شجریان
تصنیف #سخن_عشق
خواننده #شجریان
آهنگساز #محمد_رضا_لطفی
شعر #حافظ
اجراء گروه شیدا
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
تصنیف #سخن_عشق
خواننده #شجریان
آهنگساز #محمد_رضا_لطفی
شعر #حافظ
اجراء گروه شیدا
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
شجریان
تصنیف #سخن_عشق
خواننده #شجریان
آهنگساز #محمد_رضا_لطفی
شعر #حافظ
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
تصنیف #سخن_عشق
خواننده #شجریان
آهنگساز #محمد_رضا_لطفی
شعر #حافظ
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۷ دی زادروز #محمد_رضا_لطفی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۲۵ گرگان — درگذشته ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ گرگان) موسیقیدان و نوازنده تار
محمدرضا لطفی اهل روستای هروی خلخال و بزرگ شده گرگان می باشد، او به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی نزد استادانی چون علیاکبر شهنازی و حبیباله صالحی به هنرجویی پرداخت.
پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموختههایش همت گماشت. در این زمان از استادانی چون نورعلی برومند، عبداله دوامی، سعید هرمزی و دیگر استادان دانشکده موسیقی بهره ها جست.
محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقیدانان جوان را نیز کسب کرد.
اولین اثرش دو صفحه گرامافون ردیفهای استاد دوامی و استاد ناصح پور بود که همراه کتاب دستگاه شور توسط انتشارات گوتنبرگ در سال ۱۳۵۳ منتشر شد.
در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگفر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
در اجرای ردیف آوازی توسط عبداله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد.
در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا داد.
در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.
در سال ۱۳۶۲ کلاس دستگاه شناسی و در سال ۱۳۷۳ کلاس شناخت موسیقی برای شاگردان گذاشت.
کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی چون حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، علی اکبر شکارچی و ... راهاندازی کرد و در طی فعالیتی چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفته بسیاری از استادان از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار میروند.
پس از انحلال چاووش سفرهای زیادی برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد و در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت.
علاوه بر کنسرتهای متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن تاسیس کرد.
یکی دیگر از کارهایی که از وی انتشار یافته است، همنوازی اش با استاد فرامرز پایور است که سال ها قبل ضبط شده بود.
او ۱۴ جلد کتاب سال شیدا و ۱۱ شماره مجله شیدا که حاوی مقالات جالب علمی تخصصی موسیقی است به چاپ رساند. او در معرفی موسیقی ایرانی در خارج از کشور سهم زیادی دارد.
محمدرضا لطفی در ۶۸ سالگی درگذشت و در محله "سبزه مشهد" گرگان ملک شخصی خودش به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۷ دی زادروز #محمد_رضا_لطفی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۲۵ گرگان — درگذشته ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ گرگان) موسیقیدان و نوازنده تار
محمدرضا لطفی اهل روستای هروی خلخال و بزرگ شده گرگان می باشد، او به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی نزد استادانی چون علیاکبر شهنازی و حبیباله صالحی به هنرجویی پرداخت.
پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموختههایش همت گماشت. در این زمان از استادانی چون نورعلی برومند، عبداله دوامی، سعید هرمزی و دیگر استادان دانشکده موسیقی بهره ها جست.
محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقیدانان جوان را نیز کسب کرد.
اولین اثرش دو صفحه گرامافون ردیفهای استاد دوامی و استاد ناصح پور بود که همراه کتاب دستگاه شور توسط انتشارات گوتنبرگ در سال ۱۳۵۳ منتشر شد.
در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگفر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
در اجرای ردیف آوازی توسط عبداله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد.
در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن از این سمت استعفا داد.
در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.
در سال ۱۳۶۲ کلاس دستگاه شناسی و در سال ۱۳۷۳ کلاس شناخت موسیقی برای شاگردان گذاشت.
کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی چون حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، علی اکبر شکارچی و ... راهاندازی کرد و در طی فعالیتی چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفته بسیاری از استادان از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار میروند.
پس از انحلال چاووش سفرهای زیادی برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد و در سال ۱۳۶۵ به آمریکا رفت.
علاوه بر کنسرتهای متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن تاسیس کرد.
یکی دیگر از کارهایی که از وی انتشار یافته است، همنوازی اش با استاد فرامرز پایور است که سال ها قبل ضبط شده بود.
او ۱۴ جلد کتاب سال شیدا و ۱۱ شماره مجله شیدا که حاوی مقالات جالب علمی تخصصی موسیقی است به چاپ رساند. او در معرفی موسیقی ایرانی در خارج از کشور سهم زیادی دارد.
محمدرضا لطفی در ۶۸ سالگی درگذشت و در محله "سبزه مشهد" گرگان ملک شخصی خودش به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۲ اردیبهشت سالروز درگذشت #محمد_رضا_لطفی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۲۵ گرگان — درگذشته ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ گرگان) موسیقیدان و نوازنده تار
محمدرضا لطفی اهل روستای هروی خلخال و بزرگ شده گرگان است، او به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی نزد استادانی چون علیاکبر شهنازی و حبیباله صالحی به هنرجویی پرداخت.
پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموختههایش همت گماشت. در این زمان از استادانی چون نورعلی برومند، عبداله دوامی، سعید هرمزی و دیگر استادان دانشکده موسیقی بهرهها جست.
لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقیدانان جوان را نیز کسب کرد.
اولین اثرش دو صفحه گرامافون ردیفهای دوامی و ناصح پور بود که همراه کتاب دستگاه شور توسط انتشارات گوتنبرگ در سال ۱۳۵۳ منتشر شد.
در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴ در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگفر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
در اجرای ردیف آوازی توسط عبداله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد.
در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن استعفا داد.
در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.
در سال ۱۳۶۲ کلاس دستگاهشناسی و در سال ۱۳۷۳ کلاس شناخت موسیقی برای شاگردان گذاشت.
کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی چون علیزاده، مشکاتیان، شکارچی و ... راهاندازی کرد و در طی فعالیتی چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفته بسیاری از استادان از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار میروند.
پس از انحلال چاووش سفرهای زیادی برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد و در سال ۱۳۶۴ به آمریکا رفت.
علاوه بر کنسرتهای متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن تاسیس کرد.
یکی دیگر از کارهایی که از وی انتشار یافته است، همنوازی اش با فرامرز پایور است که سال ها قبل ضبط شده بود.
او ۱۴ جلد کتاب سال شیدا و ۱۱ شماره مجله شیدا که حاوی مقالات جالب علمی تخصصی موسیقی است به چاپ رساند. او در معرفی موسیقی ایرانی در خارج از کشور سهم زیادی دارد. او را قلندر تار نوازی لقب دادهاند.
محمدرضا لطفی در ۶۸ سالگی درگذشت و در محله "سبزه مشهد" گرگان ملک شخصی خودش به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۲ اردیبهشت سالروز درگذشت #محمد_رضا_لطفی
(زاده ۱۷ دی ۱۳۲۵ گرگان — درگذشته ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ گرگان) موسیقیدان و نوازنده تار
محمدرضا لطفی اهل روستای هروی خلخال و بزرگ شده گرگان است، او به مدت پنج سال در هنرستان موسیقی نزد استادانی چون علیاکبر شهنازی و حبیباله صالحی به هنرجویی پرداخت.
پس از پایان هنرستان به دانشکده موسیقی راه یافت و به تکمیل آموختههایش همت گماشت. در این زمان از استادانی چون نورعلی برومند، عبداله دوامی، سعید هرمزی و دیگر استادان دانشکده موسیقی بهرهها جست.
لطفی در سال ۱۳۴۳ جایزه نخست موسیقیدانان جوان را نیز کسب کرد.
اولین اثرش دو صفحه گرامافون ردیفهای دوامی و ناصح پور بود که همراه کتاب دستگاه شور توسط انتشارات گوتنبرگ در سال ۱۳۵۳ منتشر شد.
در جشنواره موسیقی جشن هنر ۱۳۵۴ در شیراز به همراه محمدرضا شجریان و ناصر فرهنگفر به اجرای راست پنجگاه پرداخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
در اجرای ردیف آوازی توسط عبداله دوامی با ساز تار وی را همراهی کرد.
در سال ۱۳۵۳ به عضویت گروه علمی دانشکده موسیقی درآمد و در همین سال همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و به مدت یک سال و نیم به عنوان مدیر گروه موسیقی دانشکده موسیقی هنرهای زیبای تهران به کار مشغول شد و پس از آن استعفا داد.
در سال ۱۳۵۴ گروه شیدا را راه اندازی کرد و به همراه گروه عارف به سرپرستی حسین علیزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت.
در سال ۱۳۶۲ کلاس دستگاهشناسی و در سال ۱۳۷۳ کلاس شناخت موسیقی برای شاگردان گذاشت.
کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی چون علیزاده، مشکاتیان، شکارچی و ... راهاندازی کرد و در طی فعالیتی چشمگیر آثاری از این گروه به جای ماند که به گفته بسیاری از استادان از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار میروند.
پس از انحلال چاووش سفرهای زیادی برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان کرد و در سال ۱۳۶۴ به آمریکا رفت.
علاوه بر کنسرتهای متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن تاسیس کرد.
یکی دیگر از کارهایی که از وی انتشار یافته است، همنوازی اش با فرامرز پایور است که سال ها قبل ضبط شده بود.
او ۱۴ جلد کتاب سال شیدا و ۱۱ شماره مجله شیدا که حاوی مقالات جالب علمی تخصصی موسیقی است به چاپ رساند. او در معرفی موسیقی ایرانی در خارج از کشور سهم زیادی دارد. او را قلندر تار نوازی لقب دادهاند.
محمدرضا لطفی در ۶۸ سالگی درگذشت و در محله "سبزه مشهد" گرگان ملک شخصی خودش به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity