🔴#برای دقایقی در #تابلوهای #ونگوگ و زندگی او غرق شوید. با تدوین و موسیقی ای عالی.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔴#زن_ایتالیایی
اثر: #ونگوگ
رنگ روغن روی بوم
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقاشی
زن_ایتالیایی
اثر: #ونگوگ
رنگ روغن روی بوم

🔴#ونسان ون‌گوگ از اینکه فقط نقاشی میکرد بی‌اندازه شاد و خوشبخت بود. حتی یک عدد از تابلوهایش به فروش نمیرفت! هیچکس از او قدردانی نمیکرد! تا سرحد مرگ هم گرسنه بود! زیرا پولی که برادرش به اومیداد فقط برای خرید اندکی غذای بخور و نمیر کفاف میداد. اوچهار روز در هفته روزه می گرفت و سه روز غذا میخورد. اگر آن چهار روز را روزه نمی گرفت آنوقت با چه پولی بوم نقاشی و رنگ و قلم مو تهیه می کرد؟! ولی او بی‌اندازه خوشبخت و آکنده از نیرو بود. هنگامی که مُرد فقط ۳۷ سال داشت. روزی که به دیرینه‌ترین آرزویش که نقاشی طلوع آفتاب بود جامه عمل پوشاند نامه‌ای به این مضمون نوشت:
"کارمن انجام شد. من راضی وخرسند هستم و این دنیا را با رضایت خاطر کامل ترک میکنم." او بطور تمام و کمال زندگی کرد. او شمع زندگی‌اش را از هردو طرف با شدت و حدت تمام سوزاند!
او فقط 33 سال زنده بود! تو شاید صدسال زنده باشی ولی زندگی‌ات همانند یک استخوان پوک باشد، تنها یک حجم! آنهم حجمی مُرده و هراسان از مرگ! می گویی که من گفته‌ام که "ما باید خودمان را آنطور که هستیم بپذیریم." ولی من نمیتوانم #زندگی را درحالی که میدانم از لذت درونی محروم هستم، بپذیرم.
می گویی نیرویی احساس نمیکنم! چطور توقع داری نیرو احساس کنی؟! نیرو هنگامی جریان پیدا میکند که تو آن کاری را انجام دهی که دلت میخواهد، حالا هرچه که میخواهد باشد.
می گویی که کِسل و دلمرده شده‌ای. این کشف بزرگی است! بله جدی می گویم. آدم‌های اندکی وجود دارند که به این نکته پی برده باشند که کسل هستند. دانستن این امر که آدم کسل شده شروع بزرگی محسوب می شود. برخی هستند که هرکسی متوجه کسلی در آنها می شود غیر از خودشان!
انسان تنها موجودی است که احساس کسلی میکند. این امتیازی انحصاری و بخشی از شان و منزلت وجود انسانی است. آیا تا بحال بوفالو یا الاغی را کسل دیده‌اید؟! آنها کسل نمیشوند.
کسل شدن یعنی اینکه راه و روش زندگیت غلط است. به همین دلیل است که میگویم کسل شدن اتفاقی درخور توجه است. یعنی فهمیدن این نکته که "من باید کاری کنم ویک دگرگونی لازم است." بنابراین فکر نکن که کسل بودن چیز بدی است؛ بلکه نشانه‌ای میمون برای شروعی نو می باشد.
آدم‌هایی که ظاهر و باطنشان یکی است هیچوقت کسل نمی شوند. درمقابل آدم‌های متظاهر محکوم به کسلی هستند. برای اینکه زندگی خود را به دو بخش تقسیم کرده‌اند. خود واقعی‌شان را سرکوب می کنند و تظاهر به زندگی‌ای می کنند که دروغین است. منشا کسلی همین زندگی دروغین است؛ اگر آدم کاری را انجام دهد که از ته دل می خواهد، هیچگاه کسل نمی شود.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴#نقاشی

#سیِن در نقاشی "غم"
#ونگوگ

سیِن (هلندی: Sien؛ ۱۸۵۰–۱۹۰۴) نام یکی از معشوقه‌های #ونگوگ بود که ونگوگ چندین نقاشی از وی کشید که معروفترین آن #غم است. سین اکثر عمر خود را در لاهه گذراند و زمانی که با ونگوگ آشنا شد، فاحشه‌ای باردار بود. ونگوگ از وی به عنوان مدل استفاده کرد و بعدتر سین و فرزندش را به خانه خود آورد و نقاشی‌های دیگری از سین و فرزندش کشید که بیانگر سختی‌های زندگی فقیرانه هستند. این رابطه با مخالفت خانواده و آشنایان ونگوگ روبه‌رو شد اگرچه برادرش تئودوروس ونگوگ حمایتش را از ونگوگ دریغ نکرد. اما این موضوع بدون شک به جدایی از آنتون ماوه کمک فراوانی کرد. ماوه کسی بود که ونگوگ را به نقاشی آشنا کرد و وی را کمک مالی می‌نمود. بعدتر برادرش ونگوگ را متقاعد کرد که سین را ترک کند و وی در سال ۱۸۸۳ به درنته رفت تا نقاشی را آنجا ادامه دهد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔴#دو عاشق / #ونگوگ / ۱۸۸۸ میلادی / ۲۳ × ۳۲.۵ / رنگ روغن روی بوم / گالری شخصی
‍ اولین ماجرای عشقی‌ای که در این جهان باید آن را به کمال برسانیم
رابطه با خودمان است! تنها پس از موفقیت در این رابطه است که می‌توانیم به دیگران عشق بورزیم...


#ناتانیل_براندن
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقاشی

نگاهی به دو نقاشی، کفش‌های دهقان، اثر #ونگوگ و کفش‌های دایموند داست، اثر #اندی_وارهول:

فردریک جیمسون برای به تصویر کشیدن تمایز بین دوران مدرن و پست مدرن از دو تصویر نقاشی که یکی بازنمایی عصر مدرن بنام کفش‌های دهقان اثر ونسان ون‌گوگ و دیگری تابلوی کفش‌های دایموند داست اثر اندی وارهول است؛ استفاده میکند.

جیمسون معتقد است نقاشی ون‌گوگ به مثابه‌ی یک اثر مدرن بازنمودن عصر اضطراب است؛ بازنمایی یک موقعیت اجتماعی واقعی که واجد حقایق اجتماعی قطعی است و این از طریق ارجاعی است که به زندگی دهقان انجام می‌شود. ارجاع دادن مخاطب به تجربه واقعی زندگی دهقانی، و فراتر از آن تصویر کردن یک دنیای دهقانی رو به نابودی که خارج از مدرنیته سرمایه‌سالار است، آفریننده ژرفا و عمقی است که ویژگی اساسی هنر مدرن است.

از نظر جیمسون تصاویر پسامدرن از هرگونه نسبت با مرجعی مشخص تهی‌اند و فقدان عمق و ژرفای آن‌ها از همین امر نشئت می‌گیرد. نقاشی اندی وارهول از هیچ واقعیت پنهانی که باید تفسیر شود با ما سخن نمی‌گوید. این نقاشی یکسره از سطوح صاف و صیقلی تشکیل شده و به نظر می‌رسد هرگونه رابطه‌ای را با تجربه روزمره و حرکت تاریخی انکار می‌کند. در واقع ویژگی اصلی این نقاشی مسطح بودن آن و فقدان عمق است که ترجمان هیچ پیامی یا معنای مشخصی نیست؛ شاید تنها این احساس را القا کند که این نقاشی هیچ روایت پنهانی در خود ندارد...

📘 بوطیقای ژیژک، چهار مقاله و شرح آن، مقاله فلسفه و سینما، نوشته ی اسلاوی ژیژک
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴#سیب_‌زمینی_‌خورها
اثر: ونسان #ونگوگ (1885)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔴#نقاشی
#ونسان_ونگوگ

برای دقایقی در تابلوهای #ونگوگ و زندگی او غرق شوید. با تدوین و موسیقی ای عالی.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

جمجمه با سیگار روشن — ۱۸۸۵
#ونگوگ

Skull with Burning Cigarette — 1885
#van_Gogh

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#چکامه

آنچه با عشق انجام شود
به بهترین شکل انجام شده است...

#ونگوگ

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#ونگوگ

کشف طراحی جدید از ونگوگ که برای نشانه‌گذاری کتاب استفاده می‌‌کرد
.
به تازگی طراحی جدید از ونگوگ کشف شده که یکی از غیر معمولترین اثار او و در قطعی خاص است. این اثر سه طراحی از دهقانان بر کاغذی باریک و عمودی است. طراحی مذکور در بین صفحاتی از رمانی با موضوع زندگی دهقانان فرانسوی پیدا شده و دقیقا ارتفاعی به اندازه کتاب دارد و به نظر می‌رسد به عنوان نشانک کتاب استفاده می‌شده.
تصویر این طراحی برای اولین در ارت نیوز پیپر منتشر شده و قرار است تا ۱۲ سپتامبر در موزه ونگوگ به نمایش دربیاید.
سه طراحی ونگوگ یک زن در حال راه رفتن، یک مرد نشسته و یک زن نشسته (پاییز ۱۸۸۱) را نشان می‌دهد و ابعادش ۵*۲۸ سانتی متر است.
‏Teio Meedendorp محقق ارشد موزه آمستردام می‌گوید: «فکر می‌کنم این طرح‌ها برای نشانک کتاب طراحی شدند. کشیدن سه طرح در این قطع و ابعاد عجیب است مگر اینکه دلیلی خاص داشته باشد و نکته دیگر اینکه کاملا داخل کتاب جا گرفته‌است.»
گفته می‌شود وینسنت ونگوگ که عاشق کتاب‌ها بود، نسخه ای از رمان مربوط به دهقانان فرانسه را به دوست هنرمند هلندی خود آنتون ون راپارد داد. او در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۸۸۳ برای ون راپارد نوشت که برایش بسته‌ای را با کتاب‌هایی از نویسندگان فرانسوی امیل اركمان و الكساندر چاتریان که نویسندگان مورد علاقه‌اش هستند ارسال می كند. کتاب مذکور با عنوان Histoire d’un Paysan داستان انقلاب فرانسه را از نگاه یک دهقان روایت می‌کند. «فکر می‌کنم این داستان را بپسندی.»
ون راپارد در سال ۱۸۹۲ و زمانی که تنها ۳۳ ساله بود، درگذشت و سپس این کتاب به همسرش هنریته رسید. هنریته نیز تا سال ۱۹۱۰ زنده بود. این کتاب و نشانک داخل ان تا سال ۲۰۱۹ که به موزه ونگوگ فروخته شد نزد خانواده راپارد نگهداری می‌شد.
به نظر می‌رسد این طراحی‌های سریع و‌ مدادی در پاییز ۱۸۸۱ و در زمان اقامتش در روستای خانه پدری‌اش خلق شدند. ان زمان ونگوگ علاقه‌ای ویژه به طراحی از دهقانان داشت. احتمالا این طراحی در بین صفحات کتاب جا مانده و برای دوست ونگوگ ارسال شده‌است.
کاراکتر‌های هر سه طراحی کوچک ونگوگ بر کاغذ ۲۸ سانتی را می‌توان در نقاشی‌های او دید. صفحه اول کتاب امضایی از ونگوگ دارد که مشخص نیست منظور از امضا احترام و هدیه کتاب است و یا اینکه نمادی برای نشان دادن مالکیت اوست.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

نگاهی به دو نقاشی، کفش‌های دهقان، اثر #ونگوگ و کفش‌های دایموند داست، اثر #اندی_وارهول:

فردریک جیمسون برای به تصویر کشیدن تمایز بین دوران مدرن و پست مدرن از دو تصویر نقاشی که یکی بازنمایی عصر مدرن بنام کفش‌های دهقان اثر ونسان ون‌گوگ و دیگری تابلوی کفش‌های دایموند داست اثر اندی وارهول است؛ استفاده میکند.

جیمسون معتقد است نقاشی ون‌گوگ به مثابه‌ی یک اثر مدرن بازنمودن عصر اضطراب است؛ بازنمایی یک موقعیت اجتماعی واقعی که واجد حقایق اجتماعی قطعی است و این از طریق ارجاعی است که به زندگی دهقان انجام می‌شود. ارجاع دادن مخاطب به تجربه واقعی زندگی دهقانی، و فراتر از آن تصویر کردن یک دنیای دهقانی رو به نابودی که خارج از مدرنیته سرمایه‌سالار است، آفریننده ژرفا و عمقی است که ویژگی اساسی هنر مدرن است.

از نظر جیمسون تصاویر پسامدرن از هرگونه نسبت با مرجعی مشخص تهی‌اند و فقدان عمق و ژرفای آن‌ها از همین امر نشئت می‌گیرد. نقاشی اندی وارهول از هیچ واقعیت پنهانی که باید تفسیر شود با ما سخن نمی‌گوید. این نقاشی یکسره از سطوح صاف و صیقلی تشکیل شده و به نظر می‌رسد هرگونه رابطه‌ای را با تجربه روزمره و حرکت تاریخی انکار می‌کند. در واقع ویژگی اصلی این نقاشی مسطح بودن آن و فقدان عمق است که ترجمان هیچ پیامی یا معنای مشخصی نیست؛ شاید تنها این احساس را القا کند که این نقاشی هیچ روایت پنهانی در خود ندارد...

📘 بوطیقای ژیژک، چهار مقاله و شرح آن، مقاله فلسفه و سینما، نوشته ی اسلاوی ژیژک

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#ونگوگ

❇️ چند نکته درباره افتابگردانهای ونگوگ که شاید نشنیده باشید
.
ماه آگوست ماه جوانه زدن گل‌‍‌های افتابگردان است و به همین بهانه آرت نیوز پیپر چند نکته را درباره تابلوهای گل‌های افتابگردان وینسنت ونگوگ گردآوری کرده‌است.
مجموعه افتابگردانهای ونگوگ علی رغم اینکه در زمان زندگی خالقشان خریداری پیدا نکردند، امروزه جزو ارزشمندترین و مشهورترین آثار هنری جهان هستند. ونگوگ در سال ۱۸۸۸ چهار تابلو آفتابگردان را در خانه زرد در ارل نقاشی کرد.
اولی با سه گل آفتابگردان همیشه در مالکیت مجموعه‌داران خصوصی بوده و دیده نشده است.
دومی با شش شاخه آفتابگردان در حمله‌های هوایی به ژاپن در جریان جنگ جهانی دوم از بین رفت و نابود شد.
تابلوی ۱۴ شاخه‌ای در پس زمینه فیروزه‌ای در مونیخ نگهداری می‌شود و دیگری با ۱۵ شاخه گل آفتابگردان بر زمینه زرد ساکن گالری ملی لندن است. گفته می‌شود‌‍ ونگوگ این تابلوها را برای تزئین اتاق‌های خانه زرد آرل و استقبال از حضور دوستش گوگن کشید. ونگوگ یک هفته پیش از خلق ۴ آفتابگردان معروفش باغ حمام عمومی فاحشه خانه را که پر از گلهای افتابگردان بود را نقاشی کرد و گفته میشود گلهای افتابگردان را هم از همین باغ چید و به خانه برد و شرح ماجرا را در نامه‌ای برای برادرش تئو نوشت.
گفته می‌شود در تاریخ ۱۸ اوت ۱۸۸۸ در منطقه آرل بادهایی شدید می‌وزید و باران می‌‍‌بارید و به همین دلیل ونگوگ ترجیح داد در خانه زردش بماند و از گلهای افتابگردان نقاشی کند.
بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد گلدان سفالی که ونگوگ در نقاشی‌هایش کشیده کوچکتر از آن است که بتواند ۱۴ شاخه گل افتابگردان را در خود نگه دارد و احتمالا این تخیل هنرمند بود که توانست ترکیبی زیبا و متناسب از گلدان کوچک و گلهای افتابگردان به وجود اورد و احتمالا گلدانی که گوگن در نقاشی مشهورش از ونگوگ کشیده نیز خیالی است.
می گویند ونگوگ تابلوهای افتابگردانش را در عرض ۴ یا ۵ روز نقاشی کرد. بعد از آن از کارگاهش خارج شد و به بازار رفت و برای خود یک ژاکت سیاه که خریدی عجیب برای فصل تابستان به نظر می‌رسد به همراه یک کلاه بزرگ زرد رنگ خرید. این دو لباس در نقاشی اتاق خواب ونگوگ دیده می‌شوند.
نکته‌ دیگر در یکی از این نقاشی‌ها ناهمگون بودن و ظرافت نداشتن خط آبی است که برای ایجاد مرز بین دیوار و میز کشیده شده است. به نظر میرسد ونگوگ عامدانه این خط را غیر یکنواخت و کمی اریب کشید تا حالتی زنده به اثر نهایی خود بدهد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#چکامه

‏ آنچه با عشق انجام شود
به بهترین شکل انجام شده است...

#ونگوگ

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

پرتره دکتر گاشه — ۱۸۹۰
#ون_گوگ

Portrait of Dr. Gachet — 1890
#van_Gogh

پرتره دکتر گاشه یکی از مورد ستایش ترین نقاشی های #ونسان_ونگوگ نقاش هلندی است.نقاشی چهره دکتر پاول گاشه است که در ماههای آخر زندگی ونگوگ از او مراقبت کرد.دو نسخه معتبر از این پرتره وجو دارد،که هر دو در ژوئن ۱۸۹۰ در اور سور اواز کشیده شده است.هر دو نسخه دکتر گاشه را که روی یک صندلی نشسته و سرش را به بازوی راست تکیه داده نشان می دهد.اما آن دو از نظر رنگ آمیزی و سبک متفاوت هستند. در ۱۹۹۰ این نسخه (نسخه اول) با ۸۲٫۵ میلیون دلار در حراجی نیویورک رکورد دار بالاترین قیمت فروش شد.

در سال ۱۸۹۰ تئو برادر #ونگوگ بدنبال خانه‌ای برای او که از بیمارستان روانی در سنت رمی مرخص شده بود می‌گشت. با توصیه #کامی_پیسارو – بیمار سابق دکتر گاشه که به تئو دربارهٔ علاقه گاشه برای کار با هنرمند گفته بود — تئو برادرش را به دومین خانه دکتر در اواز فرستاد. اولین برداشت ونگوگ از گاشه خوب نبود. در نامه‌ای به برادرش خاطر نشان کرد: "فکر می‌کنم ابداً نباید روی دکتر گاشه حساب کنیم. فکر می‌کنم او از من بیمارتر است، زمانی که مرد نابینایی، نابینای دیگری را هدایت کند، هر دوی آنها در گودال نخواهند افتاد؟" اگر چه در نامه‌ای که تاریخ دو روز بعد را دارد به خواهرش ویلهلمینا، اطمینان داد: "دکتر گاشه یک دوست واقعی است، آنقدر از نظر بدنی و فکری به هم شبیه هستیم که او را مثل برادرم می‌دانم."

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

درو در گندم زار — ۱۸۸۸
#ونگوگ

The harvest—1888
#van_Gogh
درو در گندم زار برای #ونگوگ یک اثر مورد ستایش به حساب می آید بطوریکه رنگ زرد، کم کم به رنگ انحصاری او تبدیل شد و بارها از خوش سلیقگی این اثر با برادرش سخن رانده بود.
او در اگوست ۱۸۸۸، طرحی از درو در گندم زار و برخی از نقاش های رنگ روغن خود را برای دوست هنرمند استرالیایی خود جان پیتر راسل فرستاد تا وسیله ای برای تبلیغ آثارش گردد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چکامه

آنچه با عشق انجام شود
به بهترین شکل انجام شده است...

#ونگوگ

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity