🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#پاپ_راک_ایرانی
#کورش_یغمایی
"کوروش یغمایی" خوانندهای که با وقوع انقلاب ۵۷، ماندن را به ترکِ ایران ترجیح داد، آن هم در شرایطی که به گفته خودش، سرنوشت موسیقیِ پاپ از همان ابتدا قابل پیشبینی بود. نتیجتاً صدا و تصویر "کوروش یغمایی" ای که ترکیبی از دوران گذشته بود و نزدیکی فرهنگی ایران و غرب را به ذهن متبادر میکرد، در هیاهوی فریادهای مردمِ انقلابی گم شد و برای یک دهه و نیم، به محاق رفت. "کوروش یغمایی" و بسیاری از ستارگانِ موسیقی پاپ و راکِ پیش از انقلاب، با تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی ایران، شرایط تازهای را تجربه می کردند. وی در نوشتاری، سالهای پس از انقلاب اسلامی را با دوران حمله ی اعراب به ایرانِ باستان، در هنگام پادشاهی ساسانیان مقایسه کرده و مینویسد: «آن تفکر هنوز پس از گذشت هزاران سال باقی ماندهاست و این دلیل اصلی عقبماندگی موسیقی در ایران در دو زمینه تئوری و عملی است.
به نوشته ی "کورش یغمایی"، در آن روزها تنها دفتر او و «کمپانی موسیقی شبانه» که "عماد رام"، خواننده و آهنگسازِ معروف، آن را اداره میکرد، همچنان باقی مانده بودند که هر دو مورد حمله «متعصبان مذهبی» قرار گرفتند که در آن دوران قدرت را در دست داشتند. در اواسط دهه هفتاد خورشیدی وقتی فضای فرهنگی اندکی باز شد، "کوروش یغمایی" با آلبوم «سیب نقرهای» به صحنه موسیقی داخل ایران بازگشت، اما آن گونه که "سعید دبیری"، ترانهسرا، بر پای آخرین آلبوم داخلیاش «تفنگ دستهنقره» نوشت: «لباس همیشگی و زیبای کارهای اوایل انقلاب کوروش بر تن نتهایش ... نبود.»
در پیش از انقلاب مردم زمانی "یغمایی" را شناختند که او ترانه مشهورش «گل یخ» سروده ی "مهدی اخوان لنگرودی" را در شوی پرطرفدار "فریدون فرخزاد"، «میخک نقرهای»، اجرا کرده بود. آهنگی ملایم که صدای پیانویی خوشنوا خواننده را در پسزمینه همراهی میکند. «گل یخ»، برپایه ی داشتن استانداردهای جهانی، به زودی به خارج از مرزهای ایران نفوذ کرد و در پی آن اجراهای گوناگونی در دیگر کشورهای جهان از این ترانه، شکل گرفت که تا هماکنون نیز ادامه دارد. به عقیده ی بسیاری، این اولین باری بود که موزیک ایران، وارد عرصههای جهانی میشد.
ممنوعههایی از "یغمایی" با گذشت بیش از سی و چند سال از انقلاب اسلامی، همچنان پابرجا ماندهاند. البته که هیچگاه خط قرمز مشخصی برای سانسورِ آثارش وجود نداشته و از همین روی است که این گونه قوانین ایدئولوژیک همیشه و هنوز در حال تغییر هستند. آلبوم «ترک گوشهنشینی» در آن سالها با تکخوانی و همخوانی زنان با مردان ممنوع شد. استفاده از برخی سازهای غربی مانند «باس»، «گیتار الکتریک»، «درام» و «سینتیسایزر» در زمره ممنوعهها قرار گرفت. این ممنوعیتها تا آن جا پیش رفت که ریتمهای شاد و پاپ، نغمههای فولکلوریک و حتی اشعار عاشقانه را هم در بر گرفت.
پس از این چند سال ممنوعیت در کار موزیک و خواندن آواز، آلبومهای «سیب نقرهای»، «ماه و پلنگ»، «کابوس»، «آرایش خورشید» و «تفنگ دسته نقره» و هم چنین «گرگهای گرسنه» (موسیقی فیلم) را (بدون بهرهمندی از استودیو و حتی ابزار لازم و کافی برای ضبط به بازار ارائه کرد که این آثار آغازی دوباره برای ادامه موزیک مدرن در ایران بود. به باور بسیاری از کارشناسان، "کوروش یغمایی" بنیانگذار موسیقی راک در ایران است؛ و همگام با پیشروان این موزیک در جهان، گروههای« رولینگ استونز» و «بیتلز» و… این ژانر را، درایران معرفی و شناساند و با تکیه برهمین پیشینه، او را پدرِ راکِ ایران لقب دادند. بر پایه شناخت جایگاه "یغمایی" خانم "پاولین کازوبون" کارگردان و خبرنگار و به ویژه پژوهش گر تاریخچه موزیکِ ملل به وی لقب (آفریننده افسانهای) را دادهاست.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی
#پاپ_راک_ایرانی
#کورش_یغمایی
"کوروش یغمایی" خوانندهای که با وقوع انقلاب ۵۷، ماندن را به ترکِ ایران ترجیح داد، آن هم در شرایطی که به گفته خودش، سرنوشت موسیقیِ پاپ از همان ابتدا قابل پیشبینی بود. نتیجتاً صدا و تصویر "کوروش یغمایی" ای که ترکیبی از دوران گذشته بود و نزدیکی فرهنگی ایران و غرب را به ذهن متبادر میکرد، در هیاهوی فریادهای مردمِ انقلابی گم شد و برای یک دهه و نیم، به محاق رفت. "کوروش یغمایی" و بسیاری از ستارگانِ موسیقی پاپ و راکِ پیش از انقلاب، با تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی ایران، شرایط تازهای را تجربه می کردند. وی در نوشتاری، سالهای پس از انقلاب اسلامی را با دوران حمله ی اعراب به ایرانِ باستان، در هنگام پادشاهی ساسانیان مقایسه کرده و مینویسد: «آن تفکر هنوز پس از گذشت هزاران سال باقی ماندهاست و این دلیل اصلی عقبماندگی موسیقی در ایران در دو زمینه تئوری و عملی است.
به نوشته ی "کورش یغمایی"، در آن روزها تنها دفتر او و «کمپانی موسیقی شبانه» که "عماد رام"، خواننده و آهنگسازِ معروف، آن را اداره میکرد، همچنان باقی مانده بودند که هر دو مورد حمله «متعصبان مذهبی» قرار گرفتند که در آن دوران قدرت را در دست داشتند. در اواسط دهه هفتاد خورشیدی وقتی فضای فرهنگی اندکی باز شد، "کوروش یغمایی" با آلبوم «سیب نقرهای» به صحنه موسیقی داخل ایران بازگشت، اما آن گونه که "سعید دبیری"، ترانهسرا، بر پای آخرین آلبوم داخلیاش «تفنگ دستهنقره» نوشت: «لباس همیشگی و زیبای کارهای اوایل انقلاب کوروش بر تن نتهایش ... نبود.»
در پیش از انقلاب مردم زمانی "یغمایی" را شناختند که او ترانه مشهورش «گل یخ» سروده ی "مهدی اخوان لنگرودی" را در شوی پرطرفدار "فریدون فرخزاد"، «میخک نقرهای»، اجرا کرده بود. آهنگی ملایم که صدای پیانویی خوشنوا خواننده را در پسزمینه همراهی میکند. «گل یخ»، برپایه ی داشتن استانداردهای جهانی، به زودی به خارج از مرزهای ایران نفوذ کرد و در پی آن اجراهای گوناگونی در دیگر کشورهای جهان از این ترانه، شکل گرفت که تا هماکنون نیز ادامه دارد. به عقیده ی بسیاری، این اولین باری بود که موزیک ایران، وارد عرصههای جهانی میشد.
ممنوعههایی از "یغمایی" با گذشت بیش از سی و چند سال از انقلاب اسلامی، همچنان پابرجا ماندهاند. البته که هیچگاه خط قرمز مشخصی برای سانسورِ آثارش وجود نداشته و از همین روی است که این گونه قوانین ایدئولوژیک همیشه و هنوز در حال تغییر هستند. آلبوم «ترک گوشهنشینی» در آن سالها با تکخوانی و همخوانی زنان با مردان ممنوع شد. استفاده از برخی سازهای غربی مانند «باس»، «گیتار الکتریک»، «درام» و «سینتیسایزر» در زمره ممنوعهها قرار گرفت. این ممنوعیتها تا آن جا پیش رفت که ریتمهای شاد و پاپ، نغمههای فولکلوریک و حتی اشعار عاشقانه را هم در بر گرفت.
پس از این چند سال ممنوعیت در کار موزیک و خواندن آواز، آلبومهای «سیب نقرهای»، «ماه و پلنگ»، «کابوس»، «آرایش خورشید» و «تفنگ دسته نقره» و هم چنین «گرگهای گرسنه» (موسیقی فیلم) را (بدون بهرهمندی از استودیو و حتی ابزار لازم و کافی برای ضبط به بازار ارائه کرد که این آثار آغازی دوباره برای ادامه موزیک مدرن در ایران بود. به باور بسیاری از کارشناسان، "کوروش یغمایی" بنیانگذار موسیقی راک در ایران است؛ و همگام با پیشروان این موزیک در جهان، گروههای« رولینگ استونز» و «بیتلز» و… این ژانر را، درایران معرفی و شناساند و با تکیه برهمین پیشینه، او را پدرِ راکِ ایران لقب دادند. بر پایه شناخت جایگاه "یغمایی" خانم "پاولین کازوبون" کارگردان و خبرنگار و به ویژه پژوهش گر تاریخچه موزیکِ ملل به وی لقب (آفریننده افسانهای) را دادهاست.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
Mishnasidam
Kourosh Yaghmai
🎼 می شناسیدم 🎼
🎤 #کورش_یغمایی
نام من عشق است آیا می شناسیدم؟
زخمی ام زخمی سراپا ،
آیا می شناسیدم؟
با شما طی کرده ام راه درازی را
خسته هستم ،
خسته،آیا می شناسیدم؟
زادروز #حسین_منزوی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🎤 #کورش_یغمایی
نام من عشق است آیا می شناسیدم؟
زخمی ام زخمی سراپا ،
آیا می شناسیدم؟
با شما طی کرده ام راه درازی را
خسته هستم ،
خسته،آیا می شناسیدم؟
زادروز #حسین_منزوی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۲ آذر زادروز #کوروش_یغمایی
( زاده ۱۲ آذر ۱۳۲۵ شاهرود ) آهنگساز و خواننده
کوروش یغمایی، آهنگساز، تنظیمکننده، خواننده و نوازنده چیرهدست گیتار الکتریک و بنیانگذار موسیقی راک است.
او فراگیری موزیک را در کودکی و با ساز سنتور آغاز کرد. پس از چند سال کار در موزیک سنتی، گیتار (سازی که همواره به آن عشق میورزید) را برگزید و همه توان خود را برای یادگیری این ساز به کار برد. دلباختگی به گیتار چنان در زندگی کوروش رخنه کرد که از آن هنگام تاکنون هیچگاه از هم دور نشدهاند، گویی که کوروش و گیتار درهم تنیده شدهاند.
وی کار جدی خود را در ۱۸ سالگی با ایجاد و سرپرستی و مدیریت گروه راک اینسترومنتال (سازی و بدون خواننده) راپچرز آغاز کرد. در این هنگام بر پایه چیره دستی و سبک ویژه نوازندگی اش در نواختن گیتار به او لقب پنجه طلایی داده بودند. در درازای گرفتن لیسانس جامعهشناسی از دانشگاه ملی همواره سرپرست و مدیر گروه راک دانشگاه ملی بود و در مسابقات هنری دانشگاههای ایران که در دانشگاه شیراز برگزار شد بهترین رتبه را برای دانشگاه ملی به ارمغان آورد. او همزمان با گرفتن لیسانس از دانشگاه ملی، آغاز به آهنگسازی بر روی چند شعر از همکلاسی و شاعر برجسته «مهدی اخوان لنگرودی» کرد که با نامهای گل یخ و حجم خالی به دوران حرفهای موسیقی ایران راه یافت. گل یخ، برپایه داشتن استانداردهای جهانی به زودی به خارج از مرزهای ایران نفوذ کرد و در پی آن اجراهای گوناگونی در دیگر کشورهای جهان از این ترانه شکل گرفت که تاکنون نیز ادامه دارد. این اولین باری بود که موزیک ایران وارد عرصههای جهانی میشد.
پس از ۱۷ سال ممنوعیت در کار موزیک و خواندن آواز، آلبومهای سیب نقرهای، ماه و پلنگ، کابوس، آرایش خورشید و تفنگ دسته نقره و همچنین گرگهای گرسنه (موسیقی فیلم) را (بدون بهرهمندی از استودیو و حتی ابزار لازم و کافی برای ضبط) به بازار ارائه کرد که این آثار آغازی دوباره برای ادامه موزیک مدرن در ایران بود.
بسیاری او را موسیقیدانی جهانی و نابغه موسیقی شرق می دانند. نشریه و سایت معتبر رولینگ استون،
آلبوم بازگشت از لبه پرتگاه را لایق دریافت سه ستاره از چهار ستاره دانست. نشریهٔ معتبر MOJ هم آن را بهترین آلبوم ماهِ جهان معرفی کرد و چهار ستاره، امتیاز کامل، به آن داد و مجله تخصصی موزیک، با او گفتگویی کرد. در همان سال جشنواره ترانس موزیکال
معتبرترین جشنوارهٔ موزیک در جهان، از کوروش یغمایی برای اجرا در فرانسه دعوت به عمل آورد.
به باور کارشناسان برجسته جهانی، یغمایی بنیانگذار موسیقی راک در ایران است و همگام با پیشروان این موزیک در جهان، گروههای رولینگ استونز و بیتلز و… این موزیک را، درایران معرفی و شناساند. با تکیه بر همین پیشینه، او را پدر راک ایران لقب دادند.
بر پایه شناخت جایگاهش، خانم پاولین کازوبون کارگردان و خبرنگار و به ویژه پژوهشگر تاریخچه موزیک ملل به او لقب (آفریننده افسانهای) دادهاست. کوروش یغمایی در ۳۹ سال گذشته ۲۹ سال ممنوع از کار بوده است و هم اکنون نیز در ممنوعیت بسر میبرد.
او در فراگیری زمینههای گوناگون موزیک هیچگاه استادی نداشتهاست.
کورش یغمایی دارای دو برادر با نامهای کامران و کامبیز است که در موفقیت در عرصهٔ موسیقی راک با او شریک بوده اند. همچنین او در ۲۰سالگی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند به نامهای کاوه، کامیل و ساتگین هستند که هر سه قدم در راه پدر گذاشته اند.
🎼
#موسیقی_ایرانی
#پاپ_راک_ایرانی
#کورش_یغمایی
"کوروش یغمایی" خوانندهای که با وقوع انقلاب ۵۷، ماندن را به ترکِ ایران ترجیح داد، آن هم در شرایطی که به گفته خودش، سرنوشت موسیقیِ پاپ از همان ابتدا قابل پیشبینی بود. نتیجتاً صدا و تصویر "کوروش یغمایی" ای که ترکیبی از دوران گذشته بود و نزدیکی فرهنگی ایران و غرب را به ذهن متبادر میکرد، در هیاهوی فریادهای مردمِ انقلابی گم شد و برای یک دهه و نیم، به محاق رفت. "کوروش یغمایی" و بسیاری از ستارگانِ موسیقی پاپ و راکِ پیش از انقلاب، با تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی ایران، شرایط تازهای را تجربه می کردند. وی در نوشتاری، سالهای پس از انقلاب اسلامی را با دوران حمله ی اعراب به ایرانِ باستان، در هنگام پادشاهی ساسانیان مقایسه کرده و مینویسد: «آن تفکر هنوز پس از گذشت هزاران سال باقی ماندهاست و این دلیل اصلی عقبماندگی موسیقی در ایران در دو زمینه تئوری و عملی است.
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۲ آذر زادروز #کوروش_یغمایی
( زاده ۱۲ آذر ۱۳۲۵ شاهرود ) آهنگساز و خواننده
کوروش یغمایی، آهنگساز، تنظیمکننده، خواننده و نوازنده چیرهدست گیتار الکتریک و بنیانگذار موسیقی راک است.
او فراگیری موزیک را در کودکی و با ساز سنتور آغاز کرد. پس از چند سال کار در موزیک سنتی، گیتار (سازی که همواره به آن عشق میورزید) را برگزید و همه توان خود را برای یادگیری این ساز به کار برد. دلباختگی به گیتار چنان در زندگی کوروش رخنه کرد که از آن هنگام تاکنون هیچگاه از هم دور نشدهاند، گویی که کوروش و گیتار درهم تنیده شدهاند.
وی کار جدی خود را در ۱۸ سالگی با ایجاد و سرپرستی و مدیریت گروه راک اینسترومنتال (سازی و بدون خواننده) راپچرز آغاز کرد. در این هنگام بر پایه چیره دستی و سبک ویژه نوازندگی اش در نواختن گیتار به او لقب پنجه طلایی داده بودند. در درازای گرفتن لیسانس جامعهشناسی از دانشگاه ملی همواره سرپرست و مدیر گروه راک دانشگاه ملی بود و در مسابقات هنری دانشگاههای ایران که در دانشگاه شیراز برگزار شد بهترین رتبه را برای دانشگاه ملی به ارمغان آورد. او همزمان با گرفتن لیسانس از دانشگاه ملی، آغاز به آهنگسازی بر روی چند شعر از همکلاسی و شاعر برجسته «مهدی اخوان لنگرودی» کرد که با نامهای گل یخ و حجم خالی به دوران حرفهای موسیقی ایران راه یافت. گل یخ، برپایه داشتن استانداردهای جهانی به زودی به خارج از مرزهای ایران نفوذ کرد و در پی آن اجراهای گوناگونی در دیگر کشورهای جهان از این ترانه شکل گرفت که تاکنون نیز ادامه دارد. این اولین باری بود که موزیک ایران وارد عرصههای جهانی میشد.
پس از ۱۷ سال ممنوعیت در کار موزیک و خواندن آواز، آلبومهای سیب نقرهای، ماه و پلنگ، کابوس، آرایش خورشید و تفنگ دسته نقره و همچنین گرگهای گرسنه (موسیقی فیلم) را (بدون بهرهمندی از استودیو و حتی ابزار لازم و کافی برای ضبط) به بازار ارائه کرد که این آثار آغازی دوباره برای ادامه موزیک مدرن در ایران بود.
بسیاری او را موسیقیدانی جهانی و نابغه موسیقی شرق می دانند. نشریه و سایت معتبر رولینگ استون،
آلبوم بازگشت از لبه پرتگاه را لایق دریافت سه ستاره از چهار ستاره دانست. نشریهٔ معتبر MOJ هم آن را بهترین آلبوم ماهِ جهان معرفی کرد و چهار ستاره، امتیاز کامل، به آن داد و مجله تخصصی موزیک، با او گفتگویی کرد. در همان سال جشنواره ترانس موزیکال
معتبرترین جشنوارهٔ موزیک در جهان، از کوروش یغمایی برای اجرا در فرانسه دعوت به عمل آورد.
به باور کارشناسان برجسته جهانی، یغمایی بنیانگذار موسیقی راک در ایران است و همگام با پیشروان این موزیک در جهان، گروههای رولینگ استونز و بیتلز و… این موزیک را، درایران معرفی و شناساند. با تکیه بر همین پیشینه، او را پدر راک ایران لقب دادند.
بر پایه شناخت جایگاهش، خانم پاولین کازوبون کارگردان و خبرنگار و به ویژه پژوهشگر تاریخچه موزیک ملل به او لقب (آفریننده افسانهای) دادهاست. کوروش یغمایی در ۳۹ سال گذشته ۲۹ سال ممنوع از کار بوده است و هم اکنون نیز در ممنوعیت بسر میبرد.
او در فراگیری زمینههای گوناگون موزیک هیچگاه استادی نداشتهاست.
کورش یغمایی دارای دو برادر با نامهای کامران و کامبیز است که در موفقیت در عرصهٔ موسیقی راک با او شریک بوده اند. همچنین او در ۲۰سالگی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند به نامهای کاوه، کامیل و ساتگین هستند که هر سه قدم در راه پدر گذاشته اند.
🎼
#موسیقی_ایرانی
#پاپ_راک_ایرانی
#کورش_یغمایی
"کوروش یغمایی" خوانندهای که با وقوع انقلاب ۵۷، ماندن را به ترکِ ایران ترجیح داد، آن هم در شرایطی که به گفته خودش، سرنوشت موسیقیِ پاپ از همان ابتدا قابل پیشبینی بود. نتیجتاً صدا و تصویر "کوروش یغمایی" ای که ترکیبی از دوران گذشته بود و نزدیکی فرهنگی ایران و غرب را به ذهن متبادر میکرد، در هیاهوی فریادهای مردمِ انقلابی گم شد و برای یک دهه و نیم، به محاق رفت. "کوروش یغمایی" و بسیاری از ستارگانِ موسیقی پاپ و راکِ پیش از انقلاب، با تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی ایران، شرایط تازهای را تجربه می کردند. وی در نوشتاری، سالهای پس از انقلاب اسلامی را با دوران حمله ی اعراب به ایرانِ باستان، در هنگام پادشاهی ساسانیان مقایسه کرده و مینویسد: «آن تفکر هنوز پس از گذشت هزاران سال باقی ماندهاست و این دلیل اصلی عقبماندگی موسیقی در ایران در دو زمینه تئوری و عملی است.