🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_غربی
#دیوار_پینک_فلوید
در ۳۰ نوامبر ۱۹۶۹ گروه راکِ افسانهای «پینک فلوید»، اثری را منتشر نمود که همچنان، جایگاه ویژهای در دنیای موسیقیِ جهان دارد؛ مرتبه ای که فقط به دنیای موسیقی راک محدود نمیشود بلکه نسخه کلاسیکِ آن نیز با اجرای ارکستر سمفونیک مونترال در آمریکای شمالی نیز اجرا شده است. به مناسبتِ چهل سالگی انتشارِ این آلبوم کنسرتهای ویژهای در سراسر جهان برگزار شده و بسیاری از شبکههای رادیویی اروپایی و آمریکایی، ترانههای این آلبوم را یکبار دیگر پخش کردهاند که البته موجب تعجب بسیاری از مخاطبانی شد که به شنیدن آهنگهای روز عادت کردهاند. شاید «دیوار» و «گروه پینک فلوید» در جهانِ غرب به عنوان اثر و گروهی شناخته شوند که دورانِ آنها دیگر تمام شده و کمتر کسی نگاهی، غیر از نگاه موزهای به آنها داشته باشد، اما در بسیاری از کشورهای دیگر، مانند ایران، آلبوم «دیوار» به دلیلِ محتوای سیاسی_اجتماعی آن، هیچ وقت از مرکز توجه علاقمندانِ موسیقی خارج نگردید.
«دیوار» یازدهمین آلبوم استودیویی «پینک فلوید» است که به عقیده بسیاری از تاریخنگاران موسیقی راک «پایان گروه پینک فلوید» با آن رقم خورد. روندِ از هم پاشیدن این گروه بریتانیایی با انتشار این آلبوم در سال ۱۹۷۹ سرعت بیشتری گرفت و پس از آن، تمام اعضای اصلی «پینک فلوید»، که بخش مهمی از تاریخ موسیقی نیمه دوم قرن بیستم را رقم زدهاند، فقط برای انتشار دو آلبوم دیگر در کنار هم قرار گرفتند. هرچند «دیوار» همچون دیگر آلبومهای این گروه، یک کار گروهی به شمار میرود اما بیشتر ترانهها، داستان و مضمونِ اجتماعی آن برگرفته از دیدگاههای "راجر واترز" است که نوازنده گیتاربیسِ گروه بود. بسیاری حتی گفتهاند شخصیتِ اصلی داستانِ این آلبوم، که یک خوانند راک به اسم "پینک" است، از کودکی و سرگذشتِ خود "واترز" الهام گرفته شده است.
در تابستان ۱۹۷۷، «پینک فلوید» در اوجِ موفقیت و شهرت بود و دو آلبوم «نیمه تاریک ماه» و «حیوانات» جایگاه گروه را هم از نظر اقتصادی هم از نظر شهرت و اهمیت تحکیم کرده بودند. در آن زمان اولین جرقههای ناسازگاری بین اعضای گروه نیز آشکار شده بود. "راجر واترز" بیش از دیگرِ اعضای گروه تمایل داشت که سیرِ برگزاری کنسرتهای پشتِ سرِهمِ گروه متوقف یا کند شود، اما گروه موظف بود که در ماه ژوئیه ی آن سال در ورزشگاه المپیکِ مونترال اجرای زنده داشته باشد. در طول یکی از همان اجراهای زنده بود که صدای اعتراض "واترز" به بیتوجهی تماشاگران به موسیقی گروه بلند شد. در روز ششم ژوئیه، بیش از هشتاد هزار نفر برای تماشای اجرای «پینک فلوید» به ورزشگاه المپیک مونترال رفته بودند.
در طولِ اجرای کنسرت، گروهی از تماشاگران شروع کردند به آتشبازی و ایجادِ سروصدا که این موضوع با اعتراض شدید "واترز" مواجه شد و با تف کردن او به مخاطبان به اوج رسید. گروه با اجرای چند آهنگِ دیگر کنسرت را به پایان برد اما "واترز" بعد از پایانِ اجرای زنده گفت که دوست داشت دیواری بین خودش و مخاطبان میکشید تا میتوانست اجرای موسیقی را بخوبی به پایان برساند. همین اتفاق، زمینهای بود برای "واترز" تا به روایتِ داستان پینک در آلبوم بعدی گروه بپردازد. «پینک» در کودکی پدرِ خود را در جنگ جهانی دوم از دست میدهد، مادرش با سختگیری تمام او را بزرگ میکند و معلمها در مدرسه اشعار او را مسخره میکنند. در نهایت پینک ستاره موسیقی راک میشود اما این بار، شهرت او را از پای درمیآورد و او در تنهایی بیانتهایی غرق میشود.
شاید در نگاه اول این مضمون داستانی، بشدت شخصی به نظر برسد اما حاصل آن اثری بود که در جهان دو قطبی دهه ۱۹۸۰ میلادی به عنوان شکلی از موسیقی اعتراض شناخته شد و طرفداران بسیاری در هر دو سوی پرده آهنین پیدا کرد. در بلوک شرق، این آلبوم به عنوان اثری در نکوهش سیستم تمامیتخواه کمونیستی با اقبال مواجه شد و در بلوک غرب، به عنوان اثری در تقبیح سیستم سرمایهداری و مصرفگرایی به شهرت رسید. دلیل دیگری که به سیاسی شدن آلبوم «دیوار» دامن زد، اتفاقهایی بود که در کشور آفریقای جنوبی رخ داد. شش ماه پس از انتشار آلبوم در اروپا و آمریکا، آهنگ «آجری دیگر در دیوار»...
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#موسیقی_غربی
#دیوار_پینک_فلوید
در ۳۰ نوامبر ۱۹۶۹ گروه راکِ افسانهای «پینک فلوید»، اثری را منتشر نمود که همچنان، جایگاه ویژهای در دنیای موسیقیِ جهان دارد؛ مرتبه ای که فقط به دنیای موسیقی راک محدود نمیشود بلکه نسخه کلاسیکِ آن نیز با اجرای ارکستر سمفونیک مونترال در آمریکای شمالی نیز اجرا شده است. به مناسبتِ چهل سالگی انتشارِ این آلبوم کنسرتهای ویژهای در سراسر جهان برگزار شده و بسیاری از شبکههای رادیویی اروپایی و آمریکایی، ترانههای این آلبوم را یکبار دیگر پخش کردهاند که البته موجب تعجب بسیاری از مخاطبانی شد که به شنیدن آهنگهای روز عادت کردهاند. شاید «دیوار» و «گروه پینک فلوید» در جهانِ غرب به عنوان اثر و گروهی شناخته شوند که دورانِ آنها دیگر تمام شده و کمتر کسی نگاهی، غیر از نگاه موزهای به آنها داشته باشد، اما در بسیاری از کشورهای دیگر، مانند ایران، آلبوم «دیوار» به دلیلِ محتوای سیاسی_اجتماعی آن، هیچ وقت از مرکز توجه علاقمندانِ موسیقی خارج نگردید.
«دیوار» یازدهمین آلبوم استودیویی «پینک فلوید» است که به عقیده بسیاری از تاریخنگاران موسیقی راک «پایان گروه پینک فلوید» با آن رقم خورد. روندِ از هم پاشیدن این گروه بریتانیایی با انتشار این آلبوم در سال ۱۹۷۹ سرعت بیشتری گرفت و پس از آن، تمام اعضای اصلی «پینک فلوید»، که بخش مهمی از تاریخ موسیقی نیمه دوم قرن بیستم را رقم زدهاند، فقط برای انتشار دو آلبوم دیگر در کنار هم قرار گرفتند. هرچند «دیوار» همچون دیگر آلبومهای این گروه، یک کار گروهی به شمار میرود اما بیشتر ترانهها، داستان و مضمونِ اجتماعی آن برگرفته از دیدگاههای "راجر واترز" است که نوازنده گیتاربیسِ گروه بود. بسیاری حتی گفتهاند شخصیتِ اصلی داستانِ این آلبوم، که یک خوانند راک به اسم "پینک" است، از کودکی و سرگذشتِ خود "واترز" الهام گرفته شده است.
در تابستان ۱۹۷۷، «پینک فلوید» در اوجِ موفقیت و شهرت بود و دو آلبوم «نیمه تاریک ماه» و «حیوانات» جایگاه گروه را هم از نظر اقتصادی هم از نظر شهرت و اهمیت تحکیم کرده بودند. در آن زمان اولین جرقههای ناسازگاری بین اعضای گروه نیز آشکار شده بود. "راجر واترز" بیش از دیگرِ اعضای گروه تمایل داشت که سیرِ برگزاری کنسرتهای پشتِ سرِهمِ گروه متوقف یا کند شود، اما گروه موظف بود که در ماه ژوئیه ی آن سال در ورزشگاه المپیکِ مونترال اجرای زنده داشته باشد. در طول یکی از همان اجراهای زنده بود که صدای اعتراض "واترز" به بیتوجهی تماشاگران به موسیقی گروه بلند شد. در روز ششم ژوئیه، بیش از هشتاد هزار نفر برای تماشای اجرای «پینک فلوید» به ورزشگاه المپیک مونترال رفته بودند.
در طولِ اجرای کنسرت، گروهی از تماشاگران شروع کردند به آتشبازی و ایجادِ سروصدا که این موضوع با اعتراض شدید "واترز" مواجه شد و با تف کردن او به مخاطبان به اوج رسید. گروه با اجرای چند آهنگِ دیگر کنسرت را به پایان برد اما "واترز" بعد از پایانِ اجرای زنده گفت که دوست داشت دیواری بین خودش و مخاطبان میکشید تا میتوانست اجرای موسیقی را بخوبی به پایان برساند. همین اتفاق، زمینهای بود برای "واترز" تا به روایتِ داستان پینک در آلبوم بعدی گروه بپردازد. «پینک» در کودکی پدرِ خود را در جنگ جهانی دوم از دست میدهد، مادرش با سختگیری تمام او را بزرگ میکند و معلمها در مدرسه اشعار او را مسخره میکنند. در نهایت پینک ستاره موسیقی راک میشود اما این بار، شهرت او را از پای درمیآورد و او در تنهایی بیانتهایی غرق میشود.
شاید در نگاه اول این مضمون داستانی، بشدت شخصی به نظر برسد اما حاصل آن اثری بود که در جهان دو قطبی دهه ۱۹۸۰ میلادی به عنوان شکلی از موسیقی اعتراض شناخته شد و طرفداران بسیاری در هر دو سوی پرده آهنین پیدا کرد. در بلوک شرق، این آلبوم به عنوان اثری در نکوهش سیستم تمامیتخواه کمونیستی با اقبال مواجه شد و در بلوک غرب، به عنوان اثری در تقبیح سیستم سرمایهداری و مصرفگرایی به شهرت رسید. دلیل دیگری که به سیاسی شدن آلبوم «دیوار» دامن زد، اتفاقهایی بود که در کشور آفریقای جنوبی رخ داد. شش ماه پس از انتشار آلبوم در اروپا و آمریکا، آهنگ «آجری دیگر در دیوار»...
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity