Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔴#هنرهای_تجسمی
#نقاشی
▪️عنوان: #ندیمه_ها
▪️هنرمند: #دیگو_ولاسکوئز
▪️سبک: #باروک
▪️مکان: #اسپانیا
تحلیل تابلو ندیمه ها شاهکار بی بدیل دیگو ولاسکوئز استاد برجسته سبک باروک در اسپانیا
با دیدن این ویدیو خواهید فهمید چرا این اثر یک شاهکار است
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#نقاشی
▪️عنوان: #ندیمه_ها
▪️هنرمند: #دیگو_ولاسکوئز
▪️سبک: #باروک
▪️مکان: #اسپانیا
تحلیل تابلو ندیمه ها شاهکار بی بدیل دیگو ولاسکوئز استاد برجسته سبک باروک در اسپانیا
با دیدن این ویدیو خواهید فهمید چرا این اثر یک شاهکار است
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقد_نقاشی
#ندیمه_ها_یا_لاس_منیناس
نقاش: #دیگو_ولاسکز
سال: ۱۶۵۶
از نظر سبک، لاس منیناس انگار که بهترین بخش های تمام نقاشی های قبلی ولاسکز را در خود جمع کرده باشد. مثل آثار قبلی اش این نقاشی نیز به خاطر تمرکز، پالت رنگ تاریک و محدود، رئالیسم شبه عکس، و ضربه های قلم آرام و آزاد و نامنظم، مورد توجه قرار گرفته است.
اگر لاس منیناس به عنوان یکی از برترین نقاشی تمام دوران ها دیده شده است، بیشتر به خاطر پیچیدگی زیاد و وجود خلاقیت در ساختار آن است. نقاشی ولاسکز در نگاه اول شاید نسبتا ساده و همراه با بیانی مستقیم به نظر بیاید، اما با بررسی دقیق تر متوجه می شویم که اثری است دارای پیچیدگی و ریزه کاری های دقیق.
عمق لایه ها
طرح تصویر لاس منیناس به حالتی شبکه ای تقسیم شده است، چهار بخش افقی و هفت بخش عمودی. به همین شکل بوم به هفت لایه در عمق تقسیم شده است. لاس منیناس در میان نقاشی های ولاسکز دقیق ترین و عمیق ترین تعریف از فضا را ارائه می کند و تنها نقاشی است که سقف اتاق دیده می شود.
فضای اتاق شبیه به صحنه ی نمایشی تصویر شده است، به همراه هفت لایه در فضای موجود که با فواصلی متفاوت قرار گرفته اند. لایه اول که کم عمق ترین لایه است با بوم بزرگ سمت چپ آغاز شده و از آن طرف کوتوله ای که به سگ لگد زده است را در بر می گیرد.
لایه دوم شامل شاهزاده و پیشخدمت هایش است، لایه سوم ولاسکز، نگهبان و محافظ، لایه چهارم دیوار پشتی اتاق، لایه پنجم فضای بین د ر باز و پیکر نیتو ) Nieto (، لایه ششم فضای بازتاب آینه و نهایتا لایه هفتم فضایی است که بازتاب آینه اعمال شده است، یعنی همان فضای بیرون طرح تصویر که شاه، ملکه وبیننده ایستاده اند.
الگوها و ارتباطات
برای ساختاری با اشخاصی متعدد در تصویر و در ابعادی به این بزرگی، سازماندهی و مدیریت بالاجزو اساس و بنیان کار است. ولاسکز در لاس منیناس با بکارگیری مجموعه ای از خط های اریب وخمیده ترتیب ها را مشهود می سازد. او چهره ها را در پیش زمینه در مسیری به شکل X با حصورشاهزاده مارگاریتا در مرکز می چیند، به این صورت روی اهمیت او تمرکز کرده و کودک پنج ساله رانقطه ی کانونی اثر می سازد. خطی قطری)مورب( با زن زانو زده حاضر در سمت چپ شاهزاده شروع شده،تا خانم ایستاده در سمت راست ادامه یافته و با رسیدن به ندیمه و محافظ در پس زمینه تمام می شود.
خط مورب دیگری از ولاسکز در سمت چپ آغاز و از سر کودک عبور کرده و تا سگ نشسته در سمت راست کشیده شده است.
ولاسکز بسیار هنرمندانه از نور و تاریکی استفاده می کند . با به کارگیری نور و سایه، مجموعه ای ازکمان های دوگانه را ایجاد کرده که مرکزیت و محوریت شاهزاده را تکمیل می کند، یکی بالاتر با ولاسکزآغاز شده و به روی سر شاهزاده رسیده و تا نیتو در پسزمینه بالا می رود، و کمانی دیگر در پایین تر باهلال نور در پس زمینه ایجاد شده است.
آرایش و ترتیب چهره ها خود الگویی می سازند که هماهنگی و ترتیب را در اثر تکمیل می کنند. از چپ ولاسکز ایستاده، به دنبال او ملکه و شاه در آینه، به دنبال آن نیتو، به دنبال آن ندیمه و محافظ قرار دارند.
بدین صورت آهنگی از مرد، زن، مرد ایجاد شده که همه ی این چهره ها حول دختر پادشاه ایستاده اند و به صورتی نمادین در حال محافظت از او هستند. سفید بودن شاهزاده باعث شده که بیشتر تصویر او جلوه کند، و به نظر می آید که کلیت نقاشی روی استفاده از سایه های تنبریستی)روشنایی و تاریکی( کشیده شده است.
قاب ها
لاس منیناس نقاشی است حول قاب و قاب سازی. تمام افراد توسط اتاقی که در آن هستند فریم بندی شده اند، گرچه فریم های واقعی به صورت بوم در سمت چپ ، قاب های نقاشی روی دیوار پشتی، فضای درکه نیتو را در بر گرفته، و نهایتا آینه که زوج سلطنتی را قاب کرده است، ظاهر شده اند.
این دو قاب آخری جالب ترین آنها هستند، به خاطر نوع ترکیب بندی که ایجاد کرده اند. بعد از شاهزاده این دو دیگر نقاط محوری نقاشی هستند. د ر باز بیننده را به تصور فضای میانی موجود ترغیب می کند،
با وجود آینه در سمت چپ، و ارائه فضایی بازگشتی خیالی، باز هم بیننده را کاملا از سطح تصویر بیرون می برد، چرا که فضایی را بازتاب می دهد که بیننده در آن قرار گرفته است.
برخلاف دیگر نقاشان درباری ، ولاسکز از تظاهر و نمایش ایده آل های دور از باور در نقاشی هایش درمورد موضوعات سلطنتی امتناع می کرد. به جای آن افراد درون تصویر را با انسان گرایی بی سابقه ای می کشید و با پرداخت رویه و بافتهای)موی سر، لباس، شیشه، آینه( مختلف با نهایت نمود واقعی ممکن را به تصویر می کشید.
در لاس منانس این اثر نشان از رئالیسم دارد، اعمال مختلف افراد )شاهزاده سرش را چرخانده، کوتوله درسمت راست به سگ لگد می زند، و شکلک در می آورد( فضا و حالتی از عکس های فوری را به نقاشی می بخشد.
🌸🌿
🔴#نقد_نقاشی
#ندیمه_ها_یا_لاس_منیناس
نقاش: #دیگو_ولاسکز
سال: ۱۶۵۶
از نظر سبک، لاس منیناس انگار که بهترین بخش های تمام نقاشی های قبلی ولاسکز را در خود جمع کرده باشد. مثل آثار قبلی اش این نقاشی نیز به خاطر تمرکز، پالت رنگ تاریک و محدود، رئالیسم شبه عکس، و ضربه های قلم آرام و آزاد و نامنظم، مورد توجه قرار گرفته است.
اگر لاس منیناس به عنوان یکی از برترین نقاشی تمام دوران ها دیده شده است، بیشتر به خاطر پیچیدگی زیاد و وجود خلاقیت در ساختار آن است. نقاشی ولاسکز در نگاه اول شاید نسبتا ساده و همراه با بیانی مستقیم به نظر بیاید، اما با بررسی دقیق تر متوجه می شویم که اثری است دارای پیچیدگی و ریزه کاری های دقیق.
عمق لایه ها
طرح تصویر لاس منیناس به حالتی شبکه ای تقسیم شده است، چهار بخش افقی و هفت بخش عمودی. به همین شکل بوم به هفت لایه در عمق تقسیم شده است. لاس منیناس در میان نقاشی های ولاسکز دقیق ترین و عمیق ترین تعریف از فضا را ارائه می کند و تنها نقاشی است که سقف اتاق دیده می شود.
فضای اتاق شبیه به صحنه ی نمایشی تصویر شده است، به همراه هفت لایه در فضای موجود که با فواصلی متفاوت قرار گرفته اند. لایه اول که کم عمق ترین لایه است با بوم بزرگ سمت چپ آغاز شده و از آن طرف کوتوله ای که به سگ لگد زده است را در بر می گیرد.
لایه دوم شامل شاهزاده و پیشخدمت هایش است، لایه سوم ولاسکز، نگهبان و محافظ، لایه چهارم دیوار پشتی اتاق، لایه پنجم فضای بین د ر باز و پیکر نیتو ) Nieto (، لایه ششم فضای بازتاب آینه و نهایتا لایه هفتم فضایی است که بازتاب آینه اعمال شده است، یعنی همان فضای بیرون طرح تصویر که شاه، ملکه وبیننده ایستاده اند.
الگوها و ارتباطات
برای ساختاری با اشخاصی متعدد در تصویر و در ابعادی به این بزرگی، سازماندهی و مدیریت بالاجزو اساس و بنیان کار است. ولاسکز در لاس منیناس با بکارگیری مجموعه ای از خط های اریب وخمیده ترتیب ها را مشهود می سازد. او چهره ها را در پیش زمینه در مسیری به شکل X با حصورشاهزاده مارگاریتا در مرکز می چیند، به این صورت روی اهمیت او تمرکز کرده و کودک پنج ساله رانقطه ی کانونی اثر می سازد. خطی قطری)مورب( با زن زانو زده حاضر در سمت چپ شاهزاده شروع شده،تا خانم ایستاده در سمت راست ادامه یافته و با رسیدن به ندیمه و محافظ در پس زمینه تمام می شود.
خط مورب دیگری از ولاسکز در سمت چپ آغاز و از سر کودک عبور کرده و تا سگ نشسته در سمت راست کشیده شده است.
ولاسکز بسیار هنرمندانه از نور و تاریکی استفاده می کند . با به کارگیری نور و سایه، مجموعه ای ازکمان های دوگانه را ایجاد کرده که مرکزیت و محوریت شاهزاده را تکمیل می کند، یکی بالاتر با ولاسکزآغاز شده و به روی سر شاهزاده رسیده و تا نیتو در پسزمینه بالا می رود، و کمانی دیگر در پایین تر باهلال نور در پس زمینه ایجاد شده است.
آرایش و ترتیب چهره ها خود الگویی می سازند که هماهنگی و ترتیب را در اثر تکمیل می کنند. از چپ ولاسکز ایستاده، به دنبال او ملکه و شاه در آینه، به دنبال آن نیتو، به دنبال آن ندیمه و محافظ قرار دارند.
بدین صورت آهنگی از مرد، زن، مرد ایجاد شده که همه ی این چهره ها حول دختر پادشاه ایستاده اند و به صورتی نمادین در حال محافظت از او هستند. سفید بودن شاهزاده باعث شده که بیشتر تصویر او جلوه کند، و به نظر می آید که کلیت نقاشی روی استفاده از سایه های تنبریستی)روشنایی و تاریکی( کشیده شده است.
قاب ها
لاس منیناس نقاشی است حول قاب و قاب سازی. تمام افراد توسط اتاقی که در آن هستند فریم بندی شده اند، گرچه فریم های واقعی به صورت بوم در سمت چپ ، قاب های نقاشی روی دیوار پشتی، فضای درکه نیتو را در بر گرفته، و نهایتا آینه که زوج سلطنتی را قاب کرده است، ظاهر شده اند.
این دو قاب آخری جالب ترین آنها هستند، به خاطر نوع ترکیب بندی که ایجاد کرده اند. بعد از شاهزاده این دو دیگر نقاط محوری نقاشی هستند. د ر باز بیننده را به تصور فضای میانی موجود ترغیب می کند،
با وجود آینه در سمت چپ، و ارائه فضایی بازگشتی خیالی، باز هم بیننده را کاملا از سطح تصویر بیرون می برد، چرا که فضایی را بازتاب می دهد که بیننده در آن قرار گرفته است.
برخلاف دیگر نقاشان درباری ، ولاسکز از تظاهر و نمایش ایده آل های دور از باور در نقاشی هایش درمورد موضوعات سلطنتی امتناع می کرد. به جای آن افراد درون تصویر را با انسان گرایی بی سابقه ای می کشید و با پرداخت رویه و بافتهای)موی سر، لباس، شیشه، آینه( مختلف با نهایت نمود واقعی ممکن را به تصویر می کشید.
در لاس منانس این اثر نشان از رئالیسم دارد، اعمال مختلف افراد )شاهزاده سرش را چرخانده، کوتوله درسمت راست به سگ لگد می زند، و شکلک در می آورد( فضا و حالتی از عکس های فوری را به نقاشی می بخشد.