🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#امروز_در_تاریخ
آدینه ۲۳ فروردین ۱۳۹۸خورشیدی
مصادف ۱۲ آوریل2019 میلادی

#ز_من_نگارم

ز من نگارم خبر ندارد،به حال زارم نظر ندارد
خبر ندارم من از دل خود،دل من از من خبر ندارد
کجا رود دل تا دلبرش نیست،کجا پرد مرغ که پر ندارد
امان از این عشق فغان از این عشق
که غیر خون جگر ندارد
همه سیاهی همه جدایی،مگر شب ما سحر ندارد
امان از این عشق فغان از این عشق
که غیر خون جگر ندارد
جز انتظار و جز استقامت
وطن علاج دگر ندارد
بهار مضطر عزیز من منال یگر
که آه و زاری عزیزم اثر ندارد..


#ملک_الشعرای_بهار
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
#رویدادها

⏪روز دندانپزشكی

⏪روز جهانی فضانوردی و کیهان نوردی
⏪۱۳۴۰خ- نخستین پرواز انسان به فضا توسط یوری گاگارین

⏪۱۱۹۹خ- کشف داروی معالج مالاریا از پوست درختی به نام "گنه گنه"

👆۱۳۳۴خ- آغاز اولین واکسیناسیون عمومی جهان جهت پیشگیری از بیماری فلج

⏪۱۳۵۴خ-وزیر امور خارجه اتریش به تهران آمد

⏪۱۲۴۶خ-خرید آلاسکا از روسیه
قرارداد خرید آلاسکا از روسیه نهم آوریل۱۸۶۷ به تصویب سنای آمریکا رسید و ۳روز بعد (۱۲ آوریل) پس از امضای رئیس‌جمهوری آمریکا قطعی شد.
طبق این قرارداد، آلاسکا- مهاجرنشین روسیه در شمال قاره آمریکا- به مبلغ ۷میلیون و ۲۰۰هزار دلار خریداری شد

⏪۸۶۶خ-عبور از خط استوا برای اولین بار توسط دریانوردان پرتغالی

⏪۱۳۵۴خ-محمد معصوم خانی متهم به قتل سروان نوروزی سرپرست گارد انتظامی دانشگاه صنعتی دستگیر شد.

⏪۱۱۰۲- بیش از دوهزار نفر از نيروهای ميرمحمود قندهاری در تعقيب طهماسب ميرزا پسر شاه سلطان حسين وارد قزوين شده بودند كشته شدند و مابقی به اصفهان گريختند ميرمحمود از فرط خشم، بازماندگان خاندان صفوی و مقامات سابق را كشت.
طهماسب ميرزا در آخرين روزهاي محاصره اصفهان از اين شهر فرار كرده بود. اصفهان درجريان جنگ داخلي ايرانيان، در اكتبر ۱۷۲۲ به دست ميرمحمود افتاده بود. اين جنگ نتيجه نابخردي و ضعف سياسی شاه سلطان حسين بود.
طهماسب ميرزا كه پس از قتل عام خاندان صفوی در اصفهان، به نام طهماسب دوم، شاه شده بود به مانند پدرش مرتكب چند اشتباه سياسي شد ازجمله اين كه به عثمانی امتيازهایی داد و با ورود روس ها به قفقاز موافقت كرد، به اين شرط كه اين دو دولت از شاه بودن وی حمايت كنند!
اين اشتباهات سبب شد كه توسط نادر كه فرمانده ارتش بود بركنار شود. نادر تعيين شاه بعدي را برعهده بزرگان كشور و نمايندگان شهرها گذارد كه آنان در اجتماع خود در دشت مغان در آذربايجان، وي را به آن مقام برگزيدند و به همين لحاظ، مورخان «نادر» را يک شاه انتخابي نوشته اند.


#زادروزها

🌿۱۳۱۷خ - ایرج کابلی، نویسنده، وزن‌شناس، مترجم

🌿۱۲۱۱خ- تولد "الكساندر آستروفسكي" نمايش‏ نامه ‏نويس روسي

#درگذشتگان

🍂۱۳۶۱خ - حبیب‌الله بلور، کشتی‌گیر و بازیگر ایرانی سینما (زاده ۱۳۰۲)

🍂۱۳۷۵خ - اکرم زعیتر، سیاستمدار ملی‌گرا، روزنامه‌نگار نوگرا، تاریخ‌نگار سیاسی و ادیب عربی فلسطینی

🍂۱۳۹۱ خ- فریدون پوررضا، خواننده و موسیقیدان گیلک (زاده ۱۳۱۱)

🍂۱۳۹۱خ - قمر آریان، نویسنده، مترجم، استاد ادبیات فارسی (زاده ۱۳۰۱)

🍂۱۳۸۴خ-شاهرخ مسکوب،نویسنده ومحقق

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆

#ملک_الشعرای_بهار https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان

#ملک_الشعرای_بهار

*** اول اردیبهشت ۱۳۳۰ سالروز درگذشت زنده یاد محمدتقی بهار ملقب به ملک الشعرا بهار
اشعار "محمدتقی بهار"، معروف به "ملک الشعرای بهار" بر قله ی سترگ ادبیات معاصر ایران می‌گذرد. در واقع "بهار" را می توان فرهنگمردی برای تمام فصول نامید. او از آغاز مشروطیت، به مبارزان راه آزادی پیوست و با عضویت در «انجمن انقلابی سعادت» به ستیز با استبداد زمانه پرداخت. سپس در «حزب دموکرات ایران» در مشهد به عضویت کمیته ایالتی، برگزیده شد و «روزنامه نوبهار» را به راه انداخت. مقالات آزادیخواهانه و استبداد شکن او در نوبهار، آن‌چنان محبوبیتی برایش فراهم آورد که از سوی مردم «درگز و کلات» به نمایندگی مجلس سوم برگزیده شد.
شادروان "بهار" با آن‌که بارها توقیف و زندان و تبعیدِ استبداد را تجربه کرده بود، هرگز از آزادیخواهی و تجدد طلبی کناره نگرفت.
نه تنها خودکامگان و دشمنان آزادی، هدف حملات کوبنده ی "بهار" بودند که او در جبهه موازی دیگر با ریاکارانِ مذهبی و واپسگرایان ِقشری، می‌جنگید. به باور او تا هنگامی که اینان جهل و خرافات را در جامعه می‌پراکنند، نبرد با استبدادیان به جایی نخواهد رسید. "محمد رضا شفیعی کدکنی"، بهار را مدیحه سرای آزادی و وطن نام داده است. "غلامحسین یوسفی" نوشته است: «"بهار" از تاریخِ ایران مایه‌ها اندوخته بود و از سر وطن دوستی، به آن عشق می‌ورزید.» "ماشاءاله آجودانی"، آزادی و وطن را چون تکیه کلامی مستمر در شعر "بهار" جستجو کرده است: «طبل آزادی، مرگ آزادی، گلبانگ آزادی، جویبار آزادی، شاخه آزادی، سرو آزاد وطن، لیلای وطن، چراگاه وطن، خاکستر وطن، گنج وطن....
در بسیاری از زمینه‌ها اندیشیده، در همه مقوله‌ها قلم زده و در اغلبِ اشکال و شیوه ها نوشته و سروده است. اما با این همه آن چه به دانایی‌ها و توانایی‌های او درخششی کمیاب بخشیده، آرمان های انسانی اوست. "بهار" جان شیفته ی آزادی و عاشق پر شور ایران بود و برای رهایی آن از جهل و استبداد می‌جنگید. عشق به وطن که از جان شیفته‌اش برمی‌خاست، تا ژرفای جانِ مردمان از هر لایه اجتماعی تاثیر می نهاد و به شعر او به گفته "شفیعی کدکنی" قدرت تسخیر می‌داد. همین قدرت تسخیر بود که او و "ابوالقاسم عارف قزوینی" را در صدرِ شاعرانِ مشروطیت می‌نشانید. همین قدرتِ تسخیر است که میان "بهار" و "ایرج" و دیگر شاعران مشروطیت تفاوت ایجاد می کند.
"شفیعی کدکنی" تاثیر گذاری شعرِ "بهار" را در جامعه از نوادرِ حوادثِ تاریخِ شعرِ فارسی می‌داند. شعرِ "بهار" تا آخرین روزهای حیاتش همواره در اوجِ زندگی و در پیوند با نبضِ جامعه بوده و هرگز به ابتذال و سستی و تکرار که از ویژگی های دیگران در سنین کهولت و پیری است گرفتار نشده است. نکته دیگری که به باور "شفیعی کدکنی" در شعرِ بهار جلوه‌ای درخشان دارد، تنوع اقالیم شعری اوست. "بهار" در حوزه‌های مختلف کار کرده. از وصف طبیعت و خشم و خروش انقلابی و سیاسی تا قلمرو وطنیات که حوزه اصلی شعر اوست. قصیده ی «به یاد وطن» نمونه برجسته‌ای از این وطنیه‌ها به شمار می‌رود. "شفیعی" حتی «حبسیه‌های بهار» را بر «حبسیه‌های مسعود سعد سلمان»، رجحان می نهد.
نکته دیگری که بر اهمیت شعرِ "بهار" می افزاید این است که «او بخش مهمی از تجربه های قدمایی خود را به خدمت مسائلی درآورده که قدما از پرداختن به آن ها محروم بوده‌اند. به بیان دیگر ساخت قدیمی شعر را که در خدمت هجو و مدح و اخلاق بوده به قلمرو گسترده ای از مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ عصر جدید آورده است. در نتیجه اگرچه ساختار شعر او همان شعر قدمایی است ولی در اثرِ ترکیب با عوالَم روحی انسانِ عصر جدید، بافت تازه‌ای به خود گرفته و نوعی سبک شخصی برای او پدید آورده است. البته سبک شخصی در تاریخ شعر فارسی چیزی است که تا روزگار "نیما" بسیار اندکیاب است».
"میر علیرضا علینقی" ژورنالیست نام دارِ موسیقی، در خصوص راز ماندگاری قطعاتی که بر اساسِ ترانه‌های "ملک‌الشعرای بهار" ساخته شده است می گوید: «رازِ جاودانگی آثاری چون «بهار دلکش»، «ای شکسته‌دل»، «ز من نگارم» و «مرغ سحر»؟ این موضوعی است که ذهنِ بسیاری از جمله، مرا به خود مشغول کرده است؛ چرا که براساسِ قراینِ موجود "محمد تقی بهار" خودش نیز، چنین تصوری از این آثار نداشته است؛ در حالی‌که هم‌اکنون بسیاری از ترانه‌های او ماندگارتر از شعرهایش شده است و شنونده‌ها و خوانندگانِ بیشتری دارد؛ اما مهم‌ترین دلیلِ این موضوع را می‌توان در هم‌نشینی «بهار» با موسیقی‌دانانِ‌ بزرگِ هم‌عصرِ او دانست

#روحشون_شاد

#یادشون_گرامی

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ملک_الشعرای_بهار 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ


۱۶ آبان زادروز #ملک_الشعرای_بهار

( زاده ۱۶ آبان ۱۲۶۵ مشهد -- درگذشته ۲ اردیبهشت ۱۳۳۰ تهران ) شاعر، نویسنده، محقق و سیاستمدار

محمدتقی بهار تحصیلات خود را از چهار سالگی در مکتبخانه آغاز کرد و در سال ۱۲۷۲ با شاهنامه از طریق پدرش ( میرزا محمدکاظم صبوری ) آشنا شد.
او در همین سال اولین شعر خود را در بحر شاهنامه سرود و از پدرش جایزه گرفت.
از سال ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۸ به تحصیل را ادامه داد و علاوه بر مدرسه در محفل پدرش نیز می‌آموخت.
در سال ۱۲۸۳ با درگذشت پدرش، مسئولیت سرپرستی خانواده به دوش او افتاد ولی او تحصیلات ادبی خود را با وجود تمام مشکلاتی که داشت ادامه داد و در همین سال لقب پدرش - ملک الشعرایی آستان قدس- را از مظفرالدین شاه دریافت کرد.
بهار مدتی عضو شورایعالی معارف بود و در چند دوره به نمایندگی مجلس نیز انتخاب شد و در کابینه قوام‌السلطنه در سال ۱۳۲۴ وزیر فرهنگ شد.
در سال ۱۳۲۹ به بیماری سل مبتلا شد و همان سال دولت پاکستان از او دعوت رسمی به عمل آورده بود که او به علت بیماری این دعوت را رد کرد. همچنین به ریاست او در تهران «جمعیت ایرانی هواداران صلح» تشکیل شد و با وزارت فرهنگ نیز قراردادی برای تألیف کتاب «سبک شناسی شعر فارسی» بست که به علت بیماری ناتمام ماند.
بهار قصیده «جغد جنگ» را در ستایش صلح سرود و سرانجام در ۶۵ سالگی درگذشت و در گورستان ظهیر الدوله به خاک سپرده شد.

آثار محمدتقی بهار :
کتاب‌ها :
احوال فردوسی
تاریخ تطور شعر فارسی
تاریخ مختصر احزاب سیاسی
چهارخطابه
دستور پنج استاد
دیوان اشعار
زندگانی مانی
سبک شناسی
شعر در ایران
قبر امام رضا (ع)
فردوسی نامه
یادگار زریران

تصحیح‌ها :
تاریخ بلعمی
تاریخ سیستان
رساله نفس
شاهنامه‌ فردوسی
مجمل التواریخ و القصص
منتخب جوامع الحکایات و لوامع الروایات عوفی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

#ملک_الشعرای_بهار 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی

#ملک_الشعرای_بهار

اشعار "محمدتقی بهار"، معروف به "ملک الشعرای بهار" بر قله ی سترگ ادبیات معاصر ایران می‌گذرد. در واقع "بهار" را می توان فرهنگمردی برای تمام فصول نامید. او از آغاز مشروطیت، به مبارزان راه آزادی پیوست و با عضویت در «انجمن انقلابی سعادت» به ستیز با استبداد زمانه پرداخت. سپس در «حزب دموکرات ایران» در مشهد به عضویت کمیته ایالتی، برگزیده شد و «روزنامه نوبهار» را به راه انداخت. مقالات آزادیخواهانه و استبداد شکن او در نوبهار، آن‌چنان محبوبیتی برایش فراهم آورد که از سوی مردم «درگز و کلات» به نمایندگی مجلس سوم برگزیده شد.
شادروان "بهار" با آن‌که بارها توقیف و زندان و تبعیدِ استبداد را تجربه کرده بود، هرگز از آزادیخواهی و تجدد طلبی کناره نگرفت.

نه تنها خودکامگان و دشمنان آزادی، هدف حملات کوبنده ی "بهار" بودند که او در جبهه موازی دیگر با ریاکارانِ مذهبی و واپسگرایان ِقشری، می‌جنگید. به باور او تا هنگامی که اینان جهل و خرافات را در جامعه می‌پراکنند، نبرد با استبدادیان به جایی نخواهد رسید. "محمد رضا شفیعی کدکنی"، بهار را مدیحه سرای آزادی و وطن نام داده است. "غلامحسین یوسفی" نوشته است: «"بهار" از تاریخِ ایران مایه‌ها اندوخته بود و از سر وطن دوستی، به آن عشق می‌ورزید.» "ماشاءاله آجودانی"، آزادی و وطن را چون تکیه کلامی مستمر در شعر "بهار" جستجو کرده است: «طبل آزادی، مرگ آزادی، گلبانگ آزادی، جویبار آزادی، شاخه آزادی، سرو آزاد وطن، لیلای وطن، چراگاه وطن، خاکستر وطن، گنج وطن....

در بسیاری از زمینه‌ها اندیشیده، در همه مقوله‌ها قلم زده و در اغلبِ اشکال و شیوه ها نوشته و سروده است. اما با این همه آن چه به دانایی‌ها و توانایی‌های او درخششی کمیاب بخشیده، آرمان های انسانی اوست. "بهار" جان شیفته ی آزادی و عاشق پر شور ایران بود و برای رهایی آن از جهل و استبداد می‌جنگید. عشق به وطن که از جان شیفته‌اش برمی‌خاست، تا ژرفای جانِ مردمان از هر لایه اجتماعی تاثیر می نهاد و به شعر او به گفته "شفیعی کدکنی" قدرت تسخیر می‌داد. همین قدرت تسخیر بود که او و "ابوالقاسم عارف قزوینی" را در صدرِ شاعرانِ مشروطیت می‌نشانید. همین قدرتِ تسخیر است که میان "بهار" و "ایرج" و دیگر شاعران مشروطیت تفاوت ایجاد می کند.

"شفیعی کدکنی" تاثیر گذاری شعرِ "بهار" را در جامعه از نوادرِ حوادثِ تاریخِ شعرِ فارسی می‌داند. شعرِ "بهار" تا آخرین روزهای حیاتش همواره در اوجِ زندگی و در پیوند با نبضِ جامعه بوده و هرگز به ابتذال و سستی و تکرار که از ویژگی های دیگران در سنین کهولت و پیری است گرفتار نشده است. نکته دیگری که به باور "شفیعی کدکنی" در شعرِ بهار جلوه‌ای درخشان دارد، تنوع اقالیم شعری اوست. "بهار" در حوزه‌های مختلف کار کرده. از وصف طبیعت و خشم و خروش انقلابی و سیاسی تا قلمرو وطنیات که حوزه اصلی شعر اوست. قصیده ی «به یاد وطن» نمونه برجسته‌ای از این وطنیه‌ها به شمار می‌رود. "شفیعی" حتی «حبسیه‌های بهار» را بر «حبسیه‌های مسعود سعد سلمان»، رجحان می نهد.

نکته دیگری که بر اهمیت شعرِ "بهار" می افزاید این است که «او بخش مهمی از تجربه های قدمایی خود را به خدمت مسائلی درآورده که قدما از پرداختن به آن ها محروم بوده‌اند. به بیان دیگر ساخت قدیمی شعر را که در خدمت هجو و مدح و اخلاق بوده به قلمرو گسترده ای از مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ عصر جدید آورده است. در نتیجه اگرچه ساختار شعر او همان شعر قدمایی است ولی در اثرِ ترکیب با عوالَم روحی انسانِ عصر جدید، بافت تازه‌ای به خود گرفته و نوعی سبک شخصی برای او پدید آورده است. البته سبک شخصی در تاریخ شعر فارسی چیزی است که تا روزگار "نیما" بسیار اندکیاب است».

"میر علیرضا علینقی" ژورنالیست نام دارِ موسیقی، در خصوص راز ماندگاری قطعاتی که بر اساسِ ترانه‌های "ملک‌الشعرای بهار" ساخته شده است می گوید: «رازِ جاودانگی آثاری چون «بهار دلکش»، «ای شکسته‌دل»، «ز من نگارم» و «مرغ سحر»؟ این موضوعی است که ذهنِ بسیاری از جمله، مرا به خود مشغول کرده است؛ چرا که براساسِ قراینِ موجود "محمد تقی بهار" خودش نیز، چنین تصوری از این آثار نداشته است؛ در حالی‌که هم‌اکنون بسیاری از ترانه‌های او ماندگارتر از شعرهایش شده است و شنونده‌ها و خوانندگانِ بیشتری دارد؛ اما مهم‌ترین دلیلِ این موضوع را می‌توان در هم‌نشینی «بهار» با موسیقی‌دانانِ‌ بزرگِ هم‌عصرِ او دانست...

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

#ملک_‌الشعرای_بهار
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱ اردیبهشت سالروز درگذشت #ملک_‌الشعرای_بهار

( زاده ۱۶ آبان ۱۲۶۵ مشهد -- درگذشته ۱ اردیبهشت ۱۳۳۰ تهران ) شاعر، نویسنده، محقق و سیاستمدار

محمدتقی بهار از چهار سالگی به مکتبخانه رفت و از هفت سالگی، آشنایی با شاهنامه را نزد پدرش ( محمدکاظم صبوری ) آغاز کرد.
او در همین سال اولین شعر خود را در بحر شاهنامه سرود و از پدر جایزه گرفت.
از سال ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۸ تحصیلاتش را در مدرسه ادامه داد و علاوه بر مدرسه در محفل پدرش نیز می‌آموخت.
در سال ۱۲۸۳ با درگذشت پدرش، مسئولیت سرپرستی خانواده به دوش او افتاد ولی او تحصیلات ادبی خود را با وجود تمام مشکلاتی که داشت ادامه داد و در همین سال لقب پدرش - ملک الشعرایی آستان قدس- را از مظفرالدین شاه دریافت کرد.
بهار مدتی عضو شورایعالی معارف بود و در چند دوره به نمایندگی مجلس نیز انتخاب شد و در کابینه قوام‌السلطنه در سال ۱۳۲۴ وزیر فرهنگ شد.
وی در سال ۱۳۲۹ به بیماری سل مبتلا شد و همان سال دولت پاکستان از او دعوت رسمی به عمل آورده بود که او به علت بیماری این دعوت را نپذیرفت. همچنین به ریاست او در تهران «جمعیت ایرانی هواداران صلح» تشکیل شد و با وزارت فرهنگ نیز قراردادی برای تألیف کتاب «سبک شناسی شعر فارسی» بست که به علت بیماری ناتمام ماند.
بهار قصیده «جغد جنگ» را در ستایش صلح سرود و سرانجام در ۶۵ سالگی درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.

آثار محمدتقی بهار :
کتاب‌ها :
احوال فردوسی
تاریخ تطور شعر فارسی
تاریخ مختصر احزاب سیاسی
چهارخطابه
دستور پنج استاد
دیوان اشعار
زندگانی مانی
سبک شناسی
شعر در ایران
قبر امام رضا (ع)
فردوسی نامه
یادگار زریران

تصحیح‌ها :
تاریخ بلعمی
تاریخ سیستان
رساله نفس
شاهنامه‌ فردوسی
مجمل التواریخ و القصص
منتخب جوامع الحکایات و لوامع الروایات عوفی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی

#ملک_الشعرای_بهار

*** اول اردیبهشت ۱۳۳۰ سالروز درگذشت زنده یاد محمدتقی بهار ملقب به ملک الشعرا بهار


اشعار "محمدتقی بهار"، معروف به "ملک الشعرای بهار" بر قله ی سترگ ادبیات معاصر ایران می‌گذرد. در واقع "بهار" را می توان فرهنگمردی برای تمام فصول نامید. او از آغاز مشروطیت، به مبارزان راه آزادی پیوست و با عضویت در «انجمن انقلابی سعادت» به ستیز با استبداد زمانه پرداخت. سپس در «حزب دموکرات ایران» در مشهد به عضویت کمیته ایالتی، برگزیده شد و «روزنامه نوبهار» را به راه انداخت. مقالات آزادیخواهانه و استبداد شکن او در نوبهار، آن‌چنان محبوبیتی برایش فراهم آورد که از سوی مردم «درگز و کلات» به نمایندگی مجلس سوم برگزیده شد.
شادروان "بهار" با آن‌که بارها توقیف و زندان و تبعیدِ استبداد را تجربه کرده بود، هرگز از آزادیخواهی و تجدد طلبی کناره نگرفت.

نه تنها خودکامگان و دشمنان آزادی، هدف حملات کوبنده ی "بهار" بودند که او در جبهه موازی دیگر با ریاکارانِ مذهبی و واپسگرایان ِقشری، می‌جنگید. به باور او تا هنگامی که اینان جهل و خرافات را در جامعه می‌پراکنند، نبرد با استبدادیان به جایی نخواهد رسید. "محمد رضا شفیعی کدکنی"، بهار را مدیحه سرای آزادی و وطن نام داده است. "غلامحسین یوسفی" نوشته است: «"بهار" از تاریخِ ایران مایه‌ها اندوخته بود و از سر وطن دوستی، به آن عشق می‌ورزید.» "ماشاءاله آجودانی"، آزادی و وطن را چون تکیه کلامی مستمر در شعر "بهار" جستجو کرده است: «طبل آزادی، مرگ آزادی، گلبانگ آزادی، جویبار آزادی، شاخه آزادی، سرو آزاد وطن، لیلای وطن، چراگاه وطن، خاکستر وطن، گنج وطن....

در بسیاری از زمینه‌ها اندیشیده، در همه مقوله‌ها قلم زده و در اغلبِ اشکال و شیوه ها نوشته و سروده است. اما با این همه آن چه به دانایی‌ها و توانایی‌های او درخششی کمیاب بخشیده، آرمان های انسانی اوست. "بهار" جان شیفته ی آزادی و عاشق پر شور ایران بود و برای رهایی آن از جهل و استبداد می‌جنگید. عشق به وطن که از جان شیفته‌اش برمی‌خاست، تا ژرفای جانِ مردمان از هر لایه اجتماعی تاثیر می نهاد و به شعر او به گفته "شفیعی کدکنی" قدرت تسخیر می‌داد. همین قدرت تسخیر بود که او و "ابوالقاسم عارف قزوینی" را در صدرِ شاعرانِ مشروطیت می‌نشانید. همین قدرتِ تسخیر است که میان "بهار" و "ایرج" و دیگر شاعران مشروطیت تفاوت ایجاد می کند.

"شفیعی کدکنی" تاثیر گذاری شعرِ "بهار" را در جامعه از نوادرِ حوادثِ تاریخِ شعرِ فارسی می‌داند. شعرِ "بهار" تا آخرین روزهای حیاتش همواره در اوجِ زندگی و در پیوند با نبضِ جامعه بوده و هرگز به ابتذال و سستی و تکرار که از ویژگی های دیگران در سنین کهولت و پیری است گرفتار نشده است. نکته دیگری که به باور "شفیعی کدکنی" در شعرِ بهار جلوه‌ای درخشان دارد، تنوع اقالیم شعری اوست. "بهار" در حوزه‌های مختلف کار کرده. از وصف طبیعت و خشم و خروش انقلابی و سیاسی تا قلمرو وطنیات که حوزه اصلی شعر اوست. قصیده ی «به یاد وطن» نمونه برجسته‌ای از این وطنیه‌ها به شمار می‌رود. "شفیعی" حتی «حبسیه‌های بهار» را بر «حبسیه‌های مسعود سعد سلمان»، رجحان می نهد.

نکته دیگری که بر اهمیت شعرِ "بهار" می افزاید این است که «او بخش مهمی از تجربه های قدمایی خود را به خدمت مسائلی درآورده که قدما از پرداختن به آن ها محروم بوده‌اند. به بیان دیگر ساخت قدیمی شعر را که در خدمت هجو و مدح و اخلاق بوده به قلمرو گسترده ای از مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ عصر جدید آورده است. در نتیجه اگرچه ساختار شعر او همان شعر قدمایی است ولی در اثرِ ترکیب با عوالَم روحی انسانِ عصر جدید، بافت تازه‌ای به خود گرفته و نوعی سبک شخصی برای او پدید آورده است. البته سبک شخصی در تاریخ شعر فارسی چیزی است که تا روزگار "نیما" بسیار اندکیاب است».

"میر علیرضا علینقی" ژورنالیست نام دارِ موسیقی، در خصوص راز ماندگاری قطعاتی که بر اساسِ ترانه‌های "ملک‌الشعرای بهار" ساخته شده است می گوید: «رازِ جاودانگی آثاری چون «بهار دلکش»، «ای شکسته‌دل»، «ز من نگارم» و «مرغ سحر»؟ این موضوعی است که ذهنِ بسیاری از جمله، مرا به خود مشغول کرده است؛ چرا که براساسِ قراینِ موجود "محمد تقی بهار" خودش نیز، چنین تصوری از این آثار نداشته است؛ در حالی‌که هم‌اکنون بسیاری از ترانه‌های او ماندگارتر از شعرهایش شده است و شنونده‌ها و خوانندگانِ بیشتری دارد؛ اما مهم‌ترین دلیلِ این موضوع را می‌توان در هم‌نشینی «بهار» با موسیقی‌دانانِ‌ بزرگِ هم‌عصرِ او دانست

#روحش_شاد_و_یادش_گرامی🌷🌷

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ

خورشیدی: ⛈
۱۳۹۹/۰۲/۰۷
یکشنبه - ۷ اردیبهشت ۱۳۹۹
میلادی:
2020-04-26
Sunday - 2020 26 April

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

ای دل به صبر کوش که هر چیز بگذرد
ز ین حبس هم مرنج که این نیز بگذرد
صبح نشاط خندد و آید «‌بهار» عیش
وین شام شوم و عصر غم‌انگیز بگذرد

#ملک_الشعرای_بهار

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

#مناسبت‌ها❇️

#رویدادها🌀

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸


❇️روز کازرون

❇️در تانزانیا: روز ملی


🌀۱۳۲۸خ- با تصويب هيئت وزيران پنجاه درصد سرمايه بانك شاهی به بانک ملی منتقل شد.

🌀۱۳۳۰خ- آغاز نخست‏ وزيری دكتر "محمد مصدق" در نوبت اول

🌀۱۳۳۴خ- قرارداد تکميل و تجهيز بنادر خليج فارس بين وزارت راه و کمپانی کامپساکس امضا شد.

🌀۱۳۳۶خ- محسن صدر به اتفاق آراء به رياست مجلس سنا برگزيده شد.

🌀۱۳۳۸خ- نخستین سنگ بنای دانشگاه پهلوی شیراز نهاده شد.

🌀۱۳۴۹خ- طرح جامع تهران در جلسه انجمن شهر تصویب شد.

🌀۱۳۴۹خ- هوشنگ انصاری در رأس یک هیئت اقتصادی به عربستان سعودی رفت.

🌀۱۳۵۰خ- بین ایران و مالزی عهدنامه مودّت امضاء و مبادله شد.

🌀۱۳۵۰خ- کنگره جهانی سعدی و حافظ در شیراز افتتاح شد.

🌀۱۳۵۳خ- ترمیم کابینه هویدا، با یازده وزیر جدید:
دکتر جمشید آموزگار وزیر کشور، هوشنگ انصاری وزیر امور اقتصادی و دارائی،
همایون جابر انصاری وزیر مسکن و شهرسازی،
عبدالحسین سمیعی وزیر علوم و آموزش عالی،
شجاع الدین شیخ الاسلام زاده وزیر رفاه اجتماعی،
رضا صدقیانی وزیر تعاون و امور روستاها،
کریم معتمدی، وزیر پست و تلگراف
احمد هوشنگ شریفی وزیر آموزش و پرورش
ایرج وحیدی وزیر نیرو
غلامرضا کیانپور وزیر اطلاعات
فرخ نجم آبادی وزیر صنایع و معادن و
فریدون مهدوی وزیر بازرگانی.

🌀۵۳ قبل‌از‌میلاد- ايران و روم در آستانه قاطع ترين جنگ دنيای باستان.

🌀۲۸۰ م-بهرام دوم ، شاه دودمان ساسانی، پیشنهاد صلح امپراتور روم را پذیرفت.

🌀۶۲۸ م- انقراض سلسله ساسانی در پی شورش سرداران ایرانی علیه خودکامگی خسروپرویز
🌀۸۴۷م- برنامه يعقوب ليث قهرمان ملّی ایرانیان برای احیاء استقلال، فرهنگ و حاکمیّت ملی ایران زمین:
پس از پنج سال همكاری مصلحتی با خلیفه عباسی، يعقوب راه خود را با تصرف شهر زرنگ
(از شهرهای سیستان، واقع در افغانستان امروز) جدا ساخت
و تا لحظه واپسينِ عُمر خود به آزاد کردن ساير مناطق ايران و احياء استقلال ملی و منع گفتن و نوشتن به زبان عربی ادامه داد.

🌀۱۲۸۸خ- ورود ارتش روسيه به بهانه محافظت از جان و مال خارجيان مقيم تبريز! و مداخله مستقیم در امور آذربايجان.

🌀۱۳۱۷خ- رضا شاه فرهنگستان را كه هركدام اعضا آن مشاغل ديگر داشتند تعطيل كرد.
دو هفته بعد، فرهنگستان تازه ای به رياست وزير فرهنگ وقت و ۲۴ عضو ثابت ايجاد كرد.
رضاشاه گفته بود:
اينان می آمدند؛ چای، شيرينی و ميوه می خوردند و حقِ حضور می‌گرفتند بدون اينكه برای فرهنگ و زبان ما كاری (واژه سازی) انجام دهند!
فردوسی نان خودش را خورد و زبان مارا زنده کرد. اینان پول گرفتند، اما در راهی که آن مرد هزار سال پیش بازکرد یک گام به جلو برنداشتند. از گور آن مرد شرم نکردند. زبان زیربنای مليّت است.

🌀۱۳۳۳خ- اکران هفت سامورایی، یکی از تاثیرگذارترین فیلم های تاریخ سینما

🌀۱۳۶۳خ- پس از فتح خرمشهر و بیرون راندن دشمن با احتمال سقوط رژيم عراق، شوروی نيز همگام با ديگر كشورهای غربی، با واگذاری تجهيزات مدرن جنگی به عراق، بر ميزان كمك‏های خود به اين كشور افزود.

🌀۱۷۵۵ م-دانشگاه دولتی مسکو در روسیه تأسیس شد.

🌀۱۹۲۹م-برای نخستین بار فاصلهٔ انگلستان تا هندوستان با هواپیما و بدون توقف طی شد.

🌀۱۹۳۳م-سازمان گشتاپو به عنوان نهاد پلیس نازیسم در آلمان تأسیس شد. هرمان گورینگ یکی از افسران بر جسته آلمان نازی این سازمان را با هدف شناسایی مخالفین حزب نازیست تأسیس نمود.

🌀۱۹۵۹م-کوبا علیه پاناما اعلام جنگ کرد.

🌀۱۹۶۴م-با اتحاد تانگانیکا و زنگبار کشور تانزانیا تشکیل شد.

🌀۱۹۷۰ م- بیش از دویست هزار آمریکایی مخالف جنگ ویتنام در شهر هفتصد هزار نفری واشنگتن راهپیمایی کردند.

🌀۱۹۷۲م-مالت صاحب قانوناساسی شد.

🌀۱۹۷۸م- کودتای نظامی مارکسیستی در افغانستان

🌀۱۹۷۸م-فرانسه علیه چاد اعلام جنگ کرد.

🌀۱۹۸۶م- واقعه حادثه اتمی چرنوبیل بزرگترین حادثه اتمی جهان در اوکراین (شوروی وقت) رخ داد.

🌀۱۹۸۹م-در اثر مرگبارین تورنادو تاریخ جهان در بنگلادش مرکزی بیش ۱۳۰۰ تن کشته ۱۲ هزار تن زخمی و ۸۰ هزار نفر بی خانمان شدند.

🌀۱۹۹۴م-در اثر سانحه در پرواز ۱۴۰ خطوط هوایی چین در فرودگاه ناگویای ژاپن ۲۶۴ تن از ۲۷۱ تن سرنشین هواپیما کشته شدند.

🌀۲۰۰۳م-جمهوری خلق کره رسماً اعلام کرد دارای سلاح هسته‌ای است.

🌀۲۰۰۵م-در اثر فشارهای بین‌المللی سوریه ۱۴ هزار نیروی خود را از لبنان خارج کرد تا به ۲۹ سال تسلط نظامی به این کشور پایان دهد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#زادروزها💚

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴#چکامه_پارسی

کاروان شده باز آمد بی‌نیل مرام
مرکز ایران ماتمکده و مقبره شد...

ارتجاع آمد و از آزادی کینه کشید
رفت پالان گرو ایام به کام خره شد

مشکلات پلتیکی همه از یاد برفت
گفتگوها و خطرها همه از ذاکره شد...

#ملک_الشعرای_بهار

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی🎼

#ملک_الشعرای_بهار

اشعار "محمدتقی بهار"، معروف به "ملک الشعرای بهار" بر قله ی سترگ ادبیات معاصر ایران می‌گذرد. در واقع "بهار" را می توان فرهنگمردی برای تمام فصول نامید. او از آغاز مشروطیت، به مبارزان راه آزادی پیوست و با عضویت در «انجمن انقلابی سعادت» به ستیز با استبداد زمانه پرداخت. سپس در «حزب دموکرات ایران» در مشهد به عضویت کمیته ایالتی، برگزیده شد و «روزنامه نوبهار» را به راه انداخت. مقالات آزادیخواهانه و استبداد شکن او در نوبهار، آن‌چنان محبوبیتی برایش فراهم آورد که از سوی مردم «درگز و کلات» به نمایندگی مجلس سوم برگزیده شد.
شادروان "بهار" با آن‌که بارها توقیف و زندان و تبعیدِ استبداد را تجربه کرده بود، هرگز از آزادیخواهی و تجدد طلبی کناره نگرفت.

نه تنها خودکامگان و دشمنان آزادی، هدف حملات کوبنده ی "بهار" بودند که او در جبهه موازی دیگر با ریاکارانِ مذهبی و واپسگرایان ِقشری، می‌جنگید. به باور او تا هنگامی که اینان جهل و خرافات را در جامعه می‌پراکنند، نبرد با استبدادیان به جایی نخواهد رسید. "محمد رضا شفیعی کدکنی"، بهار را مدیحه سرای آزادی و وطن نام داده است. "غلامحسین یوسفی" نوشته است: «"بهار" از تاریخِ ایران مایه‌ها اندوخته بود و از سر وطن دوستی، به آن عشق می‌ورزید.» "ماشاءاله آجودانی"، آزادی و وطن را چون تکیه کلامی مستمر در شعر "بهار" جستجو کرده است: «طبل آزادی، مرگ آزادی، گلبانگ آزادی، جویبار آزادی، شاخه آزادی، سرو آزاد وطن، لیلای وطن، چراگاه وطن، خاکستر وطن، گنج وطن....

در بسیاری از زمینه‌ها اندیشیده، در همه مقوله‌ها قلم زده و در اغلبِ اشکال و شیوه ها نوشته و سروده است. اما با این همه آن چه به دانایی‌ها و توانایی‌های او درخششی کمیاب بخشیده، آرمان های انسانی اوست. "بهار" جان شیفته ی آزادی و عاشق پر شور ایران بود و برای رهایی آن از جهل و استبداد می‌جنگید. عشق به وطن که از جان شیفته‌اش برمی‌خاست، تا ژرفای جانِ مردمان از هر لایه اجتماعی تاثیر می نهاد و به شعر او به گفته "شفیعی کدکنی" قدرت تسخیر می‌داد. همین قدرت تسخیر بود که او و "ابوالقاسم عارف قزوینی" را در صدرِ شاعرانِ مشروطیت می‌نشانید. همین قدرتِ تسخیر است که میان "بهار" و "ایرج" و دیگر شاعران مشروطیت تفاوت ایجاد می کند.

"شفیعی کدکنی" تاثیر گذاری شعرِ "بهار" را در جامعه از نوادرِ حوادثِ تاریخِ شعرِ فارسی می‌داند. شعرِ "بهار" تا آخرین روزهای حیاتش همواره در اوجِ زندگی و در پیوند با نبضِ جامعه بوده و هرگز به ابتذال و سستی و تکرار که از ویژگی های دیگران در سنین کهولت و پیری است گرفتار نشده است. نکته دیگری که به باور "شفیعی کدکنی" در شعرِ بهار جلوه‌ای درخشان دارد، تنوع اقالیم شعری اوست. "بهار" در حوزه‌های مختلف کار کرده. از وصف طبیعت و خشم و خروش انقلابی و سیاسی تا قلمرو وطنیات که حوزه اصلی شعر اوست. قصیده ی «به یاد وطن» نمونه برجسته‌ای از این وطنیه‌ها به شمار می‌رود. "شفیعی" حتی «حبسیه‌های بهار» را بر «حبسیه‌های مسعود سعد سلمان»، رجحان می نهد.

نکته دیگری که بر اهمیت شعرِ "بهار" می افزاید این است که «او بخش مهمی از تجربه های قدمایی خود را به خدمت مسائلی درآورده که قدما از پرداختن به آن ها محروم بوده‌اند. به بیان دیگر ساخت قدیمی شعر را که در خدمت هجو و مدح و اخلاق بوده به قلمرو گسترده ای از مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ عصر جدید آورده است. در نتیجه اگرچه ساختار شعر او همان شعر قدمایی است ولی در اثرِ ترکیب با عوالَم روحی انسانِ عصر جدید، بافت تازه‌ای به خود گرفته و نوعی سبک شخصی برای او پدید آورده است. البته سبک شخصی در تاریخ شعر فارسی چیزی است که تا روزگار "نیما" بسیار اندکیاب است».

"میر علیرضا علینقی" ژورنالیست نام دارِ موسیقی، در خصوص راز ماندگاری قطعاتی که بر اساسِ ترانه‌های "ملک‌الشعرای بهار" ساخته شده است می گوید: «رازِ جاودانگی آثاری چون «بهار دلکش»، «ای شکسته‌دل»، «ز من نگارم» و «مرغ سحر»؟ این موضوعی است که ذهنِ بسیاری از جمله، مرا به خود مشغول کرده است؛ چرا که براساسِ قراینِ موجود "محمد تقی بهار" خودش نیز، چنین تصوری از این آثار نداشته است؛ در حالی‌که هم‌اکنون بسیاری از ترانه‌های او ماندگارتر از شعرهایش شده است و شنونده‌ها و خوانندگانِ بیشتری دارد؛ اما مهم‌ترین دلیلِ این موضوع را می‌توان در هم‌نشینی «بهار» با موسیقی‌دانانِ‌ بزرگِ هم‌عصرِ او دانست...

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۸ آذر زادروز #ملک_الشعرای_بهار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۱۸ آذر زادروز #ملک_الشعرای_بهار

( زاده ۱۸ آذر ۱۲۶۵ مشهد -- درگذشته ۱ اردیبهشت ۱۳۳۰ تهران ) شاعر، نویسنده، محقق و سیاستمدار

محمد تقی بهار تحصیلات خود را از چهار سالگی در مکتبخانه آغاز کرد و در سال ۱۲۷۲ با شاهنامه از طریق پدرش ( میرزا محمدکاظم صبوری ) آشنا شد.
او در همین سال اولین شعر خود را در بحر شاهنامه سرود و از پدر خود جایزه دریافت کرد.
از سال ۱۲۷۳ تا ۱۲۷۸ تحصیلاتش را در مدرسه ادامه داد و علاوه بر مدرسه در محفل پدرش نیز می‌آموخت.
در سال ۱۲۸۳ با درگذشت پدرش، مسئولیت سرپرستی خانواده به دوش او افتاد ولی او تحصیلات ادبی خود را با وجود تمام مشکلاتی که داشت ادامه داد و در همین سال لقب پدرش - ملک الشعرایی آستان قدس- را از مظفرالدین شاه دریافت کرد.
بهار مدتی عضو شورایعالی معارف بود و در چند دوره به نماینگی مجلس نیز انتخاب شد و در کابینه قوام السلطنه در سال ۱۳۲۴ وزیر فرهنگ شد.
در سال ۱۳۲۹ به بیماری سل مبتلا شد و همان سال دولت پاکستان از او دعوت رسمی به عمل آورده بود که او به علت بیماری این دعوت را رد کرد. همچنین به ریاست او در تهران «جمعیت ایرانی هواداران صلح» تشکیل شد و با وزارت فرهنگ نیز قراردادی برای تألیف کتاب «سبک شناسی شعر فارسی» بست که به علت بیماری ناتمام ماند.
بهار قصیده «جغد جنگ» را در ستایش صلح سرود و سرانجام در ۶۵ سالگی درگذشت و در گورستان ظهیر الدوله شمیران به خاک سپرده شد.

آثار محمدتقی بهار :
کتاب‌ها :
احوال فردوسی
تاریخ تطور شعر فارسی
تاریخ مختصر احزاب سیاسی
چهارخطابه
دستور پنج استاد
دیوان اشعار
زندگانی مانی
سبک شناسی
شعر در ایران
قبر امام رضا (ع)
فردوسی نامه
یادگار زریران

تصحیح‌ها :
تاریخ بلعمی
تاریخ سیستان
رساله نفس
شاهنامه‌ فردوسی
مجمل التواریخ و القصص
منتخب جوامع الحکایات و لوامع الروایات عوفی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_کتاب_ایرانشهر

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی🎼

#ملک_الشعرای_بهار

اشعار "محمدتقی بهار"، معروف به "ملک الشعرای بهار" بر قله ی سترگ ادبیات معاصر ایران می‌گذرد. در واقع "بهار" را می توان فرهنگمردی برای تمام فصول نامید. او از آغاز مشروطیت، به مبارزان راه آزادی پیوست و با عضویت در «انجمن انقلابی سعادت» به ستیز با استبداد زمانه پرداخت. سپس در «حزب دموکرات ایران» در مشهد به عضویت کمیته ایالتی، برگزیده شد و «روزنامه نوبهار» را به راه انداخت. مقالات آزادیخواهانه و استبداد شکن او در نوبهار، آن‌چنان محبوبیتی برایش فراهم آورد که از سوی مردم «درگز و کلات» به نمایندگی مجلس سوم برگزیده شد.
شادروان "بهار" با آن‌که بارها توقیف و زندان و تبعیدِ استبداد را تجربه کرده بود، هرگز از آزادیخواهی و تجدد طلبی کناره نگرفت.

نه تنها خودکامگان و دشمنان آزادی، هدف حملات کوبنده ی "بهار" بودند که او در جبهه موازی دیگر با ریاکارانِ مذهبی و واپسگرایان ِقشری، می‌جنگید. به باور او تا هنگامی که اینان جهل و خرافات را در جامعه می‌پراکنند، نبرد با استبدادیان به جایی نخواهد رسید. "محمد رضا شفیعی کدکنی"، بهار را مدیحه سرای آزادی و وطن نام داده است. "غلامحسین یوسفی" نوشته است: «"بهار" از تاریخِ ایران مایه‌ها اندوخته بود و از سر وطن دوستی، به آن عشق می‌ورزید.» "ماشاءاله آجودانی"، آزادی و وطن را چون تکیه کلامی مستمر در شعر "بهار" جستجو کرده است: «طبل آزادی، مرگ آزادی، گلبانگ آزادی، جویبار آزادی، شاخه آزادی، سرو آزاد وطن، لیلای وطن، چراگاه وطن، خاکستر وطن، گنج وطن....

در بسیاری از زمینه‌ها اندیشیده، در همه مقوله‌ها قلم زده و در اغلبِ اشکال و شیوه ها نوشته و سروده است. اما با این همه آن چه به دانایی‌ها و توانایی‌های او درخششی کمیاب بخشیده، آرمان های انسانی اوست. "بهار" جان شیفته ی آزادی و عاشق پر شور ایران بود و برای رهایی آن از جهل و استبداد می‌جنگید. عشق به وطن که از جان شیفته‌اش برمی‌خاست، تا ژرفای جانِ مردمان از هر لایه اجتماعی تاثیر می نهاد و به شعر او به گفته "شفیعی کدکنی" قدرت تسخیر می‌داد. همین قدرت تسخیر بود که او و "ابوالقاسم عارف قزوینی" را در صدرِ شاعرانِ مشروطیت می‌نشانید. همین قدرتِ تسخیر است که میان "بهار" و "ایرج" و دیگر شاعران مشروطیت تفاوت ایجاد می کند.

"شفیعی کدکنی" تاثیر گذاری شعرِ "بهار" را در جامعه از نوادرِ حوادثِ تاریخِ شعرِ فارسی می‌داند. شعرِ "بهار" تا آخرین روزهای حیاتش همواره در اوجِ زندگی و در پیوند با نبضِ جامعه بوده و هرگز به ابتذال و سستی و تکرار که از ویژگی های دیگران در سنین کهولت و پیری است گرفتار نشده است. نکته دیگری که به باور "شفیعی کدکنی" در شعرِ بهار جلوه‌ای درخشان دارد، تنوع اقالیم شعری اوست. "بهار" در حوزه‌های مختلف کار کرده. از وصف طبیعت و خشم و خروش انقلابی و سیاسی تا قلمرو وطنیات که حوزه اصلی شعر اوست. قصیده ی «به یاد وطن» نمونه برجسته‌ای از این وطنیه‌ها به شمار می‌رود. "شفیعی" حتی «حبسیه‌های بهار» را بر «حبسیه‌های مسعود سعد سلمان»، رجحان می نهد.

نکته دیگری که بر اهمیت شعرِ "بهار" می افزاید این است که «او بخش مهمی از تجربه های قدمایی خود را به خدمت مسائلی درآورده که قدما از پرداختن به آن ها محروم بوده‌اند. به بیان دیگر ساخت قدیمی شعر را که در خدمت هجو و مدح و اخلاق بوده به قلمرو گسترده ای از مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ عصر جدید آورده است. در نتیجه اگرچه ساختار شعر او همان شعر قدمایی است ولی در اثرِ ترکیب با عوالَم روحی انسانِ عصر جدید، بافت تازه‌ای به خود گرفته و نوعی سبک شخصی برای او پدید آورده است. البته سبک شخصی در تاریخ شعر فارسی چیزی است که تا روزگار "نیما" بسیار اندکیاب است».

"میر علیرضا علینقی" ژورنالیست نام دارِ موسیقی، در خصوص راز ماندگاری قطعاتی که بر اساسِ ترانه‌های "ملک‌الشعرای بهار" ساخته شده است می گوید: «رازِ جاودانگی آثاری چون «بهار دلکش»، «ای شکسته‌دل»، «ز من نگارم» و «مرغ سحر»؟ این موضوعی است که ذهنِ بسیاری از جمله، مرا به خود مشغول کرده است؛ چرا که براساسِ قراینِ موجود "محمد تقی بهار" خودش نیز، چنین تصوری از این آثار نداشته است؛ در حالی‌که هم‌اکنون بسیاری از ترانه‌های او ماندگارتر از شعرهایش شده است و شنونده‌ها و خوانندگانِ بیشتری دارد؛ اما مهم‌ترین دلیلِ این موضوع را می‌توان در هم‌نشینی «بهار» با موسیقی‌دانانِ‌ بزرگِ هم‌عصرِ او دانست

#روحشون_شاد_یادشون_گرامی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#چکامه_پارسی

غم‌مخور جانا در این‌عالم که عالم
هیچ نیست

نیست‌هستی‌جز دمی‌ناچیز و آن‌دم‌‌ هیچ‌نیست


#ملک_الشعرای_بهار

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity