_منشی_زاده
#درگذشت
@alireza_adine
فرم یا شمایل این سال ها
مبنا قرار دادن کیفیت فرمی در آثار هنری در بسیاری از نقدها و کار منتقدان مشهود و رایج است. به این معنا که در آثار هنری آنچه اصل دانسته می شود و دارای ارزش زیبایی شناختی است کیفیات و ویژگی های فرمی اثر است. کیفیات فرمی در آثار ادبی از دقت در کلمات شروع می شود یعنی ایجاد ریتم در آواها و و واج ها تا ریتم در چینشِ سطرها و شکل دادن ساختار، یعنی از موسیقی گرفته تا ترکیب بندی بصری در صفحه. با این مقدمه می خواهم وارد نقدهایی شوم که بسیاری از آثار ادبی سالیان اخیر ما را آثار بی فرمی می دانند، یعنی معتقدند که این آثار تنها با تکیه بر حرف و مضمون و در سطح بالاتری با تکیه بر تصویرسازی خواسته اند که ادبیت خود را بربسازند و به فرم هیچ دقتی نکرده اند اما سوال این است که می شود اثری داشت که بی فرم باشد؟ هر ماده ای فرم و شمایلی دارد و بی دقتی به فرم، بی فرمی نیست. به گمانم درست تر این بود که در تمام این سالیان منتقدان ما به جای تکیه بر آنچه که آن را ضعف می دانستند یعنی حرف و مضمون و تصویرسازی که البته تصویر سازی ضعف نیست ویژگی یی ادبی ست. این پرسش را پیش می کشیدند که چرا شعر این سالهای ما به فرم بی دقت شده است یا دچار فرم های بی دقت و شلخته شده است؟ شاید این پرسش می توانست در روند شکل گیری بوطیقای نانوشته ی این سالها مهم باشد. به نوعی جستن تبار و تاریخ بوطیقایی که کار می کند اما تعریف و تشریح نشده است. (تکه ای از مقاله ی شعر و تاریخ ایرانی) #فریاد_ناصری #مقاله #مجله_هنگام @faryad_naseri
مبنا قرار دادن کیفیت فرمی در آثار هنری در بسیاری از نقدها و کار منتقدان مشهود و رایج است. به این معنا که در آثار هنری آنچه اصل دانسته می شود و دارای ارزش زیبایی شناختی است کیفیات و ویژگی های فرمی اثر است. کیفیات فرمی در آثار ادبی از دقت در کلمات شروع می شود یعنی ایجاد ریتم در آواها و و واج ها تا ریتم در چینشِ سطرها و شکل دادن ساختار، یعنی از موسیقی گرفته تا ترکیب بندی بصری در صفحه. با این مقدمه می خواهم وارد نقدهایی شوم که بسیاری از آثار ادبی سالیان اخیر ما را آثار بی فرمی می دانند، یعنی معتقدند که این آثار تنها با تکیه بر حرف و مضمون و در سطح بالاتری با تکیه بر تصویرسازی خواسته اند که ادبیت خود را بربسازند و به فرم هیچ دقتی نکرده اند اما سوال این است که می شود اثری داشت که بی فرم باشد؟ هر ماده ای فرم و شمایلی دارد و بی دقتی به فرم، بی فرمی نیست. به گمانم درست تر این بود که در تمام این سالیان منتقدان ما به جای تکیه بر آنچه که آن را ضعف می دانستند یعنی حرف و مضمون و تصویرسازی که البته تصویر سازی ضعف نیست ویژگی یی ادبی ست. این پرسش را پیش می کشیدند که چرا شعر این سالهای ما به فرم بی دقت شده است یا دچار فرم های بی دقت و شلخته شده است؟ شاید این پرسش می توانست در روند شکل گیری بوطیقای نانوشته ی این سالها مهم باشد. به نوعی جستن تبار و تاریخ بوطیقایی که کار می کند اما تعریف و تشریح نشده است. (تکه ای از مقاله ی شعر و تاریخ ایرانی) #فریاد_ناصری #مقاله #مجله_هنگام @faryad_naseri
#صناعت
روشن است که شعر موزون و قافیهدار تاثیری در نفوس می گذارد که هرگز نثر چنان تاثیری ندارد؛ خواه این تفاوت میان نظم و نثر بهواسطه عادت باشد- بدین نحو که وزن نزد اعراب و ملتهای مشابه آن مانوس گشته و یک ذوق دوم و غیر طبیعی را در ایشان بهوجود آورده باشد- یا آنکه، بنابر نظر صحیحتر، به واسطهی تاثر غریزی و طبیعی نفس از وزن و قافیه باشد، همانگونه که نفس از موسیقی منظم متاثر میشود، بدون هیچ فرقی. عادت هرگز نمیتواند غریزه و ذوق جدیدی را در انسان پدید آورد، بلکه تنها میتواند آن را تقویت و شکوفا کرده و پرورش دهد. @faryad_naseri
بلکه حتی نثر قافیهدار و مزدوج که جملاتش با هم معادل است، با آنکه وزن شعری ندارد، بر دل مینشیند، و انسان را تحریک میکند، چنانکه در بحث "توابع خطابه" بدان اشاره شد. البته مبالغهی در سجع به گونهای که ساختگی و تکلفآمیز باشد-آنطور که در قرنهای اخیر در میان ملل مسلمان رواج یافته- تاثر و روایی را از سخن میستاند.
بنابراین، باید وزن و قافیه از اجزا و مقومات شعر بهشمار آید، نه از محسنات و توابع آن؛ چرا که آنچه برای منطقدان در شعر اهمیت دارد، خیال پردازی است؛ و هر چه تاثیر و تصویرگری آن افزونتر باشد، بیشتر مقصود او را برآورده میکند. از اینرو، میتوان وزن و قافیه را جز "اعوان" بهشمار آورد، نظیر آنچه در خطابه بیان شد. اما "عمود" همان قضایای مخیله است.
#بخش_دوم
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
روشن است که شعر موزون و قافیهدار تاثیری در نفوس می گذارد که هرگز نثر چنان تاثیری ندارد؛ خواه این تفاوت میان نظم و نثر بهواسطه عادت باشد- بدین نحو که وزن نزد اعراب و ملتهای مشابه آن مانوس گشته و یک ذوق دوم و غیر طبیعی را در ایشان بهوجود آورده باشد- یا آنکه، بنابر نظر صحیحتر، به واسطهی تاثر غریزی و طبیعی نفس از وزن و قافیه باشد، همانگونه که نفس از موسیقی منظم متاثر میشود، بدون هیچ فرقی. عادت هرگز نمیتواند غریزه و ذوق جدیدی را در انسان پدید آورد، بلکه تنها میتواند آن را تقویت و شکوفا کرده و پرورش دهد. @faryad_naseri
بلکه حتی نثر قافیهدار و مزدوج که جملاتش با هم معادل است، با آنکه وزن شعری ندارد، بر دل مینشیند، و انسان را تحریک میکند، چنانکه در بحث "توابع خطابه" بدان اشاره شد. البته مبالغهی در سجع به گونهای که ساختگی و تکلفآمیز باشد-آنطور که در قرنهای اخیر در میان ملل مسلمان رواج یافته- تاثر و روایی را از سخن میستاند.
بنابراین، باید وزن و قافیه از اجزا و مقومات شعر بهشمار آید، نه از محسنات و توابع آن؛ چرا که آنچه برای منطقدان در شعر اهمیت دارد، خیال پردازی است؛ و هر چه تاثیر و تصویرگری آن افزونتر باشد، بیشتر مقصود او را برآورده میکند. از اینرو، میتوان وزن و قافیه را جز "اعوان" بهشمار آورد، نظیر آنچه در خطابه بیان شد. اما "عمود" همان قضایای مخیله است.
#بخش_دوم
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
#صناعت
بنابراین، اجزای شعر نیز مانند اجزای خطابه، بر دو قسم است: عمود و اعوان.
آری، سخنی که وزن و قافیه دارد، در صورتی که مشتمل بر تصویرگری و خیالپردازی نباشد، نزد منطقدانان شعر بهشمار نمیرود. و لذا نباید سخنان منظومی که مثلاً در باب مسائل علمی یا تاریخ صرف، سروده شده، شعر نامید، اگرچه در صورت شبیه آن است. و گاهی نزد عرب، نمایان، شعر نامیده میشود. @faryad_naseri
شایان توجه است که ما وقتی میگوییم وزن و قافیه در شعر معتبر است، مقصودمان خصوص آنچه نزد عرب در این موارد معمول است و در علم عروض و قافیه بیان میشود، نیست؛ بلکه هر چه را وزن و آهنگ دارد و بر دل مینشیند، شامل میگردد؛ ولو مانند ترکیببند و کلامی که قافیههای مکرر دارد، باشد، مانند موشحات و رباعیات.
شعر نو که در این عصر مطرح شده است، نیز "شعر" بهشمار میرود، اما به معنای عام آن که به عقیدهی برخی مورد نظر منطقدانان یونان بوده است. ولی در واقع این نوع از اجزا کلام یکی از اجزا و ارکان شعر را فاقد است.
انصاف آن است که فروگذاری وزن و قافیه ارزش شعری سخن را میکاهد، و تاثیر تخیلی آن در نفوس را اندک میسازد، اگرچه در صورتی که قضایای آن تخیلی باشد، میتوان آن را شعر نامید.
#بخش_سوم
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
بنابراین، اجزای شعر نیز مانند اجزای خطابه، بر دو قسم است: عمود و اعوان.
آری، سخنی که وزن و قافیه دارد، در صورتی که مشتمل بر تصویرگری و خیالپردازی نباشد، نزد منطقدانان شعر بهشمار نمیرود. و لذا نباید سخنان منظومی که مثلاً در باب مسائل علمی یا تاریخ صرف، سروده شده، شعر نامید، اگرچه در صورت شبیه آن است. و گاهی نزد عرب، نمایان، شعر نامیده میشود. @faryad_naseri
شایان توجه است که ما وقتی میگوییم وزن و قافیه در شعر معتبر است، مقصودمان خصوص آنچه نزد عرب در این موارد معمول است و در علم عروض و قافیه بیان میشود، نیست؛ بلکه هر چه را وزن و آهنگ دارد و بر دل مینشیند، شامل میگردد؛ ولو مانند ترکیببند و کلامی که قافیههای مکرر دارد، باشد، مانند موشحات و رباعیات.
شعر نو که در این عصر مطرح شده است، نیز "شعر" بهشمار میرود، اما به معنای عام آن که به عقیدهی برخی مورد نظر منطقدانان یونان بوده است. ولی در واقع این نوع از اجزا کلام یکی از اجزا و ارکان شعر را فاقد است.
انصاف آن است که فروگذاری وزن و قافیه ارزش شعری سخن را میکاهد، و تاثیر تخیلی آن در نفوس را اندک میسازد، اگرچه در صورتی که قضایای آن تخیلی باشد، میتوان آن را شعر نامید.
#بخش_سوم
#منطق_مظفر
@faryad_naseri
Forwarded from яαнα
ترکیب تکنولوژی، طبیعت و بشریت در آثار هنرمند و کارگردان ترک #حسین_شاهین
Turkish art director and visual artist Hüseyin Şahin has an uncanny eye for combining disparate photographs into cohesive scenes
معرفی از: #رها_زارع
Turkish art director and visual artist Hüseyin Şahin has an uncanny eye for combining disparate photographs into cohesive scenes
معرفی از: #رها_زارع
Forwarded from کتابرانه چیچکا
کتابرانه چیچکا برگزار می کند:
تو در کنار فراتی ندانی این معنی
#کتابرانه_چیچکا
#سعدی_خوانی
#روز_سعدی
#روز_جهانی_کتاب
#World_Book_Day
@chichakabook
تو در کنار فراتی ندانی این معنی
#کتابرانه_چیچکا
#سعدی_خوانی
#روز_سعدی
#روز_جهانی_کتاب
#World_Book_Day
@chichakabook
Forwarded from 𝙰𝚂𝚃𝚁𝙰𝙺𝙰𝙽 𝙲𝙰𝙵𝙴 | 🌀
Forwarded from 𝙰𝚂𝚃𝚁𝙰𝙺𝙰𝙽 𝙲𝙰𝙵𝙴 | 🌀
ثنای سورت یاران - فریاد ناصری.amr
181 KB
Forwarded from 𝙰𝚂𝚃𝚁𝙰𝙺𝙰𝙽 𝙲𝙰𝙵𝙴 | 🌀
" ثنای سورت یاران "
شعری از فریاد ناصری
از کتاب " سر زدن "
نشر حکمت کلمه
کج می تابد نور و این نور کج تاب ماده را روشن می کند
حتا حافظه و مرگ را
ما خنده های بزرگی بودیم گرفتار آمده در انبوهی غم
که صبح های زیادی نور را بر صورت هم تماشا کردیم
آن نورهای تابیده از درزها و روزنه ها و توری ها
بارها رفتم که نور را ببوسم به صورت یاران
اما غم انبوه صورتشان را صورتشان را
در زیر این نورهای پراکنده
یک صبح به آب سلام کردم
چشمهام روشن شد
ماده را دیدم که نقش دارد حتا در مهر حتا در طعم بوسه
شکل تپیدن قلب
و چند ذکر تازه یاد گرفتم
و دنبال کتابی گشتم که نگاه کردن به آن چشم را روشن کند
عکس دوستانم را برداشتم
آخرین بازمانده های نور را بر صورتشان بوسیدم و رفتم
رفتم که بمیرم
https://t.me/AstrakanCafe
شعری از فریاد ناصری
از کتاب " سر زدن "
نشر حکمت کلمه
کج می تابد نور و این نور کج تاب ماده را روشن می کند
حتا حافظه و مرگ را
ما خنده های بزرگی بودیم گرفتار آمده در انبوهی غم
که صبح های زیادی نور را بر صورت هم تماشا کردیم
آن نورهای تابیده از درزها و روزنه ها و توری ها
بارها رفتم که نور را ببوسم به صورت یاران
اما غم انبوه صورتشان را صورتشان را
در زیر این نورهای پراکنده
یک صبح به آب سلام کردم
چشمهام روشن شد
ماده را دیدم که نقش دارد حتا در مهر حتا در طعم بوسه
شکل تپیدن قلب
و چند ذکر تازه یاد گرفتم
و دنبال کتابی گشتم که نگاه کردن به آن چشم را روشن کند
عکس دوستانم را برداشتم
آخرین بازمانده های نور را بر صورتشان بوسیدم و رفتم
رفتم که بمیرم
https://t.me/AstrakanCafe
Forwarded from بید و باران
4_6021574802173591557.pdf
2.9 MB
بید و باران
https://t.me/asgharemoeini
🔴 حقيقت ومرد دانا
بهرام بيضايي
یک کتاب 45 ساله که دیگر تجدید چاپ نشد.
https://t.me/asgharemoeini
🔴 حقيقت ومرد دانا
بهرام بيضايي
یک کتاب 45 ساله که دیگر تجدید چاپ نشد.