🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# #موسیقی_ایرانی
#آهوی_رمیده
#منوچهر_سخایی

همچون غزالی نگران، تا در بَرم جان گران
گشتم به صحراها روان، تا عشقت از سر بیرون کنم در راه بیابان
من همچو آهو، عاقبت، از تو رمیدم، رامت نگشتم، دامن از دستت کشیدم
تو در دل پُرسوز من، غم آفریدی، من در دل چون سنگ تو، عشق آفریدم
دگر ای فسونگر، چه خواهی، از این آهوی رمیده
که چون شاخه از برف بهمن، بود پیکرم خمیده
رها گشته ام من از دام تو، ز صیدم دگر تو بگذر
ز من بگذر و فکن دام خود، به راه شکار دیگر
رها گشته ام من از دام تو، ز صیدم دگر تو بگذر
ز من بگذر و فکن دام خود، به راه شکار دیگر
همچون غزالی نگران، تا در بَرم جان گران
گشتم به صحراها روان، تا عشقت از سر بیرون کنم در راه بیابان

در سال های ۳۰ و ۴۰ خورشیدی، که شادروان "ویگن" تازه، پا به عرصه ی ترانه خوانی های شبهه جاز نهاده بود، چند تنی نیز به همان شیوه روی آورده بودند که از معروف ترین آنها می توان به زنده یاد "منوچهر سخایی" اشاره کرد، که بیشتر با نامِ "منوچهر" شناخته می شد.

"منوچهر" با ترانه ی «پرستو» به شهرت رسیده بود و ترانه های زیبای دیگرش، تحت شعاع آن قرار داشت. از جمله ی آن ترانه ها، ترانه ای با عنوان «آهوی رمیده» بود، که نمونه ی گویایی از شیوه ی مرسومِ آن زمان بود که در آن، عناصرِ موسیقیِ جاز را به کار می گرفتند.

نکته ی جالبی در متنِ این ترانه به چشم می خورد. و آن اینکه برخلافِ معمول که شاعران، عنوانِ «آهوی رمیده» را به معشوقکانِ گریزپای نسبت می دهند، در اینجا ترانه سرا خود را شایسته ی چنین عنوانی دیده است. او خود را «آهویی» دیده که می خواهد از دستِ معشوقه اش بگریزد.

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#منوچهر_سخایی
چندقطعه موسیقی یادمان سالگرددرگذشت این خواننده عزیز
تقدیم شما عزیزان میگرددد

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸