☘️ چهار سناریوی دینی در ایران آینده
✍️ #مقصود_فراستخواه
🔅در نظر سنجی ها بخش قابل توجهی قائل به اختیاری بودن پوشش و عدم دخالت دولت در آن شده اند . خیلی ها با وجود اینکه در مجالس دینی وهیأت های مذهبی و عزاداری شرکت می کنند اما از آن بخش از مناسک وفرائض دینی که ابعاد سیاسی به خود گرفته(مانند نماز جمعه) استقبال اندکی می کنند. دین ورزی در میان بخشی از جامعه وگروه های اجتماعی ، مسیری جدا از نهادهای رسمی دنبال می کند و از منوال یک ایدئولوژی دولتی بیرون می رود. آن اجماع واتفاق نظر که در قائل بودن به دین در جامعه ایران هنوز وجود دارد ، در دین سیاسی و خصوصا دولتی دیده نمی شود. مردم با وجود اشتراک زیاد در مبانی اعتقادی و تجربی دین، در ارتباط دیانت وسیاست اختلاف دارند. در بارۀ ضرورت رجوع به روحانیت در مسایل سیاسی-اجتماعی تحولات محسوسی در نگرشها به چشم می خورد ، درباب دین و دولت، شاهد اختلاف نظر وسیعی هستیم. تمایل به اختیاری بودن دینداری در حال رشد است.
🔅بنابر برخی مطالعات حتی «خصوصی شدن دین» چندان گویای دین ورزی بخشی از گروه های جامعه ایران امروز نیست بلکه گرایش های «شخصی شده به دین» در حال رشدند. در دین خصوصی ، اعتقادات جدی وجود دارد جز اینکه این باورها نه الزامی عمومی بلکه میان فرد معتقد وخدایش است. اما در دین شخصی ، هرکس حسب احوال ومقتضات خود، گاهی به صورت موردی واقتضایی ودلبخواهانه به عناصری از دین متوسل می شود وگاهی از آن فاصله می گیرد.
🔅بنا به تحقیقات نه تنها گرایش به مانتو وروسری حتی با موها در بیرون در حال افزایش است بلکه خیلی ها فکر می کنند حجاب باطنی مهمتر از حجاب ظاهری است. بخش قابل توجهی در پیمایش ها اظهار کرده اند که در مهمانی ها با افراد نامحرم ، پوشیدگی را بدون روسری رعایت می کنند یا اصلا رعایت نمی کنند.
🔅عناصر سنتی و مدرن هر دو در جامعه ایران به حضور خود ادامه می دهند و فرهنگی « چند تکه ای»(بریکولاژی) شده به وجود می آورند. زیست جهان ایران نه یکسره سنتی است و نه برمنوال یک ایدئولوژی رسمی است ونه به طرزی ناب، سکولار وعرفی و مدرن است. میل به آزادی وتکثر هست. در ایران امروز بریکولاژهایی از دین وغیر دین پدیدار می شوند .
🔅گروه هایی از جامعه برحسب نیازها اقتضایی به مناسکی مانند مدیتیشن ، به نمادهایی مانند ساری بابا و به شبه عرفانها وبه عقایدی مانند تناسخ علاقه نشان می دهند.
🔅متغیرهای فردگرایی، لذت گرایی و اعتقاد صرفا قلبی در دینداری اهمیت پیدا می کنند. بخشی از جامعه مخصوصا جوانان می گویند گرایش به خدا ، به معنای تعبد و تقید سنتی به احکام فقهی و صرف نظر کردن از هویت فردی و ترجیحات فکری و سبک زندگی و لذات شخصی نیست. طبق بعضی تحقیقات هرچه انجام مناسک دینی لذت بخش تر باشد،بیشتر به آن گرایش نشان می دهند.
🔅می توانیم چهار سناریو برای آیندۀ دین در ایران تصور کرد که عبارتند از :
۱_ سناریوی سفید؛ حکمرانی خوب از یک سو، و «خلاقیت و ابتکارات واقع بینانۀ کنشگران دینی» از سوی دیگر
۲_ سناریوی سبز؛ خلاقیت و ابتکارات واقع بینانۀ کنشگران دین گرا با وجود اقتدارطلبی وتمامی خواهی در عرصه حکمرانی
۳_ سناریوی سرخ( حکمرانی خوب ودر مقابلش؛ انفعال، بی عملی یا رادیکالیسم و افراطی گری دینی)
۴_ سناریوی سیاه (تمامی خواهی در عرصه حکمرانی و افراط گرایی در صحنه اجتماعی)
بعد از ۸۸ با یکی از داستانویسان مطرح راجع به این آینده گپ مفصلی زدیم. و حالا این متن روشنتر از گپ ما حرف می زند.
✨از کانال صدانت
🌾 @faryad_naseri
✍️ #مقصود_فراستخواه
🔅در نظر سنجی ها بخش قابل توجهی قائل به اختیاری بودن پوشش و عدم دخالت دولت در آن شده اند . خیلی ها با وجود اینکه در مجالس دینی وهیأت های مذهبی و عزاداری شرکت می کنند اما از آن بخش از مناسک وفرائض دینی که ابعاد سیاسی به خود گرفته(مانند نماز جمعه) استقبال اندکی می کنند. دین ورزی در میان بخشی از جامعه وگروه های اجتماعی ، مسیری جدا از نهادهای رسمی دنبال می کند و از منوال یک ایدئولوژی دولتی بیرون می رود. آن اجماع واتفاق نظر که در قائل بودن به دین در جامعه ایران هنوز وجود دارد ، در دین سیاسی و خصوصا دولتی دیده نمی شود. مردم با وجود اشتراک زیاد در مبانی اعتقادی و تجربی دین، در ارتباط دیانت وسیاست اختلاف دارند. در بارۀ ضرورت رجوع به روحانیت در مسایل سیاسی-اجتماعی تحولات محسوسی در نگرشها به چشم می خورد ، درباب دین و دولت، شاهد اختلاف نظر وسیعی هستیم. تمایل به اختیاری بودن دینداری در حال رشد است.
🔅بنابر برخی مطالعات حتی «خصوصی شدن دین» چندان گویای دین ورزی بخشی از گروه های جامعه ایران امروز نیست بلکه گرایش های «شخصی شده به دین» در حال رشدند. در دین خصوصی ، اعتقادات جدی وجود دارد جز اینکه این باورها نه الزامی عمومی بلکه میان فرد معتقد وخدایش است. اما در دین شخصی ، هرکس حسب احوال ومقتضات خود، گاهی به صورت موردی واقتضایی ودلبخواهانه به عناصری از دین متوسل می شود وگاهی از آن فاصله می گیرد.
🔅بنا به تحقیقات نه تنها گرایش به مانتو وروسری حتی با موها در بیرون در حال افزایش است بلکه خیلی ها فکر می کنند حجاب باطنی مهمتر از حجاب ظاهری است. بخش قابل توجهی در پیمایش ها اظهار کرده اند که در مهمانی ها با افراد نامحرم ، پوشیدگی را بدون روسری رعایت می کنند یا اصلا رعایت نمی کنند.
🔅عناصر سنتی و مدرن هر دو در جامعه ایران به حضور خود ادامه می دهند و فرهنگی « چند تکه ای»(بریکولاژی) شده به وجود می آورند. زیست جهان ایران نه یکسره سنتی است و نه برمنوال یک ایدئولوژی رسمی است ونه به طرزی ناب، سکولار وعرفی و مدرن است. میل به آزادی وتکثر هست. در ایران امروز بریکولاژهایی از دین وغیر دین پدیدار می شوند .
🔅گروه هایی از جامعه برحسب نیازها اقتضایی به مناسکی مانند مدیتیشن ، به نمادهایی مانند ساری بابا و به شبه عرفانها وبه عقایدی مانند تناسخ علاقه نشان می دهند.
🔅متغیرهای فردگرایی، لذت گرایی و اعتقاد صرفا قلبی در دینداری اهمیت پیدا می کنند. بخشی از جامعه مخصوصا جوانان می گویند گرایش به خدا ، به معنای تعبد و تقید سنتی به احکام فقهی و صرف نظر کردن از هویت فردی و ترجیحات فکری و سبک زندگی و لذات شخصی نیست. طبق بعضی تحقیقات هرچه انجام مناسک دینی لذت بخش تر باشد،بیشتر به آن گرایش نشان می دهند.
🔅می توانیم چهار سناریو برای آیندۀ دین در ایران تصور کرد که عبارتند از :
۱_ سناریوی سفید؛ حکمرانی خوب از یک سو، و «خلاقیت و ابتکارات واقع بینانۀ کنشگران دینی» از سوی دیگر
۲_ سناریوی سبز؛ خلاقیت و ابتکارات واقع بینانۀ کنشگران دین گرا با وجود اقتدارطلبی وتمامی خواهی در عرصه حکمرانی
۳_ سناریوی سرخ( حکمرانی خوب ودر مقابلش؛ انفعال، بی عملی یا رادیکالیسم و افراطی گری دینی)
۴_ سناریوی سیاه (تمامی خواهی در عرصه حکمرانی و افراط گرایی در صحنه اجتماعی)
بعد از ۸۸ با یکی از داستانویسان مطرح راجع به این آینده گپ مفصلی زدیم. و حالا این متن روشنتر از گپ ما حرف می زند.
✨از کانال صدانت
🌾 @faryad_naseri
مدیا کاشیگر درگذشت.
خیلی کوتاه مدیا به درست یا غلط در حافظه ی ما با مایاکوفسکی گره خورده است.
@faryad_naseri
خیلی کوتاه مدیا به درست یا غلط در حافظه ی ما با مایاکوفسکی گره خورده است.
@faryad_naseri
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این نامه از مایا کوفسکی را بشنویم به یاد مدیا کاشیگر @faryad_naseri
دندان کشیده ام برایت درد می کند ای زن!
اگر نبودم من
پس چه می کند این دل
میان پوست من به سر سختی؟
#کتاب_سرزدن
#فریاد_ناصری
نقاشی زنی مقابل آینه #تولوز_لوترک
@faryad_naseri
اگر نبودم من
پس چه می کند این دل
میان پوست من به سر سختی؟
#کتاب_سرزدن
#فریاد_ناصری
نقاشی زنی مقابل آینه #تولوز_لوترک
@faryad_naseri
نامهی دهم
آلی جان
قربانت. سخت است در سی و دو-سه سالگی کم کم بگویی خب چیزی که نمیشود و کسی که نمیآید را فراموش کن و باقی این نفس را بگذار سر چیزهای دیگر اما هیچکدام از چیزهای دیگر نمیتواند خلوت وسیع وجود تو را پر کند. هر چقدر بیشتر آن چیزهای دیگر را پیش میکشی خلوت بیشتر میشود. ناگزیر خنده، ناگزیر خنده را انتخاب میکنی. خنده مقاومت است. خنده اینجا سیاست میشود و سیاسی میشود. تو میخندی با تمام وجود که خنده مسری است و میدانی بیشینهی آدمها آن خلوت وسیع غمانگیز را دارند. خنده خلوت را چه کار میکند اما نمیدانی؟ کمی بیاثر شاید. مسکن. استراتژی ایرانی در برخورد با همهچیز: رفع موقتی.
میدانی آلی دقیقن همین جا میخواهم حرف را عوض کنم و بنویسم از غنچه قوامی چیزی شنیدهای؟ از احمد بیگدلی چی؟ راستش اسکاتلند هم دارد از انگلیس جدا میشود. کلی کشور هم برای گاییدن داعش بسیج شدهاند اما آن همه سر را چطور میشود شمرد که از تن جدا شدند؟ داعش فقط یک کار بزرگ کرد چند اسم - اسم چند تکه خاک- را برای همیشه در سرم حک کرد: شنگال و کوباني...
شاید عجیب باشد این حرف اما اگر هزار سال دیگر هم حرف از نام بردن چند شهر جهان باشد من این دو اسم را به خاطر میآورم بدون فکرکردن. بدون عذاب یادآوری. عذاب یادآوری این است که مثلن ببینی دوستان خیلی راحت ده کتاب لیست میکنند که اینها اهم و اوهوم زندگی ما بودهاند و بعد سر تو قفل کند کدام کتاب؟ کدام کتاب؟ بعد آنقدر تکرار شود این سوال که ترس برت دارد مبادا من هیچ کتابی نخواندهام. سرت خلوت شود. خلوت را نگاه کنی و بپرسی مبادا من هیچوقت عاشق نبودهام.
بعد که بخواهی برگردی به زمین بگویی به بودن این شهرها که یقین دارم. این خاکها هستند. همدان هست. کبودراهنگ هست. کوبانی هست…
۹۳/۶/۲۷
#فریاد_ناصری —-----------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جان
قربانت. سخت است در سی و دو-سه سالگی کم کم بگویی خب چیزی که نمیشود و کسی که نمیآید را فراموش کن و باقی این نفس را بگذار سر چیزهای دیگر اما هیچکدام از چیزهای دیگر نمیتواند خلوت وسیع وجود تو را پر کند. هر چقدر بیشتر آن چیزهای دیگر را پیش میکشی خلوت بیشتر میشود. ناگزیر خنده، ناگزیر خنده را انتخاب میکنی. خنده مقاومت است. خنده اینجا سیاست میشود و سیاسی میشود. تو میخندی با تمام وجود که خنده مسری است و میدانی بیشینهی آدمها آن خلوت وسیع غمانگیز را دارند. خنده خلوت را چه کار میکند اما نمیدانی؟ کمی بیاثر شاید. مسکن. استراتژی ایرانی در برخورد با همهچیز: رفع موقتی.
میدانی آلی دقیقن همین جا میخواهم حرف را عوض کنم و بنویسم از غنچه قوامی چیزی شنیدهای؟ از احمد بیگدلی چی؟ راستش اسکاتلند هم دارد از انگلیس جدا میشود. کلی کشور هم برای گاییدن داعش بسیج شدهاند اما آن همه سر را چطور میشود شمرد که از تن جدا شدند؟ داعش فقط یک کار بزرگ کرد چند اسم - اسم چند تکه خاک- را برای همیشه در سرم حک کرد: شنگال و کوباني...
شاید عجیب باشد این حرف اما اگر هزار سال دیگر هم حرف از نام بردن چند شهر جهان باشد من این دو اسم را به خاطر میآورم بدون فکرکردن. بدون عذاب یادآوری. عذاب یادآوری این است که مثلن ببینی دوستان خیلی راحت ده کتاب لیست میکنند که اینها اهم و اوهوم زندگی ما بودهاند و بعد سر تو قفل کند کدام کتاب؟ کدام کتاب؟ بعد آنقدر تکرار شود این سوال که ترس برت دارد مبادا من هیچ کتابی نخواندهام. سرت خلوت شود. خلوت را نگاه کنی و بپرسی مبادا من هیچوقت عاشق نبودهام.
بعد که بخواهی برگردی به زمین بگویی به بودن این شهرها که یقین دارم. این خاکها هستند. همدان هست. کبودراهنگ هست. کوبانی هست…
۹۳/۶/۲۷
#فریاد_ناصری —-----------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
زمین که میخورم
تاریخ ادبیات فارسی زخم میشود
و زانوم
با کتابخانههای آتش گرفته میسوزد
از من اگر همین زانویم پیدا شود
مثل گلسنگ کوچکی
تمام تاریخ غمگین یک قوم را
باز خواهد گفت
@faryad_naseri
تاریخ ادبیات فارسی زخم میشود
و زانوم
با کتابخانههای آتش گرفته میسوزد
از من اگر همین زانویم پیدا شود
مثل گلسنگ کوچکی
تمام تاریخ غمگین یک قوم را
باز خواهد گفت
@faryad_naseri
تاریخ ایران
تا امروز ایرانی را سه شکست داشته است. یکی شکست از ایرهای غرب دور یعنی اسکندر. یونانی ها شاه را شکست دادند و بر روز مردمان حاکم شدند و خراج ستاندند. گفته بود این بربرها را رها کنید با خدایشان، ما با مادینه های پارسی خوشتریم. زن های زن دان شاه را می گفت که به سپاه شاه نورسیده رسیده بود. شکست از اسکندر شکست شاه بود، شکست در امروز و بررزمین. خدایشان ماند خمس برقرار برای موبد. دوم شکست از عرب. شکست تمام. شکست در آسمان و زمین. شاهش را کشت و خدایش را به زیر کشید. بعد ترک ها. از ایرانی چه مانده بود که ترک ها بگیرندش؟ در آسمان، بر زمین. ترک ها هرکاری کردند خوارش نکردند. مثل اسکندر و عرب فخر بر او نفروختند. همین امروز نگاه یک مولا به سید عرب و جوان ترک را با هم بسنج. ترک ها شبان بودند. جنگ و غارت زبان شبان است. این سومی شکست نیست. بازار است و آرام آرام رامت می کند. نمره نعلین آقا چند بود؟
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
تا امروز ایرانی را سه شکست داشته است. یکی شکست از ایرهای غرب دور یعنی اسکندر. یونانی ها شاه را شکست دادند و بر روز مردمان حاکم شدند و خراج ستاندند. گفته بود این بربرها را رها کنید با خدایشان، ما با مادینه های پارسی خوشتریم. زن های زن دان شاه را می گفت که به سپاه شاه نورسیده رسیده بود. شکست از اسکندر شکست شاه بود، شکست در امروز و بررزمین. خدایشان ماند خمس برقرار برای موبد. دوم شکست از عرب. شکست تمام. شکست در آسمان و زمین. شاهش را کشت و خدایش را به زیر کشید. بعد ترک ها. از ایرانی چه مانده بود که ترک ها بگیرندش؟ در آسمان، بر زمین. ترک ها هرکاری کردند خوارش نکردند. مثل اسکندر و عرب فخر بر او نفروختند. همین امروز نگاه یک مولا به سید عرب و جوان ترک را با هم بسنج. ترک ها شبان بودند. جنگ و غارت زبان شبان است. این سومی شکست نیست. بازار است و آرام آرام رامت می کند. نمره نعلین آقا چند بود؟
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
در لایههای پوست
خاطرههایی مخفیست
و هر انسان به تنهایی قبیلهای ست
که زمین را با چهار دست و پا دویده و
در لحظهای بزرگ
فکر کرده
به بوسیدن فکر کرده و
روی پاهای خودش ایستاده است.
#سرزدن
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
خاطرههایی مخفیست
و هر انسان به تنهایی قبیلهای ست
که زمین را با چهار دست و پا دویده و
در لحظهای بزرگ
فکر کرده
به بوسیدن فکر کرده و
روی پاهای خودش ایستاده است.
#سرزدن
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
Forwarded from مـ. سرشک
مجموعه نظرات دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی(م.سرشک) در مورد "شاملو"👆👆👆
ای گرفته افتادهی مرا
در غار استخوانهام
انسانی بدوی اشیا و نامها را کشف میکند...
#سرزدن
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
در غار استخوانهام
انسانی بدوی اشیا و نامها را کشف میکند...
#سرزدن
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
نامهی یازدهم
آلی جان
همهمان دیوانه شدهایم. اعتراف میکنم که اول دیوانگان هم منم. یک مشت دیوانه دور هم جمع شدهایم زاد و ولد میکنیم و دیوانگی را ادامه میدهیم. دیوانگی ما مثل دیوانگیهای قدیم نیست که، یک دیوانگی جدید همهگیر است کسی هم نیست، تشخیص بدهد؛ چون همهمان حالا دیوانه شدهایم. نه از آن دیوانههایی که به دیوار میشاشیدند یا در کوچهها مدام میدویدند یا آن دیوانههای عصبی که گاو وحشی هم جلودارشان نبود به وقت وحش. ما دیوانههای اتو کشیده، پوشیده، تحصیلکردهای هستيم. دیوانگی ما از نوع تسخیر است. ما تسخیر کثافتهای درونمان شدهایم. هر کدام ما در گوشهای از روحمان محل دفن زباله داریم حالا همهجامان را زباله گرفته، زبالههای درونمان بر ما حکومت میکنند. زباله میگوید هر زنی را میشود بغل کرد. زباله میگوید با هر مردی میشود خوابید. زباله میگوید هرجایی میشود رفت. هر کاری میشود کرد. زباله میگوید: تجربه، تجربه... زندهباد تجربه. اینطور میشود که مرد سیسالهای جلق میزند و گریه میکند. نه که فکر کنی شاعر یا نویسنده یا هر کوفت و مرض دیگری باشد نه. هیچچیز نیست. یک آدم عادی و معمولی. میگویم: الاغ الان وقت جلق زدن تو نیست. میگوید: یعنی تو نمیزنی. میگویم: من فقط گریه میکنم. میگوید: فریاد میخام زن بگیرم. میگویم: بگیر. میگوید: پول ندارم. میگویم: پس همان جلقات را بزن. میگوید: میدانی چندوقت است نکردهام. میگویم: برو بکن. میگويد: نیست. میگویم: پس همان جلقات را بزن... ساکت میشویم. میگویم: آخرین بار که دیدمت داشتی کارهایی میکردی، حرکتهایی میزدی. میگوید: هیچ. بعضیهاشان سر همان چندبار حرفزدن تمام شد. میگویم: بروم سیگار بگیرم و برگردم. میزنم بیرون و دیگر برنمیگردم. پاکت خالی سیگار را میاندازم توی سطل زباله. موشی از سطل میپرد بیرون.
آلی جان! این شده حکایت ما. یک مشت دیوانه که همهجامان را آشغال برداشته، این زمین را باید شخم زد. شخم زد و زیر تاریکش را آفتاب داد تا گندزدایی بشود. وگرنه موشها مدام زبالهها را در دالانهای تاریک جابهجا میکنند و کثافت همه جا را بر میدارد.
۹۳/۷/۱
#فریاد_ناصری —----------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جان
همهمان دیوانه شدهایم. اعتراف میکنم که اول دیوانگان هم منم. یک مشت دیوانه دور هم جمع شدهایم زاد و ولد میکنیم و دیوانگی را ادامه میدهیم. دیوانگی ما مثل دیوانگیهای قدیم نیست که، یک دیوانگی جدید همهگیر است کسی هم نیست، تشخیص بدهد؛ چون همهمان حالا دیوانه شدهایم. نه از آن دیوانههایی که به دیوار میشاشیدند یا در کوچهها مدام میدویدند یا آن دیوانههای عصبی که گاو وحشی هم جلودارشان نبود به وقت وحش. ما دیوانههای اتو کشیده، پوشیده، تحصیلکردهای هستيم. دیوانگی ما از نوع تسخیر است. ما تسخیر کثافتهای درونمان شدهایم. هر کدام ما در گوشهای از روحمان محل دفن زباله داریم حالا همهجامان را زباله گرفته، زبالههای درونمان بر ما حکومت میکنند. زباله میگوید هر زنی را میشود بغل کرد. زباله میگوید با هر مردی میشود خوابید. زباله میگوید هرجایی میشود رفت. هر کاری میشود کرد. زباله میگوید: تجربه، تجربه... زندهباد تجربه. اینطور میشود که مرد سیسالهای جلق میزند و گریه میکند. نه که فکر کنی شاعر یا نویسنده یا هر کوفت و مرض دیگری باشد نه. هیچچیز نیست. یک آدم عادی و معمولی. میگویم: الاغ الان وقت جلق زدن تو نیست. میگوید: یعنی تو نمیزنی. میگویم: من فقط گریه میکنم. میگوید: فریاد میخام زن بگیرم. میگویم: بگیر. میگوید: پول ندارم. میگویم: پس همان جلقات را بزن. میگوید: میدانی چندوقت است نکردهام. میگویم: برو بکن. میگويد: نیست. میگویم: پس همان جلقات را بزن... ساکت میشویم. میگویم: آخرین بار که دیدمت داشتی کارهایی میکردی، حرکتهایی میزدی. میگوید: هیچ. بعضیهاشان سر همان چندبار حرفزدن تمام شد. میگویم: بروم سیگار بگیرم و برگردم. میزنم بیرون و دیگر برنمیگردم. پاکت خالی سیگار را میاندازم توی سطل زباله. موشی از سطل میپرد بیرون.
آلی جان! این شده حکایت ما. یک مشت دیوانه که همهجامان را آشغال برداشته، این زمین را باید شخم زد. شخم زد و زیر تاریکش را آفتاب داد تا گندزدایی بشود. وگرنه موشها مدام زبالهها را در دالانهای تاریک جابهجا میکنند و کثافت همه جا را بر میدارد.
۹۳/۷/۱
#فریاد_ناصری —----------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
خلاصه کیفر خواست شیخ فضل الله نوری
درکتاب های تاریخ محاکمه شیخ فضل الله را یک اقدام سیاسی از طرف غرب و برای دفع اسلام وعلمای اسلام معرفی کرده اند.
حقیقت چیز دیگری است.اصل اعدام حاصل کوشش خود علمای مشروطه خواه بود ودادستان هم شیخ زنجانی هم دوره نجف شیخ فضل الله بودند.خلاصه کیفر خواست به قلم فریدون آدمیت:
۱.برداشتن علم مخالفت علیه مشروطیت وکشته شدن ۵۰ هزار نفر
۲.مهاجرت به زوایه مقدسه عبدالعظیم وجمع کردن اشرار علیه مشروطه وکشتن چند نفر درحضور وبااشاره ایشان وخارج کردن چشم یک نفر با خنجر
۳.جمع کردن چند هزارتومان از طرف دستگاه استبداد وبسیج اراذل واشرار علیه مشروطه خواهان و وورود مسلحانه به میدان توپخانه وکشتن یک زن
۴.تقویت وارسال قشون به تبریز وهتک نسوان وکشتن مشروطه خواهان
۵.فتوای به توپ بستن مجلس وبرقراری استبداد صغیر .اعلام اینکه همه مشروطه خواهان کفار وواجب القتل اند بجز حامیان ظلم واستبداد واشرار حامی خودش.اهلاک وتخریب آذرباییجان وجعل اکاذیب بی پایان ومواضعه با بدخواهان ملت .
۶.تنگ گیری بر متحصنین درسفارت عثمانی وبستن آب وآذوقه وارسال مار وعقرب دربین آنها
۷.شکستن پلاک کوبی منازل وتخریب در ودیوار مجلس به فتوای ایشان
۸.فتوای به توپ بستن منزل ظهیر الدوله وظل السلطان ومیرزا صالح خان وحلال کردن مال وخون آنها
۹.همدستی شبانه روز با مشیرالدوله ومفاخرالملک وامیر بهادر ومعاشرت با جباران واعانت برعدوان واعمال خلاف شیون علمای اسلام
۱۰.نقض قسم موکد درحضور ۲۵ نفر وکلای ملت ودرحضور قرآن مجید وامضا کردن پشت قرآن برای همراهی با مشروطیت وخروج مجدد مسلحانه علیه مشروطه خواهان درمیدان توپخانه
۱۱.تکفیر علمای مشروطه خواه وتکفیر سیدین سندین آیت الله بهبهانی وطباطبایی.
۱۲.گول زدن محمدعلی شاه وممانعت از وفای به عهد ایشان وویرانی هزاران دودمان ودخول خارجه به خاک ایران وانواع توحش.
۱۳.نقشه قتل ودستگیری آقا سیدعلی یزدی وارسال اشرار نابکار سیدکمال وسیدجمال برای کشتن شبانه ی میرزا مصطفی آشتیانی ومیرزا غلامحسین با موحش ترین وضع ممکن
۱۴.ارسال تلگراف به ولایات والقای فساد علیه مشروطه وارسال صد قبضه توپ وعمامه گذاشتن بر سر مهتر وقاطرچی وبنا بعد از اعلان قانون اساسی وهدر دادن زحمات ملت وجان دادن ها وجانفشانی های مشروطه خواهان
۱۵.دعوت اجانب وسالدات های روسیه با بشاشت وخرمی وتشویق محمدعلی شاه به جنگ با ملت ودادن ۲۰۰ قبضه تفنگ به اطرافیان واسلحه ملت رابه تصرف اشرار دادند.
کیفر خواست در محیط بهت وسکوت خوانده شد وشیخ فضل الله به دقت به مندرجاتش گوش دادند وهمه منتظردفاع شیخ بودند ولی شیخ فضل الله سکوت کرد و اتهامات راانکار نکرد ودفاع موثری از خودش نداشت.برخی اتهامات بحدی مسلم وغیر قابل انکار بود که شیخ جوابی بررد آنها نداشت ولی سایر اتهامات را که قابل رد وانکار بود هم قبول کردند.فقط در دفاع از خودشان گفتند که من مجتهد هستم وبرطبق الهامات قوه اجتهاد وشم فقاهت عمل کردم.
نقل از کانال هیچ
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
درکتاب های تاریخ محاکمه شیخ فضل الله را یک اقدام سیاسی از طرف غرب و برای دفع اسلام وعلمای اسلام معرفی کرده اند.
حقیقت چیز دیگری است.اصل اعدام حاصل کوشش خود علمای مشروطه خواه بود ودادستان هم شیخ زنجانی هم دوره نجف شیخ فضل الله بودند.خلاصه کیفر خواست به قلم فریدون آدمیت:
۱.برداشتن علم مخالفت علیه مشروطیت وکشته شدن ۵۰ هزار نفر
۲.مهاجرت به زوایه مقدسه عبدالعظیم وجمع کردن اشرار علیه مشروطه وکشتن چند نفر درحضور وبااشاره ایشان وخارج کردن چشم یک نفر با خنجر
۳.جمع کردن چند هزارتومان از طرف دستگاه استبداد وبسیج اراذل واشرار علیه مشروطه خواهان و وورود مسلحانه به میدان توپخانه وکشتن یک زن
۴.تقویت وارسال قشون به تبریز وهتک نسوان وکشتن مشروطه خواهان
۵.فتوای به توپ بستن مجلس وبرقراری استبداد صغیر .اعلام اینکه همه مشروطه خواهان کفار وواجب القتل اند بجز حامیان ظلم واستبداد واشرار حامی خودش.اهلاک وتخریب آذرباییجان وجعل اکاذیب بی پایان ومواضعه با بدخواهان ملت .
۶.تنگ گیری بر متحصنین درسفارت عثمانی وبستن آب وآذوقه وارسال مار وعقرب دربین آنها
۷.شکستن پلاک کوبی منازل وتخریب در ودیوار مجلس به فتوای ایشان
۸.فتوای به توپ بستن منزل ظهیر الدوله وظل السلطان ومیرزا صالح خان وحلال کردن مال وخون آنها
۹.همدستی شبانه روز با مشیرالدوله ومفاخرالملک وامیر بهادر ومعاشرت با جباران واعانت برعدوان واعمال خلاف شیون علمای اسلام
۱۰.نقض قسم موکد درحضور ۲۵ نفر وکلای ملت ودرحضور قرآن مجید وامضا کردن پشت قرآن برای همراهی با مشروطیت وخروج مجدد مسلحانه علیه مشروطه خواهان درمیدان توپخانه
۱۱.تکفیر علمای مشروطه خواه وتکفیر سیدین سندین آیت الله بهبهانی وطباطبایی.
۱۲.گول زدن محمدعلی شاه وممانعت از وفای به عهد ایشان وویرانی هزاران دودمان ودخول خارجه به خاک ایران وانواع توحش.
۱۳.نقشه قتل ودستگیری آقا سیدعلی یزدی وارسال اشرار نابکار سیدکمال وسیدجمال برای کشتن شبانه ی میرزا مصطفی آشتیانی ومیرزا غلامحسین با موحش ترین وضع ممکن
۱۴.ارسال تلگراف به ولایات والقای فساد علیه مشروطه وارسال صد قبضه توپ وعمامه گذاشتن بر سر مهتر وقاطرچی وبنا بعد از اعلان قانون اساسی وهدر دادن زحمات ملت وجان دادن ها وجانفشانی های مشروطه خواهان
۱۵.دعوت اجانب وسالدات های روسیه با بشاشت وخرمی وتشویق محمدعلی شاه به جنگ با ملت ودادن ۲۰۰ قبضه تفنگ به اطرافیان واسلحه ملت رابه تصرف اشرار دادند.
کیفر خواست در محیط بهت وسکوت خوانده شد وشیخ فضل الله به دقت به مندرجاتش گوش دادند وهمه منتظردفاع شیخ بودند ولی شیخ فضل الله سکوت کرد و اتهامات راانکار نکرد ودفاع موثری از خودش نداشت.برخی اتهامات بحدی مسلم وغیر قابل انکار بود که شیخ جوابی بررد آنها نداشت ولی سایر اتهامات را که قابل رد وانکار بود هم قبول کردند.فقط در دفاع از خودشان گفتند که من مجتهد هستم وبرطبق الهامات قوه اجتهاد وشم فقاهت عمل کردم.
نقل از کانال هیچ
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
نامهي دوازدهم
آلی جان
کارد بیکاری حالا رسیده به استخوان، هر چه پس انداخته بودم ته کشیده و هر روز سختتر میشود ماجرا. گاهی فکر میکنم برگردم. برگشت اما همه باخت و سوخت است. بعد هم برگشتن به کجا؟ جایی نیست.
این «جا»یی که در سر اشاره میکنم به آن، خیلی خوب با سرگذشتش میتواند استعارهای باشد از تمام این خاک از معنی«جا» تهی شده، چطور این خاک از معنی جا تهی شد؟ جا همان چیزیست که وطن را میسازد، خانه را. جا اساس فضاییست که به بودن تو شکل میدهد اما حالا این خاک بی«جا» شده است و آدمهایش هم همه بیجا و کار وبارشان هم بیجاتر. همیشه مقایسه کردهام نقشههای شهری و طرح و پلان شهرهای بزرگ اروپا را با نقشهها و طرح و پلان شهرهای خودمان. عجیب است مردمان مدام در حال و روز نو شدن چه حفظ کردهاند سیمای خودشان را، چهرهشان را؛ اما ما که داعیهدار حفظ ارزشها و سنتها و هر چیزهایی بودهایم مدام دست بردهایم در چهرهمان و عوضش کردهایم. هی عوض شدهایم به سیما و چهره. برای همین دیگر یادمان نیست چه شکلی بودیم. کوچههامان یادمان نیست. خیابانهامان یادمان نیست. خانههامان یادمان نیست. ما پاسداران و حافظان سنتها و ارزشها آنقدر چهرهمان را شخم زدهایم که بیچهره شدهایم. چهره خاطره است. انسان بیخاطره ترسناک است. حالا همان نوآوران، مردمان جهان تجدد را نگاه کن سالهاست آنچه به خاکشان معنای جا را داده، حفظ کردهاند. گمش نکردهاند که گم شوند.
لابد می پرسی چطور آن شهری که در آن به دنیا آمدم استعارهی کوچکی از همهی این خاک است؟
اول انقلاب یک پیرمرد زباننفهم راه افتاد و باغ و قلعهی امیرنظام قراگوزلو را داد به دست بیل و کلنگ یک مشت کور وکچل. آنها هم بیخ خودشان را زدند. در و پنجره و دیگ و مجمعه و تابلو و دفتر و دستک و آفتابه و لگن ... خانه را خراب کردند و هر چه که بود را تالاندند. ماند چار تا اتاق پشت در که اتاق خدم و حشم بود و شد درمانگاه موقوفهی امیر نظام، بعد این ماجرا رسید به مسجد جامع که کتیبه و تاریخ داشت که بیخ نشان میداد. حمام قدیمی کنار مسجد و زمستانی مسجد را کوبیدند و یک مکعب بیمعنی ساختند با شکافی وارفته و بیمعناتر رو به قبله که معلوم بود تهیتر از آن است که امر قدسی را راه باشد و بعد مسجد اعظم. سر این مسجد من زور زدم که خراب نکنید این خانه را خانه خرابها بیخدا و بیجا میشوید. نشد گوش نکردند یک مکعب بیقواره ساختند با ستونهای آهنی... دارم سرت را درد میآورم.
بیچاره مردمی که حرف و خط پدرانشان را نتانند بخوانند و دیگری بیاید و بگوید که پدرت بر سینه این سنگ نوشته خدایا ما را از دروغ و خشکسالی حفظ کن.
خب این مردم مدام ویرانشده و ساختهشده از نو. با کدام چهره خودشان را به «جا» بیاورند. یکبار خواندم مردم کنگاور سنگهای معبد آناهیتا را بردهاند و طویله ساختهاند. مردمی که از آن معبد به طویله میرسند ماییم با خاطراتی از بوی تعفن و پشگل.
زیاد حرف زدم. میبوسمت. ای نیست. ای اسم تنها.
7/5/93
#فریاد_ناصری ____باز نشر نامههای آلی
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA
آلی جان
کارد بیکاری حالا رسیده به استخوان، هر چه پس انداخته بودم ته کشیده و هر روز سختتر میشود ماجرا. گاهی فکر میکنم برگردم. برگشت اما همه باخت و سوخت است. بعد هم برگشتن به کجا؟ جایی نیست.
این «جا»یی که در سر اشاره میکنم به آن، خیلی خوب با سرگذشتش میتواند استعارهای باشد از تمام این خاک از معنی«جا» تهی شده، چطور این خاک از معنی جا تهی شد؟ جا همان چیزیست که وطن را میسازد، خانه را. جا اساس فضاییست که به بودن تو شکل میدهد اما حالا این خاک بی«جا» شده است و آدمهایش هم همه بیجا و کار وبارشان هم بیجاتر. همیشه مقایسه کردهام نقشههای شهری و طرح و پلان شهرهای بزرگ اروپا را با نقشهها و طرح و پلان شهرهای خودمان. عجیب است مردمان مدام در حال و روز نو شدن چه حفظ کردهاند سیمای خودشان را، چهرهشان را؛ اما ما که داعیهدار حفظ ارزشها و سنتها و هر چیزهایی بودهایم مدام دست بردهایم در چهرهمان و عوضش کردهایم. هی عوض شدهایم به سیما و چهره. برای همین دیگر یادمان نیست چه شکلی بودیم. کوچههامان یادمان نیست. خیابانهامان یادمان نیست. خانههامان یادمان نیست. ما پاسداران و حافظان سنتها و ارزشها آنقدر چهرهمان را شخم زدهایم که بیچهره شدهایم. چهره خاطره است. انسان بیخاطره ترسناک است. حالا همان نوآوران، مردمان جهان تجدد را نگاه کن سالهاست آنچه به خاکشان معنای جا را داده، حفظ کردهاند. گمش نکردهاند که گم شوند.
لابد می پرسی چطور آن شهری که در آن به دنیا آمدم استعارهی کوچکی از همهی این خاک است؟
اول انقلاب یک پیرمرد زباننفهم راه افتاد و باغ و قلعهی امیرنظام قراگوزلو را داد به دست بیل و کلنگ یک مشت کور وکچل. آنها هم بیخ خودشان را زدند. در و پنجره و دیگ و مجمعه و تابلو و دفتر و دستک و آفتابه و لگن ... خانه را خراب کردند و هر چه که بود را تالاندند. ماند چار تا اتاق پشت در که اتاق خدم و حشم بود و شد درمانگاه موقوفهی امیر نظام، بعد این ماجرا رسید به مسجد جامع که کتیبه و تاریخ داشت که بیخ نشان میداد. حمام قدیمی کنار مسجد و زمستانی مسجد را کوبیدند و یک مکعب بیمعنی ساختند با شکافی وارفته و بیمعناتر رو به قبله که معلوم بود تهیتر از آن است که امر قدسی را راه باشد و بعد مسجد اعظم. سر این مسجد من زور زدم که خراب نکنید این خانه را خانه خرابها بیخدا و بیجا میشوید. نشد گوش نکردند یک مکعب بیقواره ساختند با ستونهای آهنی... دارم سرت را درد میآورم.
بیچاره مردمی که حرف و خط پدرانشان را نتانند بخوانند و دیگری بیاید و بگوید که پدرت بر سینه این سنگ نوشته خدایا ما را از دروغ و خشکسالی حفظ کن.
خب این مردم مدام ویرانشده و ساختهشده از نو. با کدام چهره خودشان را به «جا» بیاورند. یکبار خواندم مردم کنگاور سنگهای معبد آناهیتا را بردهاند و طویله ساختهاند. مردمی که از آن معبد به طویله میرسند ماییم با خاطراتی از بوی تعفن و پشگل.
زیاد حرف زدم. میبوسمت. ای نیست. ای اسم تنها.
7/5/93
#فریاد_ناصری ____باز نشر نامههای آلی
https://t.me/joinchat/AAAAAEHoIwUZABTEUicBxA