Forwarded from نشر حکمت کلمه
4_5987694871782097313.docx
14.7 KB
نامهي پنجاه و یک
آلی جانم
چند دهه پیش از پیِ حادثهای ناگهان در این خاک بذر خشونتی پاشیده شد که من هنوز نتوانستهام و نمیخواهم به هیچ شکلی بفهمماش که یعنی چه؟ هنوز میخواهم به شکل پرسشی دردناک در من بماند که چطور ملتی میتواند اینطور ناگهان شقی شود؟ چطور ملتی میتواند دستش را برای زخمکردن دست دیگرش به کار بگیرد؟ چطور ملتی میتواند دستش را برای کوبیدن و له کردن چهرهی خودش بلند کند؟ چطور دوست، همسایه، همشهری تا دیروز ناگهان میتواند تو را به سلابه بکشد و ... داشتم خاطرات چند زن گریخته از دست داعش را میخواندم: فرماندهشان آشنا بود. قبل از این ماجراها کارگری میکرد. زن و بچهاش را میشناختیم. حالا فرمانده شده بود. زنش کمک کرد تا بگریزیم. آلی جان! خشونت اصلن شوخیبردار نیست. موتورش اگر روشن شود همه را له خواهد کرد. چند دهه باید طول بکشد تا ملتی بفهمد آه آنکه من به خاطر هیچ لتاش زدم، آنکه من به خاطر هیچ کوبیدمش، آنکه من به خاطر هیچ کشتمش، سوزاندمش، بیخش را کندم، خودم بودم. آن چهرهای که لهاش کردم خودم بودم. فقط یک چیز را میفهمم. این خشونت پیش از هر چیز در زبان ترکیب شده با نقل و هزل و هجو علیه هرچه زیبا و به سامان شکل گرفت و هرچه شلختگی و بیسامانی، ریاکارانه فضیلت شد. نشنیدهای مگر رییس فلان سازمان عریض و طویل گفته بود. «در» اصراف است. اتاق نباید در داشته باشد. این اشتباه گرفتن مفاهیم این اشتباه گرفتن پرهیز از تجملگرایی یکجایی بدل به خشونت شد علیه فکر سامان و فکر زیبا و زیبایی فکر و سامان فکر. اینها نشانهی غرب شدند. نشانهی دشمن اما ما سادهزیستان بیسامان، بی در و پیکریم... بگذریم. دست مرهم اگر دارید بیارید تا بر زخمهامان بگذاریم. بنشینیم حرف بزنیم و این هوای سیاه رفته به جانمان را بتارانیم.
۹۳/۱۲/۷
#فریاد_ناصری —----------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
آلی جانم
چند دهه پیش از پیِ حادثهای ناگهان در این خاک بذر خشونتی پاشیده شد که من هنوز نتوانستهام و نمیخواهم به هیچ شکلی بفهمماش که یعنی چه؟ هنوز میخواهم به شکل پرسشی دردناک در من بماند که چطور ملتی میتواند اینطور ناگهان شقی شود؟ چطور ملتی میتواند دستش را برای زخمکردن دست دیگرش به کار بگیرد؟ چطور ملتی میتواند دستش را برای کوبیدن و له کردن چهرهی خودش بلند کند؟ چطور دوست، همسایه، همشهری تا دیروز ناگهان میتواند تو را به سلابه بکشد و ... داشتم خاطرات چند زن گریخته از دست داعش را میخواندم: فرماندهشان آشنا بود. قبل از این ماجراها کارگری میکرد. زن و بچهاش را میشناختیم. حالا فرمانده شده بود. زنش کمک کرد تا بگریزیم. آلی جان! خشونت اصلن شوخیبردار نیست. موتورش اگر روشن شود همه را له خواهد کرد. چند دهه باید طول بکشد تا ملتی بفهمد آه آنکه من به خاطر هیچ لتاش زدم، آنکه من به خاطر هیچ کوبیدمش، آنکه من به خاطر هیچ کشتمش، سوزاندمش، بیخش را کندم، خودم بودم. آن چهرهای که لهاش کردم خودم بودم. فقط یک چیز را میفهمم. این خشونت پیش از هر چیز در زبان ترکیب شده با نقل و هزل و هجو علیه هرچه زیبا و به سامان شکل گرفت و هرچه شلختگی و بیسامانی، ریاکارانه فضیلت شد. نشنیدهای مگر رییس فلان سازمان عریض و طویل گفته بود. «در» اصراف است. اتاق نباید در داشته باشد. این اشتباه گرفتن مفاهیم این اشتباه گرفتن پرهیز از تجملگرایی یکجایی بدل به خشونت شد علیه فکر سامان و فکر زیبا و زیبایی فکر و سامان فکر. اینها نشانهی غرب شدند. نشانهی دشمن اما ما سادهزیستان بیسامان، بی در و پیکریم... بگذریم. دست مرهم اگر دارید بیارید تا بر زخمهامان بگذاریم. بنشینیم حرف بزنیم و این هوای سیاه رفته به جانمان را بتارانیم.
۹۳/۱۲/۷
#فریاد_ناصری —----------------باز نشر نامه های آلی @faryad_naseri
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
دفترهای لوح به سردبیری کاظم رضا از اواسط دههی چهل تا سالهای آخر دههی پنجاه مجموعا در ۱۶ دفتر منتشر شد که از این بین ۷ دفتر پیش از ۵۷ ( دورهی اول ) و چهار دفتر پس از ۵۷ ( دورهی دوم )
به همراه پنج ضمیمه [ تابستان همان سال – ناصر تقوايي/
سفر- محمود دولت آبادي/
نمازميت- رضا دانشور/
جاده- اکبر رادي/گزیدهی اسرارالتوحید فی المقامات شیخ ابوسعید ابوالخیر - ناصر ایرانی، مجید اصلانی، محمدرضا اصلانی ] منتشر شدند که همگی حاوی داستانهای کوتاه اعم از ترجمه و تالیف بودند. دفترهای لوح را میتوان پیشروترینِ مجموعههایی دانست که به صورت تخصصی در حوزهی ادبیات داستانی فعالیت داشتند. دورههایی درخشان که تقریبا تمام شمارههای چهارم دورهی دومش را خمیرکردند. این روزها به سختی نسخهای از این دفترهای درخشان پیدا میشود.
به همراه پنج ضمیمه [ تابستان همان سال – ناصر تقوايي/
سفر- محمود دولت آبادي/
نمازميت- رضا دانشور/
جاده- اکبر رادي/گزیدهی اسرارالتوحید فی المقامات شیخ ابوسعید ابوالخیر - ناصر ایرانی، مجید اصلانی، محمدرضا اصلانی ] منتشر شدند که همگی حاوی داستانهای کوتاه اعم از ترجمه و تالیف بودند. دفترهای لوح را میتوان پیشروترینِ مجموعههایی دانست که به صورت تخصصی در حوزهی ادبیات داستانی فعالیت داشتند. دورههایی درخشان که تقریبا تمام شمارههای چهارم دورهی دومش را خمیرکردند. این روزها به سختی نسخهای از این دفترهای درخشان پیدا میشود.
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بخشهایی از یک گفتوگوی بلند با رضا دانشور
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
رضا دانشور
متولد 1326 مشهد
از نمایشنامه نویسان و داستان نویسان نوگرای دهه50 که در اغلب اثارش به کندکاوی روانشناختی در ذهنهای وادادهی آشفتهی سیاسی و ماموران خفیهای می پردازد که احساس گناه میکنند.
رمان (نماز میت)1350 ضمیمه مجله لوح.
و مجموعه داستان (هی هی جبلی قم قم) 1357 در مجله لوح.
دانشور نخستین اثارش در نشریات و جُنگ های ادبی مشهد , مثل پارت و هیرمند به چاپ رساند. به عنوان نمایشنامه نویس هم شهرتی داشت و آثارش به وسیلهی گروههای تئاتری زادگاهش بر روی صحنه میآمد.
یکبار دگر ابوذر1350
عقرب1352
شاهزاده و اژده ها1353
رامرودی ها1355.
در سالهای پس انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد.
در رمان خسرو خوبان, به وقایع دوره انقلاب. در ساختی مدرن و اسطوره ای پرداخت.
در سال 1394 بدرود حیات گفت.
از دیگر اثارش:
عاشورا_ عاشورا
کپرنشین ها
محبوبه و ال
کجای سال دو هزار منتظرت باشد
خورشید روی یخ
مسافر هیچ کجا
ساندویج مخلوط
انچه فردا بینی و پس فردا و پسان فردا ( لوح شماره 4)
مهاجرت
متولد 1326 مشهد
از نمایشنامه نویسان و داستان نویسان نوگرای دهه50 که در اغلب اثارش به کندکاوی روانشناختی در ذهنهای وادادهی آشفتهی سیاسی و ماموران خفیهای می پردازد که احساس گناه میکنند.
رمان (نماز میت)1350 ضمیمه مجله لوح.
و مجموعه داستان (هی هی جبلی قم قم) 1357 در مجله لوح.
دانشور نخستین اثارش در نشریات و جُنگ های ادبی مشهد , مثل پارت و هیرمند به چاپ رساند. به عنوان نمایشنامه نویس هم شهرتی داشت و آثارش به وسیلهی گروههای تئاتری زادگاهش بر روی صحنه میآمد.
یکبار دگر ابوذر1350
عقرب1352
شاهزاده و اژده ها1353
رامرودی ها1355.
در سالهای پس انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد.
در رمان خسرو خوبان, به وقایع دوره انقلاب. در ساختی مدرن و اسطوره ای پرداخت.
در سال 1394 بدرود حیات گفت.
از دیگر اثارش:
عاشورا_ عاشورا
کپرنشین ها
محبوبه و ال
کجای سال دو هزار منتظرت باشد
خورشید روی یخ
مسافر هیچ کجا
ساندویج مخلوط
انچه فردا بینی و پس فردا و پسان فردا ( لوح شماره 4)
مهاجرت
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
KhosroyeKhoban.pdf
9.8 MB
خسرو خوبان
رضا دانشور
چاپ دوم، خاوران
پاریس
پاییز ۱۳۸۲
رضا دانشور
چاپ دوم، خاوران
پاریس
پاییز ۱۳۸۲
Forwarded from زاویه (Omid Ansari)
namaz-e-meyet1.pdf
1.3 MB
نماز میت
رضا دانشور
ضمیمهی دورهی لوح
رضا دانشور
ضمیمهی دورهی لوح
Forwarded from Deleted Account
Dang Show - Shab Labe Cheshmeh
@moozikestan_bot
خواندن ادبیات یکجور بازی هم هست. مثلن این بیت حافظ را بخوانید:
هر آنکسی که درین حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید
هر بار که این بیت را میخوانم میگویم حافظ نگفته زنده به نان، نگفته زنده به روح بلکه گفته زنده به عشق. عشق آن گرماییست که در کنایه و عبارت «فلانی و فلانکس با هم خیلی گرمند» گرماش قابل فهمتر است. این گرما همان چیزیست که اجزای تنمان را کنار هم نگهداشته و به قولی ذرهذرهی تن ما از آن با همند و با هم گرمند.
و مرگ چیزی نیست جز آن سرمایی که بین چیزها میافتد. وقتی که میگوییم «فلانی خیلی سرد برخورد کرد» سردی و سرمایی را میگوییم که چیزها را از هم جدا میکند. پس مرگ و تلاشی ما نه از نخوردن قوت است و نه از هیچ چیز دیگر. بلکه گرما از میان تنمان که برخیزد. ذرهذرهی تن ما با هم سرد میشود و مرگ و متلاشی شدن آغاز میشود و آن گرما چیزی نیست جز عشق. زنده بودن ما زنده بودن به عشق است.
@faryad_naseri
هر آنکسی که درین حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید
هر بار که این بیت را میخوانم میگویم حافظ نگفته زنده به نان، نگفته زنده به روح بلکه گفته زنده به عشق. عشق آن گرماییست که در کنایه و عبارت «فلانی و فلانکس با هم خیلی گرمند» گرماش قابل فهمتر است. این گرما همان چیزیست که اجزای تنمان را کنار هم نگهداشته و به قولی ذرهذرهی تن ما از آن با همند و با هم گرمند.
و مرگ چیزی نیست جز آن سرمایی که بین چیزها میافتد. وقتی که میگوییم «فلانی خیلی سرد برخورد کرد» سردی و سرمایی را میگوییم که چیزها را از هم جدا میکند. پس مرگ و تلاشی ما نه از نخوردن قوت است و نه از هیچ چیز دیگر. بلکه گرما از میان تنمان که برخیزد. ذرهذرهی تن ما با هم سرد میشود و مرگ و متلاشی شدن آغاز میشود و آن گرما چیزی نیست جز عشق. زنده بودن ما زنده بودن به عشق است.
@faryad_naseri
دلال و دومینی هلندی، مولا و ولی ایرانی: خود هلندی ها به خودشان می گویند در سر هر هلندی یک دوقولو، یک دولنگی نشسته است: یکی دلال، یکی دومینی. به گفت خودشان کوپمن و دومینی. این اما تا اواخر قرن گذشته بود و هلندی ها دو رو داشتند. یکی دلال که هرکجا با خدا در کارش گیر داشت به دامن دومینی می آویخت، یکی دومینی که هرکجا در کار پیشبرد فرمان خدا بر روی زمین گیر می شد دست به کیسه ی دلال می برد. دو رو داشتند. ریاکار. سخت دینمند. همان ها که حالا بی دینترین هایند. جنبش های زنان و جوانان در سال های هفتاد دین و دومینی را از رگ های جامعه برگرفت و به پسکوچه های پرت تاراند و راند و دلال به تنهایی در سر هلندی ها نشست و یک روشان کرد. فرمان فرمان بازار است که مشتری خیال می کند شاه آن است. ضرب المثل "مشتری شاه است." به اندازه ی دولنگی دلال - دومینی ریشه دارد. این دولنگیبازی در میان ایرانی ها به این گونه است که در سر هر مولای امروزه یک مولا و یک ولی نشسته است. یک آقا و یک غلام. یعنی تا مجتهد حاضر است او ساکت پای منبر نشسته است و فرمانی می برد که مجتهد می راند، همین که مجتهد را غایب دید می چلد بر پله های منبر که بر من -بری ها بخواند و امر براند. در او ولی و مولا با هم نشسته اند. در برابر زورمند پست و حقیر و متملق است، در برابر زیردست دریده و بی حیا. در سر ایرانی یک فرمانده و لنگ فرمانبرش باهم نشسته اند و ایرانی روزی یک رو و راست می شود که فرمان نباشد. با ایرانی همراهی: اگر سوارش نیستی باید بدانی که همراهی طول نخواهد کشید، سوارش نشوی که برانی اش سوارت خواهد شد و خواهد راندت.
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
با ایرانی که همراهی طول نخواهد کشید، سوارش نشوی که برانیاش، سوارت خواهد شد و خواهد راندت
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
#سردار_صالحی
@faryad_naseri
برای گورکن غمبار است آیا
وقتی به زمین وسیعتری فکر میکند؟
#آمد_رفت_مشعلها
#علیرضا_عباسی
#نشر_حکمت_کلمه
#شعر_معاصر
@faryad_naseri
وقتی به زمین وسیعتری فکر میکند؟
#آمد_رفت_مشعلها
#علیرضا_عباسی
#نشر_حکمت_کلمه
#شعر_معاصر
@faryad_naseri
اگر خاطرتان باشد وقتی پرسشی طرح کردم در باب تفاوت اسلام و فقه. اکنون قصد دارم فقیهی نواندیش را معرفی کنم که نظریاتش بسیار جالب است:
بخشی از نظریات #حیدر_حب_الله
1 وی معتقد است: در شریعت اسلامی هیچ موضع گیری قاطعی نسبت به ریش تراشی وجود ندارد. بلکه حکم ریش تراشی تابع مقوله "زیبایی و جمال" در اسلام است. اسلام از انسان ها می خواهد تا حسن منظر و جمال مظهر را رعایت کنند و زیبا و نظیف و آراسته باشند. مصداق چنین چیزی در هر زمانی و بر حسب جوامع مختلف، متفاوت است. ممکن است در یک جامعه ای، اصل "ریش داشتن" زشت و بد دانسته شود و از همین رو در آن جامعه، "ریش تراشی" نه تنها حرام نیست بلکه لازم و نیکو هم خواهد بود. نیز ممکن است در جامعه ای، ریش بسیار بلند، زشت و ناپسند باشد و از همین رو اسلام حتما توصیه اش به کوتاه بودن ریش ها خواهد بود. قاعده کلی در رعایت زیبایی ظاهری است. چه این زیبایی با ریش گذاشتن باشد و چه با ریش تراشیدن. (الدراسات فی الفقه الاسلامی المعاصر، جلد سوم، مبحث "حلق اللحیة")
2 وی در بحث استدلالی نسبتا مفصلی درباره استخاره، معتقد است که استخاره با تسبیح و قرآن و هر چیز دیگری مانند سنگریزه و... درست نبوده و اساس و پایه محکم و معتبری ندارد.
وی تنها انواع صحیح و شرعی استخاره را این ها می داند: "استخاره با دعا کردن" (یعنی در دعای خود از خداوند طلب خیر کند.) "استخاره قلبی" (به این معنا که نماز خوانده و بعد از نماز خویش دعا کرده و از خداوند طلب راهنمایی کند و هر آن چه خداوند به قلب وی الهام کند؛ همان را انجام دهد.) "استخاره به وسیله مشورت" (یعنی این که وی از خداوند بخواهد در کاری که می خواهد انجام بدهد و در آن سرگردان است؛ آن چه خیر است پیش رویش قرار دهد و سپس به مشورت با دیگران بپردازد و هر نتیجه ای که از طریق مشورت با دیگران بدست آورد را انجام دهد.)
حب الله این که انسان از فرد دیگری بخواهد تا برایش استخاره کند را کاری غلط و نادرست می داند که با آموزه های اسلام تناسبی ندارد. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث "استخاره")
3 بیشتر فقیهان معتقدند اگر امام معصوم حضور داشته باشد می توان به رهبری و فرمان وی، به سرزمین های غیر اسلامی تاخت و با جنگ، آن ها را به اسلام فراخواند. گرچه امروزه چون امام معصوم غائب است چنین کاری نمی شود کرد. اما حیدر حب الله معتقد است: "جهاد ابتدائی" با "آزادی عقیده" که یک قاعده مسلم قرآنی است منافات دارد و هر گونه جنگی برای دعوت دیگران به دین اسلام حرام است. تنها اگر به جامعه اسلامی حمله شود؛ جنگیدن دفاعی جایز بلکه واجب است. ولی به اصطلاح "جهاد دعوت" (جنگ برای دعوت به اسلام) حرام است. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث"جهاد ابتدائی")
4 عموم فقیهان معتقدند که یک شیعه خمس و زکات خودش را تنها باید به فقیرِ شیعه پرداخت کند و نمی تواند آن ها را به یک مسلمانِ فقیرِ اهل سنت (چه رسد به فقیری که مسلمان نیست) بپردازد. اما حب الله معتقد است: این که خمس و زکات را تنها باید به شیعیان پرداخت کرد (و نه فقیران سنی یا غیرمسلمان)، این حکم در قرآن نیامده بلکه حکمی است که امامان شیعه در شرایطی که شیعیان به شدت تحت ستم و تبعیض اجتماعی حکومت های اموی و عباسی بوده اند صادر کرده اند و این چنین احکامی کاملا وابسته به زمان و مکان است و اجرای آن ها در اوضاعی متفاوت با آن دوران، درست نیست. در شرایط امروزین، نه تنها می توان به مسلمانِ نیازمندِ اهل سنت خمس و زکات پرداخت کرد بلکه حتی می توان به شهروندِ نامسلمانِ حکومت اسلامی(مانند مسیحی و یهودی) خمس و زکات پرداخت تا فقر وی برطرف شود. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث "شرط الایمان المذهبی فی استحقاق الخمس و الزکات")
5 وی معتقد است که اگر زنی، علوم دینی را به خوبی فراگرفته و مجتهد و صاحب نظر گردد؛ می تواند فتوا داده و مرجعی برای دیگران حتی برای مردان باشد. در حالی که بیشتر فقیهان معتقدند که یک زن نمی تواند مقام عالی دینی _یعنی مرجعیت دینی و فتوایی_ بدست بیاورد. (کتاب نامبرده، جلد یک، مبحث "المراة و مرجعیة الافتاء")
(جالب است که کلیسا نیز با کشیش شدن زنان مخالف است. این نشان می دهد عقیده به این که _زنان نمی توانند مرجع تقلید یا کشیش باشند_ بیش از آن که جنبه دینی و الهی داشته باشد؛ ریشه در هنجارهای فرهنگیِ جوامع مردسالار دارد.)
این کتاب در برگیرنده مباحث بسیار خوب دیگری نیز می باشد که توضیحش در این مجال نمی گنجد.
مطالعه این کتاب به تمامی پژوهشگران علوم اسلامی توصیه می شود.
منبع: کانال نواندیشی فقهی
@faryad_naseri
بخشی از نظریات #حیدر_حب_الله
1 وی معتقد است: در شریعت اسلامی هیچ موضع گیری قاطعی نسبت به ریش تراشی وجود ندارد. بلکه حکم ریش تراشی تابع مقوله "زیبایی و جمال" در اسلام است. اسلام از انسان ها می خواهد تا حسن منظر و جمال مظهر را رعایت کنند و زیبا و نظیف و آراسته باشند. مصداق چنین چیزی در هر زمانی و بر حسب جوامع مختلف، متفاوت است. ممکن است در یک جامعه ای، اصل "ریش داشتن" زشت و بد دانسته شود و از همین رو در آن جامعه، "ریش تراشی" نه تنها حرام نیست بلکه لازم و نیکو هم خواهد بود. نیز ممکن است در جامعه ای، ریش بسیار بلند، زشت و ناپسند باشد و از همین رو اسلام حتما توصیه اش به کوتاه بودن ریش ها خواهد بود. قاعده کلی در رعایت زیبایی ظاهری است. چه این زیبایی با ریش گذاشتن باشد و چه با ریش تراشیدن. (الدراسات فی الفقه الاسلامی المعاصر، جلد سوم، مبحث "حلق اللحیة")
2 وی در بحث استدلالی نسبتا مفصلی درباره استخاره، معتقد است که استخاره با تسبیح و قرآن و هر چیز دیگری مانند سنگریزه و... درست نبوده و اساس و پایه محکم و معتبری ندارد.
وی تنها انواع صحیح و شرعی استخاره را این ها می داند: "استخاره با دعا کردن" (یعنی در دعای خود از خداوند طلب خیر کند.) "استخاره قلبی" (به این معنا که نماز خوانده و بعد از نماز خویش دعا کرده و از خداوند طلب راهنمایی کند و هر آن چه خداوند به قلب وی الهام کند؛ همان را انجام دهد.) "استخاره به وسیله مشورت" (یعنی این که وی از خداوند بخواهد در کاری که می خواهد انجام بدهد و در آن سرگردان است؛ آن چه خیر است پیش رویش قرار دهد و سپس به مشورت با دیگران بپردازد و هر نتیجه ای که از طریق مشورت با دیگران بدست آورد را انجام دهد.)
حب الله این که انسان از فرد دیگری بخواهد تا برایش استخاره کند را کاری غلط و نادرست می داند که با آموزه های اسلام تناسبی ندارد. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث "استخاره")
3 بیشتر فقیهان معتقدند اگر امام معصوم حضور داشته باشد می توان به رهبری و فرمان وی، به سرزمین های غیر اسلامی تاخت و با جنگ، آن ها را به اسلام فراخواند. گرچه امروزه چون امام معصوم غائب است چنین کاری نمی شود کرد. اما حیدر حب الله معتقد است: "جهاد ابتدائی" با "آزادی عقیده" که یک قاعده مسلم قرآنی است منافات دارد و هر گونه جنگی برای دعوت دیگران به دین اسلام حرام است. تنها اگر به جامعه اسلامی حمله شود؛ جنگیدن دفاعی جایز بلکه واجب است. ولی به اصطلاح "جهاد دعوت" (جنگ برای دعوت به اسلام) حرام است. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث"جهاد ابتدائی")
4 عموم فقیهان معتقدند که یک شیعه خمس و زکات خودش را تنها باید به فقیرِ شیعه پرداخت کند و نمی تواند آن ها را به یک مسلمانِ فقیرِ اهل سنت (چه رسد به فقیری که مسلمان نیست) بپردازد. اما حب الله معتقد است: این که خمس و زکات را تنها باید به شیعیان پرداخت کرد (و نه فقیران سنی یا غیرمسلمان)، این حکم در قرآن نیامده بلکه حکمی است که امامان شیعه در شرایطی که شیعیان به شدت تحت ستم و تبعیض اجتماعی حکومت های اموی و عباسی بوده اند صادر کرده اند و این چنین احکامی کاملا وابسته به زمان و مکان است و اجرای آن ها در اوضاعی متفاوت با آن دوران، درست نیست. در شرایط امروزین، نه تنها می توان به مسلمانِ نیازمندِ اهل سنت خمس و زکات پرداخت کرد بلکه حتی می توان به شهروندِ نامسلمانِ حکومت اسلامی(مانند مسیحی و یهودی) خمس و زکات پرداخت تا فقر وی برطرف شود. (کتاب نامبرده، جلد چهار، مبحث "شرط الایمان المذهبی فی استحقاق الخمس و الزکات")
5 وی معتقد است که اگر زنی، علوم دینی را به خوبی فراگرفته و مجتهد و صاحب نظر گردد؛ می تواند فتوا داده و مرجعی برای دیگران حتی برای مردان باشد. در حالی که بیشتر فقیهان معتقدند که یک زن نمی تواند مقام عالی دینی _یعنی مرجعیت دینی و فتوایی_ بدست بیاورد. (کتاب نامبرده، جلد یک، مبحث "المراة و مرجعیة الافتاء")
(جالب است که کلیسا نیز با کشیش شدن زنان مخالف است. این نشان می دهد عقیده به این که _زنان نمی توانند مرجع تقلید یا کشیش باشند_ بیش از آن که جنبه دینی و الهی داشته باشد؛ ریشه در هنجارهای فرهنگیِ جوامع مردسالار دارد.)
این کتاب در برگیرنده مباحث بسیار خوب دیگری نیز می باشد که توضیحش در این مجال نمی گنجد.
مطالعه این کتاب به تمامی پژوهشگران علوم اسلامی توصیه می شود.
منبع: کانال نواندیشی فقهی
@faryad_naseri
Forwarded from ماهنامهی شبکه آفتاب
Audio
امروز تولد ابراهیم گلستان است. داستان کوتاه «درختها» را او در اردیبهشت 45 شروع و خرداد 46 به پایان رسانده. این داستان را با صدای افشین دشتی و موسیقی اولافور آرنالدز بشنوید.
عمر گلستان دراز باد.
عمر گلستان دراز باد.