‍ ‍ هر چه بیشتر بتوان مردم کشوری را سرگرم نگهداشت، احتمال شورش کردنشان کمتر می‌شود و اساسا دیگر  نیازی به سرکوبشان نخواهد بود!

در دوران امپراتوری روم ،حاکمان، این راهکار را با موفقیت بسیار اجرا می‌کردند. یوونال شاعر رومی قرن دوم میلادی، از مفهوم "نان و سیرک" برای توضیح این راهکار استفاده کرد. امپراتوران رومی به جای حل مسائل و مشکلات اساسی رعایای خود، غذای بخور و نمیر مجانی بین آنها پخش می‌کردند و با به راه انداختن نمایشهای خونین گلادیاتوری سرشان را گرم می‌کردند. مردم زمانی که شکمشان سیر باشد و سرشان گرم، حاکم را آسوده خواهند گذاشت تا هر کاری دلش  خواست بکند.
در دوران امپراتوران روم خرسهای درنده و گرسنه را به جان قربانیان می‌انداختند تا مردم سرگرم شوند؛ اما حالا نیازی به اینها نیست. زیرا ما در عصر #اینترنت و تلویزیون زندگی می‌کنیم. فقط کافی است محتوای اینترنت و تلویزیون را کنترل کرد، اما به مردم اجازه داد تا دلشان می‌خواهد برنامه‌های تفریحی مبتذل، نمایش های مزخرف، مسابقات تلویزیونی بی‌محتوا، مسابقات ورزشی و فیلم‌ها و سریال‌های دانلود شده ببینند.
اگر حاکمی این کارها را بکند و نان بخور و نمیری هم به مردمش بدهد ،بعد می‌تواند کناری بایستد و ببیند چگونه مردم کشورش به سرعت برق و باد آرام می‌شوند و دیگر درباره سیاست نق نمی‌زنند! فقط حاکم باید حواسش به سایتها و کانال‌های سیاسی باشد تا مردم به آنها دسترسی پیدا نکنند.
خلاصه می‌توان کاری کرد که مردم به جای ریختن در خیابانها، روی کاناپه‌های گرم و نرمشان لم دهند و فوتبال و فیلم و سریال خارجی‌شان را  تماشا کنند...

از کتاب #خودآموز_دیکتاتورها (که پس از یک سال به چاپ هفتم رسیده است.)

#بیژن‌_اشتری


⚡️@bardegi57