🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

فقط یک مهربانو می تواند در عین حال
هم عاشق باشد،
هم آشپزی کند،
هم دلتنگ بشود،

هم کتاب بخواند،
هم گریه کند،
و هم انگار که اصلاً هیچ اتفاقی نیفتاده است..


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵


آدم امنی باشیم
برای عشق، برای رفاقت، برای زندگی آدما
به آدما احساس امنیت بديم مراقب تصوری که ازمون دارن باشیم
مراقب اعتبارمون تو قلب و ذهن آدما باشیم
بذر بدبینی رو تو دل آدما نكاریم
کاری نکنیم که آرامش روح کسی تو این دنیا توسط ما سلب بشه
میون این همه تاریکی
نور زندگی آدما باشیم

#Zartosht

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

هیچ چیز مانند نحوه رفتار

یک جامعه با کودکان،

شرافت آن جامعه را نشان نمی دهد.


#_نلسون_ماندلا

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_تـــلــــنــــگــــر🗣


یک دختر ۱۷ ساله به نام یلدا در شهرستان باغملک از توابع استان خوزستان در آستانه بازگشایی مدارس به دلیل عدم توانایی خانواده برای خرید لوازم تحریر به زندگ خود پایان داد. گفته شده پدر او نیز چندین سال پیش به دلیل فقر به زندگ خود پایان داده بود و یلدا با پدر بزرگ خود زندگی میکرد.


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_مـــوســـیـــقـــی 🎶


#_موسیقی_اقوام

#کردستان

بخشی از کنسرت تخت جمشید
به سرپرستی مسعود حبیبی
خواننده :بیژن کامکار
نام ترانه :قاسم خان


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵


تفاوت نشانه‌های افسردگی در زنان و مردان

زنان به خود سرزنشی گرایش دارند
مردان به سرزنش اطرافیانشان

زنان احساس غم، بی‌تفاوتی و بی‌ارزشی
می‌كنند.
مردان احساس خشم و تحریک‌پذیری دارند

زنان حالت دلواپسی و ترس دارند
مردان بدبین و گارد گرفته می‌شوند

زنان از هر درگیری فاصله می‌گیرند
مردان درگیری و کشمکش درست می‌کنند

زنان در این دوران دوست دارند درباره مشکلاتشان صحبت کنند.
در حالی كه اكثر مردان صحبت درباره افسردگی را ضعف می‌دانند.

اکثر زنان در این دوران برای درمان خود به غذا، روابط دوستانه و روابط عاشقانه روی می‌آورند.

در حالی که عموم مردان با تلویزیون، ورزش و رابطه فیزیکی سعی در فراموش کردن مسئله خود می‌کنند.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_بـــــخــــوانــــیــــم

چند نشانه‌ی آدمی که سلامت روان پایینی داره:

اصولاً دنیا باید بر محور اون بگرده! اگه خدایی نکرده یکی از نیازهاش برآورده نشه، بالای اطرافیانش رو به پائینشون میدوزه!

مسخره کردن دیگران به معنای کوبیدن و خفیف کردن دیگران برای بالا بردن خود یا لذت بردن!

میل سیری‌ناپذیری به کنترل همه چیز داره! اگه نتونه کنترل کنه، مضطرب میشه.

رفتارهای اندرونی و رفتارهای بیرونی‌اش تفاوت‌های فاحش وجود داره! از اطرافیانش خیلی می‌شنوی که: "این توی خونه یه آدم دیگه است!"

معمولاً نسبت به بازخوردهای دیگران پرخاشگرانه یا دفاعی برخورد می‌کنن. در ارتباط باهاش باید خیلی دست به عصا باشی.

معمولاً احساس گناه می‌کنن! حتی برای چیزهایی که هیچ ربطی به اونها نداره!

الگوهای ناکارآمد و اشتباه تکرارشونده در زندگی و روابطش می‌بینی: روابط اشتباه تکراری! انتخاب‌های اشتباه تکراری! مشکلات تکراری! اصولاً به "تکرارها" باید توجه ویژه کرد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_شــــعــــر_جــــهــــان 🌎


‌می نوشم برای خانه‏ ی ويران
برای زندگی قهرآلود خود
برای تنهایی
در حين با هم بودن...
و برای تو من مي‏نوشم
برای دروغ لب‏های خيانتگرت به من
برای سرمای بي‏جان چشمانت
برای آن که دنيا زمخت و بي‏رحم بود
و برای آن که خدا هم نجات‏مان نداد.

#آنا_آخماتوا

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_یــــــــــادمـــــــــان🙏


پدرم را خدا بیامرزد، مردِ سنگ و زغال و آهن بود
سال‌های دراز عمرش را، کارگر بود، اهل معدن بود

از میان زغال‌ها در کوه، عصرها رو سفید برمی‌گشت
سربلند از نبرد با صخره، او که خود قله‌ای فروتن بود

پا به پای زغال‌ها می‌سوخت! سرخ می‌شد، دوباره کُک می‌شد
کوره‌ای بود شعله‌ور در خود‌، کوره‌ای که همیشه روشن بود

بارهایی که نانش آجر شد، از زمین و زمان گلایه نکرد
دردهایش، یکی دوتا که نبود! دردهایش هزار خرمن بود

از دل کوه‌های پابرجا، از درون مخوف تونل‌ها
هفت خوان را گذشت و نان آورد، پدرم که خودش تهمتن بود

پدرم مثل واگنی خسته، از سرازیر ریل خارج شد
بی‌خبر رفت او که چندی بود، در هوای غریبِ رفتن بود

مردِ دشت و پرنده و باران، مردِ آوازهای کوهستان
پدرم را خدا بیامرزد، کارگر بود، اهل معدن بود

یاد و خاطره‌ی کشته‌شدگان حادثه معدن #معدن‌جو طبس گرامی و جاویدان 🖤


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_یــــــــــادمـــــــــان🙏

به فراخوار مهر ماه و پاییز و آغاز سال تحصیلی در ایران که کیلویی و تنی بدست رژیم بی‌سواد اسلامی، مدرک بار خود می‌کنند بی‌آنکه سواد درست و حسابی و دانشی آموخته باشند.

«به عنوان فردی دلسوز و به عنوان رئیس مملکت به آموزگاران، دبیران و استادان دانشگاه می‌گویم که به هیچ کسی‌ نمره اضافه ندهند، به هیچ کسی‌ ورقه قبولی بی‌‌جهت ندهند. این یک نوع خیانت است به آینده کشور. به کسانی‌که درس می‌خوانند می‌گویم تلاش‌ کنید با تمام وجودتان مطلب را فرا گیرید.
صرفاً داشتن یک ورقه کاغذ به عنوان مدرک، نه هنر است و نه افتخاری دارد، اگر مایه تحصیلی‌ سست و کم باشد».

✍️ #محمدرضاشاه_پهلوی

#جــــاویــــد_شــــاه

#جاويد_اعلیحضرت_رضا_شاه_دوم_پهلوى_سوم


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📕

آیا طراحی بر رنگ آمیزی اولویت دارد؟

با آغاز دهه ی ۱۶۶۰ بحث درباره ی رنگ آمیزی بالا گرفت و این نشان می داد که ذوق فردی به نکته ای قابل توجه بدل شده است. بحث درباره ی اولویت طراحی بر رنگ آمیزی یا بالعکس در تاریخ نقاشی سابقه ای طولانی دارد. این بحث در دوره ی رنسانس هم مطرح بود و در ایتالیا پیروان رافائل برای disegno (طراحی) اولویت قائل بودند و طرفداران تیسین برای colore (رنگ). اما این مباحثه در دهه های پایانی قرن هفدهم و با فراتر رفتن از حوزه ی نقاشی، شدت و حدت بیشتری یافت.

شارل لبرن که سرسختانه به اندیشه های دکارت پایبند بود از اولویت طراحی دفاع می کرد؛ او نه تنها اصطلاح «سایه روشن» را که دوپیل مجددا مطرح کرده بود نمی پذیرفت بلکه حتی اهمیتی را که او برای رنگ قائل شده بود بی مورد می دانست. لبرن، نیکلا پوسن را عمیقا می ستود و فیلیپ دو شامپنی را از پیروان صدیق پوسن قلمداد می کرد زیرا او نیز مانند برن به طرح بیش از رنگ اهمیت می داد. از همین رو آکادمی ابزار برتر نقاشی را قلم طراحی می دانست به قلم موی رنگ آمیزی. از دید اصحاب آکادمی صرفأ طراحی قادر بود «شکل بیافریند، نه رنگ؛ نتیجتا رنگ آمیزی به طراحی متکی بود و نه بالعكس. از نظر لبرن، رنگ نیز وظیفه ی خاص خود را داشت اما قادر نبود به تنهایی نقش بیافریند و تابلو ایجاد کند. در نقطه ی مقابل، روژه دو پیل پیرو روبنس بود و گابریل بلانشار را یک روبنس گرای حقیقی می دانست. بلانشار در سال ۱۶۷۱ و در برابر اعضای آکادمی بدون پرده پوشی اعلام کرد: «نقاش زمانی نقاش می شود که رنگ ها را به کار ببرد و به وسیله ی آنها چشم را بفریبد و از طبیعت تقلید کند.» همین جا از فرصت استفاده می کنیم تا ببینیم از نظر بلانشار نقاش باید به چه چیزهایی اولویت بدهد: او در درجه ی اول باید «چشمها را بفریبد» و در ادامه از طبیعت تقلید کند. آیا این سخنان تصادفی بیان شده اند یا به واقع در برابر صفوف محافظان باورهای آکادمیک رجزخوانی می کنند؟

ابتدا به اهمیت تمایز میان رنگ و رنگ آمیزی می پردازیم. این تمایز را نخستین بار روژه دو پیل و در بحثی درباره ی رنگ آمیزی ( ۱۶۷۲) و مجددا در درس های پایه ای نقاشی ( ۱۷۰۸) مطرح کرد. لبرن با استدلالهایی متقن و محکم به ادعاهای بلانشار چنین پاسخ گفت: طراحی عنصر ذاتی و پایه ای نقاشی است درحالی که رنگ عنصری ثانویه و عرضی است. طراحی شکل و تناسب ایجاد می کند حال آنکه رنگ به تنهایی راه به جایی نمی برد. طراحی به طور همزمان با ذهن و تخیل و دست مرتبط است و بی آنکه از رنگ مدد گیرد می تواند هیجانات روح را به نمایش درآورد.
سرانجام لبرن تیر خلاص را هم به سوی بلانشار روانه کرد: «كل بضاعت رنگ به ارضای دیدگان ختم می شود، حال آنکه طراحی ذهن را ارضا می کند». این پاسخ دندان شکن اگرچه معمولی می نماید اما عواقب بسیاری دارد. اولویتی که لبرن بر آن صحه می گذارد با آنچه بلانشار مد نظر دارد متفاوت است زیرا لبرن به فکر و عقل تقدم می دهد. ذهن، حرف اول و آخر لبرن است، در نتیجه از دید او رنگ (به تنهایی) راه به جایی نمی برد و به رنگ بندی درست نمی انجامد. رنگ مادهای خام بیش نیست و فقط به درد آن می خورد که هنروران به ساییدنش وقت بگذرانند؛ حال آنکه شأن و مقام ذهن بسیار بالاتر از این کارهای پیش پا افتاده است.
طراحی ما را از غرق شدن در اقیانوس رنگ نجات می دهد. پس بنا بر گفته ی لبرن همه چیز به طراحی خلاصه می شود و بس. او با استناد به ويترو و وازاری، و با ارجاع به گفته های اسکندر و در نتیجه ارسطو، و با اشاره به برنینی، هنرمند سبک باروک، تمامی هنرهای «اصلی » مثل معماری و مجسمه سازی را ذیل طراحی جای داد. عجیب این که او با این کار تیر خلاص را به طرفداران پوسن زد و در همان حال زمینه ی پیروزی پیروان اصالت رنگ را فراهم آورد.