🌿«دربارۀ مگسانِ بازار»
📼فایل صوتی بخشی از کتاب «چنین گفت زرتشت»
🖋نوشته فردریش #نیچه
🎙با صدای مرحوم دکتر افشین یداللهی
🌿📕
@artperception

🌿بگریز، دوستِ من، به تنهایی ات بگریز! تو را از بانگِ بزرگ‌مردان کَر و از نیشِ خُردان زخمگین می‌بینم.
جنگل و خرسنگ نیک می‌دانند که با تو چه‌گونه خاموش باید بود. دیگربار چونان درختی باش که دوست‌اش می‌داری؛ همان درختِ شاخه گستری که آرام و نیوشا بر دریا خمیده است.

پایانِ تنهایی، آغازِ بازار است؛ و آن جا که بازار آغاز می‌شود، همچنین آغاز هیاهوی بازیگرانِ بزرگ است و وِز وِزِ مگسان زهرآگین.
در جهان بهترین چیزها را نیز ارجی نیست تا آنکه نخست کسی آنها را به نمایش گذارد. مردم این نمایشگران را «مردانِ بزرگ» می‌خوانند.
مردم از بزرگی، یعنی از آفرینندگی، چیزی چندان نمی‌دانند. اما کششی‌ست ایشان را به نمایشگران و بازیگرانِ چیزهایِ بزرگ.

🔸جهان گِردِ پایه گذارانِ ارزش‌هایِ نو می‌گردد: با گردشی ناپیدا. امّا مردم و نام گردِ نمایشگران می‌گردند: چنین است «راه و رسمِ جهان.»
نمایشگر را جانی‌ست؛ اما جانی نه چندان با وجدان. ایمان او همواره به چیزی‌ست که بیش از همه دیگران را وادار به ایمان آوردن به آن می‌کند - ایمان به خویشتنِ خویش!
فردا او را ایمانی تازه است و پس فردا ایمانی تازه‌تر. او، همچون مردم، حسّی تند دارد و حال و هوایی گردنده.
در نظرش وارونه کردن یعنی دلیل آوردن و عقلِ مردم را دزدیدن، یعنی باوراندن. و خون نزدِ او بهین حُجّت است.
حقیقتی راکه جز به گوش‌های تیز راه نیابد، دروغ می‌خواند و یاوه. همانا که او تنها به خدایانی ایمان دارد که در جهان غوغا برپا می‌کنند!

پُر است بازار از دلقکانِ باوقار. و ملت از مردانِ بزرگِ خویش بر خویش می بالد! اینان برای او خداوندگارانِ این دَم اند.
امّا دَم بر ایشان زور می‌آورد و آنان بر تو زور می‌آورند و از تو نیز «آری» یا «نه» می‌طلبند. وای بر تو که می خواهی کُرسی ات را میانِ «باد» و «مَباد» بگذاری!

🔹 ای عاشقِ #حقیقت، بر این مطلق‌خواهانِ زورآور رشک مَوَرز! شاهباز حقیقت هرگز بر ساعِدِ هیچ مطلق‌خواه ننشسته است.
ازین ناگهانیان به پناهگاهِ خویش بازگرد. تنها در بازار است که با «آری؟» یا «نه؟» ناگهان بر انسان می‌تازند.
چاه‌هایِ ژرف همه کُند درمی‌یابند. می‌باید دیری منتظر مانند تا بدانند چه به ژرفناشان فروافتاده است.

کارهایِ بزرگ را همه دور از بازار و نام‌آوری کرده‌اند. پایه‌گذرانِ ارزش‌های نو همیشه دور از بازار و نام‌آوری زیسته اند.
بگریز، دوستِ من، به تنهایی‌ات بگریز! تو را از مگسانِ زهرآگین، زخمگین می‌بینم. بگریز بدان‌جا که بادِ تند و خُنَک وزان است.

🌿به تنهایی‌ات بگریز! به خُردان و بیچارگان بس نزدیک زیسته‌ای. از کینِ پنهانِ‌شان بگریز. آنان در برابرِ تو سراپا کین‌اند و بس.
بیش از این برای راندنشان دست میاز! آنان بسیار اند و سرنوشتِ تو مگس تاراندن نیست.
این خُردان و بیچارگان بسیار اند و ای بسا بناهایِ سرفراز که از چکّه‌هایِ باران و رویشِ گیاهانِ هرزه از پای درآمده‌اند.
سنگ نیستی، اما چکّه‌های بسیار تو را سفته‌اند و همچنان چکّه‌هایِ بسیارِ دیگر تو را از هم خواهند درید.🔻
@artperception

🌿تو را از مگسانِ زهرآگین بستوه می‌بینم و می‌بینم زخم‌هایِ خون‌آلوده را بر صد جای تن‌ات. امّا غرورت از خشم‌گرفتن نیز پروا دارد.
آنان با بی‌‎گناهی تمام از تو خون می‌طلبند. روان‌هایِ بی‌خونشان تشنه‌ی خون است. از این رو با بی‌گناهی تمام نیش می‌زنند.
امّا، تو ای ژرف، رنج‌ات از زخم‌هایِ خُرد نیز بس ژرف است و هنوز بهبود نیافته، باز همان کرمِ زهرآگین بر دست‌ات می‌خزد.

مغرورتر از آنی که به کُشتنِ این ریزه‌خواران دست یازی. امّا بپای که سرنوشت‌ات برتافتنِ همه‌ی بیدادهایِ زهرآگین‌شان نشود!
با ستایش‌هاشان نیز وِز وِز کُنان گِردت می‌گردند. امّا ستایشگری‌شان نیز پیله کردن است و بس. می‌خواهند به پوست و خون‌ات نزدیک باشند.
تو را می‌ستایند همچون خدایی یا شیطانی. نزدت لابه می‌کنند، چنان که نزدِ خدایی یا شیطانی. از این چه سود! اینان ستایشگران‌اند و لابه گران و دیگر هیچ.

🔹بسا مهربانانه به نزدِ تو می‌آیند. امّا این همانا زیرکیِ ترسویان است. آری، ترسویان زیرک‌‎اند.
با روان‌های تنگِ‌شان به تو بسیار می‌اندیشند و همواره از تو اندیشناک‌اند! سرانجامِ اندیشیدن بسیار به هر چیز اندیشناکی است!
تو را به خاطرِ تمام فضیلت‌هایت کیفر می‌دهند و آن چه بر تو می‌بخشایند تنها لغزش‌های توست.
از آنجا که مهربانی و دادگر، می‌گویی: «گناهِ‌شان چیست اگر که زندگی‌شان کوچک است!» اما روانِ تنگِ‌شان می‌اندیشد که «هر زندگیِ بزرگ گناه است.»

چون با ایشان مهربان باشی نیز خود را خوار شده می‌بینند و خوش رفتاری‌ات را با بدرفتاری نهانی پاسخ می‌گویند.
غرورِ خاموش‌ات ایشان را ناخوشایند است. و هرگاه چندان فروتن باشی که سبک جلوه کنی، شاد خواهند شد.
با شناختنِ هر چیزی در کسی آن چیز را در او شعله‌ور می‌کنیم. پس از خُردان بپرهیز!

در برابرت خود را کوچک می‌بینند و پَستی‌شان در کینِ نهانِ‌شان به تو کورسو می‌زند و می‌تابد.
ندیدی که بسا هنگام چون نزدیکِ‌شان می‌شدی چه‌گونه دَم درمی‌کشیدند و نیروشان چون دودِ آتش میرنده ترکِ‌شان می‌گفت؟

🌿آری دوستِ من، تو همسایگانِ خویش را مایه‌یِ عذابِ وجدانی. زیرا شایسته‌ی تو نیستند. از این رو از تو بیزار اند و آرزومندِ مکیدنِ خونِ تو اند.
همسایگان‌ات همیشه مگسانِ زهرآگین خواهند بود و آن‌چه در تو بزرگ است، همان بایدِشان زهرآگین‌تر و هرچه مگس‌وارتر کند.
بگریز، دوستِ من، به تنهایی‌ات بگریز! بدان‌جا که بادی تند و خنک وزان است! سرنوشتِ تو مگس تاراندن نیست.


#چنین_گفت_زرتشت .

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
📚🌿🔺
@artperception

🎨نقاشی که بیشترین بار دزدیده شده است!

🌿وقتی سرتاسر یک کلیسای جامع، برای شش بار به عمق 10 متر با امواج ایکس ری برای پیدا کردن یک نقاشی مسروق جستجو شود، می‌توان فهمید که یک #نقاشی بسیار مهم گم شده است.
از سال 1934 جستجو برای یک قسمت از دوازده قسمتِ نقاشی «پرستش بره مقدس» یا "the Ghent Altarpiece" ادامه دارد.

هوبرت و یان وان آیک در سال 1432 این نقاشی دوازده پنلی را کشیده اند که از اولین نقاشی های رنگ روغنی در ابعاد بزرگ و برای کلیسای جامع سنت باوو در گنت (بلژیک کنونی) نقاشی شده است.🔻
@artperception

🌿یک پنل از دوازده پنل نقاشی
The Ghent Altarpiece: Adoration of the Mystic Lamb, 1432
🎨Hubert and Jan Van Eyck
From the collection of Lukas Art in Flanders
🌿
@artperception

🌿دلیل نامگذاری این اثر این است که در مرکز یکی از پنل های نقاشی، #مسیح به شکل یک بره مقدس در حال خونریزی به درون جام مقدس به تصویر در آمده است.
🎨🌿
@artperception

🌿اما داستان سالم باقی ماندن این نقاشی تقریبا یک معجزه است! پنل های تاشوی این نقاشی بیش از ده ها حادثه و سرقت را از سر گذرانده اند. از آتش سوزی، تخریب توسط شمایل شکنان، چندین بار دزدیده شدن و جدا شدن قطعه ها گرفته تا پرتاب شدن بخاطر انفجار مین!

اولین بار ناپلئون دستور تصاحب آن از کلیسای جامع را داد، ولی بعد از شکست واترلو در 1815 به گنت برگردانده شد. سپس بخاطر بدهی های اسقف کلیسای جامع به مجموعه پادشاه پروس به مبلغ حدود 16000 دلار فروخته شد.
در طول جنگ جهانی اول، آلمان ها تعدادی از پنل های این نقاشی را غصب کردند و در نهایت در 1920 به عنوان بازپرداخت غرامت جنگی طی قرارداد ورسای، به بلژیک بازگرداندند و پس از یک قرن این قطعه ها دور هم جمع آورده شدند.
خیلی زود پس از سی سال دو پنل دیگر به سرقت رفت، یکی پنل «جان باپتیست» و یکی پنل «قاضیان»؛ که پنل قاضیان هیچوقت دوباره پیدا نشد.🔻
@artperception

🌿پنل مفقود شده قاضیان که بازسازی و دوباره نقاشی شده است.
The Ghent Altarpiece: The Just Judges, 1939
🎨Jef Van der Veken
From the collection of Lukas Art in Flanders
🌿
@artperception

🌿در طول جنگ جهانی دوم نقاشی برای محافظت به واتیکان فرستاده شد که توسط نازی ها تصاحب و به دستور هیتلر در یک معدن نمک در اتریش قرار داده شد.
سپس نیروهای متفقین در یکی از عملیات ها در پایان جنگ، آن را همراه با شاهکار های دیگری از ورمیر و میکلانژ در معدن نمک کشف کردند و در یک عملیات نجات، تمامی آثار #هنری مسروقه و گم شده اروپا در طول جنگ جهانی را گرد هم جمع کردند.🔻
@artperception

🌿معدن نمکی در اتریش که سربازان آمریکایی آثار هنری بسیاری را در آن یافتند.
1945
🎨🌿
@artperception

🌿وجود اطلاعات تاریخی و زمینه ای همچون گروه های مقدس، نوع پوشش و جواهرات، معماری و پرسپکتیو، روایت های دینی و تاریخی و جریان شمایل‌نگاری #مسیحی از ویژگی های مهم این اثر است. مورخان و هنرپژوهان معتقدند طراحی اثر بر عهده هوبرت و نقاشی نهایی آن کار یان بوده است.

تلاش های بسیاری برای بازیابی قطعات این اثر شکل گرفته شد. پنل گمشده قاضیان توسط یک مرمتگر نقاشی در دوران پس از جنگ جهانی، دوباره نقاشی شد که البته شیوه های مرمت نقاشی امروزی متفاوت تر است.
در 1990 یکی از سر دسته های مظنونین سرقت شناسایی شد و تحقیقات برای پیدا کردن قطعه گم شده ادامه دارد.
این نقاشی مقدس به طرز معصومانه ای در میان جنگ و سرقت و سیاست، سرگردان بوده است.🔻
@artperception

🌿دوازده قسمت کامل نقاشی «ستایش بره مقدس»
"The Ghent Altarpiece Open"
🎨اثر هوبرت و یان وان آیک / 1432
مجموعه هنر لوکاس در فلاندر
From the collection of Lukas Art in Flanders
🎨🌿
@artperception

🌿📚فلسفه
🔻آیا فلسفۀ غرب ذاتاً نژادپرست است؟


🌿جریان اصلی فلسفه در غربْ کوته‌بین، تنگ‌نظر، و حتی بیگانه‌هراس است. اما در غیر این صورت چگونه می‌توان این واقعیت را تبیین کرد که سنت‌های فلسفی غنی چین، هند، آفریقا، ایران و مردم بومی آمریکای شمالی و جنوبی، تقریباً به‌طور کامل، در سراسر دانشکده‌های فلسفه در اروپا و جهان انگلیسی‌زبان نادیده انگاشته می‌شود؟

فلسفۀ غرب در گذشته از آزاداندیشی و جهان‌وطنیِ بیشتری برخوردار بود.
لایب‌نیتس (۱۷۱۶-۱۶۴۶) یکی از فیلسوفان مهم غربی بود که با اشتیاق آثار دربارۀ فلسفۀ چین را می‌خواند. او شگفت‌زده شده بود از تطابق آشکار بین حساب دودویی (باینری که او ابداع کرده بود و بعداً به مبنای ریاضی تمام رایانه‌ها تبدیل شد) و یی چینگ، یا کتاب دگرگونی‌ها، اثر کلاسیک چینی که به‌شیوۀ نمادین ساختار جهان را از طریق مجموعه‌های خطوط شکسته و راست، درحقیقت صفرها و یک‌ها، نشان می‌دهد.
لایب‌نیتس همچنین می‌گوید هرچند غرب از مزیت دریافت وحی مسیحی برخوردار است، و از نظر علوم طبیعی بر چین برتری دارد، «بی‌گمان آن‌ها در فلسفۀ عملی برتر از ما هستند. یعنی، در احکام اخلاق و سیاست که برای زندگی کنونی و استفادۀ انسان فانی تطبیق یافته از ما برترند».

لایب‌نیتس، ولف و کنه مثال‌های بارز آن چیزی هستند که زمانی نگرش رایج در فلسفۀ اروپا بود. درواقع، آن‌چنان که پیتر کی. جی. پارک در کتاب «آفریقا، آسیا، و تاریخ فلسفه: نژادپرستی در شکل‌گیری چارچوب فلسفه» (۲۰۱۴) متذکر می‌شود، تنها گزینه‌هایی که در قرن هجدهم از سوی اغلب اندیشمندان جدی گرفته می‌شد عبارت بودند از اینکه فلسفه در هند آغاز شده است، فلسفه در آفریقا آغاز شده است، یا اینکه هم هند و هم آفریقا فلسفه را به یونان داده‌اند.

🔹پس چرا اوضاع دگرگون شد؟ آفریقا و آسیا به‌واسطۀ تأثیر دو عامل درهم‌تنیده از چارچوب فلسفه طرد شدند؛ از یک سو، مدافعان فلسفۀ ایمانوئل کانت (۱۸۰۴-۱۷۲۴) آگاهانه تاریخ فلسفه را طوری بازنویسی کردند که به نظر برسد ایدئالیسم انتقادیِ او نقطۀ اوجی بوده است که تمام فلسفه‌های پیشین و پسین، کم و بیش با موفقیت، به‌سوی آن حرکت می‌کرده‌اند.

از دیگر سو، اندیشمندان اروپایی دیدگاه‌های برتری نژادی سفیدپوستان را پذیرفتند و نظام‌مند ساختند که بدان معنا بود که هیچ گروه غیرقفقازی (سفیدپوست و اروپایی) نمی‌تواند #فلسفه داشته باشد. (حتی سنت آگوستین، که در شمال آفریقا زاده شده است، غالباً در نقاشی‌های اروپایی فردی با پوست سفید مایل به زرد ترسیم می‌شود).
بنابراین، طرد فلسفۀ غیراروپایی از چارچوب فلسفه یک تصمیم بود، نه چیزی که مردم همواره به آن باور داشته‌اند، و این تصمیمی بود نه مبتنی بر استدلال خردورزانه، بلکه مبتنی بود بر ملاحظات جدلیِ حامیان کانت در فلسفۀ اروپا، و همچنین دیدگاه‌هایی دربارۀ نژاد که هم از نظر علمی نامعقول هستند و هم از نظر اخلاقی وقیحانه.

🔻خودِ کانت به‌طرزی ننگین نژادپرست بود. او نژاد را یک مقولۀ علمی در نظر می‌گرفت (که چنین نیست)، آن را با توانایی تفکر انتزاعی تطبیق می‌داد، و در نظرپردازی‌های خود دربارۀ سرنوشت نژادها در سخنرانی‌هایش برای دانشجویان، نژادها را در ساختاری سلسله‌مراتبی جای می‌دهد:

۱. «نژاد سفیدپوستان در خودش شامل تمام استعدادها و انگیزه‌ها است».

۲. «هندوها ... از درجۀ بالایی از آرامش برخوردار هستند، و همگی شبیه فیلسوفان هستند. باوجوداین، آن‌ها گرایش زیادی به خشم و عشق دارند. بنابراین آن‌ها را تا بالاترین درجه می‌توان آموزش داد، اما تنها در هنرها نه در علوم. آن‌ها هرگز به مفاهیم انتزاعی دست نخواهند یافت. [کانت چینیان را با بومیان شرق آمریکا در یک رده قرار می‌دهد، و ادعا می‌کند که] قومی ایستا هستند ... زیرا کتب تاریخشان نشان می‌دهد که اکنون چیزی بیشتر از آن نمی‌دانند که مدت‌های مدید می‌دانسته‌اند».

۳. «نژاد سیاه‌پوستان ... سرشار از شور و عاطفه، بسیار سرزنده، پرحرف و خودپسند است. آن‌ها را می‌توان آموزش داد، اما تنها آموزش خدمتکاران، یعنی، آن‌ها را می‌توان تربیت کرد».

۴. «مردم [بومی] آمریکا آموزش‌ناپذیر هستند، زیرا فاقد شور و عاطفه هستند. آن‌ها از عشق بی‌بهره‌اند، و بنابراین بارور نیستند. به‌سختی سخن می‌گویند ... به هیچ‌چیز اهمیت نمی‌دهند و تن‌پرورند».

کسانی که متخصص فلسفۀ چین هستند، به‌طور خاص از تحقیر کنفوسیوس از سوی کانت آگاه هستند: «فلسفه در هیچ کجای مشرق زمین یافت نمی‌شود. ... معلمشان کنفوسیوس در آثار خود چیزی جز آموزه‌هایی اخلاقی آموزش نمی‌دهد که برای شاهزادگان طرح شده است ... و صرفاً الگوهایی از شاهزادگان قبلی چین ارائه می‌کند. ... اما مفهوم فضیلت و اخلاق هرگز وارد ذهن چینیان نشده است».⬇️
@artperception

🌿حامیان این تفکر معتقدند ازآنجاکه «فلسفه» واژه‌ای با ریشۀ یونانی است، تنها به سنتی ارجاع دارد که از اندیشه‌های یونان باستان توسعه می‌یابد و «خاستگاه #فلسفه رسالۀ جمهوری افلاطون است».
🌿📚
@artperception

🌿کانت بی‌گمان یکی از چهار یا پنج تن از تأثیرگذارترین فیلسوفان در سنت غرب است. او اظهار می‌دارد که چینیان، هندیان، آفریقاییان و بومیان آمریکای شمالی و جنوبی به‌طور مادرزاد از فلسفه‌ورزی ناتوان هستند و فیلسوفان غربی معاصر این را امری بدیهی می‌انگارند که فلسفۀ چینی، هندی، آفریقایی یا بومیان آمریکا وجود ندارد.
حامیان این تفکر استدلال می‌کنند ازآنجاکه «فلسفه» واژه‌ای با ریشۀ یونانی است، تنها به سنتی ارجاع دارد که از اندیشه‌های متفکران یونان باستان توسعه می‌یابد و «خاستگاه فلسفه رسالۀ جمهوری افلاطون است».

🔻این‌ها آشکارا استدلال‌هایی بد هستند. زیرا اگر واژه‌شناسیِ یک اصطلاح تعیین می‌کند که کدام فرهنگ «صاحب» آن رشته است، آنگاه رشته‌ای به نام جبر در اروپا وجود ندارد، زیرا ما آن اصطلاح را از عربی و دانشمند مسلمان خوارزمی اخذ کرده‌ایم. همکاران من نیز، که دربارۀ «فیلسوفان» پیشاسقراطی همچون هراکلیتوس و پارمنیدس تدریس می‌کنند و کتاب می‌نویسند، کاری خارج از حوزۀ فلسفه انجام می‌دهند!

فیلسوفان بسیار دیگری نیز در سنت فلسفی پس از کانت هستند که بر این تنگ‌نظری دامن می‌زنند. مارتین هایدگر ادعا می‌کند که:
«اصطلاح بسیار رایج «فلسفۀ غربی-اروپایی»، درحقیقت، یکسان‌گویی است. چرا؟ زیرا فلسفه، بنا بر ذات خود، یونانی است؛ ... ذات فلسفه چنان است که برای شکوفایی خود نخستین بار بر جهان یونانی و تنها بر این جهان حاکم شد».

به‌طور مشابه، ژاک دریدا، در مسافرت به چین در سال ۲۰۰۱، با اظهار اینکه «چین فلسفه ندارد، تنها اندیشه دارد»، میزبانان خود را شگفت‌زده ساخت. در پاسخ به شگفتی آشکار مخاطبان خود، دریدا اصرار نمود که «فلسفه به نوع خاصی از تاریخ مرتبط است، زبان‌هایی خاص، و نوع خاصی از ابداع به‌دست یونانیان باستان. ... فلسفه چیزی با قالب اروپایی است».

در بهترین حالت برخی فیلسوفان (با بی‌میلی) اذعان می‌کنند که ممکن است برای مثال در چین یا هند #فلسفه وجود داشته باشد، اما سپس فرض می‌کنند که آن فلسفه به‌اندازۀ فلسفۀ اروپایی خوب نیست!

🔹حقیقت تلخ آن است که سخنانی نظیر اظهارات کانت، هایدگر، دریدا، مور، اسکالیا و فیلسوفان دیگر، تجلی آن چیزی هستند که ادوارد سعید به آن لقب «شرق‌شناسی» می‌دهد؛ در کتابی با همین نام که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد: این دیدگاه که همه‌چیز از مصر تا ژاپن اساساً یکسان است، و قطب مخالف غرب است: «شرقیْ؛ غیرعقلانی، فاسد (گناهکار)، کودک‌صفت و ’متفاوت‘ است؛ بنابراین اروپاییْ عقلانی، پارسا، بالغ، و ’عادی‘ است».
«’شرقی‌ها‘ برای تمامی اهداف عملی چیزی جز یک ذات افلاطونی نیستند، که هر شرق‌شناس می‌تواند بررسی کند، فهم نماید، و آشکار سازد». و این ذات تضمین می‌کند که سخنان اندیشمندان چینی، هندی، اهل خاورمیانه یا دیگر غیراروپاییان، در بهترین حالت، عجیب و، در بدترین حالت، احمقانه است.

همچنین بسیاری از انواع فلسفه که عمیقاً تحت‌تأثیر سنت یونانی-رومی هستند ولی در جریان غالب دانشکده‌های فلسفه نادیده انگاشته می‌شوند، از جمله فلسفه‌های فمینیست، مسیحی، اسلامی، یهودی، آمریکای لاتین، و آفریقایی-آمریکایی.

در آخر، نه اینکه جریان اصلی فلسفۀ انگلیسی-اروپایی بد است و تمام انواع دیگر فلسفه خوب است، بلکه هدف گسترش فلسفه است با ازبین‌بردن مرزها، نه محدودکردن آن با ساختن مرزهای جدید. انجام این کار مستلزم پایبندی بیشتر به ایدئال‌هایی است که بهترین فلسفه را در هر فرهنگی ترویج می‌کند.

🌿هنگامی که از فیلسوف دوران باستان دیوگنس پرسیده شد که اهل کدام شهر است، او پاسخ داد: «من شهروند جهان هستم». فلسفۀ معاصر در #غرب این چشم‌انداز را از دست داده است. فلسفه برای رشد فکری، برای جذب دانشجویانی با تنوع روزافزون فرهنگی، و برای اینکه اهمیت فرهنگی خود را حفظ کند، باید ایدئال جهان‌وطنی نخستین خود را بازیابد.


📕«فلسفه غرب ذاتا نژادپرست است» / «Western philosophy is racist»
🖋نوشته برایان فان نوردن / Bryan W. Van Norden
📝ترجمۀ علی برزگر
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
📚🌿
@artperception

🌿📚جیمز جویس نویسندۀ «شب‌زنده‌داری فینیگن‌ها» می‌گوید این کتاب را نوشته است «تا منتقدان را برای سیصد سال مشغول کند». وی دربارۀ رمانش گفت: «من اگر بزرگ‌ترین مهندس جهان نباشم، واقعاً یکی از مهندسان بسیار بزرگم. بماند که آهنگ‌ساز، فلسفه‌دان و چندین کارۀ دیگر هم هستم. من دارم موتوری می‌سازم که تنها یک چرخ دارد. البته پرّه هم ندارد. چرخ این موتور یک مربع کامل است».

#کتاب جویس، را با صفات گوناگون وصف کرده‌اند. گاه «شاهکار» خوانده شده است و گاه «چرندی ناخواندنی». اما بنا‌بر نظر دانشمندان مؤسسۀ فیزیک هسته‌ای در لهستان، این اثر در ساختار خود تقریباً تمایز چندانی با چندفراکتالی ریاضیاتیِ محض ندارد.

🔸فراکتال (Fractal) ساختاری هندسی است متشکل از اجزایی که با بزرگ کردن هر جزء به نسبت معین، همان ساختار اولیه به دست آید. به عبارتی دیگر ساختاری است که هر جزء از آن با کُلش همانند است. فراکتال‌ها سرتاسر نامنظم اند ولی میزان بی نظمی آنها در همه مقیاس‌ها یکسان است و جسم فراکتال از دور و نزدیک یکسان دیده می‌شود. به تعبییر دیگر خودمتشابه هستند. برای مثال ساختار دانه‌های برف و کهکشان‌ها فراکتالی است.

🌿دانشگاهیان بیش از صد اثر متعلق به ادبیات جهان را از نویسندگانی چون چارلز دیکنز گرفته تاشکسپیر، الکساندر دوما، توماس مان، اومبرتو اکو و ساموئل بکت، دست‌مایۀ تحلیل آماری قرار داده‌اند. آنها با نگریستن به طول جملات و دامنه و تنوعشان دریافتند که در «اکثریت‌قریب‌به‌اتفاق» متون مورد مطالعه، همبستگی‌هایی در اَشکال طول جمله وجود دارد. این همبستگی‌ها از پویایی آبشاری تبعیت می‌کنند؛ یعنی ساختمان آنها #فراکتال است.

این پژوهشگران می‌نویسند: «بررسی ویژگی‌های تنوع‌پذیریِ طول جمله، در شمار بسیار زیادی از متون ادبی مشهور جهان، نشان می‌دهد که حد مطلوبی از جاذبه و زیبایی‌شناسی، مستلزمِ جایگزینی‌های خودمشابه و آبشارگونِ اندازه‌های گوناگون جملات است». درواقع نویسندگان مدت‌ها پیش از دانشمندان، پرده از راز فراکتال‌ها و حتی چندفراکتال‌ها برداشته بودند.

بااین‌حال برخی آثار از حیث ریاضیاتی از دیگر آثار پیچیده‌تر بودند. آنهایی که روایت «جریانِ سیالِ ذهن» داشتند، از این نظر پیچیده‌ترین آثار و با چندفراکتال‌ها قابل مقایسه بودند.

🔹«جريانِ سيالِ ذهن» شيوه ای ادبی است در روايت، که به موجب آن، عمق جريانِ ذهنی يک شخصيت، که آميزه ای از ادراکات حسی و افکار آگاه و نيمه آگاه خاطرات، احساسات و تداعی های تصادفی است، به همان صورت بيان می شود. به عبارتی ديگر، لايه های پيش از گفتار در ذهنِ قهرمان داستان، بدونِ هيچ ملاحظه و نظمی بر روي کاغذ می آيند و تجارب ذهنی از طريق تک گویی درونی، به کشف احساس و ذهنيت شخصيت داستانی می‌انجامد.

🔺«شب‌زنده‌داری فینیگن‌ها» یا "Finnegans Wake"در میان همۀ این آثار، پیچیده‌ترین بود. پروفسور استانیسلاو درویزدز، می‌گوید: «معلوم شد که شب‌زنده‌داری فینبگن‌ها اثر #جیمز_جویس بهترین رکورد را از حیث چندفراکتالی‌بودن دارد. نتایجی که ما از تحلیل این متن به دست آوردیم، واقعاً تفاوتی با چندفراکتال‌های ریاضیاتی ایدئال و محض ندارد».

https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
📚🌿
@artperception

🌿برگی از کتاب «شب‌زنده‌داری فینیگن‌ها» (Finnegans Wake)
اثر #جیمز_جویس و تصحیحات او بر نسخه چاپی.
https://t.me/joinchat/AAAAAEOZIOmg3nLm3WufYA
📚🌿
@artperception

🌿پرتره ای از جیمز جویس (James Joyce / ۱۸۸۲ -۱۹۴۱ ) با چشم بند.
📷این عکس توسط #برنیس_آبوت عکاس مشهور در سال 1926 در پاریس از او گرفته شده است.
📚📷🌿
@artperception

🌿#مجسمه ‌های مینیاتوری ساخته شده از هسته هلو توسط تیان هونگبو (Tian Hongbo) که بر اساس افسانه‌های ارواح و دیوهای چینی، حماسه‌های تاریخی و ملی‌میهنی شکل گرفته اند.

🔹عبور یک میلیون سرباز شجاع از رودخانه یانگ تسه، قایق اژدها، گرفتار شدن همه شیاطین در یک تور ماهیگیری، خانواده ماهیگیر و زیبایی پاییزی از جمله این داستان‌ها و موضوعات هستند.🔻
🌿
@artperception