🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# بیکن و تکنیک ترکیب

تکنیک دیگری که هنرمندان برای کشف هویت خودشان از طریق توجه به هنرمندان تحسین شده ی پیشین به کار گرفته اند تکنیک ترکیب است: انتخاب تعدادی از تأثیرات شناخته شده و متفاوت و ترکیب آنها به شیوه هایی که تا به حال امتحان نشده اند. اکنون سبک #فرانسیس_بیکن به نظر فهمیدنی و کامل می آید، اما مسیر رسیدن به این دستاورد براساس ترکیب تدریجی طیفی از علایق هنری متفاوت است. وقتی بیکن نقاشی را شروع کرد عمیقا تحت تأثیر وینسنت ون گوگ بود، چنان که طرح هایش برای پرتره ی #ونگوگ شاهد است.
فرایند تبدیل شدن او به هنرمندی که ما می شناسیم به معنای گردهم آوردن طیفی از مضامین مختلف در بوته ی آزمایش احساساتش نسبت به ونگوگ بود. طی سالهای زیاد، از دهه ی ۱۹۳۰ تا دهه ی ۱۹۵۰، بیکن آرام آرام طیف متنوعی از علایق و شور و شوق هایش را مجموع کرد؛ به عنوان مثال، در ۱۹۳۵ در یک مغازه ی کتابهای دست دوم در پاریس به کتابی درباره ی بیماری های دهان برخورد؛ صفحه های رنگی اش که برای بیشتر مردم طرز تحمل ناپذیری چندش آور بود او را به خود جذب کرد. در همان سال فیام رزمناو پوتمکین ساخته ی آیزنشتاین را دید با آن صحنه ی تأثیرگذار پرستاری که جیغ میکشد و آن را با کشمکش های خودش با بیماری آسم و خاطرات چهره ی پدر قلدرش که از عصبانیت کج و معوج شده بود درآمیخت. پنج سال بعد تیتیان را کشف کرد و تحت تأثیر فضای باشکوه و ابهت بوم هایش قرار گرفت که حاصل ساده کردن سطح بصری و تکیه بر پس زمینه هایی با رنگ اخرایی تیره بود. تمامی این عناصر می توانستند یک زندگی مستقل داشته باشند، اما بیکن قادر بود آنها را به شیوه ای هضم و سازماندهی کند که حاصلش علاقه ای متقابل و جدید بود که پیش از این هرگز ظنش هم نمی رفت و تمامی این عناصر باهم در نبوغ سبک پخته اش دخیل بودند.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# "طبیعت بی جان به همراه مجسمه گچی" / اثر: #ونگوگ / رنگ روغن روی بوم / 1887
-
۷ چیزی که درباره ونسان ونگوگ نمی‌دانید ( قسمت اول)
-
"پیش از آنکه هنرمند شود، در چندین شغل ناموفق بود"
ونگوگ پسر وزیر بود و در سن ۱۶ سالگی شروع به کار کرد. شغلی که عمویش به عنوان کارآموز در The Hague برایش دست و پا کرده بود. پیش از آنکه در سال ۱۸۷۶ از کار اخراج شود، برای انجام ماموریت‌هایی به دفاتر کاری در پاریس و لندن مراجعه می‌کرد.
مدت کوتاهی به عنوان معلم مدرسه در انگلستان و سپس در یک کتاب فروشی در هلند مشغول به کار شد. در سال ۱۸۷۸ به Borinage محله‌ای معدنی در بلژیک رفت و همراه کارگران فقیر به عنوان واعظ غیر روحانی فعالیت کرد.
او هرآنچه داشت به دیگران بخشید و روی زمین می‌خوابید اما پس از کمتر از یک سال سازمان مذهبی که ونگوگ را تحت حمایت مالی قرار می‌داد به این نتیجه رسید که او نمی‌تواند یک پیشوای روحانی باشد پس او را اخراج کرد.
آخرین انتخاب شغلی‌اش، هنرمندی، به او موفقیت و شهرت جهانی بخشید؛ البته پس از مرگش!

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸