#ثنای_شانزدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
گناهکاران تو را میخوانند به دادرسی ای خدا
و بیچارگان پناه میآورند به لطفت
و سخت میگریند از خوف تو خطاکاران
قرار دل غریبان دور از وطن به اوقات دلگیر شادی دل خستگان غمگین ای فریاد رس تنهایان خوار شده ای یار محتاج رانده شده
ای دانای رحیم در برگرفته هر چیز را
ای بهره داده هر آمدهای را
تو آنی که بیش است بخششت از جزات
تو آنی که مهرت پیشی گرفته ز بی مهریت
و داد و دهشاش بیشتر است از ستاندناش
و موجودات در گسترهی تواند
تو آنی که برای عطایت چیزی نخواستی
در عقوبت بیراههان اندازه نگه میداری
و من ای خدای من آنم که به ثنا و خواستن فرماناش دادی و گفت فرمان میبرم اینک منم ای پروردگار بندهای که در پیشگاهت افتاده اینک این منم با بار سنگین خطاهایم بر پشت با عمری به آخر رسیده عاصی شده بر تو تویی که هیچ عصیانی شایستهات نیست
میبخشی آیا خواهنده را که بکوشم به خواستن؟
آمرزشی آیا هست که بشتابم به اشک؟
بخشندهای آیا خاکساران را
بینیاز کنندهای آیا بی چیز پناه آورده را
آن را که جز تو نمییابد ناامید مکن
ناچیز نکن آن را که جز تو کسی را نمیجوید
بار خدایا رخ مگیر که رو به تو دارم
و ناامید مکن که از تو خواهانم
و بر پیشانی ام آن دست را مزن که میراند
اکنون که ایستادهام به درگاهت
ای وصف کرده خود را به مهربانی
مهر به من آر
تو آنی که نامیدهای خودت را درگذرنده
از من در گذر
که اشک از خوف است و
لرزش دلم از بیم شکوهت
هراس اندامم از شکوه و بزرگیات
ای خدای من میبینی
و شرمسار کردار بیشکل خویشم
که صدا صدای نالهام اینجاست در آستان تو
و زبان زبان مناجاتم که کند گردیده است
ای پوشانندهی بدیهام
که پنهان کردهای نقصهای مرا و
نشناساندیم به زشتی با تمام خطاهام
ای پرده دار
که نینداختی بر گردنم طوق ناپسندی ها را
و آشکار نساختیام بر جستجوگران معاصی
و رشگبران نعماتی که دادهاییم
اینهمه مهربانیت اما پرهیزکارم نکرد
نادانتر از من چه کسی به رستگاری خویش
فراموش کارتر به اصلاحاش
دورتر ازاصلاح نفساش
و کیست فروروندهتر از من در نادرستیاش
وقتی که ایستادهام بین دو ندا و
تاریکی را اجابت میکنم در حالی که میشناسم و می دانماش
در حالی که آتش دوزخت را میبینم
شگفتا بر اینکه چنین آشکار میکنم و انگشت بر خطاهام میگذارم
و شگفتتر بردباری توست
که در تلافی و تنبیهام شتاب نداری
چرا که مهربان و صبوری باشد که تا به خود آیم
و گذشت نزد تو خوشتر است از هر چیز
و من ای خدای من
چه فراوان است بدیهام
چه ناپسندند نشانههام و
بدترند اعمالم و
سخت است بیباکیم در خطاهام
و سست است رشتههای هوشیاری طاعاتم
چه قلیل است آگاهیام از ترساندنت
کمتر از آنکه توانا باشم به ذکر خطاهام تا که بشمارم
در طمع مهربانی تو میگویم که گناهکاران چنین کنند
در طمع بخششات که رهایی گردن خطاکاران به آن است
که باریک شده از بند این گردن من است
به بخششات آزاد کن
که سنگین شده از خطا این پشت من است
به لطفت سبک کن
ای پروردگار من
اگر بگریم چنان که پلکها بیفتند و
بنالم چنانکه صدا بریده شود
بایستم آنقدر که پاها ورم کنند
خم شوم آنقدر که استخوان پشتم بشکند
و سجده کنم
چنان که سیاهی از چشمهایم برود
قوتم خاک زمین و آب گلالوده باشد
و مدام به ذکر تو باشم تا که زبانم کند گردد و
چشم به اطراف آسمان بیندازم از شرم
اینها به پاک کردن گناهی از من نمیارزند؟
به نخستین خطا آتش را فراخواندم
اما اگر ببخشی این مهربانی توست
و نبخشی هم اگر ستم نکردهای
ای بخشنده ای صبور
ای چارهساز و بردبار
مژده ده به من مژدهای که آن را بشناسم
و نشانهای که بتوانم نشاناش دهم
زیرا تویی توانا تویی بردبار تویی بخشنده
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
گناهکاران تو را میخوانند به دادرسی ای خدا
و بیچارگان پناه میآورند به لطفت
و سخت میگریند از خوف تو خطاکاران
قرار دل غریبان دور از وطن به اوقات دلگیر شادی دل خستگان غمگین ای فریاد رس تنهایان خوار شده ای یار محتاج رانده شده
ای دانای رحیم در برگرفته هر چیز را
ای بهره داده هر آمدهای را
تو آنی که بیش است بخششت از جزات
تو آنی که مهرت پیشی گرفته ز بی مهریت
و داد و دهشاش بیشتر است از ستاندناش
و موجودات در گسترهی تواند
تو آنی که برای عطایت چیزی نخواستی
در عقوبت بیراههان اندازه نگه میداری
و من ای خدای من آنم که به ثنا و خواستن فرماناش دادی و گفت فرمان میبرم اینک منم ای پروردگار بندهای که در پیشگاهت افتاده اینک این منم با بار سنگین خطاهایم بر پشت با عمری به آخر رسیده عاصی شده بر تو تویی که هیچ عصیانی شایستهات نیست
میبخشی آیا خواهنده را که بکوشم به خواستن؟
آمرزشی آیا هست که بشتابم به اشک؟
بخشندهای آیا خاکساران را
بینیاز کنندهای آیا بی چیز پناه آورده را
آن را که جز تو نمییابد ناامید مکن
ناچیز نکن آن را که جز تو کسی را نمیجوید
بار خدایا رخ مگیر که رو به تو دارم
و ناامید مکن که از تو خواهانم
و بر پیشانی ام آن دست را مزن که میراند
اکنون که ایستادهام به درگاهت
ای وصف کرده خود را به مهربانی
مهر به من آر
تو آنی که نامیدهای خودت را درگذرنده
از من در گذر
که اشک از خوف است و
لرزش دلم از بیم شکوهت
هراس اندامم از شکوه و بزرگیات
ای خدای من میبینی
و شرمسار کردار بیشکل خویشم
که صدا صدای نالهام اینجاست در آستان تو
و زبان زبان مناجاتم که کند گردیده است
ای پوشانندهی بدیهام
که پنهان کردهای نقصهای مرا و
نشناساندیم به زشتی با تمام خطاهام
ای پرده دار
که نینداختی بر گردنم طوق ناپسندی ها را
و آشکار نساختیام بر جستجوگران معاصی
و رشگبران نعماتی که دادهاییم
اینهمه مهربانیت اما پرهیزکارم نکرد
نادانتر از من چه کسی به رستگاری خویش
فراموش کارتر به اصلاحاش
دورتر ازاصلاح نفساش
و کیست فروروندهتر از من در نادرستیاش
وقتی که ایستادهام بین دو ندا و
تاریکی را اجابت میکنم در حالی که میشناسم و می دانماش
در حالی که آتش دوزخت را میبینم
شگفتا بر اینکه چنین آشکار میکنم و انگشت بر خطاهام میگذارم
و شگفتتر بردباری توست
که در تلافی و تنبیهام شتاب نداری
چرا که مهربان و صبوری باشد که تا به خود آیم
و گذشت نزد تو خوشتر است از هر چیز
و من ای خدای من
چه فراوان است بدیهام
چه ناپسندند نشانههام و
بدترند اعمالم و
سخت است بیباکیم در خطاهام
و سست است رشتههای هوشیاری طاعاتم
چه قلیل است آگاهیام از ترساندنت
کمتر از آنکه توانا باشم به ذکر خطاهام تا که بشمارم
در طمع مهربانی تو میگویم که گناهکاران چنین کنند
در طمع بخششات که رهایی گردن خطاکاران به آن است
که باریک شده از بند این گردن من است
به بخششات آزاد کن
که سنگین شده از خطا این پشت من است
به لطفت سبک کن
ای پروردگار من
اگر بگریم چنان که پلکها بیفتند و
بنالم چنانکه صدا بریده شود
بایستم آنقدر که پاها ورم کنند
خم شوم آنقدر که استخوان پشتم بشکند
و سجده کنم
چنان که سیاهی از چشمهایم برود
قوتم خاک زمین و آب گلالوده باشد
و مدام به ذکر تو باشم تا که زبانم کند گردد و
چشم به اطراف آسمان بیندازم از شرم
اینها به پاک کردن گناهی از من نمیارزند؟
به نخستین خطا آتش را فراخواندم
اما اگر ببخشی این مهربانی توست
و نبخشی هم اگر ستم نکردهای
ای بخشنده ای صبور
ای چارهساز و بردبار
مژده ده به من مژدهای که آن را بشناسم
و نشانهای که بتوانم نشاناش دهم
زیرا تویی توانا تویی بردبار تویی بخشنده
@faryad_naseri
میبخشی آیا خواهنده را که بکوشم به خواستن؟
آمرزشی آیا هست که بشتابم به اشک؟
نقاشی ِستایش مغان- #هیرونیموس_بوش از کانال موزه مترو پولیتن
@faryad_naseri
آمرزشی آیا هست که بشتابم به اشک؟
نقاشی ِستایش مغان- #هیرونیموس_بوش از کانال موزه مترو پولیتن
@faryad_naseri
انجمن صنفی یا کانون نویسندگان
هر نوع تلاشی برای احقاق حقوق تلف شدهی اهل کتاب در ایران ستودنیست. هر قدمی که سبب شود فشار دست از گلوی زیست و معیشت این قشر برداشته شود ستودنیست اما هر گامی از این تلاشها که بخواهد فراموش کند، یا خاطرهای را بزداید خیانتکار است. فراموش کردن حذفها، فراوش کردن فشارها، پاک کردن رد فجایعی که بر این قوم رفته است و میرود خود خیانتی نابخشودنیست. اگر با فراموش نکردن اینها و مدام با یادکرد و پاسداشت یاد رفتگان قدم برداریم تا امری را تسهیل کنیم و از آنها که رد شلاقشان بر پشتمان است بخواهیم که خطاهایشان را بپذیرند و زانو اعتذار بزنند آن گامها ستودنیست غیر از این اگر باشد هر صنف و انجمنی خیانت است بر تاریخ کانون بزرگان.
@faryad_naseri
هر نوع تلاشی برای احقاق حقوق تلف شدهی اهل کتاب در ایران ستودنیست. هر قدمی که سبب شود فشار دست از گلوی زیست و معیشت این قشر برداشته شود ستودنیست اما هر گامی از این تلاشها که بخواهد فراموش کند، یا خاطرهای را بزداید خیانتکار است. فراموش کردن حذفها، فراوش کردن فشارها، پاک کردن رد فجایعی که بر این قوم رفته است و میرود خود خیانتی نابخشودنیست. اگر با فراموش نکردن اینها و مدام با یادکرد و پاسداشت یاد رفتگان قدم برداریم تا امری را تسهیل کنیم و از آنها که رد شلاقشان بر پشتمان است بخواهیم که خطاهایشان را بپذیرند و زانو اعتذار بزنند آن گامها ستودنیست غیر از این اگر باشد هر صنف و انجمنی خیانت است بر تاریخ کانون بزرگان.
@faryad_naseri
#ثنای_هفدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
پناه میبرم به تو از فریبها و چارهجوییها و اطمینانهای آن رانده شده
از بیراهی و ناچیز شدن با خطاها
سخت آمدن آنچه که او زشتش میکند
آن وسوسهگر رانده شده
دور کن به سبب ستایشت دوستیات و پردهای بساز میانمان
پرده ای که ندردش سدی که نشکافدش آن رانده شده
بار خدایا به دشمنانت غافلش کن
نگهدارمان با نیکی نگهداریت
بتاران و براناش از ما
از ما ببر رد پای آن وسوسه گر رانده شده را
بار خدایا بهرهای ده از رستگاریت در برابر بیراهیاش
توشه ای ده از پرهیزکاریت در برابر گم راهیاش
در برابر آن رانده شده
به دلهامان جایی و به آنچه پیش ماست جایگاهی به او مده به آن وسوسهگر رانده شده
آرایهاش را به ما بشناسان
وقتی که شناساندی نگهدارمان
بینامان ساز تا چارهاش کنیم
به دل هامان انداز آن چاره که دورش کنیم و
بیدارمان گردان از جهل تکیه بر او
یارمان باش بر مخالفتاش
مخالفت آن رانده شده
سوزاندن بذرهاش را در دل هامان آب ده
شکستن ساز و برگش را
بار خدایا از ماش بگردان و ببر وباز دار
بار خدایا کسانمان را به قلعهای استوار پناه ده
جوشنان بپوشانشان
و سلاحهای برندهشان ده
آن را که گفت تویی پرورنده تویی یکتا و ستیزنده با آن وسوسه گر
و آموخت رازهای دانایی را به امداد تو بهرهای ده از این ثناها
بگشای هر چه را که میبندد
ببندش آنچه را که میگشاید
برهم زن سایههای سرش را
بازش بدار و بشکن استواریاش را
استواری آن رانده شده را
سپاهش را بتاران و بی بهرهاش بگردان و پناهشان را بساز ویران و به خاک بمالان بینی هایشان را
بینی لشکر آن وسوسه گر رانده شده را
همردیف آنانمان مساز و از دوستانشان مگردانمان به وقت فریبهاشان
مکن که به آوازهاشان فریفته گردیم و فرمان به اجابتش دهیم
از او ناهی نباشیم از او که رانده شده
سلام بر کسانت
پناهمان ده
ما را که گریختهایم از او
رهاییمان ده از او از او که رانده شده
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
پناه میبرم به تو از فریبها و چارهجوییها و اطمینانهای آن رانده شده
از بیراهی و ناچیز شدن با خطاها
سخت آمدن آنچه که او زشتش میکند
آن وسوسهگر رانده شده
دور کن به سبب ستایشت دوستیات و پردهای بساز میانمان
پرده ای که ندردش سدی که نشکافدش آن رانده شده
بار خدایا به دشمنانت غافلش کن
نگهدارمان با نیکی نگهداریت
بتاران و براناش از ما
از ما ببر رد پای آن وسوسه گر رانده شده را
بار خدایا بهرهای ده از رستگاریت در برابر بیراهیاش
توشه ای ده از پرهیزکاریت در برابر گم راهیاش
در برابر آن رانده شده
به دلهامان جایی و به آنچه پیش ماست جایگاهی به او مده به آن وسوسهگر رانده شده
آرایهاش را به ما بشناسان
وقتی که شناساندی نگهدارمان
بینامان ساز تا چارهاش کنیم
به دل هامان انداز آن چاره که دورش کنیم و
بیدارمان گردان از جهل تکیه بر او
یارمان باش بر مخالفتاش
مخالفت آن رانده شده
سوزاندن بذرهاش را در دل هامان آب ده
شکستن ساز و برگش را
بار خدایا از ماش بگردان و ببر وباز دار
بار خدایا کسانمان را به قلعهای استوار پناه ده
جوشنان بپوشانشان
و سلاحهای برندهشان ده
آن را که گفت تویی پرورنده تویی یکتا و ستیزنده با آن وسوسه گر
و آموخت رازهای دانایی را به امداد تو بهرهای ده از این ثناها
بگشای هر چه را که میبندد
ببندش آنچه را که میگشاید
برهم زن سایههای سرش را
بازش بدار و بشکن استواریاش را
استواری آن رانده شده را
سپاهش را بتاران و بی بهرهاش بگردان و پناهشان را بساز ویران و به خاک بمالان بینی هایشان را
بینی لشکر آن وسوسه گر رانده شده را
همردیف آنانمان مساز و از دوستانشان مگردانمان به وقت فریبهاشان
مکن که به آوازهاشان فریفته گردیم و فرمان به اجابتش دهیم
از او ناهی نباشیم از او که رانده شده
سلام بر کسانت
پناهمان ده
ما را که گریختهایم از او
رهاییمان ده از او از او که رانده شده
@faryad_naseri
#ثنای_هجدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
سپاس ترا ای خدا به خاطر نیکی تقدیرت
و هم سپاس که دور کردی از من رنج را
اما مباد که بی بهره باشم از اجر صبر
اگر این شادی و تندرستی بلای مدام است در فرجام
پس پیشاش آر
و آنچه به امروز من است را به آخرت انداز
زیرا که فانی ناچیز است و مانا بزرگ و عظیم
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
سپاس ترا ای خدا به خاطر نیکی تقدیرت
و هم سپاس که دور کردی از من رنج را
اما مباد که بی بهره باشم از اجر صبر
اگر این شادی و تندرستی بلای مدام است در فرجام
پس پیشاش آر
و آنچه به امروز من است را به آخرت انداز
زیرا که فانی ناچیز است و مانا بزرگ و عظیم
@faryad_naseri
پروین بهمنی، لالاییخوان قشقايى وپژوهشگر حوزه موسیقی اقوام و نواحی، نشان درجه یک هنری برای آواز گرفت.
@faryad_naseri
@faryad_naseri
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
She And Her Darkness_Diary Of Dream
Forwarded from پاد-داتيک
#معرفی_کتاب
[نیچه]:
جهان انباشته از شمارکثیر«آدمکهایی»است که یگانه پاسخشان بهآشوب زندگی مدرن،صرفا تلاش براینزیستن است:برایاینان«عامی و میانحال شدن یگانهاخلاقیاتِواجد معناست»
@anticanon
[نیچه]:
جهان انباشته از شمارکثیر«آدمکهایی»است که یگانه پاسخشان بهآشوب زندگی مدرن،صرفا تلاش براینزیستن است:برایاینان«عامی و میانحال شدن یگانهاخلاقیاتِواجد معناست»
@anticanon
ابوالعباس قصاب به ابوالحسن خرقانی:
این طبل و این علم... اهل زمین را به تو سپردم، و من رفتم!
@faryad_naseri
این طبل و این علم... اهل زمین را به تو سپردم، و من رفتم!
@faryad_naseri
تربیت شدگی
باور من برای متمدن شدن در روندی به نام تربیت شدگی قابل توضیح است. #تربیت_شدگی مواجهه انسان با غرایز، امیال و تعارضات درونی و بیرونی خود است در کنار دیگران.
شاید برای کسانی که در فرهنگ ایرانی زیسته اند به کاربرد سلوک و خوداندیشی بتواند کمک کند اما در جهان نو آمده که در حال گذر از نوع زیستی دیرینه به زیستی تازه هستیم آیا هنوز می توان با اتکا به معیارهای گذشته زیست؟
#مزاحمت_جنسی شاید همپای درک انسان از برآوردن نیاز جنسی اش قدمت داشته باشد اما هر بار انسان از آن فهمی داشته است. شاید روزگاری #رفتار_جنسی همسر در بستر به عنوان رفتار همسر درک میشده اما امروزه همان رفتار می تواند نشان خشونت و آزار جنسی باشد.
ابزارهای امروز همانقدر که وسعت ارتباطات را وسیع کرده است امکانهای آزار را هم بیشتر کرده است. ورود به مکالمات شخصی، ارسال پیامهای جنسی و... دیگر مواردی که می تواند مصداق #آزار_جنسی و #تعرض باشد. بیشتر هم زنان در معرض چنین آزارهایی هستند. شما اگر با چنین مشکلات و مزاحمت هایی روبرو شده اید واکنش تان چه بوده است؟ آیا پنهان کرده اید؟ با کسی حرف زده اید؟
گمان من این است در میان گذاشتن این موارد می تواند ما را در فهم این امور غنی تر و صاحب #تجربیاتی کند که از دل آن بتوانیم به سمت تربیت شدگی برویم.
@faryad_naseri
باور من برای متمدن شدن در روندی به نام تربیت شدگی قابل توضیح است. #تربیت_شدگی مواجهه انسان با غرایز، امیال و تعارضات درونی و بیرونی خود است در کنار دیگران.
شاید برای کسانی که در فرهنگ ایرانی زیسته اند به کاربرد سلوک و خوداندیشی بتواند کمک کند اما در جهان نو آمده که در حال گذر از نوع زیستی دیرینه به زیستی تازه هستیم آیا هنوز می توان با اتکا به معیارهای گذشته زیست؟
#مزاحمت_جنسی شاید همپای درک انسان از برآوردن نیاز جنسی اش قدمت داشته باشد اما هر بار انسان از آن فهمی داشته است. شاید روزگاری #رفتار_جنسی همسر در بستر به عنوان رفتار همسر درک میشده اما امروزه همان رفتار می تواند نشان خشونت و آزار جنسی باشد.
ابزارهای امروز همانقدر که وسعت ارتباطات را وسیع کرده است امکانهای آزار را هم بیشتر کرده است. ورود به مکالمات شخصی، ارسال پیامهای جنسی و... دیگر مواردی که می تواند مصداق #آزار_جنسی و #تعرض باشد. بیشتر هم زنان در معرض چنین آزارهایی هستند. شما اگر با چنین مشکلات و مزاحمت هایی روبرو شده اید واکنش تان چه بوده است؟ آیا پنهان کرده اید؟ با کسی حرف زده اید؟
گمان من این است در میان گذاشتن این موارد می تواند ما را در فهم این امور غنی تر و صاحب #تجربیاتی کند که از دل آن بتوانیم به سمت تربیت شدگی برویم.
@faryad_naseri
تربیت شدگی
اساس #انسان در راندن او به سمت خواستهایش #غرایز اوست. از این لحاظ انسان در ساحت #حیوانیت است اما اگر به تمامی در این سطح بمانیم که هیچ انسانی به تمامی آنجا نمانده است به تمامی در سپهر حیوانیت است. اندیشمندان #مدنیت رو با آغاز پذیرش #قوانین دانسته اند اما درست تر این است که انسان بودن با پذیرش همین محدودیتها آغاز می شود که من نوعی بدانم یله و رها و آزاد نیستم تا آنطور که می خواهم امیالم را بر آورده سازم. هر قومی و ملتی با تبیینی بر #امیال خود حد گذاشته است. ولی آغاز از نیاز به همزیستی بوده است. همزیستی هم از ضعفهایمان آمده است. #تربیت_شدگی با پذیرفتن همین حدود آغاز می شود. اساطیر و ادیان و نظریات هر کدام به شکلی این محدودیتها را تعریف میکنند. امروز و اکنون باید چگونه تعریف کنیم تا بتوانیم در عین برآورن امیال و نیازهامان انسانی و تربیت شده زندگی کنیم؟
پس دانسته آمد که بی پذیرش محدودیتها ما به عالم انسانی وارد نمی شویم بر خلاف دیگر اندیشمندان من باور ندارم این حدود سرکوب وجود ماست. بلکه امکان پرورش توان سطوح برتر ماست اما نه حد گذاشتنهایی که خودشان #زخمند بلکه حدودی که باعث پر بارتر شدنمان می شوند. انگار که #هرس شاخه های اضافی درختان برای آن شاخه ها که قوی تر و پر بارترند.
@faryad_naseri
اساس #انسان در راندن او به سمت خواستهایش #غرایز اوست. از این لحاظ انسان در ساحت #حیوانیت است اما اگر به تمامی در این سطح بمانیم که هیچ انسانی به تمامی آنجا نمانده است به تمامی در سپهر حیوانیت است. اندیشمندان #مدنیت رو با آغاز پذیرش #قوانین دانسته اند اما درست تر این است که انسان بودن با پذیرش همین محدودیتها آغاز می شود که من نوعی بدانم یله و رها و آزاد نیستم تا آنطور که می خواهم امیالم را بر آورده سازم. هر قومی و ملتی با تبیینی بر #امیال خود حد گذاشته است. ولی آغاز از نیاز به همزیستی بوده است. همزیستی هم از ضعفهایمان آمده است. #تربیت_شدگی با پذیرفتن همین حدود آغاز می شود. اساطیر و ادیان و نظریات هر کدام به شکلی این محدودیتها را تعریف میکنند. امروز و اکنون باید چگونه تعریف کنیم تا بتوانیم در عین برآورن امیال و نیازهامان انسانی و تربیت شده زندگی کنیم؟
پس دانسته آمد که بی پذیرش محدودیتها ما به عالم انسانی وارد نمی شویم بر خلاف دیگر اندیشمندان من باور ندارم این حدود سرکوب وجود ماست. بلکه امکان پرورش توان سطوح برتر ماست اما نه حد گذاشتنهایی که خودشان #زخمند بلکه حدودی که باعث پر بارتر شدنمان می شوند. انگار که #هرس شاخه های اضافی درختان برای آن شاخه ها که قوی تر و پر بارترند.
@faryad_naseri
#ثنای_نوزدهم
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
بر ما بگستران
آن ابر را
که میرویاند گیاه را در اطراف زمین
و ببارانش
که میرساند میوه ها را و میشکوفاند گل و گیاه شهرها را
که زندگانی شهرند
فرشتگان نویسنده را بگو
که آب بیاورند به باران
باران بسیار سخت و تند و شتابان
باران زنده ساز
باران بازگرداننده
بارانی که آمدنی را میآورد
با ابرهای روی هم انباشته
ابرهایی که رعدشان
رساست
و برقشان دروغ نیست
باران برطرف کننده
رویاننده
بارانی برای آن گیاه که ایستاده
برای آن گیاه که شکسته
آب ده به ما
آبی روان کنندهی تلها
بالا آمده در دل چاهها
آب رویش
آب ارزانی
آب نشاط
آبی که شادمانی است
آبی که پر کند پستان شیردهان را
آب توانایی
و سایههای آن ابر را بر ما
باد گرم و سرمای شوم و بارش عذاب و آب شور مگردان
بار خدایا عطا کن به ما
از آسمان و زمین
زیرا تویی که توانایی
… … … … … …
حالا سه سال از بازنویسی این ثناها میگذرد کار امروز و فردا هم نیست که باز همینجا منتشرشان کنم. دوری دیگر باید که من چندتایی مهیا کنم. کار عمر است این. درآوردن دل خوش از میان کلمات غبار گرفته، کلماتی که در آغاز برای ما سخت و ناخواستنی هستند. از هر که بدمان میآید یکجای دیگر نشانش میدهیم. اما این کلمات، خیال جمعی بخش اعظمی از فرهنگ ما هستند، حالا تو بگو نه! پس فعلن این باشد آخرین ثنا.
کار دیگری که بهطور پیگیر اینجا منتشر خواهم کرد. نامههای آلی است. پروژهای برای زنده کردن فرمها و قالبها نه مگر بازنویسی ثناها زنده کردن گونهی حمدیهنویسی بود. نامههای آلی پیش از ثناها منتشر شدند. قرار بر چاپشان بود. آنقدر خط خوردند که چیزی ازشان باقی نماند. پس باز میگذارمشان اینجا، برای آنها که نخواندهاند و حتا برای آنها که خواندهاند.
کلمه آزاد است نظر میپذیرد اما سکوت را نه.
@faryad_naseri
#صحیفه_سجادیه
#بازنویسی_فریاد_ناصری
بر ما بگستران
آن ابر را
که میرویاند گیاه را در اطراف زمین
و ببارانش
که میرساند میوه ها را و میشکوفاند گل و گیاه شهرها را
که زندگانی شهرند
فرشتگان نویسنده را بگو
که آب بیاورند به باران
باران بسیار سخت و تند و شتابان
باران زنده ساز
باران بازگرداننده
بارانی که آمدنی را میآورد
با ابرهای روی هم انباشته
ابرهایی که رعدشان
رساست
و برقشان دروغ نیست
باران برطرف کننده
رویاننده
بارانی برای آن گیاه که ایستاده
برای آن گیاه که شکسته
آب ده به ما
آبی روان کنندهی تلها
بالا آمده در دل چاهها
آب رویش
آب ارزانی
آب نشاط
آبی که شادمانی است
آبی که پر کند پستان شیردهان را
آب توانایی
و سایههای آن ابر را بر ما
باد گرم و سرمای شوم و بارش عذاب و آب شور مگردان
بار خدایا عطا کن به ما
از آسمان و زمین
زیرا تویی که توانایی
… … … … … …
حالا سه سال از بازنویسی این ثناها میگذرد کار امروز و فردا هم نیست که باز همینجا منتشرشان کنم. دوری دیگر باید که من چندتایی مهیا کنم. کار عمر است این. درآوردن دل خوش از میان کلمات غبار گرفته، کلماتی که در آغاز برای ما سخت و ناخواستنی هستند. از هر که بدمان میآید یکجای دیگر نشانش میدهیم. اما این کلمات، خیال جمعی بخش اعظمی از فرهنگ ما هستند، حالا تو بگو نه! پس فعلن این باشد آخرین ثنا.
کار دیگری که بهطور پیگیر اینجا منتشر خواهم کرد. نامههای آلی است. پروژهای برای زنده کردن فرمها و قالبها نه مگر بازنویسی ثناها زنده کردن گونهی حمدیهنویسی بود. نامههای آلی پیش از ثناها منتشر شدند. قرار بر چاپشان بود. آنقدر خط خوردند که چیزی ازشان باقی نماند. پس باز میگذارمشان اینجا، برای آنها که نخواندهاند و حتا برای آنها که خواندهاند.
کلمه آزاد است نظر میپذیرد اما سکوت را نه.
@faryad_naseri
سند خرید و فروش زنان ایزدی در موصل
سند خیانت به خلق ایزدی
ننگی که تاریخ از یاد نخواهد برد.
___
چنین سندی چیزی جز سند شرمساری نیست. تفو بر ما و چشمان ناظر !
@faryad_naseri
سند خیانت به خلق ایزدی
ننگی که تاریخ از یاد نخواهد برد.
___
چنین سندی چیزی جز سند شرمساری نیست. تفو بر ما و چشمان ناظر !
@faryad_naseri
تربیت شدگی
ما به طور طبیعی از #گزیده شدن تصوری چنین داریم که جانوری از راه #نیشش ماده ای را در بدن و جریان خون ما وارد می کند. این ماده سبب می شود روال منظم و هماهنگ زیستی بدن ما به هم بریزد. تپش قلب، تعرق، احساس خفگی و... آیا تنها جانوران آزاردهنده و نیش دار توانایی دارند چنین #بلایی با نیش خود بر سر دیگر جانوران بیاورند.
آیا ندیده اید کسانی را که از شدت خشم چون آتش سرخ برافروخته اند، آیا ندیده اید کسانی را که از شدت ناراحتی کرخت و لمس و فلج می شوند، چه چیزی سامان زیستی اینها را به هم می ریزد مسلمن چیزی در بدن آنها تغییر کرده است بدون اینکه سم و زهری آشکار وارد بدنشان شده باشد. #کلام و #رفتار ما می تواند چنین اثری داشته باشد. حتا در زبان هم نشانه های چنین فهمی را داریم وقتی می گوییم فلانی با نیش و کنایه حرف می زد. من توانایی علمی ندارم اما لابد راه این هم هست که واکنش های عصبی ذهن را در مقابل کلمات ناراحت کننده و طعنه ها و کنایه های تلخ بسنجیم و ببینیم.
@faryad_naseri
ما به طور طبیعی از #گزیده شدن تصوری چنین داریم که جانوری از راه #نیشش ماده ای را در بدن و جریان خون ما وارد می کند. این ماده سبب می شود روال منظم و هماهنگ زیستی بدن ما به هم بریزد. تپش قلب، تعرق، احساس خفگی و... آیا تنها جانوران آزاردهنده و نیش دار توانایی دارند چنین #بلایی با نیش خود بر سر دیگر جانوران بیاورند.
آیا ندیده اید کسانی را که از شدت خشم چون آتش سرخ برافروخته اند، آیا ندیده اید کسانی را که از شدت ناراحتی کرخت و لمس و فلج می شوند، چه چیزی سامان زیستی اینها را به هم می ریزد مسلمن چیزی در بدن آنها تغییر کرده است بدون اینکه سم و زهری آشکار وارد بدنشان شده باشد. #کلام و #رفتار ما می تواند چنین اثری داشته باشد. حتا در زبان هم نشانه های چنین فهمی را داریم وقتی می گوییم فلانی با نیش و کنایه حرف می زد. من توانایی علمی ندارم اما لابد راه این هم هست که واکنش های عصبی ذهن را در مقابل کلمات ناراحت کننده و طعنه ها و کنایه های تلخ بسنجیم و ببینیم.
@faryad_naseri