🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
داستان عکسی ماندگار از جنگ ایران و عراق
آلفرد یعقوب زاده
در سال 1359 که 20 سال داشتم خودم را به جبههها رساندم برای عکاسی جنگ. در حال نبرد و پیشروی در میان نیروهای جنگهای نامنظم، از این پسر عکس گرفتم که ترسیده بود و آموزش نظامی هم نداشت و خیلی جوان بود و 13 سال داشت.
دیدم خیلی ترسیده. رفتم به سمتش و او مرا بغل کرد و گریه کرد. گفتم خب جنگ همین است. گفت پدرم مرا آورده اینجا، و من 20 ساله سعی کردم دلداریش بدهم!
چند روز گذشت و مسوولین ستاد تبلیغات جنگ به من گفتند که: راستی آلفرد، این دوستت شهید شد!
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
داستان عکسی ماندگار از جنگ ایران و عراق
آلفرد یعقوب زاده
در سال 1359 که 20 سال داشتم خودم را به جبههها رساندم برای عکاسی جنگ. در حال نبرد و پیشروی در میان نیروهای جنگهای نامنظم، از این پسر عکس گرفتم که ترسیده بود و آموزش نظامی هم نداشت و خیلی جوان بود و 13 سال داشت.
دیدم خیلی ترسیده. رفتم به سمتش و او مرا بغل کرد و گریه کرد. گفتم خب جنگ همین است. گفت پدرم مرا آورده اینجا، و من 20 ساله سعی کردم دلداریش بدهم!
چند روز گذشت و مسوولین ستاد تبلیغات جنگ به من گفتند که: راستی آلفرد، این دوستت شهید شد!
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#عکس
پرتره مبارز چریکی قهرمان
هاوانا - کوبا - ۱۹۶۰ میلادی
#نقد_عکس در ۵ مارس ۱۹۶۰ “فیدل کاسترو”، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد ۱۰۰ کوبایی که روز قبل در انفجار مشکوک لوکوبر کشته شدند، برپا شود. “چگوارا” که خود پزشکی ماهر بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود. او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، بسیار کوتاه در مراسم شرکت کرد. “آلبرتو کوردا” عکاس رسمی کاسترو نیز در مراسم حضور داشت.
پس از مراسم تشییع، او از چگوارا این عکس را میگیرد.
به گفتهی کوردا، زمانیکه او این عکس را میگیرد به شدت محو حالت چهره چگوارا میشود، چهرهای که به گفته او «تسلیمناپذیری همیشگی» است، حالت چهره چگوارا در این عکس همچنین خشم و رنج او را با دیدن قربانیان نشان میدهد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس ۳۱ سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#عکس
پرتره مبارز چریکی قهرمان
هاوانا - کوبا - ۱۹۶۰ میلادی
#نقد_عکس در ۵ مارس ۱۹۶۰ “فیدل کاسترو”، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد ۱۰۰ کوبایی که روز قبل در انفجار مشکوک لوکوبر کشته شدند، برپا شود. “چگوارا” که خود پزشکی ماهر بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود. او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، بسیار کوتاه در مراسم شرکت کرد. “آلبرتو کوردا” عکاس رسمی کاسترو نیز در مراسم حضور داشت.
پس از مراسم تشییع، او از چگوارا این عکس را میگیرد.
به گفتهی کوردا، زمانیکه او این عکس را میگیرد به شدت محو حالت چهره چگوارا میشود، چهرهای که به گفته او «تسلیمناپذیری همیشگی» است، حالت چهره چگوارا در این عکس همچنین خشم و رنج او را با دیدن قربانیان نشان میدهد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس ۳۱ سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
یک مجموعه کوچک بینظیر
در حمایت از نگهداری از حیوانات خانگی
این مجموعه در بمبئی هندوستان عکاسی شده ولی حرفش فراتر از مرزهای هر کشوریست
آری همیشه برای یک حیوان کوچک جا هست!
عکاس و تیم تبلیغاتی با یک نورپردازی زیبا و سنجیده و رویایی تصویر حیواناتی را با نور خلق کرده اند و شعاری بزرگـ را به سراسر دنیا مخابره کردند
حیواناتی که میتوانند در نزدیکی ما زندگی کنند
در این عکسها تصویر سگ،گربه و خرگوشی را میبینید که بین تصاویر عشق انسانی هویدا شده اند
گویی انها نیز میتوانند شاهد خوشبختی انسان باشند .....
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
یک مجموعه کوچک بینظیر
در حمایت از نگهداری از حیوانات خانگی
این مجموعه در بمبئی هندوستان عکاسی شده ولی حرفش فراتر از مرزهای هر کشوریست
آری همیشه برای یک حیوان کوچک جا هست!
عکاس و تیم تبلیغاتی با یک نورپردازی زیبا و سنجیده و رویایی تصویر حیواناتی را با نور خلق کرده اند و شعاری بزرگـ را به سراسر دنیا مخابره کردند
حیواناتی که میتوانند در نزدیکی ما زندگی کنند
در این عکسها تصویر سگ،گربه و خرگوشی را میبینید که بین تصاویر عشق انسانی هویدا شده اند
گویی انها نیز میتوانند شاهد خوشبختی انسان باشند .....
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
یادی کنیم ازسه معمار معرو ف ایرانی:
هوشنگ سیحون (طراح آرامگاه خیام، فردوسی، بوعلی سینا، نادرشاه و کمال الملک)
حسین امانت (طراح برج آزادی تهران) کامران دیبا (طراح موزه هنرهای معاصر تهران)
پس از درگذشت هوشنگ سیحون بنا بر وصیت او ۸ تن از شاگردانش از جمله حسین امانت، تابوت این هنرمند بزرگ را به سوی آرامگاه موقت او بر روی تپه های "فارست لاون" حمل کردند. دختر سیحون در این مورد گفت: "ما پیکر پدرم را در این مکان به امانت میگذاریم تا در شرایط مناسبی در آینده او را به خاک ایران بسپاریم.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
یادی کنیم ازسه معمار معرو ف ایرانی:
هوشنگ سیحون (طراح آرامگاه خیام، فردوسی، بوعلی سینا، نادرشاه و کمال الملک)
حسین امانت (طراح برج آزادی تهران) کامران دیبا (طراح موزه هنرهای معاصر تهران)
پس از درگذشت هوشنگ سیحون بنا بر وصیت او ۸ تن از شاگردانش از جمله حسین امانت، تابوت این هنرمند بزرگ را به سوی آرامگاه موقت او بر روی تپه های "فارست لاون" حمل کردند. دختر سیحون در این مورد گفت: "ما پیکر پدرم را در این مکان به امانت میگذاریم تا در شرایط مناسبی در آینده او را به خاک ایران بسپاریم.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
عکس یادگاری از استادان و هنرمندان موسیقی ایران در منار جنبان اصفهان
ردیف بالا از راست:
#ناصر_فرهنگفر، محمد مقدسی، #داوود_گنجهای، خانم کیانی، مجید کیانی، #محمدرضا_شجریان، داریوش طلایی، کمال سامع
ردیف پایین از راست:
خانم فرهنگفر، #محمدرضا_لطفی، محمدعلی حدادیان، مارتا مانیزاده، #حسین_علیزاده، #جلال_ذوالفنون
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
عکس یادگاری از استادان و هنرمندان موسیقی ایران در منار جنبان اصفهان
ردیف بالا از راست:
#ناصر_فرهنگفر، محمد مقدسی، #داوود_گنجهای، خانم کیانی، مجید کیانی، #محمدرضا_شجریان، داریوش طلایی، کمال سامع
ردیف پایین از راست:
خانم فرهنگفر، #محمدرضا_لطفی، محمدعلی حدادیان، مارتا مانیزاده، #حسین_علیزاده، #جلال_ذوالفنون
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
سال ۲۰۲۰ عکسهای تکاندهنده و فوقالعادهای ثبت شد.
اما عکس این دو پنگوئن که به افق ملبورن در استرالیا خیره شدهاند، به عنوان برنده جایزه عکاسی اوشن (Ocean) مجله اوشن فوتوگرافی انتخاب شده است.
این عکس را عکاس آلمانی توبیاس باومگارتنر در ملبورن ثبت کرده بود.
عکاس سه شب تمام برای ثبت این قاب با گروه پنگوئنها انتظار کشید و توضیحاتی که داده توجه افرادی بسیاری را در این دوران کرونا جلب کرده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
سال ۲۰۲۰ عکسهای تکاندهنده و فوقالعادهای ثبت شد.
اما عکس این دو پنگوئن که به افق ملبورن در استرالیا خیره شدهاند، به عنوان برنده جایزه عکاسی اوشن (Ocean) مجله اوشن فوتوگرافی انتخاب شده است.
این عکس را عکاس آلمانی توبیاس باومگارتنر در ملبورن ثبت کرده بود.
عکاس سه شب تمام برای ثبت این قاب با گروه پنگوئنها انتظار کشید و توضیحاتی که داده توجه افرادی بسیاری را در این دوران کرونا جلب کرده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
تصویر رضاشاه با اولین گروه محصلین اعزامی از ایران به اروپا
سخنرانی رضاشاه بزرگ هنگام عزیمت اولین سری از دانشجویان به فرنگ.
و توصیه ای هایی که به دانشجویان کرد:
به غرب بروید علم آن ها را بیاموزید
متخصص شوید و به کشور خود برگردید
و به کشورتان خدمت کنید.
درحالیکه چشمانش اشک آلود بود گفت :
همه منتظر بازگشت شمایند! شاید آنوقت من نباشم،
اما وطن هست!
اما وقتی که برگشتند اکثرا یا توده ای و کمونیست شده بودند یا وظیفه خود در قبال خدمت به مملکت را به فراموشی سپردند و یا مخالف سیاستهای رضا شاه از آب درآمدند...!
در عکس #اجنبی_پرستان_وخیانتکارانی_مثل مهدی بازرگان - یدالله سحابی - کریم سنجابی هم حضور دارند...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
تصویر رضاشاه با اولین گروه محصلین اعزامی از ایران به اروپا
سخنرانی رضاشاه بزرگ هنگام عزیمت اولین سری از دانشجویان به فرنگ.
و توصیه ای هایی که به دانشجویان کرد:
به غرب بروید علم آن ها را بیاموزید
متخصص شوید و به کشور خود برگردید
و به کشورتان خدمت کنید.
درحالیکه چشمانش اشک آلود بود گفت :
همه منتظر بازگشت شمایند! شاید آنوقت من نباشم،
اما وطن هست!
اما وقتی که برگشتند اکثرا یا توده ای و کمونیست شده بودند یا وظیفه خود در قبال خدمت به مملکت را به فراموشی سپردند و یا مخالف سیاستهای رضا شاه از آب درآمدند...!
در عکس #اجنبی_پرستان_وخیانتکارانی_مثل مهدی بازرگان - یدالله سحابی - کریم سنجابی هم حضور دارند...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
#قدرت_دیکتاتورها_راكور_میکند
«بنیتو موسولینی» دیکتاتور فاشیست ایتالیا وقتی از روی بالکن قصر مجلل خود برای صدها هزار نفر از طرفدارنش دست تکان می داد ، هرگز تصور نمی کرد که مدتی بعد به دست همین مردم به طرز فجیعی کشته شود!
مردمی که حتی به جنازه موسولینی هم رحم نکردند و روی جسد او ادرار کردند و به قدری به جمجمه موسولینی بعد از اعدام لگد زدند که صورتش له شد و ترکیب چهره اش کاملآ از بین رفت!
تولستوی در یادداشتهای شخصی اش در مورد ظلم تزارها می نویسد:
"قدرت دیکتاتورها را کور می کند . آنها همه را حامی و طرفدار خود می بینند ، در حالی که مردم چشم انتظار روز انتقام هستند!"
+عکس نخست: بنیتو موسولینی شادمان از آغاز جنگ جهانی دوم(آوریل ۱۹۴۰؛ رم، ایتالیا)
+عکس دوم: بنیتو موسولینی و معشوقه اش «کلارا پِتاچی» پس از اعدام در ۲۹ اُم آوریل ۱۹۴۵ توسط مردم به صورت واژگون از سقف پمپ بنزین میدان لورِتو شهر میلان آویخته شده اند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
#قدرت_دیکتاتورها_راكور_میکند
«بنیتو موسولینی» دیکتاتور فاشیست ایتالیا وقتی از روی بالکن قصر مجلل خود برای صدها هزار نفر از طرفدارنش دست تکان می داد ، هرگز تصور نمی کرد که مدتی بعد به دست همین مردم به طرز فجیعی کشته شود!
مردمی که حتی به جنازه موسولینی هم رحم نکردند و روی جسد او ادرار کردند و به قدری به جمجمه موسولینی بعد از اعدام لگد زدند که صورتش له شد و ترکیب چهره اش کاملآ از بین رفت!
تولستوی در یادداشتهای شخصی اش در مورد ظلم تزارها می نویسد:
"قدرت دیکتاتورها را کور می کند . آنها همه را حامی و طرفدار خود می بینند ، در حالی که مردم چشم انتظار روز انتقام هستند!"
+عکس نخست: بنیتو موسولینی شادمان از آغاز جنگ جهانی دوم(آوریل ۱۹۴۰؛ رم، ایتالیا)
+عکس دوم: بنیتو موسولینی و معشوقه اش «کلارا پِتاچی» پس از اعدام در ۲۹ اُم آوریل ۱۹۴۵ توسط مردم به صورت واژگون از سقف پمپ بنزین میدان لورِتو شهر میلان آویخته شده اند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
#معماری
Persepolis , 1901, before excavation
پارسه ، سال هزارودویستوهشتادخورشیدی
پیش از آغاز خاکبرداریها
به حجم و لایههای خاک دقت کنید. تنها دروازه ملل و دروازه نیمه تمام بیرون از خاک است و اگر با پُست پیشین مقایسه کنید ، میبینید که هیج اثری از دیوارهای خیابان سپاهیان نیست و لایههای خاک دستکم یک متر سطح تختگاه پارسه را پوشانده است. این تصویر توسط ارنست هرتزفلد (هرتسفلد) گرفته شده و پس از آن بود که حفاریها آغاز و زیباترین و باشکوهترین شهر زیر آفتاب از زیر لایههای خاک و فراموشی به بیرون آمد.
پن: در سمت چپ دروازه همه ملتها یک چهاردیواری سنگی قرار دارد که در این تصویر و تمامی تصاویر خصوصا تصاویر هوایی کاملا مشخص است. آیا میدانید که این چهاردیواری برای چه ساخته شده و کاربرد آن چگونه بوده است؟
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
#معماری
Persepolis , 1901, before excavation
پارسه ، سال هزارودویستوهشتادخورشیدی
پیش از آغاز خاکبرداریها
به حجم و لایههای خاک دقت کنید. تنها دروازه ملل و دروازه نیمه تمام بیرون از خاک است و اگر با پُست پیشین مقایسه کنید ، میبینید که هیج اثری از دیوارهای خیابان سپاهیان نیست و لایههای خاک دستکم یک متر سطح تختگاه پارسه را پوشانده است. این تصویر توسط ارنست هرتزفلد (هرتسفلد) گرفته شده و پس از آن بود که حفاریها آغاز و زیباترین و باشکوهترین شهر زیر آفتاب از زیر لایههای خاک و فراموشی به بیرون آمد.
پن: در سمت چپ دروازه همه ملتها یک چهاردیواری سنگی قرار دارد که در این تصویر و تمامی تصاویر خصوصا تصاویر هوایی کاملا مشخص است. آیا میدانید که این چهاردیواری برای چه ساخته شده و کاربرد آن چگونه بوده است؟
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
پیوستگی فرهنگی تاریخی یعنی اینکه پس ازچندهزارسال همچنان روش نخ ریسی نیاکانت راحفظ کرده باشی
فرتوربالا:بانوی ایرانی درحال نخ ریسی بادوک هزاره نخست پیش ازمیلاد
فرتورپایین:بانوی ایرانی درحال نخ ریسی به همان روش نیاکانش
تصویر ؛ زن ایلامی، به دست آمده از شمال خوزستان، هزاره نخست پیش از میلاد
دوک : ابزاری که با آن پشم و پنبه را میریسند. برگرفته از پهلوی ساسانی dōk و از ایرانیباستان davak ؛ از ریشه dav بمعنی جنبیدن و حرکت کردن ؛ اما شفتلوویتس آن را با فعل « دوختن » همریشه میداند. در تاتی dévka در کردی dūx در سمنانی díka در سیوندی dīk و ...
پشم : از پهلوی ساسانی pašm و از ایرانی باستان pašman ؛ از ریشه paš ( پَش ). در اوستایی pašna یعنی پلک و 𐬞𐬀𐬱𐬨𐬀𐬥 (pašman)یعنی پشم. در سکایی pęma در اوستی fæsm در بلوچی pažm و ... از ریشه هندواروپایی peks بمعنای شانه کردن
همچنین ؛ نخ، سوزن، رشته، تار (تال)، پود و ... نیز چنین ریشههای باستانی دارند
#آرمان_ماایرانشهر_ماست
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
پیوستگی فرهنگی تاریخی یعنی اینکه پس ازچندهزارسال همچنان روش نخ ریسی نیاکانت راحفظ کرده باشی
فرتوربالا:بانوی ایرانی درحال نخ ریسی بادوک هزاره نخست پیش ازمیلاد
فرتورپایین:بانوی ایرانی درحال نخ ریسی به همان روش نیاکانش
تصویر ؛ زن ایلامی، به دست آمده از شمال خوزستان، هزاره نخست پیش از میلاد
دوک : ابزاری که با آن پشم و پنبه را میریسند. برگرفته از پهلوی ساسانی dōk و از ایرانیباستان davak ؛ از ریشه dav بمعنی جنبیدن و حرکت کردن ؛ اما شفتلوویتس آن را با فعل « دوختن » همریشه میداند. در تاتی dévka در کردی dūx در سمنانی díka در سیوندی dīk و ...
پشم : از پهلوی ساسانی pašm و از ایرانی باستان pašman ؛ از ریشه paš ( پَش ). در اوستایی pašna یعنی پلک و 𐬞𐬀𐬱𐬨𐬀𐬥 (pašman)یعنی پشم. در سکایی pęma در اوستی fæsm در بلوچی pažm و ... از ریشه هندواروپایی peks بمعنای شانه کردن
همچنین ؛ نخ، سوزن، رشته، تار (تال)، پود و ... نیز چنین ریشههای باستانی دارند
#آرمان_ماایرانشهر_ماست
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
#عکاس_رضا_دقتی عکاس نامآور ایرانی- فرانسوی
این عکس تصویرِ چهرهی دختری را نشان میدهد که در کلیسایی در شهری کردنشین (دُهوک) در شمال عراق زندگی میکند.زمانی که به چهرهی رنگ پریدهی کودک که با بازتابِ نور بر شال، سایه-روشن ایجاد میشود و هالهای مقدس را بر سیمای کودک میآفریند، نگاه میکنم او را نه کودک بلکه فرشتهای مییابم که معصومیتِ حضرت مریم را بازمیتاباند.
در دورانی که ابلیس مرگ انسانها را بیمحابا درو میکند، نگریستن به چنین نگارهای مرا شوق میبخشد و مخدری است پُربها. عکسی که نمیخواهد تقدس و روایتش پایان یابد. و چه تقابل شگفتی. تقابلِ نگاهِ معصوم نو و زلالِ مطلق و کهنگی محضِ جهان. بقول حافظ شیرین سخن:
مجو درستی عهد از جهان سست نهاد
که این عجوز عروس هزار داماد است
از ژرفا و هجومِ نگاهی که ترا شیفته میکند و خنکای مهری که متصاعد شده و حظی که برده میشود، بیش از این گفتن باهوده نیست.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
#عکاس_رضا_دقتی عکاس نامآور ایرانی- فرانسوی
این عکس تصویرِ چهرهی دختری را نشان میدهد که در کلیسایی در شهری کردنشین (دُهوک) در شمال عراق زندگی میکند.زمانی که به چهرهی رنگ پریدهی کودک که با بازتابِ نور بر شال، سایه-روشن ایجاد میشود و هالهای مقدس را بر سیمای کودک میآفریند، نگاه میکنم او را نه کودک بلکه فرشتهای مییابم که معصومیتِ حضرت مریم را بازمیتاباند.
در دورانی که ابلیس مرگ انسانها را بیمحابا درو میکند، نگریستن به چنین نگارهای مرا شوق میبخشد و مخدری است پُربها. عکسی که نمیخواهد تقدس و روایتش پایان یابد. و چه تقابل شگفتی. تقابلِ نگاهِ معصوم نو و زلالِ مطلق و کهنگی محضِ جهان. بقول حافظ شیرین سخن:
مجو درستی عهد از جهان سست نهاد
که این عجوز عروس هزار داماد است
از ژرفا و هجومِ نگاهی که ترا شیفته میکند و خنکای مهری که متصاعد شده و حظی که برده میشود، بیش از این گفتن باهوده نیست.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
تصویری ﺍز #مهربانو ایرانی
همینقدر زیبا
همینقدﺭ قوﻯ
همینقدﺭ رنج کشیده
با همینقدر بار روﻯ دوشش ..
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
تصویری ﺍز #مهربانو ایرانی
همینقدر زیبا
همینقدﺭ قوﻯ
همینقدﺭ رنج کشیده
با همینقدر بار روﻯ دوشش ..
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
این اخرین عکس#كريستف_نيومن" ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺷﺮﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻮﺩﮎ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺳﯿﻢ ﺧﺎﺭﺩﺍﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﺮﻟﯿﻦ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩ.
ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺷﺪ.
ﻣﺘﻦ ﺯﯾﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮ ﯾﺎﺩﺍﺷﺖ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺍﺳﺖ:
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﯿﺴﺖ. ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﯽﺩﺍﻧﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﯿﮕﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻓﺮﺩﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻣﺮﺍ به دﺳﺘﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽﺳﭙﺎﺭﻧﺪ.
ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯿﻤﯿﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﯿﺴﺖ.
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺩﺭ 70 ﮐﺸﻮﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ 317 ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ به ناﻡ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﺎﻣﮕﺬﺍﺭﯼ ﺷﺪ ﻭ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﻫﻢ ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬﺍﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺑﻨﯿﺎﺩﻫﺎﯼ ﺧﯿﺮﯾﻪ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺷﺪ.
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
این اخرین عکس#كريستف_نيومن" ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺷﺮﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻮﺩﮎ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺳﯿﻢ ﺧﺎﺭﺩﺍﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﺮﻟﯿﻦ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩ.
ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺷﺪ.
ﻣﺘﻦ ﺯﯾﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮ ﯾﺎﺩﺍﺷﺖ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺍﺳﺖ:
ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﯿﺴﺖ. ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﯽﺩﺍﻧﻢ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﯿﮕﻨﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻓﺮﺩﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻣﺮﺍ به دﺳﺘﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﯽﺳﭙﺎﺭﻧﺪ.
ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯿﻤﯿﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﯿﺴﺖ.
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺩﺭ 70 ﮐﺸﻮﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ 317 ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ به ناﻡ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﺎﻣﮕﺬﺍﺭﯼ ﺷﺪ ﻭ ﺁﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﻫﻢ ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬﺍﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺑﻨﯿﺎﺩﻫﺎﯼ ﺧﯿﺮﯾﻪ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﺷﺪ.
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻧﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ...
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
سهم من
سهم من این است آیا؟
در این دنیای سرد بی امید
یا دنیایی آزاد
یا ناکجاآبادی ویران
رفتن ،رفتن وباز رفتن
ازغربتی به غربت دیگر
وذره ذره آب شدن
در پی سرانجامی شاید روشن
برای فردایی
که دریغ شده
از وی در سرزمینش
وکودکانی بهت زده
ناظر
خاموشی شمع روشنی بخش خانه
مادر
وفریادی از سویدای جان
کجاست فریادرسی؟!!!
#عباس_بی_بک_آبادی
این تصویر یک پیکنیک و با طبیعتگردی نیست، این تصویرِ سرنوشتِ شومی است که برای هموطنمان، رقم زده شده است.
«مهری نبیزاده» پناهجوی ۲۷ ساله اهل سردشت در مرز ترکیه به یونان بر اثر خستگی مسیر، جان خود را از دست داد و همسرش پیکر او را بر کول خود گرفته است.
مهری نبیزاده به همراه همسر و دو دختر ۴ و ۷ سالهاش از مسیر خشکی مرز مابین ترکیه و یونان قصد داشتند که خود را به مرزهای یونان برسانند که به دلیل مسافت طولانی و خستگی ناشی از از پیادهروی دچار سکته قلبی شده است.
«سردار ابراهیمنژاد» همسر مهری نبیزاده بیش از دو ساعت جسد همسرش را کول کرد و همراه با دو دختر خردسالش گریه کنان در جنگلهای یونان پیاده روی کردند تا به فردی رسیدند و پلیس را مطلع کردند.
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
سهم من
سهم من این است آیا؟
در این دنیای سرد بی امید
یا دنیایی آزاد
یا ناکجاآبادی ویران
رفتن ،رفتن وباز رفتن
ازغربتی به غربت دیگر
وذره ذره آب شدن
در پی سرانجامی شاید روشن
برای فردایی
که دریغ شده
از وی در سرزمینش
وکودکانی بهت زده
ناظر
خاموشی شمع روشنی بخش خانه
مادر
وفریادی از سویدای جان
کجاست فریادرسی؟!!!
#عباس_بی_بک_آبادی
این تصویر یک پیکنیک و با طبیعتگردی نیست، این تصویرِ سرنوشتِ شومی است که برای هموطنمان، رقم زده شده است.
«مهری نبیزاده» پناهجوی ۲۷ ساله اهل سردشت در مرز ترکیه به یونان بر اثر خستگی مسیر، جان خود را از دست داد و همسرش پیکر او را بر کول خود گرفته است.
مهری نبیزاده به همراه همسر و دو دختر ۴ و ۷ سالهاش از مسیر خشکی مرز مابین ترکیه و یونان قصد داشتند که خود را به مرزهای یونان برسانند که به دلیل مسافت طولانی و خستگی ناشی از از پیادهروی دچار سکته قلبی شده است.
«سردار ابراهیمنژاد» همسر مهری نبیزاده بیش از دو ساعت جسد همسرش را کول کرد و همراه با دو دختر خردسالش گریه کنان در جنگلهای یونان پیاده روی کردند تا به فردی رسیدند و پلیس را مطلع کردند.
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "ناهار بر فراز آسمان خراش"
عکاس: نامشخص
سال: ۱۹۳۲
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "ناهار بر فراز آسمان خراش"
عکاس: نامشخص
سال: ۱۹۳۲
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "ناهار بر فراز آسمان خراش"
عکاس: نامشخص
سال: ۱۹۳۲
خطرناک ترین و در عین حال هیجان انگیز ترین ناهاری که تا کنون لنز دوربینی آن را ثبت کرده باشد: یازده مرد در حال ناهار خوردن، صحبت و سیگار روشن کردن برای همدیگر هستند، انگار نه انگار که در ارتفاع ۲۵۶ متری سطح زمین اند و تنها چیزی که آنها را نگه داشته است یک شاخه آهن باریک است. ساختمان مربوط به منهتن منطقه ای از شهر نیویورک است. این آسودگی که در تصویر شاهد هستیم واقعی است، این مردان از کارگران پروژه ی ساخت مرکز راکفلر هستند. اما عکسی که از طبقه ی ۶۹ ام ساختمان RCA (ساختمان GE کنونی) گرفته شده، روند پیشرفت ساخت آسمان خراشی بزرگ را به تصویر می کشد. سه عکاس به نام های چارلز سی ایبتز، توماس کلی و ویلیام لفتویچ آن روز آنجا حضور داشتند ولی مشخص نیست که کدام یک از آن ها این عکس را گرفته باشند، عکاس و هویت افراد درون عکس مبهم باقی مانده است. هیچ کارگر ساختمانی در شهر نیویورک نیست که این عکس را به عنوان نمادی از رویارویی و درگیری همیشگی شغلشان با خطر و حادثه ندیده باشند. ناهار برفراز آسمانخراش، بلند پروازی و سرعت آمریکایی در نوسازی را به تصویر می کشد. این عکس همچنین به نمادی برای شهر نیویورک تبدیل شده است که مردمش باور داشتند شهرشان جایی است که به دور از هر هراسی دست به انجام پروژه هایی می زند که هر شهر دیگری را می تواند به زانو درآورد.
پ ن: برخلاف تصور غلطی که توسط مجله اسلت فرانسه ایجاد شد، این تصویر کاملا واقعی است و تنها برای نشان دادن گستردگی شهر نیویورک، تعدادی تصویر در پس زمینه ادغام شده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "ناهار بر فراز آسمان خراش"
عکاس: نامشخص
سال: ۱۹۳۲
خطرناک ترین و در عین حال هیجان انگیز ترین ناهاری که تا کنون لنز دوربینی آن را ثبت کرده باشد: یازده مرد در حال ناهار خوردن، صحبت و سیگار روشن کردن برای همدیگر هستند، انگار نه انگار که در ارتفاع ۲۵۶ متری سطح زمین اند و تنها چیزی که آنها را نگه داشته است یک شاخه آهن باریک است. ساختمان مربوط به منهتن منطقه ای از شهر نیویورک است. این آسودگی که در تصویر شاهد هستیم واقعی است، این مردان از کارگران پروژه ی ساخت مرکز راکفلر هستند. اما عکسی که از طبقه ی ۶۹ ام ساختمان RCA (ساختمان GE کنونی) گرفته شده، روند پیشرفت ساخت آسمان خراشی بزرگ را به تصویر می کشد. سه عکاس به نام های چارلز سی ایبتز، توماس کلی و ویلیام لفتویچ آن روز آنجا حضور داشتند ولی مشخص نیست که کدام یک از آن ها این عکس را گرفته باشند، عکاس و هویت افراد درون عکس مبهم باقی مانده است. هیچ کارگر ساختمانی در شهر نیویورک نیست که این عکس را به عنوان نمادی از رویارویی و درگیری همیشگی شغلشان با خطر و حادثه ندیده باشند. ناهار برفراز آسمانخراش، بلند پروازی و سرعت آمریکایی در نوسازی را به تصویر می کشد. این عکس همچنین به نمادی برای شهر نیویورک تبدیل شده است که مردمش باور داشتند شهرشان جایی است که به دور از هر هراسی دست به انجام پروژه هایی می زند که هر شهر دیگری را می تواند به زانو درآورد.
پ ن: برخلاف تصور غلطی که توسط مجله اسلت فرانسه ایجاد شد، این تصویر کاملا واقعی است و تنها برای نشان دادن گستردگی شهر نیویورک، تعدادی تصویر در پس زمینه ادغام شده است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "فرو ریختن پله فرار"
فرو ریختن پله فرار Fire Escape Collapse
عکاس: استنلی فورمن Stanley Forman
سال: ۱۹۷۵
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "فرو ریختن پله فرار"
فرو ریختن پله فرار Fire Escape Collapse
عکاس: استنلی فورمن Stanley Forman
سال: ۱۹۷۵
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "فرو ریختن پله فرار"
فرو ریختن پله فرار Fire Escape Collapse
عکاس: استنلی فورمن Stanley Forman
سال: ۱۹۷۵
در روز ۲۲ جولای ۱۹۷۵، "استنلی فورمن" در حال عکاسی برای روزنامه "باستن هرالد امریکن" بود که متوجه شد در خیابان "مارلبرو" آتش سوزی رخ داده است. او بلافاصله خود را به آن جا رساند. یک زن و کودک در پله فرار طبقه پنجم گیر افتاده بودند. یک آتش نشان مشغول کمک به آن ها بود و فورمن تصور می کرد با یک حادثه آتش سوزی معمولی دیگر طرف است. به یک باره پله فرار فرو می ریزد و "دایانا براینت" ۱۹ ساله و دخترخوانده اش، "تیاری جونز" ۲ ساله در هوا رها می شوند. فورمن در ادامه می گوید: «مشغول عکاسی از آن ها بودم که یک باره متوجه شدم در حال سقوط هستند. رویم را برگرداندم چرا که نمی خواستم صحنه برخورد آن ها با زمین را ببینم. یادم هست رویم را بلافاصله برگرداندم و به خودم می لرزیدم.» در اثر این سقوط، براینت درگذشت. بدن او زیر جونز قرار گرفت و همین مساله باعث شد او زنده بماند. خود این ماجرا ویژگی خاصی نداشت و نمونه های زیادی از آن در روزنامه های محلی کار می شد. اما تصویری که فورمن ثبت کرد قضیه ای متفاوت داشت. از حالت صورت تیاری خردسال به خوبی می توان وحشت و تنش موجود در صحنه را درک کرد. فورمن با همین عکس برنده #جایزه_پولیتزر شد. به لطف این عکس و گسترش آن، شهرداری های کل کشور تصمیم گرفتند از پله های فرار مطمئن تری استفاده کنند. جدا از این مساله، جنبه های اخلاقی این عکس تا مدت ها مورد بحث محافل بود. بسیاری از خوانندگان با محتوای عکس مخالفت کردند و معتقد بودند نباید چنین تصاویر آزاردهنده ای به صورت گسترده رسانه ای شوند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "فرو ریختن پله فرار"
فرو ریختن پله فرار Fire Escape Collapse
عکاس: استنلی فورمن Stanley Forman
سال: ۱۹۷۵
در روز ۲۲ جولای ۱۹۷۵، "استنلی فورمن" در حال عکاسی برای روزنامه "باستن هرالد امریکن" بود که متوجه شد در خیابان "مارلبرو" آتش سوزی رخ داده است. او بلافاصله خود را به آن جا رساند. یک زن و کودک در پله فرار طبقه پنجم گیر افتاده بودند. یک آتش نشان مشغول کمک به آن ها بود و فورمن تصور می کرد با یک حادثه آتش سوزی معمولی دیگر طرف است. به یک باره پله فرار فرو می ریزد و "دایانا براینت" ۱۹ ساله و دخترخوانده اش، "تیاری جونز" ۲ ساله در هوا رها می شوند. فورمن در ادامه می گوید: «مشغول عکاسی از آن ها بودم که یک باره متوجه شدم در حال سقوط هستند. رویم را برگرداندم چرا که نمی خواستم صحنه برخورد آن ها با زمین را ببینم. یادم هست رویم را بلافاصله برگرداندم و به خودم می لرزیدم.» در اثر این سقوط، براینت درگذشت. بدن او زیر جونز قرار گرفت و همین مساله باعث شد او زنده بماند. خود این ماجرا ویژگی خاصی نداشت و نمونه های زیادی از آن در روزنامه های محلی کار می شد. اما تصویری که فورمن ثبت کرد قضیه ای متفاوت داشت. از حالت صورت تیاری خردسال به خوبی می توان وحشت و تنش موجود در صحنه را درک کرد. فورمن با همین عکس برنده #جایزه_پولیتزر شد. به لطف این عکس و گسترش آن، شهرداری های کل کشور تصمیم گرفتند از پله های فرار مطمئن تری استفاده کنند. جدا از این مساله، جنبه های اخلاقی این عکس تا مدت ها مورد بحث محافل بود. بسیاری از خوانندگان با محتوای عکس مخالفت کردند و معتقد بودند نباید چنین تصاویر آزاردهنده ای به صورت گسترده رسانه ای شوند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "مردی در حال سقوط" / Falling Man
عکاس: ریچارد درو – Richard Drew
11 سپتامبر ۲۰۰۱
مرد در حال سقوط تقریبا مثل یک قهرمان شیرجه، وضعیت عمودی به خود گرفته است، او سرنوشت خود را انتخاب نکرده است، بلکه سرنوشت او را در آغوش گرفته است، دستهایش گویی با آرامش در دو سوی بدنش قرار دارند و گشوده نیستند، فقط پای چپش کمی خمیده است.
پانزده ثانیه از ساعت نه و ۴۱ دقیقه صبح ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ گذشته است و این مرد با سرعت ۱۵۰ مایل در ساعت در حال سقوط به سمت زمین است. . .
پ.ن: برآورد میشود که حدود ۲۰۰ نفر در روز #۱۱_سپتامبر با پریدن از بالای برجهای دوگانه تجارت جهانی به زندگی خود خاتمه داده باشند که معادل ۷ تا ۸ درصد کل قربانیان آن روز است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقد_عکس
نگاهی به عکس "مردی در حال سقوط" / Falling Man
عکاس: ریچارد درو – Richard Drew
11 سپتامبر ۲۰۰۱
مرد در حال سقوط تقریبا مثل یک قهرمان شیرجه، وضعیت عمودی به خود گرفته است، او سرنوشت خود را انتخاب نکرده است، بلکه سرنوشت او را در آغوش گرفته است، دستهایش گویی با آرامش در دو سوی بدنش قرار دارند و گشوده نیستند، فقط پای چپش کمی خمیده است.
پانزده ثانیه از ساعت نه و ۴۱ دقیقه صبح ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ گذشته است و این مرد با سرعت ۱۵۰ مایل در ساعت در حال سقوط به سمت زمین است. . .
پ.ن: برآورد میشود که حدود ۲۰۰ نفر در روز #۱۱_سپتامبر با پریدن از بالای برجهای دوگانه تجارت جهانی به زندگی خود خاتمه داده باشند که معادل ۷ تا ۸ درصد کل قربانیان آن روز است.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔴#نقد_عکس
۲۸ ژانویهی ۱۹۹۰، نگوواچ، کوزووُ، خانواده و بستگان نسیمی اِلشانی -معترضی که در طی اعتراضات به تصمیم دولت یوگسلاوی مبنی بر لغو خودمختاری کوزووُ مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد- بر سر نعش او در حال سوگواری هستند. مادر او صبرا و خواهرش آفِردیتا در منتهی الیه سمت راست قاب قرار دارند و خواهر دیگرش ریویج در مرکز تصویر نشسته است؛ در میزانسنی بسیار شبیه به نقاشیهای سبک باروک، بی پرسپکتیو، پر جنبوجوش اما محصور در حلقهای تنگ. آنجا که مشخصاً در نقاشی با موضوع مسیحیت، بالاخره دیگر ترجیح داده میشود تصویرِ رنج با ایدهی رستگاری همراه نشود. "مسیح مُرده است و دیگر بازنخواهد گشت!"
دوباره به چهرهی نسیمی الشانی نگاه کنید. هیچ نعشی ممکن نیست بیشتر از او به مُردگان شباهت داشته باشد. همچون فیزیک عیسی در پردهی "پایین کشیدن مسیح از روی صلیب" کاراواجو؛ "با گردن فرو افتاده، بازوان آویزان و عضلههای شُل". این همان مسیح است. پس از پایین کشیده شدن از روی صلیب. پس از آنکه باکره نعش او را بر روی زمین میگذارد.
توضیح عکس: "سوگواری در کوزووُ" اثر عکاس خبری فرانسوی ژرژ مریون
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
۲۸ ژانویهی ۱۹۹۰، نگوواچ، کوزووُ، خانواده و بستگان نسیمی اِلشانی -معترضی که در طی اعتراضات به تصمیم دولت یوگسلاوی مبنی بر لغو خودمختاری کوزووُ مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد- بر سر نعش او در حال سوگواری هستند. مادر او صبرا و خواهرش آفِردیتا در منتهی الیه سمت راست قاب قرار دارند و خواهر دیگرش ریویج در مرکز تصویر نشسته است؛ در میزانسنی بسیار شبیه به نقاشیهای سبک باروک، بی پرسپکتیو، پر جنبوجوش اما محصور در حلقهای تنگ. آنجا که مشخصاً در نقاشی با موضوع مسیحیت، بالاخره دیگر ترجیح داده میشود تصویرِ رنج با ایدهی رستگاری همراه نشود. "مسیح مُرده است و دیگر بازنخواهد گشت!"
دوباره به چهرهی نسیمی الشانی نگاه کنید. هیچ نعشی ممکن نیست بیشتر از او به مُردگان شباهت داشته باشد. همچون فیزیک عیسی در پردهی "پایین کشیدن مسیح از روی صلیب" کاراواجو؛ "با گردن فرو افتاده، بازوان آویزان و عضلههای شُل". این همان مسیح است. پس از پایین کشیده شدن از روی صلیب. پس از آنکه باکره نعش او را بر روی زمین میگذارد.
توضیح عکس: "سوگواری در کوزووُ" اثر عکاس خبری فرانسوی ژرژ مریون
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity