🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#رضاقلی_میرزاظلی
قرنِ اخیرِ خورشیدی را باید شکوفاترین دوره ی آواز و آوازخوانی در تاریخ موسیقی ایران به شمار آورد. آوازخوانی در ایران، بر خلاف سازنوازی، هیچگاه با تحریم و تکفیر مطلق روبرو نشده است.
از زمانِ صفویان که شیعی گری نیز رشد و پرورش یافت و برگزاری آیین های مذهبی شدت و افزایش پیدا کرد، مذهبیون آواز و آوازخوانی را نیز به خدمت گرفتند و از این راه بر تأثیر مراسم آیینی خود افزودند.
در این میان، می توان از "رضا قلی میرزا ظلی" یاد کرد که نامش برای نسلِ جوان امروز، حتی برای خوانندگانِ جوان، چندان آشنا نیست. آوازهای او دارای ویژگی هایی بوده که او را از همتایانش جدا می کرده است. "رضاقلی" زیر نظر برادر بزرگترش "علی‌قلی‌میرزا" پرورش یافت. هنگام تحصیل در دوره دوم متوسطه در اداره تلفن استخدام شد و سپس به آموزگاری پرداخت. مدتی هم در مدرسه زرتشتیان تدریس کرد و سرانجام در بانک ملی استخدام گردید.
وی در سال ۱۲۸۵ خورشیدی، یعنی سالِ برپایی جنبشِ مشروطه در تهران زاده شد؛ و چون دریافت که صدای خوشی دارد، کوشید که تا در پرورش آن بکوشد. پدرِ "رضاقلی"، "احمد میرزاظلی" از نوادگانِ ظل‌السلطان پسر ناصرالدین‌شاه بود که هنگام کودکی وی درگذشته بود. دیدار با "عارف قزوینی" در رشت، گرایش او را به موسیقی بیشتر کرد و نخستین بار در سال ۱۳۱۰، همراه با گروهی از نوازندگان، به آوازخوانی پرداخت و شهرتش زبان به زبان، در میان هنرمندان پیچید. دو سال بعد، یعنی در سال ۱۳۱۲، صفحاتی از آواز او به وسیله ی «بنگاه صفحه سازی کلمبیا» که به ایران آمده بود، به ضبط درآمد.
"ظلی" مدتی هم نزد "اقبال آذر" تعلیم آواز دید. تحریرهای کشیده و شفاف، با بهره گیری از نفسِ بلندی که داشت، همه را مفتون آواز او می نمود. از بدِ حادثه، سه چهار سال بعد، گرفتار بیماری سل شد و دیگر نتوانست آنگونه که باید، از صدای خود استفاده کند. البته گه گاه در مجالسِ دوستانه و به اصرار حاضران به آوازخوانی ادامه می داد. از آوازِ کمیاب "رضاقلی میرزاظلی"، با همراهی آموزگار بزرگ موسیقی "ابوالحسن صبا"، شادروان استاد "احمد عبادی" و استاد "ارسلان درگاهی" نوازنده گانِ چیره دست و شیرین نواز ساز سه تار و زنده یاد "مشیرهمایون شهردار"، نوازنده برجسته پیانوی آن دوران، شماری صفحه به یادگار مانده است. استاد "رضاقلی میرزا ظلی"، سرانجام در بهمن ماه سال ۱۳۲۴، در تهران درگذشت.
#روحش_شاد_و_یادش_گرامی.🌹🌹
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#رضاقلی_میرزاظلی
قرنِ اخیرِ خورشیدی را باید شکوفاترین دوره ی آواز و آوازخوانی در تاریخ موسیقی ایران به شمار آورد. آوازخوانی در ایران، بر خلاف سازنوازی، هیچگاه با تحریم و تکفیر مطلق روبرو نشده است.
از زمانِ صفویان که شیعی گری نیز رشد و پرورش یافت و برگزاری آیین های مذهبی شدت و افزایش پیدا کرد، مذهبیون آواز و آوازخوانی را نیز به خدمت گرفتند و از این راه بر تأثیر مراسم آیینی خود افزودند.
در این میان، می توان از "رضا قلی میرزا ظلی" یاد کرد که نامش برای نسلِ جوان امروز، حتی برای خوانندگانِ جوان، چندان آشنا نیست. آوازهای او دارای ویژگی هایی بوده که او را از همتایانش جدا می کرده است. "رضاقلی" زیر نظر برادر بزرگترش "علی‌قلی‌میرزا" پرورش یافت. هنگام تحصیل در دوره دوم متوسطه در اداره تلفن استخدام شد و سپس به آموزگاری پرداخت. مدتی هم در مدرسه زرتشتیان تدریس کرد و سرانجام در بانک ملی استخدام گردید.
وی در سال ۱۲۸۵ خورشیدی، یعنی سالِ برپایی جنبشِ مشروطه در تهران زاده شد؛ و چون دریافت که صدای خوشی دارد، کوشید که تا در پرورش آن بکوشد. پدرِ "رضاقلی"، "احمد میرزاظلی" از نوادگانِ ظل‌السلطان پسر ناصرالدین‌شاه بود که هنگام کودکی وی درگذشته بود. دیدار با "عارف قزوینی" در رشت، گرایش او را به موسیقی بیشتر کرد و نخستین بار در سال ۱۳۱۰، همراه با گروهی از نوازندگان، به آوازخوانی پرداخت و شهرتش زبان به زبان، در میان هنرمندان پیچید. دو سال بعد، یعنی در سال ۱۳۱۲، صفحاتی از آواز او به وسیله ی «بنگاه صفحه سازی کلمبیا» که به ایران آمده بود، به ضبط درآمد.
"ظلی" مدتی هم نزد "اقبال آذر" تعلیم آواز دید. تحریرهای کشیده و شفاف، با بهره گیری از نفسِ بلندی که داشت، همه را مفتون آواز او می نمود. از بدِ حادثه، سه چهار سال بعد، گرفتار بیماری سل شد و دیگر نتوانست آنگونه که باید، از صدای خود استفاده کند. البته گه گاه در مجالسِ دوستانه و به اصرار حاضران به آوازخوانی ادامه می داد. از آوازِ کمیاب "رضاقلی میرزاظلی"، با همراهی آموزگار بزرگ موسیقی "ابوالحسن صبا"، شادروان استاد "احمد عبادی" و استاد "ارسلان درگاهی" نوازنده گانِ چیره دست و شیرین نواز ساز سه تار و زنده یاد "مشیرهمایون شهردار"، نوازنده برجسته پیانوی آن دوران، شماری صفحه به یادگار مانده است. استاد "رضاقلی میرزا ظلی"، سرانجام در بهمن ماه سال ۱۳۲۴، در تهران درگذشت.
#روحش_شاد_و_یادش_گرامی.🌹🌹
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۳ بهمن سالروز درگذشت #رضاقلی_میرزاظلی
( زاده سال ۱۲۸۵ تهران -- درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ تهران ) خواننده
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۳ بهمن سالروز درگذشت #رضاقلی_میرزاظلی
( زاده سال ۱۲۸۵ تهران -- درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ تهران ) خواننده
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۳ بهمن سالروز درگذشت #رضاقلی_میرزاظلی
( زاده سال ۱۲۸۵ تهران -- درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ تهران ) خواننده
میرزاظلی را به‌عنوان یکی از پدیده‌های موسیقی آوازی ایران یاد می‌کنند،
پدرش احمد میرزاظلی از نوادگان ظل‌سلطان پسر ناصرالدین شاه بود. ظلی در آواز از شاگردان حجازی و عارف قزوینی بود. با توجه به عمر کوتاه او توانایی حنجره‌‌اش به اندازه‌ای بود که آثارش را در طراز و اندازه خوانندگانی چون طاهرزاده، قمرالملوک وزیری، اقبال‌آذر و ادیب خوانساری ارزیابی می‌کنند.
وی از معدود خوانندگانی به‌شمار می‌رفت که نزد عارف قزوینی درس خوانده بود. او صفحه گراموفونی با عبادی (سه‌تار) و ابوالحسن صبا (ویلون) و مشیر همایون شهردار (پیانو) ضبط کرده بود.
تحریرهای ارائه شده در صدای او اگرچه به دلیل کیفیت پایین ضبط صدا در دوره‌ای که او می‌خواند و کنسرت می‌داد، چندان واضح نیست، اما از سرعت و ظرافت و دقتی برخوردار است که تقریبا به‌عنوان نمونه‌های ناب و مدرسی تحریر در سنت موسیقی آوازی ایران از آن یاد می‌شود.
از جمله آوازهای او آواز اصفهانش است که محمدرضا لطفی در بروشور آلبوم بازسازی‌اش درباره این آواز نوشته است: این آواز در دوره خودش یکی از آوازهای مورد توجه عام و خاص بود و تا به امروز بیشتر خوانندگان مانند بنان و شجریان متاثر از آن بوده و هستند. یکی از نکات بارز این اثر جاودانه، در نوع صدای پرتحریر و با صلابتش نهفته است. تحریرهای ریز پیوسته همراه با بیان شعر و کشش‌های بجا و درست اشعار که هنوز تاثیرش را در تاریخ موسیقی ما جاودانه نگاه داشته است.
او در سال ۱۳۱۲ با کمپانی کلمبیا اقدام به ضبط ۱۲ روی صفحه کرد و اولین خواننده‌ای است که با بانو فرح‌انگیز ضبط دوصدایی انجام داد.
وی که اهل تهران بود به‌دلیل بیماری سل مدتی در همدان زندگی کرد.
رضاقلی میرزاظلی در ۳۹ سالگی درگذشت و در گورستان ابن‌بابویه به خاک سپرده شد..
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۳ بهمن سالروز درگذشت #رضاقلی_میرزاظلی
( زاده سال ۱۲۸۵ تهران -- درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۲۴ تهران ) خواننده
میرزاظلی را به‌عنوان یکی از پدیده‌های موسیقی آوازی ایران یاد می‌کنند،
پدرش احمد میرزاظلی از نوادگان ظل‌سلطان پسر ناصرالدین شاه بود. ظلی در آواز از شاگردان حجازی و عارف قزوینی بود. با توجه به عمر کوتاه او توانایی حنجره‌‌اش به اندازه‌ای بود که آثارش را در طراز و اندازه خوانندگانی چون طاهرزاده، قمرالملوک وزیری، اقبال‌آذر و ادیب خوانساری ارزیابی می‌کنند.
وی از معدود خوانندگانی به‌شمار می‌رفت که نزد عارف قزوینی درس خوانده بود. او صفحه گراموفونی با عبادی (سه‌تار) و ابوالحسن صبا (ویلون) و مشیر همایون شهردار (پیانو) ضبط کرده بود.
تحریرهای ارائه شده در صدای او اگرچه به دلیل کیفیت پایین ضبط صدا در دوره‌ای که او می‌خواند و کنسرت می‌داد، چندان واضح نیست، اما از سرعت و ظرافت و دقتی برخوردار است که تقریبا به‌عنوان نمونه‌های ناب و مدرسی تحریر در سنت موسیقی آوازی ایران از آن یاد می‌شود.
از جمله آوازهای او آواز اصفهانش است که محمدرضا لطفی در بروشور آلبوم بازسازی‌اش درباره این آواز نوشته است: این آواز در دوره خودش یکی از آوازهای مورد توجه عام و خاص بود و تا به امروز بیشتر خوانندگان مانند بنان و شجریان متاثر از آن بوده و هستند. یکی از نکات بارز این اثر جاودانه، در نوع صدای پرتحریر و با صلابتش نهفته است. تحریرهای ریز پیوسته همراه با بیان شعر و کشش‌های بجا و درست اشعار که هنوز تاثیرش را در تاریخ موسیقی ما جاودانه نگاه داشته است.
او در سال ۱۳۱۲ با کمپانی کلمبیا اقدام به ضبط ۱۲ روی صفحه کرد و اولین خواننده‌ای است که با بانو فرح‌انگیز ضبط دوصدایی انجام داد.
وی که اهل تهران بود به‌دلیل بیماری سل مدتی در همدان زندگی کرد.
رضاقلی میرزاظلی در ۳۹ سالگی درگذشت و در گورستان ابن‌بابویه به خاک سپرده شد..
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity