🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمیم
🔅آشنایی با جشنهای ایرانی
#جشن_مانتره_سپند_یا_اوشیدر_جشن
🎁 جشن "مانترَه سپند" یا "اوشیدَر جشن" که گفته میشود همان جشن "گاهنبار چَهرهی هَمَسپَتمَدَم" بود، در ایران باستان در روز پایانی اسپند برگزار میشد. نام این گاهنبار به شیوههای هَمَسپَتمَیدیم، هَمَسْپَت مَدَم و هَمَسْپَث مَئیدَیه هم نوشته میشود. اوشیدر جشن، جشنی برای فرارسیدن نوروز، برابری روز و شب و برابری سرما و گرما بهشمار میرفت. این جشن در شهرهای گوناگون ایران به چندین روش برگزار میشد که هنوز هم بسیاری از این آیینها برپاست.
🔍 پیدایش گاهنبار را از روزگار پیشدادیان و جمشید پیشدادی میدانند. در بندهش آمدهاست: «اگر کسی در سال یکبار به گاهان بار برود بر کارهای نیکی که کردهاست افزوده خواهد شد.»
گاهنبارها با پیشهی ایرانیان که کشاورزی و دامداری بود، گره خورده بودند. گاهنبار در آغاز، جشن کشاورزی بود. هریک از گاهنبارها برابر با زمانی است که دگرگونیهای بنیادین برای کشاورزان رخ میداد و این دگرگونیها با خود جشن و شادی میآورد.
🐎 شناختهشدهترین آیین جشن "مانترهسپند" در آبادیهای نزدیک هیرمند و سیستان و بلوچستان برگزار میشد. آنان دختری را بر چهارپایی مینشاندند و به کنار رود هیرمند میبردند تا آبتنی کند. سپس زنان و مردان جدا میشدند و هریک به آبتنی، پایکوبی و شادی میپرداختند. این دختر که در روز جشن به نام "اوشیدر" خوانده میشد، پس از پایان جشن با همان آیین به خانه برمیگشت. این جشن در آرزوی بازآمدن سوشیانت برگزار میشد. سوشیانت یا سوشیانس (سودرسان، دانا) در کیش زرتشتی رهاییبخش نهایی زمین است. بر پایهی نوشتار پهلوی "گزیدههای زادسپَرَم"، زادروز زرتشت در این روز است.
🍹 "پایبران" آیین پایانی اسپند در زنجان و شهرهای آذربادگان(آذربایجان) است. در این آیین در تَشتی مسی خوراک و پارچه و پیشکش برای خانوادههایی که فرزندانشان با آن پیوند زناشویی بسته میفرستادند و پیک نیز شادیانه دریافت میکرد.
در شهر خمین نیز در جشن "علفه"، گیاه برای آتش زدن گردآوری میکردند تا سراچه(اتاق)ها را گرم و روشن نگاه دارند. گرامیداشت یاد درگذشتگان در سُغد و بسیاری از شهرهای ایران از آیینهای این روز بود که تا امروز دنباله دارد.
🔥 یکی از آیینهای واپسین روز اسپند این بود که تا سپیدهدم بر بامها آتش میافروختند و چشمبهراه برآمدن آفتاب بهار میماندند و از ایزد توانا میخواستند تا روشنایی و مهر و بخشش بر ایران بگستراند.
در این آیین هرکس به اندازهی توان خود خوانِ خوراک میگسترد و فردای آن روز هفتسین را جایگزین خوراکهای خوان میکرد. گفته میشود جشن چهارشنبهسوری دگرگون شدهی آن است ولی دربارهی درستیاش نمیتوان داوری کرد.
📚 برگرفته از:
۱- "اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی" #رحیم_عفیفی
۲- "ایران باستان" #موله برگردان: #ژاله_آموزگار
۲- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#میراث_سرزمیم
🔅آشنایی با جشنهای ایرانی
#جشن_مانتره_سپند_یا_اوشیدر_جشن
🎁 جشن "مانترَه سپند" یا "اوشیدَر جشن" که گفته میشود همان جشن "گاهنبار چَهرهی هَمَسپَتمَدَم" بود، در ایران باستان در روز پایانی اسپند برگزار میشد. نام این گاهنبار به شیوههای هَمَسپَتمَیدیم، هَمَسْپَت مَدَم و هَمَسْپَث مَئیدَیه هم نوشته میشود. اوشیدر جشن، جشنی برای فرارسیدن نوروز، برابری روز و شب و برابری سرما و گرما بهشمار میرفت. این جشن در شهرهای گوناگون ایران به چندین روش برگزار میشد که هنوز هم بسیاری از این آیینها برپاست.
🔍 پیدایش گاهنبار را از روزگار پیشدادیان و جمشید پیشدادی میدانند. در بندهش آمدهاست: «اگر کسی در سال یکبار به گاهان بار برود بر کارهای نیکی که کردهاست افزوده خواهد شد.»
گاهنبارها با پیشهی ایرانیان که کشاورزی و دامداری بود، گره خورده بودند. گاهنبار در آغاز، جشن کشاورزی بود. هریک از گاهنبارها برابر با زمانی است که دگرگونیهای بنیادین برای کشاورزان رخ میداد و این دگرگونیها با خود جشن و شادی میآورد.
🐎 شناختهشدهترین آیین جشن "مانترهسپند" در آبادیهای نزدیک هیرمند و سیستان و بلوچستان برگزار میشد. آنان دختری را بر چهارپایی مینشاندند و به کنار رود هیرمند میبردند تا آبتنی کند. سپس زنان و مردان جدا میشدند و هریک به آبتنی، پایکوبی و شادی میپرداختند. این دختر که در روز جشن به نام "اوشیدر" خوانده میشد، پس از پایان جشن با همان آیین به خانه برمیگشت. این جشن در آرزوی بازآمدن سوشیانت برگزار میشد. سوشیانت یا سوشیانس (سودرسان، دانا) در کیش زرتشتی رهاییبخش نهایی زمین است. بر پایهی نوشتار پهلوی "گزیدههای زادسپَرَم"، زادروز زرتشت در این روز است.
🍹 "پایبران" آیین پایانی اسپند در زنجان و شهرهای آذربادگان(آذربایجان) است. در این آیین در تَشتی مسی خوراک و پارچه و پیشکش برای خانوادههایی که فرزندانشان با آن پیوند زناشویی بسته میفرستادند و پیک نیز شادیانه دریافت میکرد.
در شهر خمین نیز در جشن "علفه"، گیاه برای آتش زدن گردآوری میکردند تا سراچه(اتاق)ها را گرم و روشن نگاه دارند. گرامیداشت یاد درگذشتگان در سُغد و بسیاری از شهرهای ایران از آیینهای این روز بود که تا امروز دنباله دارد.
🔥 یکی از آیینهای واپسین روز اسپند این بود که تا سپیدهدم بر بامها آتش میافروختند و چشمبهراه برآمدن آفتاب بهار میماندند و از ایزد توانا میخواستند تا روشنایی و مهر و بخشش بر ایران بگستراند.
در این آیین هرکس به اندازهی توان خود خوانِ خوراک میگسترد و فردای آن روز هفتسین را جایگزین خوراکهای خوان میکرد. گفته میشود جشن چهارشنبهسوری دگرگون شدهی آن است ولی دربارهی درستیاش نمیتوان داوری کرد.
📚 برگرفته از:
۱- "اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی" #رحیم_عفیفی
۲- "ایران باستان" #موله برگردان: #ژاله_آموزگار
۲- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#میراث_سرزمیم
🔴خبر پیدا شدن آرامگاه انوشیروان و ماجرای دیدار مأمون و منصورعباسی از آرامگاه او
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴خبر پیدا شدن آرامگاه انوشیروان و ماجرای دیدار مأمون و منصورعباسی از آرامگاه او
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمیم
🔴خبر پیدا شدن آرامگاه انوشیروان و ماجرای دیدار مأمون و منصورعباسی از آرامگاه او
💥خبرگذاری دانشجویان ایران -شیراز خبری را گزارش نمود که یک باستان شناس آرامگاه خسرو انوشیروان را در خفر فارس پیدا نموده است ⁉️
💥دکتر جمشيد صداقتکيش در گفتوگو با خبرنگار ايسنا در جهرم، گفت: در منابع خارجی اشاره شده بود که آرامگاه انوشيروان در خفر فارس است و اين آرامگاه در خفر پيدا شده است
✨این خبر کوتاه در دل اخبار دیگر گم شد ولی کاملا مشخص است که این ماجرا حقیقت داشت است
💥داستان های فراوانی از دیدار مأمون خلیفه عباسی از آرامگاه نوشته شده است که برخی از آنها افسانه و برخی با بزرگ نمایی هایی همراه شده است برای مثال در قابوسنامه "امیر عنصر المعالی" چنین آمده است که:
مأمون خلیفه به تربت نوشین روان رفت آنجا که دخمه او بود
اعضای او یافت بر تختی پوسیده و خاک شده
بر دیوار دخمه خطی چند به زر نوشته بود به زبان پهلوی
مأمون بفرمود تا دبیران پهلوی آن نوشته ها را بخواندند و ترجمه کردند.
نوشته بود:
تا من زنده بودم همه بندگان خدای از من بهره مند بودند
و هرگز هیچ کس به دیدار من نیامد که از بخشش من بهره نیافت.
اکنون چون زمان کوتاهی آمده هیچ چاره ندانستم به آنکه این سخن ها بر دیوار نوشتم تا اگر کسی به دیدار من آید و این ها را بخواند و بداند و او نیز از من تهی نماند و این سخنها و پندهای من پای به رنج آن کس بود.
✨در کتاب جاویدان خرد فارسی عنوانی هست به نام "دخمه شاهنشاه دادگر نوشروان" که نوشته شده مأمون(منصور عباسی) پس از اینکه نتوانست ایوان مدائن را تخریب نماید خود به مدائن میرود و در آنجا از پیری دانا آرامگاه انوشیروان را پرسجو میکند و پیر دانا آنها را به دخمه ای که روی یک کوه قرار داشت می برد که یک جنازه روی یه تخت قرار داشت و روی دستار او نوشته بود:
گیتی که یزدان کرد از من چه کوشش
زندگی که نبشته بر من چه کوشش
گیتی که نه جاوید بر من چه رامش
شاید که نشاید دانست!
📌ماجرای تخریب ایوان مدائن در دوران خلافت منصور اتفاق افتاده پس این گور با گور دخمه ماجرای نخست یکسان نیست و مربوط به دو شاه متفاوت ساسانیست
💥حضور دو خلیفه خونخوار عباسی در گوردخمه بسیار ساده دو شاه ساسانی که نماد دادگستری بوده اند خون هر ایران دوستی را به جوش می آورد که چگونه چرخ روزگار عباسیان دون پایه را بر سرزمین خسروان چیره میگرداند عجیب هست که هر چه حاکمی بزرگتر و مردم دوست تر بود گور او کوچکتر و سادتر بوده است
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#میراث_سرزمیم
🔴خبر پیدا شدن آرامگاه انوشیروان و ماجرای دیدار مأمون و منصورعباسی از آرامگاه او
💥خبرگذاری دانشجویان ایران -شیراز خبری را گزارش نمود که یک باستان شناس آرامگاه خسرو انوشیروان را در خفر فارس پیدا نموده است ⁉️
💥دکتر جمشيد صداقتکيش در گفتوگو با خبرنگار ايسنا در جهرم، گفت: در منابع خارجی اشاره شده بود که آرامگاه انوشيروان در خفر فارس است و اين آرامگاه در خفر پيدا شده است
✨این خبر کوتاه در دل اخبار دیگر گم شد ولی کاملا مشخص است که این ماجرا حقیقت داشت است
💥داستان های فراوانی از دیدار مأمون خلیفه عباسی از آرامگاه نوشته شده است که برخی از آنها افسانه و برخی با بزرگ نمایی هایی همراه شده است برای مثال در قابوسنامه "امیر عنصر المعالی" چنین آمده است که:
مأمون خلیفه به تربت نوشین روان رفت آنجا که دخمه او بود
اعضای او یافت بر تختی پوسیده و خاک شده
بر دیوار دخمه خطی چند به زر نوشته بود به زبان پهلوی
مأمون بفرمود تا دبیران پهلوی آن نوشته ها را بخواندند و ترجمه کردند.
نوشته بود:
تا من زنده بودم همه بندگان خدای از من بهره مند بودند
و هرگز هیچ کس به دیدار من نیامد که از بخشش من بهره نیافت.
اکنون چون زمان کوتاهی آمده هیچ چاره ندانستم به آنکه این سخن ها بر دیوار نوشتم تا اگر کسی به دیدار من آید و این ها را بخواند و بداند و او نیز از من تهی نماند و این سخنها و پندهای من پای به رنج آن کس بود.
✨در کتاب جاویدان خرد فارسی عنوانی هست به نام "دخمه شاهنشاه دادگر نوشروان" که نوشته شده مأمون(منصور عباسی) پس از اینکه نتوانست ایوان مدائن را تخریب نماید خود به مدائن میرود و در آنجا از پیری دانا آرامگاه انوشیروان را پرسجو میکند و پیر دانا آنها را به دخمه ای که روی یک کوه قرار داشت می برد که یک جنازه روی یه تخت قرار داشت و روی دستار او نوشته بود:
گیتی که یزدان کرد از من چه کوشش
زندگی که نبشته بر من چه کوشش
گیتی که نه جاوید بر من چه رامش
شاید که نشاید دانست!
📌ماجرای تخریب ایوان مدائن در دوران خلافت منصور اتفاق افتاده پس این گور با گور دخمه ماجرای نخست یکسان نیست و مربوط به دو شاه متفاوت ساسانیست
💥حضور دو خلیفه خونخوار عباسی در گوردخمه بسیار ساده دو شاه ساسانی که نماد دادگستری بوده اند خون هر ایران دوستی را به جوش می آورد که چگونه چرخ روزگار عباسیان دون پایه را بر سرزمین خسروان چیره میگرداند عجیب هست که هر چه حاکمی بزرگتر و مردم دوست تر بود گور او کوچکتر و سادتر بوده است
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمیم
🔅#آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
#جشن_های_مانتره_سپند_روز
🍎 جشن «مانترهسپندروز»، واپسین جشن خردادماه در شهرهای گوناگون نام ویژهای داشت و با آیینهای گوناگونی برگزار میشد که شوربختانه از چرایی و آیینهای این جشن، همچون شماری دیگر از جشنهای باستان، چندان نشانی در دست نیست. مانترهسپند روز، نام بیست و نهم خرداد در ایران باستان بود.
🍇 جشن «گل و گوجه اَروس»*
جشن گل و گوجه اروس ریشهی باستانی دارد و در چند روستای استان خراسان در روز بیست و نهم خرداد و همزمان با بار دادن درختان و رسیدن نخستین میوههای درختی برگزار میشود.
در این روز روستاییان میوههای نوبرانه را همراه با سبزی، کاهو، آرد و روغن در سینی بزرگی میچینند و به خانهی نواَروسان میبرند.
با نگر(توجه) به این آیین، به دید میرسد این جشن در ایران باستان، جشن رسیدن و برداشت میوههای درختی بوده است. ولی نمیتوان به روشنی دربارهی آن داوری کرد.
🍒 «عیدماه» در مازندران
روز بیست و نهم خرداد برابر با بیستوششم نَـوروزماه تبری و پنج روز مانده به سال نو تبرستان باستان بود. امروز مردم شهرستان سوادکوه این جشن را عیدماه مینامند، در بلندیها به آتشافروزی، شادی و بازیهای گروهی میپردازند و گاه میکوشند تا جشن اَروسی خود را در این روز برگزار کنند.
✍🏻 پینوشت:
«اَروس» به گمان، واژهای پارسی از ریشهی «اَرِز» اوستایی، به چمار سپیدی، پاکی و راستی است که در زبان تازی به «عروس» دگرگون شده است. از اینرو نگارش آن با «ع» نادرست است.
____________
📚 برداشت آزاد از:
- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
- فرهنگنامهی مازندنومه
- آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#میراث_سرزمیم
🔅#آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
#جشن_های_مانتره_سپند_روز
🍎 جشن «مانترهسپندروز»، واپسین جشن خردادماه در شهرهای گوناگون نام ویژهای داشت و با آیینهای گوناگونی برگزار میشد که شوربختانه از چرایی و آیینهای این جشن، همچون شماری دیگر از جشنهای باستان، چندان نشانی در دست نیست. مانترهسپند روز، نام بیست و نهم خرداد در ایران باستان بود.
🍇 جشن «گل و گوجه اَروس»*
جشن گل و گوجه اروس ریشهی باستانی دارد و در چند روستای استان خراسان در روز بیست و نهم خرداد و همزمان با بار دادن درختان و رسیدن نخستین میوههای درختی برگزار میشود.
در این روز روستاییان میوههای نوبرانه را همراه با سبزی، کاهو، آرد و روغن در سینی بزرگی میچینند و به خانهی نواَروسان میبرند.
با نگر(توجه) به این آیین، به دید میرسد این جشن در ایران باستان، جشن رسیدن و برداشت میوههای درختی بوده است. ولی نمیتوان به روشنی دربارهی آن داوری کرد.
🍒 «عیدماه» در مازندران
روز بیست و نهم خرداد برابر با بیستوششم نَـوروزماه تبری و پنج روز مانده به سال نو تبرستان باستان بود. امروز مردم شهرستان سوادکوه این جشن را عیدماه مینامند، در بلندیها به آتشافروزی، شادی و بازیهای گروهی میپردازند و گاه میکوشند تا جشن اَروسی خود را در این روز برگزار کنند.
✍🏻 پینوشت:
«اَروس» به گمان، واژهای پارسی از ریشهی «اَرِز» اوستایی، به چمار سپیدی، پاکی و راستی است که در زبان تازی به «عروس» دگرگون شده است. از اینرو نگارش آن با «ع» نادرست است.
____________
📚 برداشت آزاد از:
- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
- فرهنگنامهی مازندنومه
- آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity