🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔵#موسیقی_ایرانی
#امین_الله_حسین
در طی تقریباً یک قرن اخیری که از آغازِ نوسازی و تغییرات فراگیر، در موسيقی ملی ايران می گذرد، در ميان موسيقي دانان و آهنگسازان ايرانی، دوگرايش عمده، به چشم می خورد. درگرايش نخست می بینیم که، به ويژگی های موسيقی ملی توجه و عنایت کمتری شده و بيشتر به بهره گيری از تکنيکِ پرورده ی موسيقی بين المللی می انديشد. و اما گرايش دوم، استفاده از اين تکنيک را تا جايی مجاز و مفيد می داند که به کارِ برجسته ساختنِ ويژگی های موسيقی ملی بيايد، نه تا آن جا که آنها را از ميان بردارد. گفتنی ست که گرايش دوم، البته از آغاز، وزن سنگين تری داشته و به مرور زمان به گرايش اصلی و غالب تبديل شده است. با اين همه، جمعِ آهنگسازانِ جانبدارِ گرايش دوم را می توان به گروه محافظه کار و راديکال تقسيم کرد. محافظه کاران در به کارگيری امکانات آهنگ نويسی جهانی، نهايت اعتدال را رعايت کرده اند. در برابر این دسته، گروه ديگری از آهنگسازان که غالباً تحصيل کرده ی کنسروتوارهای کشورهای غربی هستند، جرأت بيشتری در بهره گيری از شيوه ها و ابزار بين المللی برای عرضه ی موسيقی ملی نشان داده اند. آثار اين آهنگسازان که می توان آنها را نوگرا نامید، در عين آنکه رنگ و بوی موسيقی ملی را در خود دارند، از زبان و بيانی جهانی برخوردارند و می توان آنها را در جای جای دنيا، با ارکسترهای بين المللی به اجرا درآورد.
"امين الله (آندره) حسين" را شايد بتوان نخستين آهنگساز پيشروی ايرانی دانست، که آفريده هايش در رپرتوار ارکسترهای بين المللی قرار گرفته و به دفعات به اجرا درآمده است. در دههي شصت و هفتاد ميلادي، نام "امينالله حسين" به عنوان يک آهنگساز متفاوت، در سطح اروپا، به ويژه فرانسه، آلمان، انگلستان و نيز در بين ملتهايي که از نظرِ تبار، با آنها قرابتِ خوني يا فرهنگي داشت، بلندآوازه گشت و موجب گرديد تا هر يک از آنان به دليلي، او را از خود بدانند. وی در سال ۱۲۸۴ خورشیدی، در سمرقند (در ازبکستان امروزی) از مادری ايرانی و پدری، از مهاجران قفقازی به ايران زاده شد و در خردسالی با خانواده ی خود به روسيه مهاجرت کرد و تحصيلات مقدماتی را تا سال ۱۹۱۷، سال انقلاب اکتبر، در "پتروگراد" گذرانيد. با برپايی دولت سوسياليستی، وی روسيه را ترک کرد و برای تحصيل در رشته پزشکی به آلمان رفت، ولی از آنجا که نزد مادر خود با موسيقی آشنا شده و به آن دل بسته بود، به زودی رشته پزشکی را رها کرد و بر خلاف ميل پدر، در اشتوتگارت و برلين و در دانشگاه پتروگراد آلمان، به فراگيری جدی موسيقی پرداخت.
چندی بعد، آلمان را نيز ترک کرد و به فرانسه رفت و در کنسرواتوار معروف پاريس و کانون هنرهاي زيباي فرانسه، به ادامه تحصيل پرداخت. در اين ميانه رقابتي ميان کشور فرانسه که او را در دامان خود پرورده بود و کشور ايران که زادگاه تبار خانوادگي او بود آشکارا احساس ميشد. کشور فرانسه دوست داشت او را در شمارِ آهنگسازان خود قرار دهد و کشور ايران که هنوز از تحريم هزارسالهي موسيقي رنج ميبرد و هرگز موسيقي داني در حد بينالمللي معرفي نکرده بود، دوست داشت او را فرزند خود بخواند. «امين الله حسين» در روزگار سالخوردگي، در سن هفتاد سالگي به ايران آمده بود، تا زادگاه نياکانش را که پيش از آن هرگز نديده بود، از نزديک ببيند. اما اقامت او در ايران چندان به درازا نکشيد و او پس از زمان کوتاهي به فرانسه بازگشت. او نخستين ايرانی است که از کنسرواتوار در رشته آهنگسازی فارغ التحصيل شده است.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔵#موسیقی_ایرانی
#امین_الله_حسین
در طی تقریباً یک قرن اخیری که از آغازِ نوسازی و تغییرات فراگیر، در موسيقی ملی ايران می گذرد، در ميان موسيقي دانان و آهنگسازان ايرانی، دوگرايش عمده، به چشم می خورد. درگرايش نخست می بینیم که، به ويژگی های موسيقی ملی توجه و عنایت کمتری شده و بيشتر به بهره گيری از تکنيکِ پرورده ی موسيقی بين المللی می انديشد. و اما گرايش دوم، استفاده از اين تکنيک را تا جايی مجاز و مفيد می داند که به کارِ برجسته ساختنِ ويژگی های موسيقی ملی بيايد، نه تا آن جا که آنها را از ميان بردارد. گفتنی ست که گرايش دوم، البته از آغاز، وزن سنگين تری داشته و به مرور زمان به گرايش اصلی و غالب تبديل شده است. با اين همه، جمعِ آهنگسازانِ جانبدارِ گرايش دوم را می توان به گروه محافظه کار و راديکال تقسيم کرد. محافظه کاران در به کارگيری امکانات آهنگ نويسی جهانی، نهايت اعتدال را رعايت کرده اند. در برابر این دسته، گروه ديگری از آهنگسازان که غالباً تحصيل کرده ی کنسروتوارهای کشورهای غربی هستند، جرأت بيشتری در بهره گيری از شيوه ها و ابزار بين المللی برای عرضه ی موسيقی ملی نشان داده اند. آثار اين آهنگسازان که می توان آنها را نوگرا نامید، در عين آنکه رنگ و بوی موسيقی ملی را در خود دارند، از زبان و بيانی جهانی برخوردارند و می توان آنها را در جای جای دنيا، با ارکسترهای بين المللی به اجرا درآورد.
"امين الله (آندره) حسين" را شايد بتوان نخستين آهنگساز پيشروی ايرانی دانست، که آفريده هايش در رپرتوار ارکسترهای بين المللی قرار گرفته و به دفعات به اجرا درآمده است. در دههي شصت و هفتاد ميلادي، نام "امينالله حسين" به عنوان يک آهنگساز متفاوت، در سطح اروپا، به ويژه فرانسه، آلمان، انگلستان و نيز در بين ملتهايي که از نظرِ تبار، با آنها قرابتِ خوني يا فرهنگي داشت، بلندآوازه گشت و موجب گرديد تا هر يک از آنان به دليلي، او را از خود بدانند. وی در سال ۱۲۸۴ خورشیدی، در سمرقند (در ازبکستان امروزی) از مادری ايرانی و پدری، از مهاجران قفقازی به ايران زاده شد و در خردسالی با خانواده ی خود به روسيه مهاجرت کرد و تحصيلات مقدماتی را تا سال ۱۹۱۷، سال انقلاب اکتبر، در "پتروگراد" گذرانيد. با برپايی دولت سوسياليستی، وی روسيه را ترک کرد و برای تحصيل در رشته پزشکی به آلمان رفت، ولی از آنجا که نزد مادر خود با موسيقی آشنا شده و به آن دل بسته بود، به زودی رشته پزشکی را رها کرد و بر خلاف ميل پدر، در اشتوتگارت و برلين و در دانشگاه پتروگراد آلمان، به فراگيری جدی موسيقی پرداخت.
چندی بعد، آلمان را نيز ترک کرد و به فرانسه رفت و در کنسرواتوار معروف پاريس و کانون هنرهاي زيباي فرانسه، به ادامه تحصيل پرداخت. در اين ميانه رقابتي ميان کشور فرانسه که او را در دامان خود پرورده بود و کشور ايران که زادگاه تبار خانوادگي او بود آشکارا احساس ميشد. کشور فرانسه دوست داشت او را در شمارِ آهنگسازان خود قرار دهد و کشور ايران که هنوز از تحريم هزارسالهي موسيقي رنج ميبرد و هرگز موسيقي داني در حد بينالمللي معرفي نکرده بود، دوست داشت او را فرزند خود بخواند. «امين الله حسين» در روزگار سالخوردگي، در سن هفتاد سالگي به ايران آمده بود، تا زادگاه نياکانش را که پيش از آن هرگز نديده بود، از نزديک ببيند. اما اقامت او در ايران چندان به درازا نکشيد و او پس از زمان کوتاهي به فرانسه بازگشت. او نخستين ايرانی است که از کنسرواتوار در رشته آهنگسازی فارغ التحصيل شده است.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#امین_الله_حسین
"امين الله حسین" را شاید بتوان
نخستین آهنگسازِ پیشرو ایرانی دانست که آفریده هایش در رپرتوار ارکسترهای بزرگ جهان قرار گرفته و به دفعات به اجرا درآمده است. او در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در سمرقند زاده شد، در خردسالی به روسیه مهاجرت کرد و تحصیلات مقدماتی را تا سال ۱۹۱۷ میلادی، در پتروگراد گذرانید.
با برپایی انقلاب سوسیالیستی، روسیه را ترک کرد و برای تحصیل در رشته پزشکی رهسپار آلمان شد، ولی او که نزدِ مادرِ خود با موسیقی آشنا شده و به آن دلبسته بود، به زودی رشته پزشکی را رها کرد و بر خلافِ میلِ پدر در اشتوتگارت و برلین به فراگیری جدی موسیقی پرداخت. "حسین" چندی بعد آلمان را نیز ترک کرد و به فرانسه رفت و تحصیلات خود را در کنسرواتوارِ پاریس ادامه داد. او در واقع نخستین ایرانی است که از این کنسرواتوار، در رشته آهنگسازی فارغ التحصیل شده است. برای او چند سفر تحصیلی دیگر نیز به ایتالیا و لبنان پیش آمد، ولی سرانجام پاریس را به عنوان اقامتگاه اصلی خود برگزید.
نخستین آفریده ی "امین الله حسین"، موسیقی باله ای است که «به سوی روشنایی» نام دارد و آن را در سال ۱۹۳۵ میلادی نوشته و سه سال بعد شاهد اجرای آن در اُپرای پاریس بوده است. در فاصله سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹، به نوشتنِ قطعاتِ بی شماری برای پیانو پرداخت که از میانِ آنها: «راپسودی ایرانی»، «هومورسگ» و «آهنگ های لزگی و چرکسی» اجراهای بسیار پیدا کرده اند. او در سال ۱۹۴۷ میلادی، کار یک منظومه سمفونیک بزرگ را با عنوان «خرابه های تخت جمشید» به پایان برد که در همان سال از سوی ارکستر سمفونیک لندن به رهبری "بازیل کَمرن" به اجرا درآمد و سبب شهرتِ او گردید.
موسیقی "امین الله حسین" را می توان موسیقی رمانتیک ملی به شمار آورد. نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، در همه جای دنیا دوره شکوفایی رمانتیسمی است که زیر تاثیر نهضت های ملی و استقلال طلبانه رنگ و بوی تند میهن پرستانه نیز یافته بود. در روسیه گروه «پنج نفری» به سرپرستی "بالاکیرف" در فنلاند "یان سیبلیوس"، در اسپانیا "امانوئل دوفایا" و در چکسلواکی "بدریخ اسمتانا" را می توان در زمره ی آهنگ سازانِ رمانتیک ملی قرار داد که احساساتِ میهن پرستانه در آفریده هایشان، دستِ بالا را دارد.
"امین الله حسین" نیز، با آن که چندان در ایران نزیسته بود، ولی دورادور به ایران عشق می ورزید و این عشق را در آفریده های خود بازمی تابانید، با این ویژگی که به دلیل اقامتِ دوره جوانی در روسیه موسیقی ملی گرای آن دیار بر او تاثیر می نهاد. از آن گذشته، موسیقی کمابیش پیشرفته در آذربایجان آن سوی ارس نیز توجه او را به سوی خود جلب می کرد.
علاوه بر همه ی موارد ذکر شده، شیوه آهنگ نویسی فرانسویان نیز در آثار "حسین" مشهود است. در واقع ترکیب متناسبی از این تاثیرات، آثارِ "حسین" را می سازد. تکنیک آهنگ سازی او بسیار ساده و روان بوده و شنیدن آثارش برای کسانی که سال ها از وطن دور افتاده اند، آرامشی نوستالژیک و غمگنانه فراهم می آورد. از دیگر آفریده های "امین الله حسین"، می توان به «سه کنسرتو برای پیانو و ارکستر، مینیاتورهای ایرانی»، «دو سمفونی»، و «باله شهرزاد» اشاره کرد.
وی در شرح کوتاهی که بر «خرابه های تخت جمشید» (یا سمفونی پرسپولیس) داده، از جمله گفته است: «من این سمفونی را به یاد و خاطره ی سرزمین عظیم و کهنسالی نوشته ام که با خونِ خود به آن وابسته ام و از این که خود را فرزندِ این سرزمین بنامم احساس غرور و سربلندی می کنم... با آوازی حاکی از امید، به سوی آسمان، به این سرچشمه ی شعله ی اهورایی، نماز می گزارم تا شعله ی خِرَد و زیبایی، در روحِ این مردمانِ کهنسال، هرگز خاموشی نپذیرد. سرانجام زنده یاد " امین الله حسین، در ۱۹۸۳ میلادی در پاریس درگذشت.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#امین_الله_حسین
"امين الله حسین" را شاید بتوان
نخستین آهنگسازِ پیشرو ایرانی دانست که آفریده هایش در رپرتوار ارکسترهای بزرگ جهان قرار گرفته و به دفعات به اجرا درآمده است. او در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در سمرقند زاده شد، در خردسالی به روسیه مهاجرت کرد و تحصیلات مقدماتی را تا سال ۱۹۱۷ میلادی، در پتروگراد گذرانید.
با برپایی انقلاب سوسیالیستی، روسیه را ترک کرد و برای تحصیل در رشته پزشکی رهسپار آلمان شد، ولی او که نزدِ مادرِ خود با موسیقی آشنا شده و به آن دلبسته بود، به زودی رشته پزشکی را رها کرد و بر خلافِ میلِ پدر در اشتوتگارت و برلین به فراگیری جدی موسیقی پرداخت. "حسین" چندی بعد آلمان را نیز ترک کرد و به فرانسه رفت و تحصیلات خود را در کنسرواتوارِ پاریس ادامه داد. او در واقع نخستین ایرانی است که از این کنسرواتوار، در رشته آهنگسازی فارغ التحصیل شده است. برای او چند سفر تحصیلی دیگر نیز به ایتالیا و لبنان پیش آمد، ولی سرانجام پاریس را به عنوان اقامتگاه اصلی خود برگزید.
نخستین آفریده ی "امین الله حسین"، موسیقی باله ای است که «به سوی روشنایی» نام دارد و آن را در سال ۱۹۳۵ میلادی نوشته و سه سال بعد شاهد اجرای آن در اُپرای پاریس بوده است. در فاصله سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹، به نوشتنِ قطعاتِ بی شماری برای پیانو پرداخت که از میانِ آنها: «راپسودی ایرانی»، «هومورسگ» و «آهنگ های لزگی و چرکسی» اجراهای بسیار پیدا کرده اند. او در سال ۱۹۴۷ میلادی، کار یک منظومه سمفونیک بزرگ را با عنوان «خرابه های تخت جمشید» به پایان برد که در همان سال از سوی ارکستر سمفونیک لندن به رهبری "بازیل کَمرن" به اجرا درآمد و سبب شهرتِ او گردید.
موسیقی "امین الله حسین" را می توان موسیقی رمانتیک ملی به شمار آورد. نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی، در همه جای دنیا دوره شکوفایی رمانتیسمی است که زیر تاثیر نهضت های ملی و استقلال طلبانه رنگ و بوی تند میهن پرستانه نیز یافته بود. در روسیه گروه «پنج نفری» به سرپرستی "بالاکیرف" در فنلاند "یان سیبلیوس"، در اسپانیا "امانوئل دوفایا" و در چکسلواکی "بدریخ اسمتانا" را می توان در زمره ی آهنگ سازانِ رمانتیک ملی قرار داد که احساساتِ میهن پرستانه در آفریده هایشان، دستِ بالا را دارد.
"امین الله حسین" نیز، با آن که چندان در ایران نزیسته بود، ولی دورادور به ایران عشق می ورزید و این عشق را در آفریده های خود بازمی تابانید، با این ویژگی که به دلیل اقامتِ دوره جوانی در روسیه موسیقی ملی گرای آن دیار بر او تاثیر می نهاد. از آن گذشته، موسیقی کمابیش پیشرفته در آذربایجان آن سوی ارس نیز توجه او را به سوی خود جلب می کرد.
علاوه بر همه ی موارد ذکر شده، شیوه آهنگ نویسی فرانسویان نیز در آثار "حسین" مشهود است. در واقع ترکیب متناسبی از این تاثیرات، آثارِ "حسین" را می سازد. تکنیک آهنگ سازی او بسیار ساده و روان بوده و شنیدن آثارش برای کسانی که سال ها از وطن دور افتاده اند، آرامشی نوستالژیک و غمگنانه فراهم می آورد. از دیگر آفریده های "امین الله حسین"، می توان به «سه کنسرتو برای پیانو و ارکستر، مینیاتورهای ایرانی»، «دو سمفونی»، و «باله شهرزاد» اشاره کرد.
وی در شرح کوتاهی که بر «خرابه های تخت جمشید» (یا سمفونی پرسپولیس) داده، از جمله گفته است: «من این سمفونی را به یاد و خاطره ی سرزمین عظیم و کهنسالی نوشته ام که با خونِ خود به آن وابسته ام و از این که خود را فرزندِ این سرزمین بنامم احساس غرور و سربلندی می کنم... با آوازی حاکی از امید، به سوی آسمان، به این سرچشمه ی شعله ی اهورایی، نماز می گزارم تا شعله ی خِرَد و زیبایی، در روحِ این مردمانِ کهنسال، هرگز خاموشی نپذیرد. سرانجام زنده یاد " امین الله حسین، در ۱۹۸۳ میلادی در پاریس درگذشت.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته