🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#عطا_جنگوک
اول اردیبهشت ۱۳۸۹ سالروز درگذشت زنده یاد "عطا جنگوک" نوازنده چیره دست تار و سه تار
بسیاری از رفتارهای قومی و اجتماعی هر ملتی را می توان از موسیقی رایج همان منطقه بررسی کرد. برای مثال روحیه نرم و گریزان از خشونت های رایج زمانه را به راحتی می توان در ترانه های شیرازی ردیابی کرد. پرداختن به موسیقی استان فارس و به ویژه شهر شیراز بدون توجه به بافت جمعیتی و فرهنگی آن، ممکن نیست. این منطقه از دیرباز پذیرای دست کم پنج قوم بوده است که همچنان در گوشه گوشه استان حضور دارند.
اقوام فارس، ترک، لر، عرب و کولی با آداب و فرهنگی متمایز، بدنه اصلی جمعیت استان را تشکیل می دهند. در آهنگ های شیرازی، موسیقی حماسی کمتر دیده می شود، شیرازی ها خیلی اهل عزا و ماتم نیستند و آهنگ هایی که معرف غم و اندوه باشد، به نسبت، کمتر از آهنگ های شاد و امیدسازشان است. حتی از ترانه های عاشقانه که نوعی ناکامی در آنها پنهان است و لحنی ماتم آلود دارد، خبری نیست.
"عطا جنگوك" یكی از هنرمندان مطرح در مركز حفظ اشاعه موسیقی ایران به شمار می رفت که اهل این خطه بوده است. هنرمندی كه به سبب رویكرد بومی و محلی اش، چندان در مناسبات اداری موسیقی ایران دیده نشد. وی از فعالین موسیقی نواحی ایران و مدرس موسیقی مقامی و ردیفی کشور بود. تار و سه تار نوازی "عطا جنگوك" به سبب علایق درونی اش، رنگ ویژه ای داشت.
از ویژگی های بسیار بارز جناب "جنگوک"، استفاده بسیار عالی و بجا از سه تار در گروه نوازی بود. او كه محضر استاد بی بدیل زمانش "علی اكبر شهنازی" را به نیكی درك كرده بود، صدایی شبه محلی از تار و سه تار ایجاد می كرد. ساز تار اساساً سازی برآمده از كانون های شهری است، اما در یكی از نواخته های "جنگوك" می بینیم که بر اساس ملودی های منطقه بویراحمد، صدایی نزدیك به حال و هوای روستا و ایلات و عشایر را به گوش می رساند.
زنده یاد "جنگوك" برای ارائه یك موسیقی محلی، اجباری به استفاده از سازهای همان محل نداشت و اینکه برای تولید موسیقی محلی حتماً می باید از ساز محلی استفاده كرد، اعتقادی نداشت و مدعی بود که با همین سازهای رایج در موسیقی دستگاهی نیز می توان به صداهای مورد نظر رسید. شاهد این ادعا و البته موفقیت تحسین برانگیز او، تقلید صدای زنگوله گوسفندان با ساز سه تار است.
برخی از پژوهشگران بزرگ مردم شناسی، تلاش های فراوانی در خصوص تبارشناسی موسیقی بختیاری داشته اند و در این راه نیز، برخی از استادان موسیقی، اقدام به تنظیم آهنگ و ملودی در دستگاههای موسیقی ایران با گوشه های مقام بختیاری و دهکردی کرده اند. "عطاجنگوک" یکی از موسیقی دانان برجسته ایران بود که بارها به شهرکرد، چهارمحال و بختیاری سفر کرده بود و پژوهش های زیادی نیز در خصوص مقام موسیقی بختیاری در دستگاه های ردیفی انجام داد.
آلبوم "مال کنون" مهم ترین موضوع زندگی و معیشت عشایر است و در عین حال یادآور شاخص ترین اثر موسیقایی ایل بختیاری به نظر می رسد که در طول بیش از دو دهه همچنان محبوب و پر فروش در پیشخوان نوارفروشی ها خودنمایی می کند. از منظری دیگر، این اثر مانند فانوسی کوچک در فضای کم فروغ موسیقی زمان خود ظاهر شده است. در گویش بختیاری "مال کنون" یعنی کوچ، واژه ای که هزاران سال زندگی سنتی اقوام لر زبان دامنه های زاگرس را به تصویر می کشد. "چشم براه" با صدای "شهرام ناظری" برروی اشعاری از نیما، نام یکی دیگر از آلبومهای معروف این هنرمند بزرگ می باشد.
زنده یاد "جنگوک" در ۲۲ مهرماه ۱۳۲۷ در لار به دنیا آمد و در اول اردیبهشت ۱۳۸۹ در تهران، بدرود حیات گفت.
#روحش_شاد_و_یادش_گرامی🌷🌷
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#عطا_جنگوک
اول اردیبهشت ۱۳۸۹ سالروز درگذشت زنده یاد "عطا جنگوک" نوازنده چیره دست تار و سه تار
بسیاری از رفتارهای قومی و اجتماعی هر ملتی را می توان از موسیقی رایج همان منطقه بررسی کرد. برای مثال روحیه نرم و گریزان از خشونت های رایج زمانه را به راحتی می توان در ترانه های شیرازی ردیابی کرد. پرداختن به موسیقی استان فارس و به ویژه شهر شیراز بدون توجه به بافت جمعیتی و فرهنگی آن، ممکن نیست. این منطقه از دیرباز پذیرای دست کم پنج قوم بوده است که همچنان در گوشه گوشه استان حضور دارند.
اقوام فارس، ترک، لر، عرب و کولی با آداب و فرهنگی متمایز، بدنه اصلی جمعیت استان را تشکیل می دهند. در آهنگ های شیرازی، موسیقی حماسی کمتر دیده می شود، شیرازی ها خیلی اهل عزا و ماتم نیستند و آهنگ هایی که معرف غم و اندوه باشد، به نسبت، کمتر از آهنگ های شاد و امیدسازشان است. حتی از ترانه های عاشقانه که نوعی ناکامی در آنها پنهان است و لحنی ماتم آلود دارد، خبری نیست.
"عطا جنگوك" یكی از هنرمندان مطرح در مركز حفظ اشاعه موسیقی ایران به شمار می رفت که اهل این خطه بوده است. هنرمندی كه به سبب رویكرد بومی و محلی اش، چندان در مناسبات اداری موسیقی ایران دیده نشد. وی از فعالین موسیقی نواحی ایران و مدرس موسیقی مقامی و ردیفی کشور بود. تار و سه تار نوازی "عطا جنگوك" به سبب علایق درونی اش، رنگ ویژه ای داشت.
از ویژگی های بسیار بارز جناب "جنگوک"، استفاده بسیار عالی و بجا از سه تار در گروه نوازی بود. او كه محضر استاد بی بدیل زمانش "علی اكبر شهنازی" را به نیكی درك كرده بود، صدایی شبه محلی از تار و سه تار ایجاد می كرد. ساز تار اساساً سازی برآمده از كانون های شهری است، اما در یكی از نواخته های "جنگوك" می بینیم که بر اساس ملودی های منطقه بویراحمد، صدایی نزدیك به حال و هوای روستا و ایلات و عشایر را به گوش می رساند.
زنده یاد "جنگوك" برای ارائه یك موسیقی محلی، اجباری به استفاده از سازهای همان محل نداشت و اینکه برای تولید موسیقی محلی حتماً می باید از ساز محلی استفاده كرد، اعتقادی نداشت و مدعی بود که با همین سازهای رایج در موسیقی دستگاهی نیز می توان به صداهای مورد نظر رسید. شاهد این ادعا و البته موفقیت تحسین برانگیز او، تقلید صدای زنگوله گوسفندان با ساز سه تار است.
برخی از پژوهشگران بزرگ مردم شناسی، تلاش های فراوانی در خصوص تبارشناسی موسیقی بختیاری داشته اند و در این راه نیز، برخی از استادان موسیقی، اقدام به تنظیم آهنگ و ملودی در دستگاههای موسیقی ایران با گوشه های مقام بختیاری و دهکردی کرده اند. "عطاجنگوک" یکی از موسیقی دانان برجسته ایران بود که بارها به شهرکرد، چهارمحال و بختیاری سفر کرده بود و پژوهش های زیادی نیز در خصوص مقام موسیقی بختیاری در دستگاه های ردیفی انجام داد.
آلبوم "مال کنون" مهم ترین موضوع زندگی و معیشت عشایر است و در عین حال یادآور شاخص ترین اثر موسیقایی ایل بختیاری به نظر می رسد که در طول بیش از دو دهه همچنان محبوب و پر فروش در پیشخوان نوارفروشی ها خودنمایی می کند. از منظری دیگر، این اثر مانند فانوسی کوچک در فضای کم فروغ موسیقی زمان خود ظاهر شده است. در گویش بختیاری "مال کنون" یعنی کوچ، واژه ای که هزاران سال زندگی سنتی اقوام لر زبان دامنه های زاگرس را به تصویر می کشد. "چشم براه" با صدای "شهرام ناظری" برروی اشعاری از نیما، نام یکی دیگر از آلبومهای معروف این هنرمند بزرگ می باشد.
زنده یاد "جنگوک" در ۲۲ مهرماه ۱۳۲۷ در لار به دنیا آمد و در اول اردیبهشت ۱۳۸۹ در تهران، بدرود حیات گفت.
#روحش_شاد_و_یادش_گرامی🌷🌷
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity