✳️چگونه بی‌آنکه باورهای دیگر را محترم بشماریم با آنها مدارا کنیم؟

     ✍کنعان ملک

♻️یا باید به عقایدی که با آن‌ها مخالف هستیم احترام بگذاریم و یا آن‌ها را تحمل کنیم؟ درباره هر عقیده‌ای بحث‌های گوناگون وجود دارد، اما در زمینه همه مباحث این سوال مطرح می‌شود که ما چگونه باید مفاهیم “مدارا” و “احترام” را درک کنیم، مفاهیمی که در همه گفتگوهای مربوط به آزادی بیان و جنگ‌ها و درگیری‌های فرهنگی طرح می‌شوند.

♻️مدارا یا تحمل مفهومی است که سابقه طولانی و معانی متعدد لغزنده‌ای دارد. از بحث‌های شکل‌گرفته در قرن هفدهم درباره آزادی مذهبی تا گفتگوهای اخیر درباره مهاجرت و مهاجران، معنای اصلی مدارا، تمایل به پذیرش باورها و اعمالی است که شاید با آن مخالف باشیم، اما می‌دانیم که برای دیگران اهمیت دارد. این باورها ممکن است شامل اعمال مذهبی گروهی اقلیت یا اعتقاد به باورها و آیین‌های خلاف اجماع جمعی باشد.

♻️اما امروزه بسیاری مدارا را نه تمایل به پذیرش همه دیدگاه‌ها فارغ از توهین آمیز بودن یا نبودن، بلکه به معنای مهار و جلوگیری از نشر باورهایی می‌دانند که ممکن است برای گروه دیگری توهین آمیز باشد و موجب بروز خشونت شود. چنین معنایی از مدارا در دیدگاه کسانی می‌توان دید که مثلا موافق جلوگیری از چاپ کارکاتور پیامبر اسلام در مجله شارلی ابدو یا موافق تعلیق توییتری سلیل تریپاتی، روزنامه‌نگار هندی هستند که ملی‌گرایی هندو را در شعری به چالش کشیده‌است. در این چهارچوب، مدارا مفهومی است برای دفاع و حمایت از کسانی که به باورهای آنها توهین می‌شود و مجوزی است برای منع انتشار ایده افرادی که نوعی از بی‌احترامی به عقاید دیگران را شامل می‌شود.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

رسول اللّه(ص) 

✳️ أکیسُ الکیسِینَ مَن حاسَبَ نَفْسَهُ وعَمِلَ لِما بَعدَ المَوتِ.

زیرک ترینِ زیرکان، کسی است که از نفْس خویش حساب بکشد و برای بعد از مرگ کار کند.

🌐بحار الأنوار: ج ۷۰ ص ۶۹ ح ۱۶، حکمت نامه پیامبر اعظم(ص)، جلد ۸ صفحه: ۱۱۶

https://t.me/andishedinimoaser

✳️سخنی در باب برجام

درس گفتار فقه و سیاست، جلسه چهارم، آبان ۹۶

@feirahi
https://t.me/andishedinimoaser

⚡️دین اجباری یک بدعت است و از جانب خداوند به آن دستور داده نشده است

📍 اسلام دین فطرت

از ابو الصّلت هروى نقل شده است که : ...
مأمون به امام رضا علیه السلام گفت
معنى اين آيه چيست:
«وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ. وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ»؟
(اگر پروردگارت مى خواست تمام كسانى كه بر روى زمين زندگى مى كنند، همگى ايمان مى آوردند، آيا تو مى خواهى مردم را مجبور كنى تا مؤمن شوند؟ در حالى كه هيچ كس ايمان نمى آورد مگر با اذن و اجازه خدا
( يونس: ۱۰۰ و ۹۹)

امام عليه السّلام فرمود: پدرم موسى بن جعفر از پدرش جعفر بن محمّد و او از پدرش محمّد بن علىّ و او از پدرش علىّ بن الحسين و او از پدرش حسين بن علىّ و او از پدرش علىّ بن أبى طالب عليهم السّلام نقل كرده است كه:

مسلمانان به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله عرضه داشتند:

يا رسول اللَّه! اگر آن كسانى را كه بر آنها قدرت داشتى، مجبور مى كردى مسلمان شوند، تعداد ما زياد مى شد و در مقابل دشمنان نيرومند مى شديم؟!،

حضرت فرمودند: من نمى خواهم با بدعتى كه خداوند در مورد آن، دستورى به من نداده است، خداوند را ملاقات كنم و من كسى نيستم كه بخواهم در كارى كه به من مربوط نيست دخالت كنم.

سپس خداوند آيه فوق را بر پیامبر نازل فرمود که:

اگر پروردگار تو مى خواست همه را مجبور مى كرد كه در دنيا ايمان آورند همان طور كه در موقع ديدن سختى ها، در آخرت، ايمان مى آورند،

[خداوند فرمود] و اگر اين كار را با آنها انجام مى دادم ديگر مستحقّ مدح و ثواب از جانب من نبودند اما من مى خواهم از روى اختيار و بدون اجبار ايمان آورند تا مستحقّ احترام و اكرام و نزديكى به من و جاودانگى در بهشت جاودان باشند.
« آيا تو مى‌خواهى مردم را مجبور كنى كه ايمان آورند؟...»

🌐عیون اخبار الرضا جلد اول باب ١١، صفحه ٢٧٢ تا ٢٧۵ حدیث ۳۳

https://t.me/andishedinimoaser

⚡️لزوم تبعیت از رای اکثریت

✳️آیه «فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّه إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ» [آل عمران: ۱۵۹] را برخی چنان تفسیر می‌کنند که دستور مشاورت تنها برای دلجویی از مردم یا آگاه شدن ولی امر است، ولی تصمیم‌گیری با خود او است و هرگونه صلاح بداند رفتار می‌کند، همان گونه که امروزه مرسوم است و بیشتر رؤسای جمهور، مشاورینی دارند و تنها برای روشن شدن ابعاد مختلف مساله‌ها با آنان مشورت می‌کنند، ولی رأی نهایی با خود آنها است و مسأله تنفیذ رأی اکثریت، مطرح نیست.

✳️از نظر محمدهادی معرفت، این تفسیر، مخالف آیه: «وَ أَمْرُهُمْ شُورَى بَینَهُمْ» [شوری: ۳۸] است و در مواردی مایه بی‌اعتبار کردن آرای عمومی و وقع ننهادن به نظرات صاحب نظران مربوط، خواهد بود. در صورتی که آیه فوق، به مردم بها می‌دهد و آرای آنان را ارج می‌نهد و أساسا تفسیر یاد شده، مخالف مفهوم «شور» در متعارف و عرف عقلا است که معمولاً پس از مشورت، رأی اکثریت را مورد تنفیذ قرار می‌دهند و شرع نیز تشخیص این گونه مفاهیم را به عرف واگذار کرده است.

✳️از نظر معرفت، تفسیر آیه چنین خواهد بود: «در موقع تنفيذ رأى اكثریت- طبق معمول- هیچ گونه نگرانی به خود راه نده و اگر در مواردی احتمال صواب را در خلاف رأی اکثریت می‌بینی نگران نباش، زیرا این دغدغه بر اثر سنگینی بار مسؤولیت بر تو رخ داده، پس آسوده خاطر باش و بر خدا توکل نما که خداوند کارساز تو خواهد بود، زیرا طبق روال معمول، رفتار کرده‌ای و به وظیفه محوله، درست عمل کرده‌ای و خداوند مددکار درستکاران است.»

✳️از پیامبر اکرم (ص) رسیده شد: حزم (استواری در تصمیم) چیست؟ پیامبر فرمود: مشورت با صاحب نظران و پیروی کردن از نظرات ایشان است. پیامبر در این روایت، علاوه‌بر آن که راه کنکاش با اندیشمندان مربوطه را پیشنهاد کرده، متابعت و پذیرفتن آراء صواب آنها را نیز توصیه فرموده است، یعنی حکمت عملی اقتضاء می‌کند که تصمیم‌گیرنده، از رأی صاحب نظران پیروی کند، نه آنکه پس از مشورت، آنچه به نظر خودش رسید، عمل کند و این پیروی از رأی اکثریت قاطع صاحب نظران است.

✳️همچنین به همین جهت است که حضرت امیر (ع) می فرماید: «الخلاف يهدى الرأى»؛ مخالفت با رأی اکثریت مایه تباهی رأی تصمیم‌گیرنده است. در جای دیگر می‌فرماید: «من استبد برأيه هلك»، هر که رأی خود را بپسندد و به آرای دیگران اهمیت ندهد، راه نابودی را در پیش گرفته است.

🌐برشی از کتاب شریعت شهر؛ رضا تاران، نگاه معاصر، ۱۴۰۲؛ ص ۱۴۰ و ۱۴۱.

https://t.me/andishedinimoaser

✳️نیکانِ بیمناک

           ✍صدیق قطبی

و گفت: «هیچ مؤمن نبود از گذشتگان و هیچ مؤمن نخواهد بود از ماندگان که بر خود می‌لرزند که نباید منافق باشیم.»
(حسن بصری: ص۴۲)

و گفت: «اگر بدانمی که در من نفاق نیست از هر چه در روی‌ زمین است دوستر دارمی.»
(حسن بصری: ص۴۲)

و هر که گوید: «من مؤمنم حقّا» منافق باشد، یعنی: فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى‌(۳۲/۵۳)[پس خودتان را پاک مشمارید او به [حال] كسی كه پرهيزگاری نموده داناتر است.]
(حسن بصری: ص۴۲)

و گفت: «راجی‌ترین[=امیدوارترین] مردمان به نجات کسی را دیدم که ترسناک‌تر بود بر نَفْس خویش که نباید که نجات نیابم. و ترسناک‌تر خلق به هلاک کسی را یافتم که او ایمن‌تر بود بر نَفْسِ خویش. ندیدی که یونس، علیه السلام، چون چنان گمان برد که حق تعالی او را عقاب نکند چگونه عقوبت روی بدو نهاد؟»
(احمد بن عاصم الانطاکی: ص۴۲۶)

«وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَىٰ رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ»(سوره مؤمنون، آیهٔ ۶۰)‎

«و کسانی که می‌دهند آنچه [از زکات و سایر انفاق‌ها] می‌دهند، و در عین حال از این‌که به سوی پروردگارشان بازمی‌گردند دل‌هاشان هراسان است.»(ترجمه کریم زمانی)

عائشه همسر پیامبر دربارهٔ این آیه می‌پرسد: مراد از «کسانی که می‌دهند آنچه می‌دهند، و در عین حال دل‌هاشان هراسان است» آنانند که شراب می‌نوشند و دزدی می‌کنند؟ پیامبر(ص) پاسخ داد: «نه، ای دخترِ [ابوبکرِ] صدّیق. بلکه کسانی‌اند که روزه می‌گیرند، و نماز می‌خوانند و صدقه می‌دهد، اما بیمناکند که از آنها پذیرفته نشود. آنانند که در خیرات می‌شتابند و آناند که در انجام آن پیشی می‌گیرند.»

سألتُ رسولَ اللهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم عن هذه الآيةِ {وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ}. قالت عائِشةُ: أهم الذين يَشرَبونَ الخَمرَ ويَسرِقونَ؟ قال: لا يا بِنتَ الصِّديقِ، ولكِنَّهم الذين يصومون ويُصَلُّونَ ويتصَدَّقون وهم يخافون ألَّا تُقبَلَ منهم، أولئك الذين يسارِعونَ في الخيراتِ وهم لها سابِقونَ

أخرجه الترمذي (۳۱۷۵) واللفظ له، وابن ماجه (۴۱۹۸


https://t.me/andishedinimoaser

🎥هادی سروش

♻️آموزه مهم امیرالمومنین (ع) درباره تحول با  "بسم الله الرحمن الرحیم".

https://t.me/andishedinimoaser

📚#معرفی_کتاب

#کتاب_قاعده_کرامت

#مهدی_پورحسین، نویسنده کتاب درآمدی بر قاعده کرامت و عضو هیئت علمی پژوهشکده اندیشه دینی معاصر، در این کتاب تلاش کرده است تا زمینه‌های فلسفی، عرفانی، دینی و انسانی کرامت ذاتی انسان را بررسی کند. او تأکید دارد که این کتاب به دنبال اثبات قاعده کرامت در فقه نیست، بلکه به دنبال معرفی پیش‌زمینه‌های لازم برای ورود به این بحث در فقه است. از نظر او، اثبات کرامت ذاتی انسان رسالت فقه نیست و باید در علوم دیگری همچون فلسفه، عرفان و کلام دنبال شود.

♻️تحلیل فلسفه فقه و نه خود فقه.
پرداختن به جایگاه انسان در آفرینش از منظر ادیان، عرفان، فلسفه و کلام.
تمرکز بر نگاه انسانی و عام به انسان، صرف‌نظر از دین یا ایمان او.

فقه مأموریت اثبات کرامت ذاتی را ندارد.
فقها عمدتاً مخاطب مؤمنان هستند، نه انسان به‌طور عام.

با این حال، در بسیاری از احکام، کرامت ذاتی انسان به‌شکل ضمنی مفروض گرفته شده است.
توجه ادیان مختلف به کرامت انسان (اسلام، مسیحیت، یهودیت، زرتشت).

📌شواهدی از فقه که ناظر به انسان بما هو انسان است: مانند احکام مرتبط با جان، مال و آبرو.
تفاوت در نتیجه استنباط فقهی، بسته به این‌که ذهنیت فقیه ناظر به کرامت ذاتی باشد یا نه.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

⚡️بازگشت به انسانیت؛ ضرورتی برای امروز

  ✍ابوالفضل موسویان

♻️امروز جامعه نیازمند بازگشت به انسانیت اصیل و روحیه ظلم‌ستیزی است. متأسفانه بسیاری دین را نه برای خودسازی و رشد معنوی، بلکه برای تحقق منافع دنیایی می‌خواهند.

♻️امام حسین(ع): «مردم بنده دنیایند و دین بر زبانشان است؛ هنگام امتحان، دینداران اندکند».
این کلام امام، تصویری از واقعیتی همیشگی‌ست؛ کسانی‌که دین را ابزاری می‌دانند، در سختی‌ها پایبند به ایمان نمی‌مانند.

📌تا زمانی‌که نگاه جامعه ظاهربین باشد، راه برای سوءاستفاده از دین باز می‌ماند. دین آمده تا انسان بسازد، نه مشکل‌گشا برای دنیاطلبان باشد.
دین‌داری یعنی گذشتن از رفاه برای رسیدن به کمال.
نه این‌که توقع داشته باشیم دین، همه مسائل مادی ما را حل کند.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

⚡️آینده‌ دینداری در ایران

       ✍هادی خانیکی

✳️تحقیقات سی ساله نشان می‌دهد که در رفتارهای مذهبی، گرایش به مناسک جمعی مانند نماز جماعت و جمعه کاهش یافته و در مقابل کنش‌های دینی خصوصی‌تر و شخصی‌تر اهمیت پیدا کرده است. کفه وجهه معنوی دین بر وجهه اجتماعی آن، غلبه یافته و در جاهایی هم که سیاست به مناسک دینی، وارد شده است، کاهش پررنگ‌تری دیده می‌شود. کارکردهای سیاسی برخی از مناسک دینی باعث شده‌اند که گرایش به چهره مذهبی، تابعی از سیاست باشد و قطبی گردد؛ یعنی کسانی که از نظر سیاسی موافق‌اند، بیشتر به آن مناسک گرایش پیدا می‌کنند و کسانی که موافق نیستند هم از آن گرایش‌ها فاصله می‌گیرند.

در نظام ترجیحات ارزشی، دو جهت‌گیری بسیار مهم اتفاق افتاده است:

1⃣گسترش و عمومیت یافتن ارزش‌های مادی: به این معنی که جامعه نسبت به گذشته، مادی‌گراتر شده است. در مقایسه بین این سه پیمایش، معلوم می شود که برخلاف جامعه دوران انقلاب و جنگ که ارزش‌های معنوی، غلبه داشت و بسیاری بودند که از جان خود می‌گذشتند و ایثار می‌کردند؛ در جامعه امروز ما ارزش‌های مادی غلبه بیشتر یافته است.

2⃣ترجیح ارزش‌های فردگرایانه: جامعه نسبت به گذشته، فردگراتر شده است و مقایسه هر کنش، رفتار و باوری، سنجش سود و زیان فردی با سود و زیان مادی است. این یک واقعیت است. در نتیجه ما با چنین مخاطبان، کنشگران و کاربرانی سروکار داریم.

✳️درمورد جامعه مطلوب و ایستارهای آن که دین، به خصوص درمیان نسل جدید یا نگاه جدید در کجا است، به نظرم شاید مبنای قضاوت در مورد آن، همان تفاوت و تكثر است. اگر دین را بـا تـقـدم امـر اخلاقی‌اش یا عدالت بگوییم می‌بینیم که بسیاری از جوان‌هایی که با آنها زندگی می‌کنیم و گمان می‌بریم دین ندارند، از ما دین دارترند؛ چون کمتر دروغ می‌گویند و بیشتر به حقوق دیگران واقف‌اند و این در تحولات هم بوده است.

🌐کتاب آینده دینداری در ایران دفتر ششم، به کوشش پروین قوامی، ۱۴۰۳؛ صفحه ۱۸، ۲۱، ۲۷.

https://t.me/andishedinimoaser

⚡️حق،عدل و علم زیربنای هستی است

    ✍علی عجم

🔸آفرینش حیات، بقا، دوام، برکات و انرژی‌های ذخیره شده در خود را از این قانون جهان‌شمول دارد لذا جریان امور این عالم در همه شئون طبیعی، معنوی و اجتماعی بر مبنای حق، عدل و علم است. در هر شانی از شئون این عالم باید بر اساس این قانون یعنی حق، عدل و علم باشد. تخلف از این قانون در هر یک از امور این عالم چه در امور طبیعی و چه در امور اجتماعی آن امر را از مسیر طبیعی و درستش منحرف می‌کند و بطور طبیعی آن امر دچار چالش و اخلال می‌گردد .
اساس همه ناکامی‌ها و چالش‌ها در همه امور این عالم تخلف از قانون زیربنایی و جهان شمول هستی است.

🔹جامعه بشری نیز از این قانون جهان‌شمول جدا نیست بلکه اصل حیات، دوام، سلامت و بهره‌مندی از مواهب و ذخایر طبیعی این عالم در گرو جریان عملکرد جامعه بشری در امور اجتماعی بر اساس حق، عدل و علم است به گونه‌ای که اگر جریان حق، عدل و علم در امور اجتماعی مورد تعرض قرار گیرد آثار مخرب آن امور طبیعی را هم تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. خداوند قدرت، توانایی و پیروزی را حرکت بر اساس حق، عدل و علم قرار داده است بیرون از این ساحت ضعف، درماندگی و شکست است راه مستقیم زندگی راه حق، عدل و علم است بعثت پیامبران برای این بوده است که مردم را به راه مستقیم هدایت کند.

خداوند در امور اجتماعی در حق‌گویی، عدالت‌طلبی و علم قدرت، توانایی و اثر گذاری قرارداده که از هیچ عامل دیگری از قبیل زور و پول ساخته نیست بلکه قدرت و پول و زور را هم خنثی می‌کند.

🔸قدرت‌های جور و استبدادی بیشترین ترس‌شان از بیان حق، عدالت‌خواهی و حق‌گویی است. قدرت‌های باطل با تمام قوا در برابر منطق حق و عدل بسیار آسیب پذیرند. مصلحان به ویژه پیامبران با تکیه بر حقانیت، رسالت خود را تبلیغ می‌کنند و هیچگاه از وسیله‌های خلاف حق، عدل و علم استفاده نکرده‌اند.

🔹از نشانه‌های بطلان یک جریان یا یک حاکمیت جلوگیری از حق‌گویی عدالت خواهی و روشنگری است. آزادی بیان در یک حاکمیت اصلی‌ترین نشانه مشروعیت و حقانیت است. رژیمی که از بیان حق جلوگیری می‌کند هیچ مشروعیتی ندارد زیرا اصلی‌ترین عنصر حیات را یعنی حق و عدل و دانایی را نادیده گرفته و با صراحت با عدل، حق و علم و مردم دشمنی می‌کند.

https://t.me/andishedinimoaser
https://t.me/majmaqomh

⚡️ادبیات ضد استبدادی امیرالمؤمنین(ع) در فرهنگ ما مغفول مانده است.

✳️محمد سروش محلاتی معتقد است که فرهنگ شیعه با وجود نهج‌البلاغه، هنوز نتوانسته آموزه‌های ضداستبدادی امام علی(ع) را نهادینه کند. در حالی که آن حضرت، مردم را به نقد و ایستادگی مقابل ظلم فراخوانده است، بخش زیادی از فرهنگ دینی ما، تسلیم و دعا برای اصلاح حاکمان ظالم را ترویج کرده است.

✳️روایاتی ضعیف‌السند و تفاسیر محافظه‌کارانه، مثل آنچه در آثار علامه مجلسی، ملا احمد نراقی و پدرش آمده، سکوت در برابر ظلم را توجیه کرده‌اند؛ در حالی که علی(ع) فرموده:
"افضل الجهاد، کلمة حق عند سلطان جائر."
نهج‌البلاغه نه فقط مهجور، بلکه عملاً در سایه قرار گرفته است.

✳️حتی در آثار اخلاقی و عرفانی هم، قداست پادشاهان و اطاعت بی‌چون‌وچرا ترویج شده است، تا جایی که برخی گفته‌اند:
"وجود سلاطین، از نعمات الهی است!"

✳️در فرهنگ امروز نیز، انتقاد از حاکمان با شروط سنگین و دست‌نیافتنی محدود می‌شود، به‌طوری‌که عملاً هیچ‌کس حق نقد ندارد.

شهید مطهری با شجاعت هشدار داد:
"هر مقامی که غیرقابل‌انتقاد باشد، برای خود و اسلام خطر دارد."

✳️متأسفانه، ذهنیت استبدادزده چنان ریشه‌دار است که حتی پس از انقلاب و تأکید شهید بهشتی بر نهج‌البلاغه، هنوز راه زیادی برای تحقق حکومت علوی در پیش داریم.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

امام صادق(ع) می‌فرمایند:

✳️هر کس برای ظلمِ ستمگری، عذر بتراشد و آن را توجیه کند، خداوند کسی را بر او چیره می‌سازد که بر او ستم کند؛ پس اگر خدا را برای دفع آن ظلم بخواند، او را اجابت نخواهد کرد و در عوضِ صبر بر آن ستم، به او پاداش نخواهد داد.

🌐الكافي؛ جلد ۲؛ صفحه ۳۳۴

https://t.me/andishedinimoaser

کاش از سعدی می‌آموختیم

   ✍ علی میرموسوی

🌱به مناسبت روز بزرگداشت سعدی شیرازی، نگاهی داریم به اندیشه‌های ژرف او درباره حکمرانی و مملکت‌داری.

سعدی وارث سنت اندرزنامه‌های ایرانی است؛ در آثارش از صورت حکومت عبور کرده و به سیرت پادشاهان پرداخته است.

🌱در گلستان و بوستان، عدل، تدبیر و رضایت مردم را اصل حکمرانی می‌داند و نسبت به ظلم و ستم هشدار می‌دهد:

"ستم، حکومت را تباه و زمامدار را بدنام می‌کند."

شاخص اصلی عدالت در نگاه سعدی، رضایت مردم است نه تعاریف نظری.
او می‌گوید:

"ملوک از بهر پاس رعیت‌اند، نه رعیت از بهر طاعت ملوک."

و باور دارد:
🌱"نام نیک نزد مردم، تنها میراث ماندگار حاکمان است."

فراتر از زمانه خود، سعدی بر برابری انسان‌ها تاکید می‌کند:

🌱"بنی‌آدم اعضای یکدیگرند..."
و با این نگاه انسانی و اخلاق‌مدار، امروز نیز می‌تواند الهام‌بخش حکمرانی عادلانه و انسانی باشد. سعدی، افتخار ایران و سرمایه‌ای جهانی است.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

⚡️اخلاق حکمران یا اخلاق حکمرانی

      ✍رضا تاران

تسری اخلاق فردی به اخلاق عمومی اشتباه است.

🔸اخلاق فردی ناظر به رفتار شخصی است؛ اخلاق عمومی به ساختار قدرت و عدالت سیستم.

اخلاقی بودن یک مدیر لزوماً به معنای اخلاقی بودن سیستم تحت مدیریت او نیست.

🔸در نقد یا تمجید مدیران، باید عملکرد سیستم مورد توجه قرار گیرد نه زندگی شخصی.

در رویکرد مدرن، اخلاق و عدالت ویژگی سیستم‌ها هستند، نه افراد.

🔸کنترل قدرت و حاکمیت قانون راهکار اخلاق در حوزه عمومی است.

تفکیک این دو نوع اخلاق، پایه‌ای برای بازسازی اخلاقی ساختارهای مدیریتی است.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

عصر امام صادق (ع)

🎙داود فیرحی

- بی قراری خلافت
- زندگی در گُسَل
- موقعیت مرزی
- هنر رهبری

https://t.me/andishedinimoaser

⚡️سه توصیه ارزشمند از حضرت امام‌ صادق علیه‌السلام
 
🔹مالک‌بن‌انس گوید: امام صادق (علیه‌السلام) روزی به سفیان ثوری فرمود: «ای سفیان! هرگاه خدا به تو نعمتی ارزانی داشت. و مایل بودی آن نعمت پایدار بماند، زیاد حمد و سپاس خدا را به جای آور. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: اگر شکرگزاری کنید، بر شما خواهم افزود.

🔹و هرگاه دچار تنگدستی شدی، زیاد استغفار کن! زیرا خداوند می‌فرماید: اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کانَ غَفَّاراً، یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْراراً، وَ یُمْدِدْکُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِینَ؛ یعنی در دنیا. وَ یَجْعَلْ لَکُمْ جَنَّاتٍ؛ یعنی در آخرت.

🔹ای سفیان! هرگاه مطلبی تو را غمگین کرد، چه مربوط به سلطان باشد یا دیگری، بسیار لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ بگو! که این ذکر کلید فرج و گنجی از گنجینه‌های بهشت است».

🔸قَالَ مَالِکُ‌بْنُ‌أَنَسٍ قَالَ جَعْفَرٌ (علیه السلام) یَوْماً لِسُفْیَانَ‌الثَّوْرِی: یَا سُفْیَانُ إِذَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْکَ بِنِعْمَهًٍْ فَأَحْبَبْتَ بَقَاءَهَا فَأَکْثِرْ مِنَ الْحَمْدِ وَ الشُّکْرِ عَلَی اللَّهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ الْعَزِیزِ لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ وَ إِذَا اسْتَبْطَأْتَ الرِّزْقَ فَأَکْثِرْ مِنَ الِاسْتِغْفَارِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ قَالَ فِی کِتَابِهِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کانَ غَفَّاراً یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْراراً وَ یُمْدِدْکُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِینَ یَعْنِی فِی الدُّنْیَا وَ یَجْعَلْ لَکُمْ جَنَّاتٍ یَعْنِی فِی الْآخِرَهًِْ یَا سُفْیَانُ إِذَا حَزَنَکَ أَمْرٌ مِنْ سُلْطَانٍ أَوْ غَیْرِهِ فَأَکْثِرْ مِنْ قَوْلِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ فَإِنَّهَا مِفْتَاحُ الْفَرَجِ وَ کَنْزٌ مِنْ کُنُوزِ الْجَنَّهًِْ.

 📚بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۰۰/ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۲۶، تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۷، ص۵۶.

@ayine_ensani
https://t.me/andishedinimoaser

در بین امامان شیعه، تنها امام علی(ع) به حکومت رسید، اما آن‌هم پنج سال سخت با جنگ و فتنه بود. با این حال، سیره حکومتی ایشان در نهج‌البلاغه میراثی ماندگار است.

امام صادق(ع) اگرچه حاکم نبود، اما در دوران خود فرصتی یافت تا فقه جعفری را پایه‌گذاری کند و روایاتی مهم درباره حکمرانی ارائه دهد.

نکات کلیدی از آموزه‌های امام صادق(ع):

هدف حکومت، رفاه شخصی نیست بلکه خدمت بی‌چشم‌داشت به مردم.

عدالت، صداقت و عمل به وعده‌ها وظایف اصلی حاکم‌اند.

ریاست‌طلبی بدون شایستگی موجب نابودی جامعه است.

استفاده ابزاری از دین برای قدرت، شدیداً نکوهش شده.

منتقد باید آزاد باشد؛ حذف منتقدان جامعه را به بحران می‌برد.

ظلم حتی به کافر نیز بخشودنی نیست؛ ظالم و حامی‌اش شریک جرم‌اند.

اذیت مؤمنان، اعلان جنگ با خداست.

مشورت با عاقلان خیرخواه، کلید رشد و نجات است.

عدالت، شرط ورود بدون حساب به بهشت است.
و اما مردم:

تنها ولایت و همکاری با حاکم عادل مشروع است؛ همکاری با ظالم گناه کبیره و باعث عذاب خواهد بود.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoaser

◽️بمناسبت شهادت امام صادق(ع)
      گلچینی از مقالات

🔹ویژگی مکتب صادق‌آل‌محمد(ع) این است که با اینکه به عبادت و یاد خدا توجه می‌کند، اما رعایت حقوق انسان‌ها را مهمتر از هر چیز می‌شمارد و جایگاهی ویژه به آن می‌دهد. در واقع رعایت حقوق انسان‌ها شالوده‌ای است که هم اخلاق بر اساس آن بنا می‌شود و هم عبادت و یاد خدا با آن معنا می‌یابد.(عبدالرحیم سلیمانی اردستانی)


۱. خون آگاهی‌بخش
جان‌فشانی چه رابطه‌ای با رهایی بندگان خدا از جهالت، گمراهی و سردرگمی دارد؟
    گفتاری از   سیدضیاء مرتضوی
    مشاهده در  فایل صوتی

۲. جایگاه حقوق انسان‌ها در مکتب امام صادق(ع)
    گفتاری از   عبدالرحیم سلیمانی اردستانی
    مشاهده در  متن کوتاه

۳. امام صادق در مواجهه با بیدادگران دادگرنما
    گفتاری از   محمد سروش محلاتی
    مشاهده در   متن کوتاه

۴. فساد سیاسی و شهادت امام صادق(ع)
    گفتاری از     محمود شفیعی
    مشاهده در   متن کوتاه
   
۵.  هشدار به عالمان دین و دینداران
    گفتاری از     سیدعلی میرموسوی
    مشاهده در   متن کوتاه

۶. امام صادق(ع) و مبانی اجتهاد
    گفتاری از     محمد سروش محلاتی
    مشاهده در   فایل صوتی

۷. از مقدسات برای اغراض سیاسی سوء‌استفاده نکنیم.
    گفتاری از      محمدرضا یوسفی
    مشاهده در    متن کوتاه

۸. الزامات قدرت در مکتب امام صادق(ع)
    گفتاری از    سیدجواد ورعی
    مشاهده در  فایل صوتی

۹. شرمنده امام صادق(ع) هستیم
     گفتاری از   هادی سروش
     مشاهده در  متن کوتاه

📍برای دسترسی به هر موضوع بر روی گزینه متن کوتاه کلیک نمایید.

#شهادت_امام_صادق_ع
#پژوهشکده_اندیشه_دینی_معاصر
#نواندیشی_دینی_و_رویکردها

https://t.me/andishedinimoaser

آلودگی سیاسی

    ✍اکبر محمدی

بررسی تاریخ ائمه نشان می‌دهد که اغلب آن‌ها از ورود به عرصه سیاست در راستای به دست آوردن قدرت خودداری کرده‌اند، چرا که قدرت، ذاتاً آلوده به فریب، دروغ و زد و بند است. امام علی(ع) تنها زمانی حکومت را پذیرفت که مردم خواستند و هرگز حاضر نشد برای حفظ قدرت از اصول خود کوتاه بیاید.

شاید غیبت امام زمان(عج) هم برای آماده شدن جامعه‌ای باشد که بدون دروغ و فریب، پذیرای حاکمیت حق باشد.

🌐پیوند به مطالعه متن کامل

https://t.me/andishedinimoase