🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 #دقیقی توسی کسی بود که برای زنده نگاه داشتنِ فرهنگ ایران باستان و زبان پارسی بسیار کوشش کرد. او پیش از فردوسی سرودن شاهنامه ابومنصوری به نظم را آغاز کرد اما در جوانی به دست خدمتکار خویش کشته شد و سُرایش شاهنامه ناتمام ماند. فردوسی بزرگ نیز میراث ناتمامِ دقیقی را در سی سال به پایان رسانید و سرزمین ایران را جانی دوباره بخشید. دقیقی توسی یک چکامه سُرای زرتشتی بود که آتش ورجاوند در قلبش شعله ور بود. دقیقی در میان مردمی که زیر تفکر ترک و تازی مسموم شده بودند، آگاهانه می سُراید:

دقیقی چار خصلت برگزیده
به گیتی از همه نیکی و زشتی
لب یاقوت‌ رنگ و ناله چنگ
مِی خوش ‌رنگ و دین زرتشتی

خاورشناس سرشناس آلمانی هرمان اته یکی از نخستین کسانی است که بحث درباره زرتشتی بودن دقیقی را مطرح کرد و بر پایه آن، سرودن شاهنامه را بیشتر ناشی از حس و توجه شاعر به عوالم روحی و فکری او عنوان کرد.
تئودور نولدکه در سال ۱۸۹۲ در جلد دوم مجموعه پژوهش ‌های مربوط به زبان فارسی که در شهر وین انتشار یافت، ضمن بحثی درباره شعر فارسی از سهم دقیقی در حماسه ایران یاد کرد و موضوع زرتشتی بودن دقیقی را یکی از مباحث اصلی بحث خود قرار داد.

سروده هایی از دقیقی توسی که نشان از آن است که او همچون نیاکانش، یک مزداپرستِ زرتشتی بوده است:

یکی زردشت ‌وارم آرزویست
که پیشش زند را برخوانم از بر

به یزدان که هرگز نبیند بهشت
کسی کو ندارد ره زردهشت

ببینم آخر روزی به کام دل خود را
گَهی ایار ده خوانم شاها گَهی خرده (خرده اوستا)

برخیز و برافروز هلا قبله زردشت
بنشین و برافگن شکم قاقم بر پشت

بس کس که ز زردشت بگردید و دگر بار
ناچار کند رو به سوی قبله زردشت

(بیت آخر بیانگر حال ما ایرانیان است که هزار و چهارصد سال از راه نیاکانمان دور افتاده ایم و امروز دوباره به سرچشمه فرهنگ ایران باستان، به اصل خویش، به راه نیاکانمان، به آیین زرتشت باز خواهیم گشت.)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#جشن_اردیبهشت‌گان🌺


نماد #جشن_اردیبهشت‌گان‌ #گل_مرزنگوش است.🌺


بهشت است گیتی ز اردیبهشت
حلال آمد ای مه، می اندر بهشت
به شادی نشین هین و می خواه مِی
که بی مِی نشستنت زشت است زشت.

اردیبهشت روز است، ای ماه دلستان
امروز چون بهشت برین است بوستان
زان باده که خرم ازو گشت عیش و عمر
زان باده که گردد ازو تازه طبع و جان.
✍️ #مسعود_سعدسلمان


درافکند ای صنم، ابر بهشتی
به گیتی خلعت اردیبهشتی.
✍️ #دقیقی_توسی


چو تو با من سخن گویی به شادی
چو مرزنگوش گردم سر به‌ سر گوش.
✍️ #ظهیر_فاریابی


چو زلف خوبان در جوی‌هایش مرزنگوش
چو خط خوبان بر مرزهایش سیسن‌بر.
✍️ #فرخی_سیستانی


ای کریمی که از سخاوت تو
روید از سنگ خاره مرزنگوش.
✍️ #انوری_ابیوردی


چو ماه است و روز هر دو اردیبهشت
به اردیبهشت‌گان درودی فرست.
✍️ #رستم_خسروانی

روز اردیبهشت از ماه اردیبهشت، برابر با دوم اردیبهشت جشن اردیبهشت‌گان نام دارد.
اردیبهشت از واژه اوستایی #اشا_وهیشتا گرفته شده است که به معنی پاکی و اشویی می‌باشد.
ایرانیان باستان در این روز لباس سپید بر تن می‌کردند که نماد پاکی بوده‌است به نیایشگاه رفته و اهورامزدا را ستایش می‌کردند.
اکنون نیز زرتشتیان به باور ترادادی(:سنتی) خویش در جشن اردیبهشت‌گان به آتشکده و آدریان میروند و رو به‌سوی روشنایی می‌ایستند و با سرایش اردیبهشت یشت، اهورامزدا(خداوند جان و خرد) را ستایش می‌کنند.
اردیبهشت یشت یکی از بخش‌های خُرده اوستاست که برگردان بخشی از آن چنین است:
می‌ستایم اردیبهشت امشاسپند را،
که ستایش همه امشاسپندان است.
که اهورامزدا آن را پاسداری میکند
با اندیشه نیک، گفتار نیک و کردار نیک
و جای آن در سرای روشن اهوراست.
سرای روشنی که جای پاکان و راستان است و هیچ دروندی(دروغگویان) را بدان راه نیست
اردیبهشت امشاسپند می‌راند، همه‌ی بد اندیشان و جاودانان و پریان را.

📗برگرفته از نَسک #یادگار_دیرین نوشته موبد #کوروش_نیکنام، پژوهشگر آیین و فرهنگ ایران باستان
در اردیبهشت ماه و اردیبهشت
نگارنده‌ای نیک، این نوشت

چو ماه است و روز هر دو اردیبهشت
به اردیبهشت‌گان درودی فرست

بباید به همراه خوبان شدن
نکویی ز نیکان بیاموختن

بهاری چنین نیک آراستن
در اردیبهشت‌گان چنین خواستن

تو نوری تو پاکی تو پاینده‌ای
به گرمی فضا را فزاینده‌ای

در این ماه آتش رسید از بهشت
چنین گفته‌ای کس ز ایزد نوشت

در اردیبهشت این چنین داده داد
ز نور اهورا دلم گشته شاد
✍️ #رستم_خسرویان

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity