🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_برترین_رقصندگان

و #طراحان_رقص جهان.

#تريشا_براون
یکی از بنیانگذاران دنس #پست_مدرن

نیمی پژوهشگر و ابداع کنندهای زیرک و نیمی هنرمند و خالق. تریشا براون یکی از بزرگترین بنیان‌گذاران دنس
#پست_مدرن، دارای مجموعه‌ای متمایز از آثار مختلف در حوزۀ هنر جدید است. تریشا براون، متولد واشنگتن به سال 1936، در کودکی به کلاس‌های باله رفت و همزمان با برادر بزرگترش در برادوی روی صحنه می‌رفت.

او برای یادگیری دنس مدرن به کالیفرنیا رفت، سپس وارد مدرسۀ تابستانی
#آنا_هالپرین شد. در سال 1961 به دنبال مسیرهایی جدید به نیویورک نقل مکان کرد.

در آنجا، به کلاس #رابرت_دان، موسیقیدانی از استودیوی دنس #مرس_کانینگهام ملحق شد که علاقه‌مند به استفاده از ایده‌های موسیقی #جان_کیج (شریک و همکار کانینگهام) در دنس بود. در ژوئیه 1962، در کلیسای جودسون در نیویورک،براون و سایر دانشجویان، اجرایی آزاد را معرفی کردند.

در سال 1970، براون به عنوان یک عضو بنیانگذار، همراه با تعدادی دیگر از هنرمندان جودسون، کمپانی دنس اتحاد بزرگ را ایجاد کردند (که تا سال 1976 ادامه داشت)؛ همان سال، او شرکت دنس خودش را تاسیس کرد. اگرچه در ابتدا او رویدادهایی را در فضاهای غیر تئاتری به وجود آورد اما شروع به خلق آثاری برای صحنۀ تئاتر کرد.

براون، مانند سایر دانشجویان جودسون، در حرکت به سمت تئاتر اصیل‌تر، ایده‌های تجربی و ضد تئاتری را روی صحنه برد.

براون گاهی برای شرکت‌های دیگر کار می کرد، از قبیل لیون اپرا و پاریس اپرا باله. از سال 1998 او چندین اپرا و دنس اجرا کرد .

کار براون را می‌توان به دوره های مختلف تقسیم کرد و آنچه که از یک قطعۀ براون انتظار می‌رود بستگی به دوره‌ای دارد که او درآن به سر می‌برد. در ابتدا، او دنس را به ملزوماتش تقسیم کرد؛ داستان، موسیقی، احساسات، تکنیک ها و موقعیت؛ در نتیجه اولین قطعات او به نظر بسیاری چیزی جز دنس بود. آنها به سادگی با فضا یا حتی گرانش بازی می‌کردند؛ برای مثال با استفاده از دهنه‌های مخصوصی که به دنسرها کمک می‌کرد تا روی دیوارها راه بروند.

بدون طرح داستانی و موسیقی، او نیاز به پیدا کردن ساختارهای دیگر داشت. یک راه، ایجاد قاعدۀ بازی بود.

قاعده این بود که هر دنسر بتواند فقط بین ردیف‌ها حرکت کند در صورتی که دنسرهای جلوتر پایین‌تر از ردیف عقبی‌ها باشند. مکانیسم ساده بود، اما الگوهای تولید شده، پیچیده بودند. تماشای این الگوها از نزدیک می‌تواند واقعاً تاثیرگذار باشد.

در اواخر دهه 80 براون با قطعاتی مانند نیوارک ، به چرخه‌ای که خود آن را «دایرۀ شجاعت» می نامد، وارد شد. به دلیل اینکه این دوره، فشار بسیار زیادی بر دیگر دنسرها وارد می‌کرد، تریشا براون به ژست‌های مینیمالیستی تری رو آورد. پس از آن براون شروع به رقصیدن با موسیقی کرد: اول با باخ، و دوازده تن رز و پس از آن در اپرا، به عنوان مثال اورفیو مونته وردی (1988). او با جاز مدرن نیز رقصیده است.


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند

#آنتونی_گائودی #Antoni_Gaudí / پدر #پست_مدرن

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند


#آنتونی_گائودی #Antoni_Gaudí / پدر #پست_مدرن

"آنتونی گائودی"، معمار مشهور اهل ناحیه کاتالونیای کشور اسپانیا، از جمله بزرگترین معماران جهان دراواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم است و به خاطر سبک معماری مدرن و به شدت شخصیاش شهرت فراوانی دارد. از جمله آثار معماری فراوانی که گائودی در طول زندگی خویش خلق کرد، هفت اثر است از سال » آثار آنتونی گائودی « که همگی در بارسلون یا حومه آن قرار دارند، این آثار تحت عنوان واحد۱۴۸۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاند.
گائودی در سال ۱۸۸۱ میلادی در ناحیه توراگونا در ایالت کاتالونیای اسپانیا متولد شد. هر چند محل تولدگائودی به روشنی مشخص نیست و در این مورد میان مورخان اختلاف نظر وجود دارد، اما مسلم استکه او یک روز پس از تولد در کلیسا غسل تعمید یافت. پدر گائودی آهنگر بود و او کوچکترین فرزند درمیان پنج فرزند خانواده بود . گائودی از همان نخستین سالهای کودکی به خاطر ابتلا به بیماری رماتیسم قادر به بازی با دیگر کودکان همسال خود نبود و به خاطر درد شدید پاهایش، هر بار که قصد خروج از خانه را داشت باید از قاطراستفاده میکرد. این بیماری همچنین موجب میشد تا او قادر به حضور در بسیاری از کلاسهایش نباشد وگائودی به این ترتیب از همان نخستین سالهای کودکی فرصت مشاهده و تعمق در طبیعت و طراحیهای طبیعی را پیدا کرد. به گمان کارشناسان تاریخ هنر، برخورد نزدیک گائودی با طبیعت در این سالها به شکلگیری دو ویژگی مهم او که بعدها نقش کلیدی در آثارش ایفا کرد - یعنی مشاهده و تحلیل طبیعت -
کمک فراوانی کرد. گائودی از همان نخستین سالهای تحصیل هوش و خلاقیت خود را نشان داد و هر چندشاگرد ممتازی نبود، اما در درسهای خاصی چون هندسه استعداد فراوانی از خود نشان داد. گائودی ازهمان نخستین برخورد شیفته هندسه شد و این شیفتگی که تا پایان عمر او نیز ادامه داشت، مسیر حرفهای گائودی را نیز مشخص کرد. گائودی از سال ۱۸۸۱ وارد مدرسه معماری تکنیکا سوپریور شد و پس ازفارغالتحصیلی در رشته معماری در سال ۱۸۸۸ ، بلافاصله کار طراحی و معماری را آغاز کرد. گائودی با مطالعه دقیق زوایا و پیچ و خمهای اشکال طبیعی، آنها را وارد طراحیهای خود کرد و به جای اتکا به اشکال هندسی صرف، طبیعت را مبنای کار معماری خود قرار داد. این امر خود را در استفاده فراوان گائودی از سازههای سهمی شکل و هذلولی شکل نشان میدهد که با توجه به پیشرفتهای تکنولوژیک ناشی از انقلاب صنعتی، منجر به شکلگیری یک سبک معماری خاص در آثار گائودی شد . نخستین آثار معماری گائودی به سبک گوتیک و شیوههای معماری سنتی کاتالونیایی ساخته شدند، اما او خیلی زود سبک شخصی و متمایز خاص خود را در معماری پیدا کرد. گائودی در این دوره تا حد زیادی تحتتاثیر اوژن ویولت لودوک، معمار مشهور فرانسوی قرار داشت. هر دوی این معماران از استادان معماری پیش از خود فراتر رفتند و با طراحی عمارتهای بدیع و نامنظم، دوره جدیدی را در تاریخ معماری جهان رقم زدند. آثار معماری گائودی در زمره آثار جنبش هنر نو قرار میگیرد که از پیشقراولان معماری مدرن و امروزی بود
گائودی استفاده از قوسهای سهموی، اشکال طبیعی و ارگانیک و نوعی سیالیت را با سبک معماری خودآمیخت و با مطالعه دقیق اصول جاذبه و منحنیهای زنجیری، به نوآوریهای زیادی در زمینه معماری نائل شد )برای مثال گائودی بسیاری از طاق قوسیهای آثار خود را برعکس طرحی کرده است و برای حفظ تعادل آنها از وزنههای فراوانی که به شبکه به هم متصلی از ریسمانها آویخته شده استفاده کرده است(. هرچند گائودی چون یک نابغه مورد تحسین و ستایش هنردوستان سراسر جهان قرار گرفته است،
اما آثار او منتقدانی نیز دارد که معتقدند گائودی کوررنگ بوده است و بهترین آثار خود را تنها در سایه همکاری با ژوزف ماریا خویول، معمار جوان و با استعدادی که دستیاری گائودی را بر عهده داشت، خلق کرده است . مشهورترین اثر گائودی در بارسلون که این معمار مشهور ۱۸ سال آخر عمر خویش را به تمامی صرف ساخت آن کرد، کلیسای معروف خاندان مقدس (Sagrada Familia) است که با مرگ نابهنگام گائودی بر اثر تصادف در سال ۱۴۱۱ نیمهکاره باقی ماند . معماری این کلیسا که ساختمانش از سال ۱۸۸۱ آغاز شد کاملا نو است و به معماری هیچ کلیسای دیگری شبیه نیست. گائودی به ساختمان این کلیسا عشق غریبی داشت، چنانکه تختخوابش را در کنار ساختمان آن قرار میداد و همانجا میخوابید . باید آنقدر پهناور باشد که تمام بشریت بتوانند از آن بگذرند و به کلیسا « ورودی این کلیسا به گفته گائودی کل بنا مرکب از چهار برج بزرگ شبیه کله قند و یک پشتبند شمشیری مرکزی به شکل پل معلق .» درآیند امروزه » خاندان مقدس « و ستونهایی چون درخت و ورودیهای سرپوشیده غارمانند است. کلیسای جامع نماد شهر بارسلون است و بنا بر آمار منتشره تنها در سال ۱۰۰۹ بیش از ۱میلیون نفر از آن دیدن کردهاند.