🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
📚🤔
🔴# "خانه ها و رخت شویی"(حاشیه شهر2) / اثر: #اگون_شیله / 1914 م



بسیار مهم است که بگذارید بعضی چیزها از بین بروند. خودتان را از آنها رها سازید و از دستشان خلاص شوید! منتظر نباشید تا قدر تلاش هایتان را بشناسند و عشق تان را بفهمند؛ در را ببندید، آهنگ را عوض کنید، خانه تکانی کنید، گرد و غبارها را بتکانید... از آنچه هستید دست بردارید و به آنچه که واقعا هستید روی آورید...

#پائولو_كوئيلو

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿

🔴#اگون_شیله و استادش گوستاو کلمیت
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#اگون_شیله (۱۸۹۰ –۱۹۱۸) نقاش نابغه‌ای که در ۲۸ سالگی درگذشت .
وی نقاش اتریشی و یکی از شاگردان گوستاو کلیمت بود. از او به عنوان یکی از نقاشان مهم فیگوراتیو اوایل قرن بیستم یاد می‌کنند. خودنگاره‌ها و بدن‌های پیچان یکی از مهمترین مشخصه‌های نقاشی او هستند که از وی هنرمندی اکسپرسیونیست می‌سازند.

محور اصلی در آثار شیله حس درونی اثر است. مهمترین آثار او پرتره‌هایی است که از پیکر خود و اطرافیانش کشیده‌ است. او در آثار خود بدن انسان را در وضعیت‌هایِ ناراحت و حالت‌های غیرعادی به نمایش می‌گذارد، به‌گونه‌ای که هراس و اضطراب را به مخاطب منتقل می‌کند. خطوطِ ناآرام و کج‌ومعوج و طرح‌هایِ ناقص و بریده و سایه‌روشنِ مخدوشِ نقاشی‌هایِ او پرده از روانِ خسته و عصبی و مضطربِ پیکرها برمی‌دارد. پیکرهای آثار شیله، بی‌پناهی و سرگشتگی را برملا می‌کنند.

اگون شیله در تولن، اتریش متولد شد. او از سنین پایین شروع به طراحی کرد و تا سال ۱۹۰۶ خود صاحب سبکی منحصر به فرد بود. شیله که بسیار متأثر از جنبش نمادگرایی بود، از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۹ در آکادمی ویینا به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۰۷ با گوستاو کلیمت، یکی از اعضای عمده جنبش نمادگرایی، آشنا شد.

در سال ۱۹۰۹ شیله شروع به نقاشی چهره کرد. این چهره‌نگاری‌ها، که شیله در آنها از رنگ‌هایی غیر ناتورالیستی و زوایایی نامعمول استفاده کرده‌است، بینش منحصر به فرد شیله را باز نمود می‌کنند. اگون شیله بر اثر اپیدمی همه‌گیری آنفلوآنزای اسپانیایی در سال ۱۹۱۸ در ۲۸ سالگی ۳ روز بعد از مرگ همسرش جان سپرد.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#اگون_شیله
EGON SCHIELE
1890-1918
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقاشی

#اگون_شیله
EGON SCHIELE
1890-1918
اتریش
پیکرهای مضطرب

اگون شیله در دامان اکسپرسیونیسم پرورش یافت و از نمایندگان اصلی این مکتب در اتریش به شمار می‌رفت، اما به زودی سبکی اصیل و مستقل آفرید که با گذشت زمان نه تنها از طراوت و تازگی آن کاسته نشد، بلکه هر روز علاقه‌مندان بیشتری را جلب کرد. او موفق شده بود به دردها و اضطراب‌های زندگی خود فرم هنری ببخشد.
اولین کارهای شیله، در نقاشی منظره و پیکره، از مکتب امپرسیونیسم، که جریان هنری مسلط اروپا بود، تأثیر گرفته‌اند، اما او به زودی با گرایش‌های هنر مدرن آشنا شد که وین یکی از پایگاه‌های اصلی آن بود. او نیز مانند اسکار کوکوشکا مجذوب مهارت فنی و قدرت بیان گوستاو کلیمت شد که نقش و نگار ظاهری را در خدمت حس و حال درونی اثر می‌گرفت.
اما قالب شکیل و تزیینی کلیمت برای بیان خشم و خروش درونی شیله تنگ بود. او راه و روشی دیگر برگزید و در کنار چند هنرمند جوان در پایه‌گذاری "گروه هنر مدرن" شرکت کرد؛ هرچند به این دیدگاه رسیده بود که: «هنر نمی‌تواند مدرن باشد، زیرا هنر بی‌زمان است.»

بیشترین اهمیت شیله تا امروز به خاطر پرتره‌های جانداری و پراحساسی است که از پیکر خود و اطرافیانش کشیده است. او در بیش از صد تابلو چهره خود را تصویر کرده است. در همین چارچوب، او به تجاربی جسورانه در طرح و رنگ و فضا و ترکیب دست زد که حس درونی اثر را تقویت می‌کند، هرچند امکان دارد از واقعیت عینی فاصله بگیرد.
شیله پیکر آدمی را از زوایای ناراحت و حالت‌های غیرعادی ترسیم می‌کند، به گونه‌ای که از اثر حسی از هراس و اضطراب بیرون می‌تراود. خطوط ناآرام و کج و معوج از اندرون خسته و عصبی و مضطرب پیکرها خبر می‌دهند.
پیکرهای شیله را نمی‌توان "زیبا" دانست. او در رسم بدن و رخسارها بیشتر به دغدغه‌های روحی و تنش‌های روانی توجه دارد تا به ملاحظات هنری. فیگورهای کج و معوج (دفرمه) او با طرح‌های ناقص و بریده و سایه روشن مخدوش، دید طبیعی تماشاگر را غافلگیر و در نتیجه او را مضطرب می‌کند.
پیکرهای شیله در ناراحتی و بی‌حفاظی، معمولا برهنه هستند، اما بیش از کشش جنسی، بی‌پناهی و سرگشتگی را برملا می‌کنند. حالت جنسی فیگورها از درد و عذاب درونی، همراه با حسی از مرگ و نابودی همراه است. عجیب است که برخی از معاصران در این آثار ردی از شهوترانی و هرزگی دیده بودند.
اگون شیله برای قلمرو آفرینش هنری هیچ مرز و مانعی را به رسمیت نمی‌شناخت. آشکارا اعتقاد داشت که: «جلوگیری از هنر، جنایت است.» به خاطر این آزادی بیکران و جسارت در آفرینش بارها هم جور عوام را تحمل کرد و هم فشار ارباب "نظم و قانون" را. در سال ۱۹۱۲ دستگیر و محاکمه شد و چند هفته‌ای را به اتهام "اعمال خلاف عفت" در زندان گذراند.
شیله در زندگی کوتاه خود مصایبی چون فقر و محرومیت، جنگ و ویرانی، را تجربه کرد. چیزی نگذشت که توفیق و اعتبار هنری نیز به سوی او آمد. این موفقیت بسی زود به سراغ او آمد، اما برای او بسی دیر بود.
شیله در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸ تنها سه روز پس از مرگ همسرش بر اثر ابتلا به اپیدمی آنفلوانزا درگذشت. او هنگام مرگ تنها ۲۸ سال داشت.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

#اگون_شیله
EGON SCHIELE
1890-1918
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🔴#نقاشی
"خانه ها و رخت شویی"(حاشیه شهر2) / اثر: #اگون_شیله / 1914
بسیار مهم است که بگذارید بعضی چیزها از بین بروند. خودتان را از آنها رها سازید و از دستشان خلاص شوید! منتظر نباشید تا قدر تلاش هایتان را بشناسند و عشق تان را بفهمند؛
در را ببندید، آهنگ را عوض کنید، خانه تکانی کنید، گرد و غبارها را بتکانید... از آنچه هستید دست بردارید و به آنچه که واقعا هستید روی آورید
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند

#FriedensreichHundertwasser

"فریدنریخ هاندرتواسر" نقاش، مجسمه ساز و معمار اتریشی در سال های 1928 تا 2000 بیشتر با معماری عجیب و غریبش که شامل اشکال رنگارنگ، زینتی و بیومورفیک (فرم های زنده) می شود شناخته شده است. ابتدا نقاشی های او مورد تحسین قرار گرفت اما بعدها برای سبک معماری منحصربفردش مشهور شد. او باالهام از جنبش جدایی وین، به خصوص کار نقاشان اتریشی #اگون_شیله و #گوستاو_کلیمنت، مارپیچ های تودرتو و تزئینی خود را در نقاشی ها، معماری و طرح های تمبر و پرچم خود گنجاند و سعی در ساده کردن قوانین سفت و سخت هنرهای معمول برای تاکید بر تجربه ی بیننده داشت.

سبک معماری #هاندرتواسر اغلب با #آنتونی_گائودی مقایسه می شود. او در سال های 1950 طراحی پروژه های معماری را آغاز کرد. این طرح ها اشکال نامنظم و ترکیبی از ویژگی های طبیعی مناظر هستند. بلوک آپارتمانی هاندرتواسر در وین نمونه مشهور معماری او هستند. او مخالف یکنواختی در معماری بود و با معماری با خطوط مستقیم مبارزه می کرد و در عوض خواستار آزادی و خلاقیت در ساخت و حتی ساختارهای فردی بود
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Boo

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نقاشی

هنر در ناخودآگاه
اریک کندل

#اگون_شیله

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نقاشی

#اگون_شیله

اگون شیله با آن اضطراب وجودی‌اش کافکای نقاشی مدرن است.
چنان دل‌مشغول اضطرابات درونی خویش بود که گویی دنیای درونش همین حالاست که از هم بپاشد و این روایت را در خویش‌نگاره‌های بی‌شمار خویش متعین می‌سازد.
با این‌که شیله فقط بیست و هشت سال زندگی کرد بیش از سیصد نقاشی و چندهزار طراحی و آب‌رنگ پدید آورد.
بدن آدم‌های آثار او از هم‌گسیخته و پاها و دست‌های این آدم‌ها از ریخت‌افتاده است.
گویی که این آدم‌ها از بیماران هیستریک شارکو هستند.
در حالی که بیماران شارکو بی‌اختیار به آن حالت‌ها در آمده‌اند حالت‌گیری‌های شیله خودآگاهانه و تمرین‌شده بود تا با حالت‌های دست‌ها و نیم‌تنه عواطف درونی آدمی را آشکار کند.
او به تکرار پیش روی آینه می‌ایستاد تا حالات مختلف را تحلیل و تمرین کند تا نزاع‌های درونی خود را به کمک فیگورهای هیستریک تمرین‌شده نمایان کند.
شیله در مدرسه دانش‌آموزی بد بود اما مهارت طراحی‌اش نظیر نداشت و به اعتبار همین توانایی در شانزده سالگی در دانشکده‌ی هنرهای زیبای وین پذیرفته شد.
او با شگردی تحت عنوان
Blind Contour Drawing
که به تازگی آگوست رودن اختراع کرده و به دست کلیمت بسط داده شده بود سعی کرد مهارت‌های خود را پرورش دهد.
او به مدل‌های خود زل می‌زد و بی‌آنکه چشم از آنان بردارد یا نوک مداد را از کاغذ جدا کند با سرعت هر چه تمام‌تر پیکرهایشان را به خطی ممتد طراحی می‌کرد و هیچ‌گاه خط‌هایش را اصلاح نمی‌کرد.
حاصل کار خطی می‌شد متمایز و بی‌مانند که هم مشوش بود و هم دقیق.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity