🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#9_آذر
شاد باش بر شما جشن باستانی آذرگان(آذرخش)
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: « روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام " آذرجشن" می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند ».
در نهمین روز از آذرماه در گاهشمار(تقویم) زرتشتی که نام روز و ماه یکی میشود(۹/۹/....) یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن « آذرگان » برگزار می شود که در کتبی به نام آذرخش معروف است و نماد انرا گلهایی چون شقایق، لاله، همیشه بهار و نیز گلهایی از خانواده افتابگردان🌻میدانند.
از جمله جشنهای آتش به شمار میآید. در واقع یکی از جشن های مهم اقوام هند و ایرانی است. آتش به عنوان یک نماد مورد توجه زرتشت بود. زیرا نور آن باعث روشنایی اطراف و نابودی تاریکی بود. گرمای آتش سبب گرمی و ادامه ی زندگی در برابر سرما میشد و به اعتقاد آنها انسان هم باید مانند آتش تاریکی های جهل و نادانی را با نور دانش و آگاهی از بین ببرد و نیز مانند آن باید با گرمی مهر خود زندگی را گرم کند و با مهر و دوستی، کینه و بدی را شکست دهد. از سوی دیگر در زندگی مردمان آریایی که فصلهای سردشان طولانی تر بود آتش میتوانست نقش مهمی داشته باشد و زندگی بدون أتش نابودی و مرگ را به همراه داشت. به همین دلیل با پایان فصل گرما و همچنین ابتدای زمستان جشنهایی بر پا میکردند و با جمع آوری هیزم و دیگر مواد سوختی خود را برای مقابله باسرما آماده میکردند.
جشن آذرگان این روزها در شهرهای کرمان، یزد، شیراز، تهران و... از طرف زرتشتیان و با شرکت این گروه از اقلیتهای مذهبی در مراکز دینی خودشان برگزار میشود. خواندن بخشهایی از اوستا توسط موبد، بخش همیشگی این آیین به شمار میرود.
📖 اوستا : درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا ... به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد ! افروخته باش در این خانه ! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه ! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان ! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند.
ای خرامنده سرو تابان ماه
روز آذر می چو آذر خواه.
شادمان کن مرا به می که جهان
شادمان شد به فر دولت شاه.
واژه "آذر" که "آتش" به چَم(معنی) می دهد یکی از چهار آخشیج پاک کننده، روشنایی بخش، گرما بخش، انرژی زا و زندگی بخش در نزد ما ایرانیان است.
ایرانیان هتا پیش از اشوزرتشت نیز همواره آتش را گرامی داشته و آن را نماد روشنایی و گرما می دانند. همچنین پرستش سوی(قبلۀ) زرتشتیان، روشنایی است، به همین شوند(دلیل) برای نیایش ها و ستایشِ اهورامزدا(خداوند جان و خرد)، به آتشکده یا مکانی که روشنایی وجود دارد یا بسوی خورشید روی می آورند.
در گاهشماری زرتشتیان، روز نهم از هر ماه، آذر نام دارد. هر سال در ماه آذر هنگامیکه روز آذر نیز فرا می رسد آن را به نام "آذرگان" جشن می گیرند. در گاهشمار امروزی به شوند اینکه همه ماه ها سی روزه نیستند و شش ماه نخست سال سی و یک روزه هستند، جشن آذرگان برابر با سوم آذر می شود.
زرتشتیان در این جشن، بیشتر با جامه(لباس) آراسته و پاک به آتشکده و آدریان می روند، نیایش های روزانه خود را انجام می دهند و سپس با همکاری موبد و با سُرایشِ "آتش نیایش" که بخشی از خرده اوستا و در گرامی داشت آذر است، جشن آذرگان را گرامی می دارند.
بخشی از آتش نیایش .
«افروخته باش در این خانه! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه».
شاید امروز با وجود اینهمه وسایل روشنایی و گرمایی و ابزارهای آتش زنه، ارزش آتش برای ما آنچنان روشن نباشد، ولی روزگاری که انسان در پارینه سنگی (عصر حجر) بسر می برد، و شیوه درست کردن آتش را نمی دانست، خانه اش سرد بود و خوراکش خام، نیاکان ما از دل زیستگاه، سنگ آتش زنه(چخماق) را کشف کردند و با آن آتش درست کردند.
📚🤔
🔴#9_آذر
شاد باش بر شما جشن باستانی آذرگان(آذرخش)
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: « روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام " آذرجشن" می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند ».
در نهمین روز از آذرماه در گاهشمار(تقویم) زرتشتی که نام روز و ماه یکی میشود(۹/۹/....) یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن « آذرگان » برگزار می شود که در کتبی به نام آذرخش معروف است و نماد انرا گلهایی چون شقایق، لاله، همیشه بهار و نیز گلهایی از خانواده افتابگردان🌻میدانند.
از جمله جشنهای آتش به شمار میآید. در واقع یکی از جشن های مهم اقوام هند و ایرانی است. آتش به عنوان یک نماد مورد توجه زرتشت بود. زیرا نور آن باعث روشنایی اطراف و نابودی تاریکی بود. گرمای آتش سبب گرمی و ادامه ی زندگی در برابر سرما میشد و به اعتقاد آنها انسان هم باید مانند آتش تاریکی های جهل و نادانی را با نور دانش و آگاهی از بین ببرد و نیز مانند آن باید با گرمی مهر خود زندگی را گرم کند و با مهر و دوستی، کینه و بدی را شکست دهد. از سوی دیگر در زندگی مردمان آریایی که فصلهای سردشان طولانی تر بود آتش میتوانست نقش مهمی داشته باشد و زندگی بدون أتش نابودی و مرگ را به همراه داشت. به همین دلیل با پایان فصل گرما و همچنین ابتدای زمستان جشنهایی بر پا میکردند و با جمع آوری هیزم و دیگر مواد سوختی خود را برای مقابله باسرما آماده میکردند.
جشن آذرگان این روزها در شهرهای کرمان، یزد، شیراز، تهران و... از طرف زرتشتیان و با شرکت این گروه از اقلیتهای مذهبی در مراکز دینی خودشان برگزار میشود. خواندن بخشهایی از اوستا توسط موبد، بخش همیشگی این آیین به شمار میرود.
📖 اوستا : درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا ... به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد ! افروخته باش در این خانه ! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه ! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان ! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند.
ای خرامنده سرو تابان ماه
روز آذر می چو آذر خواه.
شادمان کن مرا به می که جهان
شادمان شد به فر دولت شاه.
واژه "آذر" که "آتش" به چَم(معنی) می دهد یکی از چهار آخشیج پاک کننده، روشنایی بخش، گرما بخش، انرژی زا و زندگی بخش در نزد ما ایرانیان است.
ایرانیان هتا پیش از اشوزرتشت نیز همواره آتش را گرامی داشته و آن را نماد روشنایی و گرما می دانند. همچنین پرستش سوی(قبلۀ) زرتشتیان، روشنایی است، به همین شوند(دلیل) برای نیایش ها و ستایشِ اهورامزدا(خداوند جان و خرد)، به آتشکده یا مکانی که روشنایی وجود دارد یا بسوی خورشید روی می آورند.
در گاهشماری زرتشتیان، روز نهم از هر ماه، آذر نام دارد. هر سال در ماه آذر هنگامیکه روز آذر نیز فرا می رسد آن را به نام "آذرگان" جشن می گیرند. در گاهشمار امروزی به شوند اینکه همه ماه ها سی روزه نیستند و شش ماه نخست سال سی و یک روزه هستند، جشن آذرگان برابر با سوم آذر می شود.
زرتشتیان در این جشن، بیشتر با جامه(لباس) آراسته و پاک به آتشکده و آدریان می روند، نیایش های روزانه خود را انجام می دهند و سپس با همکاری موبد و با سُرایشِ "آتش نیایش" که بخشی از خرده اوستا و در گرامی داشت آذر است، جشن آذرگان را گرامی می دارند.
بخشی از آتش نیایش .
«افروخته باش در این خانه! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه».
شاید امروز با وجود اینهمه وسایل روشنایی و گرمایی و ابزارهای آتش زنه، ارزش آتش برای ما آنچنان روشن نباشد، ولی روزگاری که انسان در پارینه سنگی (عصر حجر) بسر می برد، و شیوه درست کردن آتش را نمی دانست، خانه اش سرد بود و خوراکش خام، نیاکان ما از دل زیستگاه، سنگ آتش زنه(چخماق) را کشف کردند و با آن آتش درست کردند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
#9_آذر_جشن_آذرگان
در نُهمین روز از آذرماه در گاهشمار زرتشتی که نام روز و ماه یکی است، یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن «آذرگان» برگزار می شود که در گاهشمار خورشیدی برابر است با سوم آذر ماه.
انگیزه برگزاری جشن آذرگان :
فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام ایزد آذر و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان دلیل برگزاری جشن آذرگان است.
جایگاه آذر در فرهنگ ایران :
آذر در اوستا « آتَر/ آتَرش» و در پهلوی « آتُر / آتَخش » و در فارسی امروز « آذر / آتش »است. آذر، ایزد نگاهبان آتش و فروزه اهورامزداست برای همین گاه او را در شمار امشاسپندان آورده اند. در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیدههای طبیعی ستودنی است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیدههای هستی جاری می سازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی می بخشد پس «سوی پرستش» اهورا مزداست و آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری می کنند. جشن آذرگان از جشنهای ویژه آتش در فرهنگ ایران است که در ستایش آذر اهورایی برگزار می شود.
ایزد آذر در متنهای کهن
در بسیاری از متون کهن از آذر اهورایی یاد شده و جایگاه او ستوده شده است. برای نمونه در «یسنا، هات ۶۲» از آذر اهورایی با صفاتی چون «برازنده ستایش و نیایش»، «گشایش بخش» و «پناه بخش» یاد شده است و از او شادکامی، زندگی دراز، آسایش همگانی، کامروایی و روشنایی خواستار شده اند. همچنین در «آتش نیایش» در ستایش آذر اهورایی آمده است: «درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا ... به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد! افروخته باش در این خانه! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند...»
نیاکانمان آذرگان را روزی خجسته می دانستند و در خانهها و بامها آتش می افروختند.
آیینهای جشن آذرگان :
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: «روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام "آذرجشن" می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند».
نیاکانمان آذرگان را روزی خجسته می دانستند و در خانهها و بامها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و خواندن نیایشها و گستردن سفره آیینی با خوراکیهای گوناگون در آتشکدهها که آذین بندی شده بودند، جشن می گرفتند. به هنگام جشن، بر آتش چوبهای خوش سوز و خوش بو می نهادند و آنگاه به مناسبت آغاز سرما، از آتش فروزان در آتشگاه، هرکس اخگری به خانه برده و آن آتش تا پایان زمستان در خانهها فروزان بود و نمی گذاشتند خاموش شود و آن را نیک فرجام و فرخنده می دانستند. یکی از نیایش هایی که در آذر روز هرماه و از جمله در آذر روز از آذرماه خوانده میشود «آتش نیایش» نام دارد که پنجمین نیایش از پنج نیایش «خرده اوستا» است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
#9_آذر_جشن_آذرگان
در نُهمین روز از آذرماه در گاهشمار زرتشتی که نام روز و ماه یکی است، یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن «آذرگان» برگزار می شود که در گاهشمار خورشیدی برابر است با سوم آذر ماه.
انگیزه برگزاری جشن آذرگان :
فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام ایزد آذر و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان دلیل برگزاری جشن آذرگان است.
جایگاه آذر در فرهنگ ایران :
آذر در اوستا « آتَر/ آتَرش» و در پهلوی « آتُر / آتَخش » و در فارسی امروز « آذر / آتش »است. آذر، ایزد نگاهبان آتش و فروزه اهورامزداست برای همین گاه او را در شمار امشاسپندان آورده اند. در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیدههای طبیعی ستودنی است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیدههای هستی جاری می سازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی می بخشد پس «سوی پرستش» اهورا مزداست و آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری می کنند. جشن آذرگان از جشنهای ویژه آتش در فرهنگ ایران است که در ستایش آذر اهورایی برگزار می شود.
ایزد آذر در متنهای کهن
در بسیاری از متون کهن از آذر اهورایی یاد شده و جایگاه او ستوده شده است. برای نمونه در «یسنا، هات ۶۲» از آذر اهورایی با صفاتی چون «برازنده ستایش و نیایش»، «گشایش بخش» و «پناه بخش» یاد شده است و از او شادکامی، زندگی دراز، آسایش همگانی، کامروایی و روشنایی خواستار شده اند. همچنین در «آتش نیایش» در ستایش آذر اهورایی آمده است: «درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا ... به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد! افروخته باش در این خانه! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند...»
نیاکانمان آذرگان را روزی خجسته می دانستند و در خانهها و بامها آتش می افروختند.
آیینهای جشن آذرگان :
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: «روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام "آذرجشن" می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند».
نیاکانمان آذرگان را روزی خجسته می دانستند و در خانهها و بامها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و خواندن نیایشها و گستردن سفره آیینی با خوراکیهای گوناگون در آتشکدهها که آذین بندی شده بودند، جشن می گرفتند. به هنگام جشن، بر آتش چوبهای خوش سوز و خوش بو می نهادند و آنگاه به مناسبت آغاز سرما، از آتش فروزان در آتشگاه، هرکس اخگری به خانه برده و آن آتش تا پایان زمستان در خانهها فروزان بود و نمی گذاشتند خاموش شود و آن را نیک فرجام و فرخنده می دانستند. یکی از نیایش هایی که در آذر روز هرماه و از جمله در آذر روز از آذرماه خوانده میشود «آتش نیایش» نام دارد که پنجمین نیایش از پنج نیایش «خرده اوستا» است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادگار_گذشتگان
#میراث_آیندگان
#9_آذر
#شاد_باش_برشما_جشن_باستانی_آذرگان_آذرخش
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: « روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام " آذرجشن" می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند ».
در نهمین روز از آذرماه در گاهشمار(تقویم) زرتشتی که نام روز و ماه یکی میشود(۹/۹/....) یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن « آذرگان » برگزار می شود که در کتبی به نام آذرخش معروف است و نماد انرا گلهایی چون شقایق، لاله، همیشه بهار و نیز گلهایی از خانواده افتابگردان🌻میدانند.
از جمله جشنهای آتش به شمار میآید. در واقع یکی از جشن های مهم اقوام هند و ایرانی است. آتش به عنوان یک نماد مورد توجه زرتشت بود. زیرا نور آن باعث روشنایی اطراف و نابودی تاریکی بود. گرمای آتش سبب گرمی و ادامه ی زندگی در برابر سرما میشد و به اعتقاد آنها انسان هم باید مانند آتش تاریکی های جهل و نادانی را با نور دانش و آگاهی از بین ببرد و نیز مانند آن باید با گرمی مهر خود زندگی را گرم کند و با مهر و دوستی، کینه و بدی را شکست دهد. از سوی دیگر در زندگی مردمان آریایی که فصلهای سردشان طولانی تر بود آتش میتوانست نقش مهمی داشته باشد و زندگی بدون أتش نابودی و مرگ را به همراه داشت. به همین دلیل با پایان فصل گرما و همچنین ابتدای زمستان جشنهایی بر پا میکردند و با جمع آوری هیزم و دیگر مواد سوختی خود را برای مقابله باسرما آماده میکردند.
جشن آذرگان این روزها در شهرهای کرمان، یزد، شیراز، تهران و... از طرف زرتشتیان و با شرکت این گروه از اقلیتهای مذهبی در مراکز دینی خودشان برگزار میشود. خواندن بخشهایی از اوستا توسط موبد، بخش همیشگی این آیین به شمار میرود.
📖 اوستا : درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا ... به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد ! افروخته باش در این خانه ! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه ! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان ! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند.
ای خرامنده سرو تابان ماه
روز آذر می چو آذر خواه.
شادمان کن مرا به می که جهان
شادمان شد به فر دولت شاه.
#آرمان_م_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#یادگار_گذشتگان
#میراث_آیندگان
#9_آذر
#شاد_باش_برشما_جشن_باستانی_آذرگان_آذرخش
ابوریحان بیرونی در « آثارالباقیه » دربارهٔ جشن آذرگان نوشته است: « روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام " آذرجشن" می گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتشها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکدهها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند ».
در نهمین روز از آذرماه در گاهشمار(تقویم) زرتشتی که نام روز و ماه یکی میشود(۹/۹/....) یعنی روز آذر در ماه آذر، جشن « آذرگان » برگزار می شود که در کتبی به نام آذرخش معروف است و نماد انرا گلهایی چون شقایق، لاله، همیشه بهار و نیز گلهایی از خانواده افتابگردان🌻میدانند.
از جمله جشنهای آتش به شمار میآید. در واقع یکی از جشن های مهم اقوام هند و ایرانی است. آتش به عنوان یک نماد مورد توجه زرتشت بود. زیرا نور آن باعث روشنایی اطراف و نابودی تاریکی بود. گرمای آتش سبب گرمی و ادامه ی زندگی در برابر سرما میشد و به اعتقاد آنها انسان هم باید مانند آتش تاریکی های جهل و نادانی را با نور دانش و آگاهی از بین ببرد و نیز مانند آن باید با گرمی مهر خود زندگی را گرم کند و با مهر و دوستی، کینه و بدی را شکست دهد. از سوی دیگر در زندگی مردمان آریایی که فصلهای سردشان طولانی تر بود آتش میتوانست نقش مهمی داشته باشد و زندگی بدون أتش نابودی و مرگ را به همراه داشت. به همین دلیل با پایان فصل گرما و همچنین ابتدای زمستان جشنهایی بر پا میکردند و با جمع آوری هیزم و دیگر مواد سوختی خود را برای مقابله باسرما آماده میکردند.
جشن آذرگان این روزها در شهرهای کرمان، یزد، شیراز، تهران و... از طرف زرتشتیان و با شرکت این گروه از اقلیتهای مذهبی در مراکز دینی خودشان برگزار میشود. خواندن بخشهایی از اوستا توسط موبد، بخش همیشگی این آیین به شمار میرود.
📖 اوستا : درود بر تو ای آتش! ای برترین آفریده سزاوار ستایش اهورا مزدا ... به تو ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد ! افروخته باش در این خانه ! پیوسته افروخته باش در این خانه! فروزان باش در این خانه ! تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه! به من ارزانی ده ای آتش! ای پرتو اهورامزدا ! آسایش آسان! پناه آسان ! آسایش فراوان! فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی زیان و پس از آن دلیری مردانه، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی بخش و جوانمرد، که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند و انجمن برادری کشورها و همبستگی جهانی را فروغ بخشند.
ای خرامنده سرو تابان ماه
روز آذر می چو آذر خواه.
شادمان کن مرا به می که جهان
شادمان شد به فر دولت شاه.
#آرمان_م_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity