#نور_علی_برومند 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۲ بهمن سالروز درگذشت #نور_علی_برومند

( زاده سال ۱۲۸۵ تهران -- درگذشته ۲ بهمن ۱۳۵۵ تهران ) موسیقیدان و نوازندهٔ تار، سه‌تار، سنتور و تنبک

نورعلی برومند، از ۷ سالگی استعدادش را با گرفتن ضرب بدون آن که از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد. پدرش میرزاعبدالوهاب برومند جواهری، از جواهرشناسان معروف بود و به موسیقی عشق می‌ورزید و خانه‌اش محفل هنرمندان نامی مانند درویش خان، سماع حضور، حسین اسماعیل زاده و حسین طاهرزاده بود.
وی آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش خان آغاز کرد و ردیف مقدماتی درویش را در سه سال فرا گرفت. نورعلی با ابوالحسن صبا دوست بود و دوستی آنها از زمانی شروع شد که هر دو، نزد درویش خان نواختن تار و سه تار را فرا‌ می‌گرفتند و درویش خان آنها را دوتا کوچولو نام نهاده بود. نورعلی در ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت. او در این سفر سه تاری را که روشنک می‌نامید همراه خود برد، تا بتواند به تمرین‌هایش ادامه دهد. وی ضمن تحصیل دوره متوسطه به کنسرتها می‌رفت و کم کم به موسیقی غربی هم علاقه‌مند شد و پیانو آموخت. پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نت‌نویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشتهٔ پزشکی پرداخت. پس از ۶ سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس در سال ۱۳۱۴ به ایران بازگشت و مابقی عمر خود را در تهران سپری کرد و از آن زمان تا آخر عمر نابینا بود.
وی از اواخر سال ۱۳۱۰ تا ۱۳۳۰ عمدتاً به مطالعه و آموزش موسیقی پرداخت و با توجه به تسلطش به زبان آلمانی به صورت پاره وقت در مدارس و دانشکده‌ها تدریس می‌کرد. برومند به دعوت برونو نتل، اتنوموزیکولوگ آمریکایی، به ایلی‌نوی رفت و طی یک دوره کوتاه یک ماهه به معرفی موسیقی دستگاهی ایران پرداخت و بخشهایی از موسیقی ردیف را در آنجا ضبط کرد که هم اکنون این ضبط ها در آرشیو دانشگاه ایلی‌نوی موجود است. در سال ۱۳۹۵ ضبط های برومند در دانشگاه ایلی‌نوی امریکا؛ توسط برونو نتل در اختیار محسن محسنی در ایران قرار گرفت. لوید میلر (معروف به کورش علی خان)، موسیقی شناس آمریکایی هم گفته است که اجرای ردیف برومند در کنار برخی دیگر از دستاوردهای فرهنگی و هنری تمدن بشر در ناحیه ای از ایالت یوتا در عمق زمین مدفون شده است تا در صورت وقوع فجایع ویرانگر این دستاوردها حفظ شوند.
او به آموختن تار و هم چنین سه تار و سنتور ادامه داد و ردیف موسیقی ایرانی را نیز نزد حبیب سماعی، موسی معروفی و اسماعیل قهرمانی فرا گرفت.

تدریس موسیقی :
در سال ۱۳۴۴ هم زمان با راه اندازی رشته موسیقی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، توسّط مهدی برکشلی به عنوان استاد ردیف دعوت به کار شد و آموزش آکادمیک موسیقی ایرانی را در آن دانشکده آغاز کرد.
تا این که در سال ۱۳۵۳ بازنشسته شد. در میانه دههٔ ۵۰ و با تاسیس مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی ایران تدریس در این مرکز را نیز آغاز کرد.

شاگردان :
وی استاد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان موسیقی ایرانی، از جمله گلپایگانی، شجریان، پریسا، مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، فرخ مظهری، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگ‌فر و رضوی سروستانی بوده‌است.

آثار :
نورعلی برومند، ردیف میرزا عبداله را بر اساس روایت اسماعیل قهرمانی دو بار ضبط کرده است.
دومین روایت برومند از ردیف میرزا عبداله در منزل مهدی کمالیان طی مدت دو سال و در سال ۱۳۵۲ ضبط شد که خوشبختانه امروز در دسترس است.
نورعلی برومند در ۷۰ سالگی درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity