🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#هنرمند_ایرانشهر

#‌کلارا_آبکار ؛ نخستین بانوی مینیاتوریست ایرانی


کلارا «آبکار» آبکاریان (به ارمنی: Կլարա Աբգար) (زاده 1294 خورشیدی در تهران - درگذشته 1 فروردین 1375 در تهران)، وی نگارگر، مینیاتوریست و تذهیب‌کار ایرانی ارمنی‌تبار بود. کلارا آبکار نخستین زن مینیاتوریست ایرانی است.
وی در هنرستان دختران آن زمان به‌عنوان هنرجویی ثبت‌نام کرد و پس از گذراندن دوره سه‌ساله هنرستان، وارد هنرستان عالی هنرهای زیبا شد. در دوره سه‌ساله هنرستان وی شاگرد استاد طاهر جوادزاده (استاد مینیاتور)، استاد هادی تجویدی، استاد حسین کاشی‌تراش (استاد گره‌چینی)، و استادان دیگر بوده است.
او به نگارگری ایرانی (مینیاتور)، تذهیب، تشعیرسازی، گره‌چینی و نقاشی زیرلاکی می‌پرداخت و 300 اثر هنری از خود به جای گذاشت و در مکتب اصفهان فعالیت داشت و اکثراً در کشیدن مراسم بزم مشهور است، که به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اهدا کرده است و اکنون در موزه سعدآباد قرار دارد.
او اعتقاد داشت که هنر با پول سازگار نیست، آن‌چنان‌که در یک اقدام قابل توجه در سال 1370 ش خانه مسکونی و همه آثارش را به سازمان میراث فرهنگی اهدا کرد و سازمان مذکور در سال 1372 در مجموعه فرهنگی سعدآباد، موزه‌ای به نام او تأسیس کرد.
کلارا آبکار، به پاس سال‌ها فعالیت هنری، مفتخر به دریافت لقب استاد از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی 1371 شد. او همچنین برای طراحی سیمرغ خود جایزهٔ جشنوارهٔ کارل کروپ را دریافت کرد.
در دوره سه‌ساله هنرستان وی شاگرد استاد طاهر جوادزاده (استاد مینیاتور)، استاد هادی تجویدی، استاد حسین کاشی‌تراش (استاد گره‌چینی)، و استادان دیگر بوده است.
یکی از ویژگی‌های بیانی در تابلوهای آبکار وجود خط‌های روان و موسیقایی بودن آن‌هاست.
در تابلوهای نگارگری ایرانی آبکار مناظر اسب‌سواری، طبیعت بی‌جان، گل‌ها، آرامگاه‌های عمر خیام، عطار و شیخ احمداز جایگاه ویژه‌ای برخوردارند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#کلارا_آبکار 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ



۱ فروردین سالروز درگذشت #کلارا_آبکار

( زاده سال ۱۲۹۴ تهران – درگذشته ۱ فروردین ۱۳۷۵ تهران ) مینیاتورساز و تذهیب‌کار

«کلارا آبکار هوُانجانی» از خانوادهٔ نامی آبکاریان جلفای اصفهان بود.
او در مدرسهٔ ارامنهٔ «داوتیان» (که بعدها کوشش نامیده شد) به تحصیل پرداخت و در دوران مدرسه، نقاشی را نزد مارکار قرابگیان (دِو) و هاکوپ وارتانیان آموخت.

آثار :
مناظر اسب‌سواری، طبیعت بی‌جان، گل‌ها، آرامگاه خیام و عطار از سوژه‌های مورد علاقهٔ این هنرمند برای کشیدن تابلوی مینیاتوری بود. وی همچنین در به تصویر کشیدن مجالس بزم مهارت داشت.
از تابلوهای معروف او می‌توان به «انوشیروان و بزرگمهر»، «شکار بهرام»، «یوسف و زلیخا»، «پیرزن و سلطان سنجر»، «مجلس شیخ صنعان»، «دختر ترسا»، «بزم» و «باده عشق» اشاره کرد.
معروف‌ترین آثار او عبارت‌اند از: انوشیروان و بزرگمهر، شکار بهرام، یوسف و زلیخا، پیرزن و سلطان سنجر و تاج پیمان (نگین کاری روی نقره). وی همچنین تابلوهای بسیاری در زمینهٔ تذهیب دارد که تذهیب هشت ضلعی او با طرح بته‌جغه بسیار معروف است.

نمایشگاه‌ها :
وی اولین نمایشگاه آثار خود را در سال ۱۳۶۷ در موزه هنرهای ملی ایران برگزار کرد.
او هیچگاه آثار خود را به معرض فروش نگذاشت.
افتخارات :
کلارا آبکار در زمان حیات خویش از طرف وزارت ارشاد عنوان «استاد» را دریافت کرد.

کلارا آبکار در ۸۱ سالگی درگذشت و در گورستان ارامنه به خاک سپرده شد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity