🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#معرفی_سبک_نقاشی

نقاشی‌های سبک وانیتاس نوعی موعظه‌ی بصری هستند: تأکید بر قطعیت مرگ، پوچ بودن خوشی‌ها و میرایی زندگیِ زمینی که نتیجه‌ی اخلاقی‌اش پیروی از آموزه‌های مسیحی است تا حیات و سعادت ابدی ممکن گردد. تم مشترک تابلوهای وانیتاس، جمجمه‌، ساعت‌، میوه‌های در حال گندیدن، شمع‌ خاموش، ساز موسیقی و... هستند که شکل سمبلیک فناپذیری و تباهی را می‌یابند. (تصویر نخست) با این حال، پارادوکس در این است که نقاشی وانیتاس در حالی‌که بر نیستی تمرکز دارد، خود از حدود چهارچوب زمانی بیرون می‌زند و جاودانه می‌گردد.

ظاهراً کورنلوس گایتزبرختس به پارادوکس مستتر در نقاشی وانیتاس پی برده بود؛ چراکه در دوران اوج رسم چنین نقاشی‌هایی با ایجاد تغییر محتوایی، این خطابه‌های اخلاقی متورم و تصویری را به نوعی شعر بصری روشنگر تغییر ماهیت داد. سه تابلویی که در ادامه آمده از جمله آثار کورنلوس است که موضوع‌شان مشخصاً با حضور او گره خورده است. در نقاشی‌ها علاوه بر عناصر برآمده از نقاشی وانیتاس، وسایل شخصی‌ کورنلوس، یک خودنگاره‌ی کوچک و اشیائی که مایه‌ی تعلق‌خاطرش هستند نیز قابل مشاهده هستند: پالت رنگ، قلم‌موها، اتودها، تابلوها، نامه‌ها و دست‌نوشته‌ها.

آنچه که می‌بینیم حتی در این دوران نیز رویکردی نوین در پردازش خودنگاره است. کورنلوس به‌جای آنکه چهره‌اش را در مرکز تابلو بکشد و به یک بازنمایی ساده از خود اکتفا کند، بخشی از شخصیت‌اش را (جنبه‌ای واقعی و قابل درک را) به تصویر کشیده است. مجموعه‌ای از مشغولیت‌های قلبی و ذهنی که درآمیخته با فناپذیری او، فردیتش را آشکار کرده است. به این ترتیب، کورنلوس در عین اینکه میرا بودن انسان را تصدیق می‌کند، نشان می‌دهد که چگونه علایق آدمی و دغدغه‌هایش، جاودانگی‌ را به کیفیت حضور او پیوند می‌زند. نوعی نامیرایی خوشایند که به واسطه‌ی عشق به شکوفایی متعادل و معنادار، در درون زندگی فانی میسر می‌شود.

شرح تصاویر:

وانیتاس 1640

هنرمند: #هارمن_استینویک

هنوز زندگی 1663 پوندی
کابینه ای در استودیوی هنرمند 1670-1671
ویولن ، وسایل نقاشی و سلف پرتره 1675
هنرمند: کورنلیوس نوربرتوس گیگزبرشت

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نقاشی

#معرفی_سبک_نقاشی

#اوکی‌یوئه، گونه‌ای از چاپ کلیشهٔ چوبی است که در دوران ادو در ژاپن به مرحلهٔ باروری رسید. چاپ‌های چوبی اوکی‌یوئه به موضوع‌های روزمره زندگی می‌پرداخت و به سوژه‌هایی چون کابوکی، ادبیات کلاسیک، آداب و رسوم، مذهب، شعر، طبیعت بی‌جان، زندگی دربار و غرب‌گرایی توجه نشان می‌داد. اوکی‌یوئه در واژه به معنای نقاشی‌های جهان گذران است. این نقاشی‌ها، زیبایی‌های زودگذر جهان ملموس را موضوع کار خود قرار می‌دادند.

برای ساختن اوکی‌یوئه، ابتدا طرحی را که نقاش بر کاغذی کشیده بود، به روی تخته‌ای از چوب گیلاس کنده‌کاری می‌کردند. آنگاه این تخته را رنگ می‌زدند و کاغذ را با دقت و توجه کافی روی آن قرار می‌دادند. هر جا که بنا بود رنگ‌های بیشتری به اثر نهایی اضافه شود، قالبی جداگانه برای هر رنگ ساخته می‌شد. با پایان کار قالب‌سازی، بیش از دویست کپی از یک اثر تهیه می‌کردند و بعد چوب گیلاس را که تحت تأثیر چاپ‌های متعدد رطوبت گرفته بود، برای شش ماه یا بیشتر در گوشه‌ای می‌گذاشتند تا خشک شود.

آثار هنرمندان بنام اوکی‌یوئه نظیر #هوکوسای، #هیروشیگه، #کونیوشی و #کونیسادا از طریق کشتی‌های تجاری به بنادر اروپایی رسید و با برگزاری نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۶۷ و نمایشگاه‌های پس از آن به هنردوستان معرفی شد. اوکی‌یوئه منبع الهام مؤثری برای نقاشان جوان فرانسوی شد و در شکل‌گیری مکتب هنری #امپرسیونیست نقش عمده‌ای ایفا کرد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity