🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿
📚🤔
🔴# 🔵بوسه زندگی / The Kiss of Life
عکاس: #روکو_مرابیتو / Rocco Morabito
سال: ۱۹۶۷
-
-
بوسه زندگی عنوان عکسی است که در سال ۱۹۶۷ توسط "روکو مرابیکو" گرفته شد. این عکس کارگری به اسم "جی.دی تامپسون" را نشان میدهد که در حال دادن تنفس دهان به دهان به همکارش "راندال جی. چامپیون" است که بر اثر تماس با سیم برق فشار ضعیف بیهوش شده بود. آنها مشغول انجام کارهای روزانهشان یعنی مراقبت و تعمیر سیمهای برق بودند که "چامپیون" با یکی از سیم های ولتاژ پایین واقع در بالاترین قسمت تیر برق برخورد میکند. کمربند ایمنیاش مانع افتادنش میشود، تامپسون سریعا خودش را به همکارش می رساند و اقدامات احیای دهان به دهان را شروع میکند. در این شرایط نمی توانست احیای قلبیریوی انجام دهد اما به تنفس دادن به درون ریه های "چامپینون" ادامه میدهد تا اینکه نبض خفیفی در او احساس میکند، سپس کمربند ایمنیاش را باز کرده و او را روی دوشش از تیر برق پایین میآورد. "تامپسون" و کارگر دیگری اقدامات احیای قلبیریوی را روی زمین انجام میدهند. "چامپیون" وقتی که امدادرسان ها از راه میرسند نسبتا احیا شده است و نهایتا به طور کامل به زندگی بر می گردد.
"چامپیون" به لطف همکارش "تامپسون" از این حادثه نجات یافت و ۳۵ سال پس از آن هم زندگی کرد. او در سال ۲۰۰۲ در سن ۶۴ سالگی از دنیا رفت. "تامپسون" هنوز هم زنده است.
-
در جولای ۱۹۶۷، #روکو_مورابیتو از خیابان ۲۶ام غربی میگذشت که میبیند "چامپیون" از تیر برق آویزان است. به اورژانس زنگ می زند و دوربینش را به دست می گیرد. "مورابیتو" می گوید «از کنار این مردان که مشغول کارشان بودند گذشتم، داشتم به ماموریت می رفتم. هشت عکس از آنها گرفتم. با خودم فکر کردم که بهتر است برگردم و عکس دیگری هم بگیرم. اما وقتی که به آنجا رسیدم، صدای جیغ و هوار شنیدم. بالا را نگاه کردم و این مرد را دیدم که آویزان شده است. خدایا! نمی دانستم باید چه کار بکنم. سریع عکسی گرفتم. "تامپسون" داشت به سمت دیرک می دوید. به سمت ماشینم رفتم و به اورژانس زنگ زدم. به کنار تیر برق برگشتم و "تامپسون" مشغول دادن تنفس مصنوعی به "چامپیون" بود. عقب رفتم، تا اینکه به خانه ای رسیدم و نمی توانستم از آن دورتر شوم. عکس دیگری گرفتم. سپس شنیدم که "تامپسون" فریاد می زد: «نفس می کشه!»
روکو مورابیتو #جایزه_پولیتزر سال ۱۹۶۸ را برای عکس "بوسه زندگی" در بخش عکسهای خبری میدانی دریافت کرد. این عکس در روزنامههای سراسر جهان چاپ شد.
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# 🔵بوسه زندگی / The Kiss of Life
عکاس: #روکو_مرابیتو / Rocco Morabito
سال: ۱۹۶۷
-
-
بوسه زندگی عنوان عکسی است که در سال ۱۹۶۷ توسط "روکو مرابیکو" گرفته شد. این عکس کارگری به اسم "جی.دی تامپسون" را نشان میدهد که در حال دادن تنفس دهان به دهان به همکارش "راندال جی. چامپیون" است که بر اثر تماس با سیم برق فشار ضعیف بیهوش شده بود. آنها مشغول انجام کارهای روزانهشان یعنی مراقبت و تعمیر سیمهای برق بودند که "چامپیون" با یکی از سیم های ولتاژ پایین واقع در بالاترین قسمت تیر برق برخورد میکند. کمربند ایمنیاش مانع افتادنش میشود، تامپسون سریعا خودش را به همکارش می رساند و اقدامات احیای دهان به دهان را شروع میکند. در این شرایط نمی توانست احیای قلبیریوی انجام دهد اما به تنفس دادن به درون ریه های "چامپینون" ادامه میدهد تا اینکه نبض خفیفی در او احساس میکند، سپس کمربند ایمنیاش را باز کرده و او را روی دوشش از تیر برق پایین میآورد. "تامپسون" و کارگر دیگری اقدامات احیای قلبیریوی را روی زمین انجام میدهند. "چامپیون" وقتی که امدادرسان ها از راه میرسند نسبتا احیا شده است و نهایتا به طور کامل به زندگی بر می گردد.
"چامپیون" به لطف همکارش "تامپسون" از این حادثه نجات یافت و ۳۵ سال پس از آن هم زندگی کرد. او در سال ۲۰۰۲ در سن ۶۴ سالگی از دنیا رفت. "تامپسون" هنوز هم زنده است.
-
در جولای ۱۹۶۷، #روکو_مورابیتو از خیابان ۲۶ام غربی میگذشت که میبیند "چامپیون" از تیر برق آویزان است. به اورژانس زنگ می زند و دوربینش را به دست می گیرد. "مورابیتو" می گوید «از کنار این مردان که مشغول کارشان بودند گذشتم، داشتم به ماموریت می رفتم. هشت عکس از آنها گرفتم. با خودم فکر کردم که بهتر است برگردم و عکس دیگری هم بگیرم. اما وقتی که به آنجا رسیدم، صدای جیغ و هوار شنیدم. بالا را نگاه کردم و این مرد را دیدم که آویزان شده است. خدایا! نمی دانستم باید چه کار بکنم. سریع عکسی گرفتم. "تامپسون" داشت به سمت دیرک می دوید. به سمت ماشینم رفتم و به اورژانس زنگ زدم. به کنار تیر برق برگشتم و "تامپسون" مشغول دادن تنفس مصنوعی به "چامپیون" بود. عقب رفتم، تا اینکه به خانه ای رسیدم و نمی توانستم از آن دورتر شوم. عکس دیگری گرفتم. سپس شنیدم که "تامپسون" فریاد می زد: «نفس می کشه!»
روکو مورابیتو #جایزه_پولیتزر سال ۱۹۶۸ را برای عکس "بوسه زندگی" در بخش عکسهای خبری میدانی دریافت کرد. این عکس در روزنامههای سراسر جهان چاپ شد.
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "فرو ریختن پله فرار"
فرو ریختن پله فرار Fire Escape Collapse
عکاس: استنلی فورمن Stanley Forman
سال: ۱۹۷۵
در روز ۲۲ جولای ۱۹۷۵، "استنلی فورمن" در حال عکاسی برای روزنامه "باستن هرالد امریکن" بود که متوجه شد در خیابان "مارلبرو" آتش سوزی رخ داده است. او بلافاصله خود را به آن جا رساند. یک زن و کودک در پله فرار طبقه پنجم گیر افتاده بودند. یک آتش نشان مشغول کمک به آن ها بود و فورمن تصور می کرد با یک حادثه آتش سوزی معمولی دیگر طرف است. به یک باره پله فرار فرو می ریزد و "دایانا براینت" ۱۹ ساله و دخترخوانده اش، "تیاری جونز" ۲ ساله در هوا رها می شوند. فورمن در ادامه می گوید: «مشغول عکاسی از آن ها بودم که یک باره متوجه شدم در حال سقوط هستند. رویم را برگرداندم چرا که نمی خواستم صحنه برخورد آن ها با زمین را ببینم. یادم هست رویم را بلافاصله برگرداندم و به خودم می لرزیدم.» در اثر این سقوط، براینت درگذشت. بدن او زیر جونز قرار گرفت و همین مساله باعث شد او زنده بماند. خود این ماجرا ویژگی خاصی نداشت و نمونه های زیادی از آن در روزنامه های محلی کار می شد. اما تصویری که فورمن ثبت کرد قضیه ای متفاوت داشت. از حالت صورت تیاری خردسال به خوبی می توان وحشت و تنش موجود در صحنه را درک کرد. فورمن با همین عکس برنده #جایزه_پولیتزر شد. به لطف این عکس و گسترش آن، شهرداری های کل کشور تصمیم گرفتند از پله های فرار مطمئن تری استفاده کنند. جدا از این مساله، جنبه های اخلاقی این عکس تا مدت ها مورد بحث محافل بود. بسیاری از خوانندگان با محتوای عکس مخالفت کردند و معتقد بودند نباید چنین تصاویر آزاردهنده ای به صورت گسترده رسانه ای شوند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "فرو ریختن پله فرار"
فرو ریختن پله فرار Fire Escape Collapse
عکاس: استنلی فورمن Stanley Forman
سال: ۱۹۷۵
در روز ۲۲ جولای ۱۹۷۵، "استنلی فورمن" در حال عکاسی برای روزنامه "باستن هرالد امریکن" بود که متوجه شد در خیابان "مارلبرو" آتش سوزی رخ داده است. او بلافاصله خود را به آن جا رساند. یک زن و کودک در پله فرار طبقه پنجم گیر افتاده بودند. یک آتش نشان مشغول کمک به آن ها بود و فورمن تصور می کرد با یک حادثه آتش سوزی معمولی دیگر طرف است. به یک باره پله فرار فرو می ریزد و "دایانا براینت" ۱۹ ساله و دخترخوانده اش، "تیاری جونز" ۲ ساله در هوا رها می شوند. فورمن در ادامه می گوید: «مشغول عکاسی از آن ها بودم که یک باره متوجه شدم در حال سقوط هستند. رویم را برگرداندم چرا که نمی خواستم صحنه برخورد آن ها با زمین را ببینم. یادم هست رویم را بلافاصله برگرداندم و به خودم می لرزیدم.» در اثر این سقوط، براینت درگذشت. بدن او زیر جونز قرار گرفت و همین مساله باعث شد او زنده بماند. خود این ماجرا ویژگی خاصی نداشت و نمونه های زیادی از آن در روزنامه های محلی کار می شد. اما تصویری که فورمن ثبت کرد قضیه ای متفاوت داشت. از حالت صورت تیاری خردسال به خوبی می توان وحشت و تنش موجود در صحنه را درک کرد. فورمن با همین عکس برنده #جایزه_پولیتزر شد. به لطف این عکس و گسترش آن، شهرداری های کل کشور تصمیم گرفتند از پله های فرار مطمئن تری استفاده کنند. جدا از این مساله، جنبه های اخلاقی این عکس تا مدت ها مورد بحث محافل بود. بسیاری از خوانندگان با محتوای عکس مخالفت کردند و معتقد بودند نباید چنین تصاویر آزاردهنده ای به صورت گسترده رسانه ای شوند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity