🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ آذر زادروز #فرید_عمران
( زادهٔ ۱۳ آذر ۱۳۲۴ آبادان) موسیقیدان و آهنگساز
"در بیابانهای خوزستان متولد شدم. به هنگام تولدم مردی ایلیاتی قرآن تلاوت میکرد، مادری بر طفل از دست رفتهاش زاری میکرد و پدرم که عاشق فریدالاطرش، خوانندهٔ بزرگ عرب بود، نام فرید بر من نهاد و بدین سان سرنوشت من با موسیقی پیوندی ناگسستنی یافت… موسیقی برایم شعری بوده که همیشه غرایضم را نشانه میگرفت و شعر برایم موسیقی را تداعی میکرد که با ذهن مشتاق من به گفتگو مینشست. برای من موسیقی شعر غرایز و شعر موسیقی ذهن است.
از دوران کودکی با ترکیب غریبی از موسیقی رشد کردم. موسیقی کلاسیک اروپایی، موسیقی عربی، و موسیقی ایرانی.
اما از لحظهای که به یادگیری پیانو و کمی ویلون پرداختم، عشق آهنگسازی لحظهای آرامم نمیگذاشت و اینک پس از گذشت بیش از هفتاد سال مجموعهای عظیم از آثارم احاطهام کرده است"
.
متن بالا بخشی از اتوبیوگرافی فرید عمران است. او از کودکی پیانو مینواخت و قطعههای کوچکی میساخت. آموزش موسیقی را در کنسرواتوار تهران ادامه داد. از استادان بنام او در ایران میتوان از مرتضی حنانه و یوسف یوسف زاده نام برد. او همزمان نزد پیانیست و آهنگساز روس، لئونید ساموس (Leonid Samus) آهنگسازی را آغاز کرد. سپس در کنسرواتوار لندن، تحصیل در رشته آهنگسازی را تا درجهٔ استادی به پایان رساند. در آنجا در کنار استادان و موسیقیدانان برجستهای چون نورمن دموث و جان مک کیب و استاد کالج مورلی، پروفسور لارنس لئونارد کار کرده است.
موسیقی فرید عمران ترکیبی هنرمندانه از هارمونی و فضای مدرن و نغمه ها و ملودیهای شرقی ست؛ که تأثیر گرفته از زندگی آهنگساز در میان اقوام و مطالعهٔ دقیق هنر غرب است. همچنین او علاوه بر موسیقی، فعالیتی جدی در حوزههای روانشناسی و تعمق در مکاتب فلسفی و عرفانی شرق داشته که تأثیری انسانگرایانه (اومانیستی) در آثار او گذاشته. نگاه انسان گرایانه فرید عمران باعث تلاش او در ایجاد موسیقیای قابل فهم برای عموم و قابل مطالعه برای اهل فن شده است، به طوری که کمتر کسی از شنیدن آثارش دچار سردرگمی و احساس کمبود نسبت به شناخت موسیقی میشود.
بخش قابل ملاحظهای از آثار او در حادثهٔ آتشسوزی منزلش خاکستر شدند و شوربختانه مقدار زیادی هم به دست کامپیوتر نابود شد. اما آنچه برجای مانده یا بازنویسی شده بدنهٔ قابل ملاحظهای از آثار پیانویی، مجلسی، سوناتها و آثار ارکسترالی است که در گوشه و کنار جهان به اجرا درآمده است.
آثار :
بسیاری از کارهای فرید عمران در ایران و خارج از آن به اجرا درآمدهاند. از جملهٔ آثارش میتوان مجموعهٔ والسها (دو کتاب)، پرلودها، سوییت نغمههای ایرانی، سوییت برای ارکستر زهی، سوییت سمفونیک شیخ صنعان، چند فانتزی، تریوی پیانو، مجموعه آوازهایی برای سوپرانو و تنور و باز سازی چند ترانهٔ فولکلور را نام برد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ آذر زادروز #فرید_عمران
( زادهٔ ۱۳ آذر ۱۳۲۴ آبادان) موسیقیدان و آهنگساز
"در بیابانهای خوزستان متولد شدم. به هنگام تولدم مردی ایلیاتی قرآن تلاوت میکرد، مادری بر طفل از دست رفتهاش زاری میکرد و پدرم که عاشق فریدالاطرش، خوانندهٔ بزرگ عرب بود، نام فرید بر من نهاد و بدین سان سرنوشت من با موسیقی پیوندی ناگسستنی یافت… موسیقی برایم شعری بوده که همیشه غرایضم را نشانه میگرفت و شعر برایم موسیقی را تداعی میکرد که با ذهن مشتاق من به گفتگو مینشست. برای من موسیقی شعر غرایز و شعر موسیقی ذهن است.
از دوران کودکی با ترکیب غریبی از موسیقی رشد کردم. موسیقی کلاسیک اروپایی، موسیقی عربی، و موسیقی ایرانی.
اما از لحظهای که به یادگیری پیانو و کمی ویلون پرداختم، عشق آهنگسازی لحظهای آرامم نمیگذاشت و اینک پس از گذشت بیش از هفتاد سال مجموعهای عظیم از آثارم احاطهام کرده است"
.
متن بالا بخشی از اتوبیوگرافی فرید عمران است. او از کودکی پیانو مینواخت و قطعههای کوچکی میساخت. آموزش موسیقی را در کنسرواتوار تهران ادامه داد. از استادان بنام او در ایران میتوان از مرتضی حنانه و یوسف یوسف زاده نام برد. او همزمان نزد پیانیست و آهنگساز روس، لئونید ساموس (Leonid Samus) آهنگسازی را آغاز کرد. سپس در کنسرواتوار لندن، تحصیل در رشته آهنگسازی را تا درجهٔ استادی به پایان رساند. در آنجا در کنار استادان و موسیقیدانان برجستهای چون نورمن دموث و جان مک کیب و استاد کالج مورلی، پروفسور لارنس لئونارد کار کرده است.
موسیقی فرید عمران ترکیبی هنرمندانه از هارمونی و فضای مدرن و نغمه ها و ملودیهای شرقی ست؛ که تأثیر گرفته از زندگی آهنگساز در میان اقوام و مطالعهٔ دقیق هنر غرب است. همچنین او علاوه بر موسیقی، فعالیتی جدی در حوزههای روانشناسی و تعمق در مکاتب فلسفی و عرفانی شرق داشته که تأثیری انسانگرایانه (اومانیستی) در آثار او گذاشته. نگاه انسان گرایانه فرید عمران باعث تلاش او در ایجاد موسیقیای قابل فهم برای عموم و قابل مطالعه برای اهل فن شده است، به طوری که کمتر کسی از شنیدن آثارش دچار سردرگمی و احساس کمبود نسبت به شناخت موسیقی میشود.
بخش قابل ملاحظهای از آثار او در حادثهٔ آتشسوزی منزلش خاکستر شدند و شوربختانه مقدار زیادی هم به دست کامپیوتر نابود شد. اما آنچه برجای مانده یا بازنویسی شده بدنهٔ قابل ملاحظهای از آثار پیانویی، مجلسی، سوناتها و آثار ارکسترالی است که در گوشه و کنار جهان به اجرا درآمده است.
آثار :
بسیاری از کارهای فرید عمران در ایران و خارج از آن به اجرا درآمدهاند. از جملهٔ آثارش میتوان مجموعهٔ والسها (دو کتاب)، پرلودها، سوییت نغمههای ایرانی، سوییت برای ارکستر زهی، سوییت سمفونیک شیخ صنعان، چند فانتزی، تریوی پیانو، مجموعه آوازهایی برای سوپرانو و تنور و باز سازی چند ترانهٔ فولکلور را نام برد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ آذر زادروز #فرید_عمران
( زاده ۱۳ آذر ۱۳۲۴ آبادان) موسیقیدان و آهنگساز
"در بیابانهای خوزستان متولد شدم. به هنگام تولدم مردی ایلیاتی قرآن تلاوت میکرد، مادری بر طفل از دست رفتهاش زاری میکرد و پدرم که عاشق فریدالاطرش، خواننده بزرگ عرب بود، نام فرید بر من نهاد و بدین سان سرنوشت من با موسیقی پیوندی ناگسستنی یافت… موسیقی برایم شعری بوده که همیشه غرایضم را نشانه میگرفت و شعر برایم موسیقی را تداعی میکرد که با ذهن مشتاق من بهگفتگو مینشست. برای من موسیقی شعر غرایز و شعر موسیقی ذهن است.
از دوران کودکی با ترکیب غریبی از موسیقی رشد کردم. موسیقی کلاسیک اروپایی، موسیقی عربی، و موسیقی ایرانی.
اما از لحظهای که به یادگیری پیانو و کمی ویلون پرداختم، عشق آهنگسازی لحظهای آرامم نمیگذاشت و اینک پس از گذشت بیش از هفتاد سال مجموعهای عظیم از آثارم احاطهام کرده است"
.
متن بالا بخشی از اتوبیوگرافی فرید عمران است. او از کودکی پیانو مینواخت و قطعههای کوچکی میساخت. آموزش موسیقی را در کنسرواتوار تهران ادامه داد. از استادان بنام او در ایران میتوان از مرتضی حنانه و یوسف یوسف زاده نام برد. او همزمان نزد پیانیست و آهنگساز روس، لئونید ساموس (Leonid Samus) آهنگسازی را آغاز کرد. سپس در کنسرواتوار لندن، تحصیل در رشته آهنگسازی را تا درجه استادی به پایان رساند. در آنجا در کنار استادان و موسیقیدانان برجستهای چون نورمن دموث و جان مک کیب و استاد کالج مورلی، پروفسور لارنس لئونارد کار کرد.
موسیقی وی ترکیبی هنرمندانه از هارمونی و فضای مدرن و نغمهها و ملودیهای شرقی ست؛ که تأثیر گرفته از زندگی آهنگساز در میان اقوام و مطالعه دقیق هنر غرب است. همچنین او علاوه بر موسیقی، فعالیتی جدی در حوزههای روانشناسی و تعمق در مکاتب فلسفی و عرفانی شرق داشته که تأثیری انسانگرایانه (اومانیستی) در آثار او گذاشته. نگاه انسان گرایانه وی باعث تلاش او در ایجاد موسیقی قابل فهم برای عموم و قابل مطالعه برای اهل فن شده است، به طوری که کمتر کسی از شنیدن آثارش دچار سردرگمی و احساس کمبود نسبت به شناخت موسیقی میشود.
بخش قابل ملاحظهای از آثار او در حادثه آتشسوزی خانهاش خاکستر شدند و شوربختانه مقدار زیادی هم به دست کامپیوتر نابود شد. اما آنچه برجای مانده یا بازنویسی شده بدنه قابل ملاحظهای از آثار پیانویی، مجلسی، سوناتها و آثار ارکسترالی است که در گوشه و کنار جهان به اجرا درآمده است.
آثار:
بسیاری از کارهای او در ایران و خارج از آن به اجرا درآمدهاند. از جمله آثارش میتوان مجموعه والسها (دو کتاب) پرلودها، سوییت نغمههای ایرانی، سوییت برای ارکستر زهی، سوییت سمفونیک شیخ صنعان، چند فانتزی، تریوی پیانو، مجموعه آوازهایی برای سوپرانو و تنور و بازسازی چند ترانه فولکلور را نام برد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۳ آذر زادروز #فرید_عمران
( زاده ۱۳ آذر ۱۳۲۴ آبادان) موسیقیدان و آهنگساز
"در بیابانهای خوزستان متولد شدم. به هنگام تولدم مردی ایلیاتی قرآن تلاوت میکرد، مادری بر طفل از دست رفتهاش زاری میکرد و پدرم که عاشق فریدالاطرش، خواننده بزرگ عرب بود، نام فرید بر من نهاد و بدین سان سرنوشت من با موسیقی پیوندی ناگسستنی یافت… موسیقی برایم شعری بوده که همیشه غرایضم را نشانه میگرفت و شعر برایم موسیقی را تداعی میکرد که با ذهن مشتاق من بهگفتگو مینشست. برای من موسیقی شعر غرایز و شعر موسیقی ذهن است.
از دوران کودکی با ترکیب غریبی از موسیقی رشد کردم. موسیقی کلاسیک اروپایی، موسیقی عربی، و موسیقی ایرانی.
اما از لحظهای که به یادگیری پیانو و کمی ویلون پرداختم، عشق آهنگسازی لحظهای آرامم نمیگذاشت و اینک پس از گذشت بیش از هفتاد سال مجموعهای عظیم از آثارم احاطهام کرده است"
.
متن بالا بخشی از اتوبیوگرافی فرید عمران است. او از کودکی پیانو مینواخت و قطعههای کوچکی میساخت. آموزش موسیقی را در کنسرواتوار تهران ادامه داد. از استادان بنام او در ایران میتوان از مرتضی حنانه و یوسف یوسف زاده نام برد. او همزمان نزد پیانیست و آهنگساز روس، لئونید ساموس (Leonid Samus) آهنگسازی را آغاز کرد. سپس در کنسرواتوار لندن، تحصیل در رشته آهنگسازی را تا درجه استادی به پایان رساند. در آنجا در کنار استادان و موسیقیدانان برجستهای چون نورمن دموث و جان مک کیب و استاد کالج مورلی، پروفسور لارنس لئونارد کار کرد.
موسیقی وی ترکیبی هنرمندانه از هارمونی و فضای مدرن و نغمهها و ملودیهای شرقی ست؛ که تأثیر گرفته از زندگی آهنگساز در میان اقوام و مطالعه دقیق هنر غرب است. همچنین او علاوه بر موسیقی، فعالیتی جدی در حوزههای روانشناسی و تعمق در مکاتب فلسفی و عرفانی شرق داشته که تأثیری انسانگرایانه (اومانیستی) در آثار او گذاشته. نگاه انسان گرایانه وی باعث تلاش او در ایجاد موسیقی قابل فهم برای عموم و قابل مطالعه برای اهل فن شده است، به طوری که کمتر کسی از شنیدن آثارش دچار سردرگمی و احساس کمبود نسبت به شناخت موسیقی میشود.
بخش قابل ملاحظهای از آثار او در حادثه آتشسوزی خانهاش خاکستر شدند و شوربختانه مقدار زیادی هم به دست کامپیوتر نابود شد. اما آنچه برجای مانده یا بازنویسی شده بدنه قابل ملاحظهای از آثار پیانویی، مجلسی، سوناتها و آثار ارکسترالی است که در گوشه و کنار جهان به اجرا درآمده است.
آثار:
بسیاری از کارهای او در ایران و خارج از آن به اجرا درآمدهاند. از جمله آثارش میتوان مجموعه والسها (دو کتاب) پرلودها، سوییت نغمههای ایرانی، سوییت برای ارکستر زهی، سوییت سمفونیک شیخ صنعان، چند فانتزی، تریوی پیانو، مجموعه آوازهایی برای سوپرانو و تنور و بازسازی چند ترانه فولکلور را نام برد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity