🔴#نقاشی
نقد و بررسی نقاشی "آتلیه سرخ"
آتلیه سرخ / اتاق سرخ / L'Atelier Rouge / The Red Studio
اثر: #هنری_ماتیس1911
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
نقد و بررسی نقاشی "آتلیه سرخ"
آتلیه سرخ / اتاق سرخ / L'Atelier Rouge / The Red Studio
اثر: #هنری_ماتیس1911
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
نقد و بررسی نقاشی "آتلیه سرخ"
آتلیه سرخ / اتاق سرخ / L'Atelier Rouge / The Red Studio
اثر: #هنری_ماتیس1911
از بین بردن توهم بصری در ایجاد فضای سه بعدی در اثراز زمان مانه )و دگا، مونه، سزان و(، هنرمندان به دنبال تضعیف توهم بصری در ایجاد فضای سه بعدی بودند که از حدود سال 1241 بر نقاشی حاکم بود. توهم فضا به طور فزاینده ای به مثابه نقیصه ای دیده میشد که یکپارچگی نقاشی را کاهش میداد. اما همانگونه که اولین نقاشان آوانگارد نشان دادند، رهانیدن نقاشی از توهم فضا تقریبا غیر ممکن است. مخاطب بر اساس آموزشهای پیشین و شناختی که از فضا در او نهادینه شده است، انتظار دیدن فضای سه بعدی را دارد. لذا برای آنگونه دیدن کوچکترین اشاره ای کفایت می کند. و چالش هانری ماتیس ) Henri Matisse ( از اینجا آغاز می شود. او در این اثر مشهورخود به نام اتاق سرخ و یا استودیوی سرخ، تمام تلاش خود را می کند و نهایتا با عبورهوشمندانه از سه مانع بزرگ، موفق می شود این توهم را از اثر بزداید.
انتخاب رنگ سرخ
رنگ قرمز یا سرخ غالبا به عنوان تهاجمی ترین رنگ تلقی می شود. قرمز بسیار قدرتمند است و این همان چیزی است که ماتیس اینجا لازم دارد. جالب است بدانیم که این بوم بخشی از یک سری اثر باموضوعیت مشابه بوده است، به عنوان مثال، یک استودیو صورتی نیز در این سری کار وجود دارد. امااین اثر به نکته خاصی تمرکز دارد. در اینجا، انتخاب قرمز در واقع تلاشی است برای پیدا کردن یک رنگ که به اندازه کافی قدرت مقاومت در برابر توهم عمق و فضا در نقاشی را به واسطه جلو آوردن زمینه به سطح داراست. قرمز البته بر روی سطح دوبعدی بوم نقاشی کشیده شده اما در واقع به صورت بصری قادر نیست در عمق باقی بماند. در عوض، قرمز روی دیوارها و نیز وسایل اتاق دیده می شود که فضای نقاشی را ایجاد کرده اند. بنابر این هنوز ماتیس موفق نشده است که به هدف خود برس.
این پیروزی توهم، ناشی است از پرسپکتیو خطی ای که میز، صندلی، و دیوارها و کف استودیو را تعریف می کند. اما نگاه کنید! ماتیس یکی از بدترین پرسپکتیوهای خطی ای که تا کنون دیده شده را ایجاد کرده است. خطوط عقب رونده باید همگرا باشند ، اما اگر به صندلی در سمت راست پایین اثر نگاه کنید، خطوط لبه دورتر صندلی واگرا شده اند! به گوشه سمت چپ پشتی اتاق نگاه کنید، گوشه پایین اتاق توسط لبه بوم صورتی تعریف شده است اما بالاتر از آن بوم نقاشی، خطی که باید گوشه بالای اتاق را تعریف کند ازدست رفته است! ماتیس به معنای واقعی کلمه سعی در از بین بردن پرسپکتیو اتاق داشته است، اما تفاوتی نمی کند، ما هنوز اتاق را به صورت فضای در برگیرنده اشیاء می بینیم. توهم هنوز هم پیروز است.
رابطه فیگور-زمینه
اگر چه تشخیص آن در تصویر بسیار دشوار است ، اما اگر فرد در موزه MOMA و در مقابل اثر ایستاده باشد، به وضوح دیده می شود که خطوط سفیدی که فرم ها موجود در زمینه قرمز را تعریف کرده اند، درواقع بر روی قرمز کشیده نشده اند. در عوض، آنها خطوط وارونه هستن. به عبارت دیگر، خطوط سفیددر واقع سطح سفید بوم زیر کار هستند. ماتیس سطوح قرمز را روی خطوط سفید در هر دو طرف به گونه ای کشیده است که شکافی باریک از بوم سفید به صورت خط تعیین کننده حدود اشیاء در میان باقی بماند. این واقعا مهم است. خط سفید در واقع از زیر رنگ قرمز ظاهر شده است. خطوط سفید در زیرکار است و قرمز روی بوم سفید کشیده شده است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#نقد_نقاشی
نقد و بررسی نقاشی "آتلیه سرخ"
آتلیه سرخ / اتاق سرخ / L'Atelier Rouge / The Red Studio
اثر: #هنری_ماتیس1911
از بین بردن توهم بصری در ایجاد فضای سه بعدی در اثراز زمان مانه )و دگا، مونه، سزان و(، هنرمندان به دنبال تضعیف توهم بصری در ایجاد فضای سه بعدی بودند که از حدود سال 1241 بر نقاشی حاکم بود. توهم فضا به طور فزاینده ای به مثابه نقیصه ای دیده میشد که یکپارچگی نقاشی را کاهش میداد. اما همانگونه که اولین نقاشان آوانگارد نشان دادند، رهانیدن نقاشی از توهم فضا تقریبا غیر ممکن است. مخاطب بر اساس آموزشهای پیشین و شناختی که از فضا در او نهادینه شده است، انتظار دیدن فضای سه بعدی را دارد. لذا برای آنگونه دیدن کوچکترین اشاره ای کفایت می کند. و چالش هانری ماتیس ) Henri Matisse ( از اینجا آغاز می شود. او در این اثر مشهورخود به نام اتاق سرخ و یا استودیوی سرخ، تمام تلاش خود را می کند و نهایتا با عبورهوشمندانه از سه مانع بزرگ، موفق می شود این توهم را از اثر بزداید.
انتخاب رنگ سرخ
رنگ قرمز یا سرخ غالبا به عنوان تهاجمی ترین رنگ تلقی می شود. قرمز بسیار قدرتمند است و این همان چیزی است که ماتیس اینجا لازم دارد. جالب است بدانیم که این بوم بخشی از یک سری اثر باموضوعیت مشابه بوده است، به عنوان مثال، یک استودیو صورتی نیز در این سری کار وجود دارد. امااین اثر به نکته خاصی تمرکز دارد. در اینجا، انتخاب قرمز در واقع تلاشی است برای پیدا کردن یک رنگ که به اندازه کافی قدرت مقاومت در برابر توهم عمق و فضا در نقاشی را به واسطه جلو آوردن زمینه به سطح داراست. قرمز البته بر روی سطح دوبعدی بوم نقاشی کشیده شده اما در واقع به صورت بصری قادر نیست در عمق باقی بماند. در عوض، قرمز روی دیوارها و نیز وسایل اتاق دیده می شود که فضای نقاشی را ایجاد کرده اند. بنابر این هنوز ماتیس موفق نشده است که به هدف خود برس.
این پیروزی توهم، ناشی است از پرسپکتیو خطی ای که میز، صندلی، و دیوارها و کف استودیو را تعریف می کند. اما نگاه کنید! ماتیس یکی از بدترین پرسپکتیوهای خطی ای که تا کنون دیده شده را ایجاد کرده است. خطوط عقب رونده باید همگرا باشند ، اما اگر به صندلی در سمت راست پایین اثر نگاه کنید، خطوط لبه دورتر صندلی واگرا شده اند! به گوشه سمت چپ پشتی اتاق نگاه کنید، گوشه پایین اتاق توسط لبه بوم صورتی تعریف شده است اما بالاتر از آن بوم نقاشی، خطی که باید گوشه بالای اتاق را تعریف کند ازدست رفته است! ماتیس به معنای واقعی کلمه سعی در از بین بردن پرسپکتیو اتاق داشته است، اما تفاوتی نمی کند، ما هنوز اتاق را به صورت فضای در برگیرنده اشیاء می بینیم. توهم هنوز هم پیروز است.
رابطه فیگور-زمینه
اگر چه تشخیص آن در تصویر بسیار دشوار است ، اما اگر فرد در موزه MOMA و در مقابل اثر ایستاده باشد، به وضوح دیده می شود که خطوط سفیدی که فرم ها موجود در زمینه قرمز را تعریف کرده اند، درواقع بر روی قرمز کشیده نشده اند. در عوض، آنها خطوط وارونه هستن. به عبارت دیگر، خطوط سفیددر واقع سطح سفید بوم زیر کار هستند. ماتیس سطوح قرمز را روی خطوط سفید در هر دو طرف به گونه ای کشیده است که شکافی باریک از بوم سفید به صورت خط تعیین کننده حدود اشیاء در میان باقی بماند. این واقعا مهم است. خط سفید در واقع از زیر رنگ قرمز ظاهر شده است. خطوط سفید در زیرکار است و قرمز روی بوم سفید کشیده شده است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity