🔴#سینما
تنهاییهای رفیع (Les hautes solitudes-1974) ساختهی فیلیپ گرل، تلاشی است در به تصویر کشیدن ژئوگرافی چهرهها، فیلمی بیاندازه مدرن، اما همچنان ابتدایی و کلاسیک در طرحوارهها و معماری کلانش؛ پرترههایی در نابترین حالات ممکن همچون مدل و مجسمه، فیلمی بیکلام متعلق به سنت باشکوه سینمای صامت، همچون شعری از سیلویا پلات یا امیلی دیکینسون، و یا گزینگویههایی از سایمون وی: "درد و رنج برخی را به عمق یاس و ناامیدی میکشاند و برخی دیگر را در مسیر ایمان و باور قرار میدهد." شاید این همهی آن چیزی باشد که تنهاییهای رفیع میخواهد در موردش صحبت کند و گویا گرل قصد داشته رنه فالکونتی دیگری اینبار از دریچهی دید خود خلق کند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
تنهاییهای رفیع (Les hautes solitudes-1974) ساختهی فیلیپ گرل، تلاشی است در به تصویر کشیدن ژئوگرافی چهرهها، فیلمی بیاندازه مدرن، اما همچنان ابتدایی و کلاسیک در طرحوارهها و معماری کلانش؛ پرترههایی در نابترین حالات ممکن همچون مدل و مجسمه، فیلمی بیکلام متعلق به سنت باشکوه سینمای صامت، همچون شعری از سیلویا پلات یا امیلی دیکینسون، و یا گزینگویههایی از سایمون وی: "درد و رنج برخی را به عمق یاس و ناامیدی میکشاند و برخی دیگر را در مسیر ایمان و باور قرار میدهد." شاید این همهی آن چیزی باشد که تنهاییهای رفیع میخواهد در موردش صحبت کند و گویا گرل قصد داشته رنه فالکونتی دیگری اینبار از دریچهی دید خود خلق کند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔴#موسیقی
«آرون کوپلند»
(به سوی بهشت) از مجموعه آوازی شعر های «امیلی دیکینسون»
این آواز روی شعر هایی از شاعر ژرف اندیش و گوشه گیر، امیلی دیکینسون، یکی از بزرگترین مجموعه های آوازی قرن بیستم است
سبک پخته کوپلند بی پیرایه است و نقش پیانو بیشتر دیده میشه، این سبک کاملا سازگار هستش با شعر هایی که در آنها متعالی ترین مضمون ها با ساده ترین زبان بیان شدن
اصوات گسترده موسیقی با تصویر پردازی های روستایی شاعر سازگاری داره و ریتم های آروم آواز ها با سادگی انجیلی شعر میخوانند
کوپلند در موسیقی اش رفتار آوانگاردی داشت و با ناهمخوانی های چشمگیر و گریزهای جازوار شنونده رو مبهوت میکرد، اما آهنگسازی عاج نشین نبود، تلاشش بر این بود موسیقی اش با مسائل زمانه پیوند داشته باشه و به ذائقه عموم خوش بیاد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
«آرون کوپلند»
(به سوی بهشت) از مجموعه آوازی شعر های «امیلی دیکینسون»
این آواز روی شعر هایی از شاعر ژرف اندیش و گوشه گیر، امیلی دیکینسون، یکی از بزرگترین مجموعه های آوازی قرن بیستم است
سبک پخته کوپلند بی پیرایه است و نقش پیانو بیشتر دیده میشه، این سبک کاملا سازگار هستش با شعر هایی که در آنها متعالی ترین مضمون ها با ساده ترین زبان بیان شدن
اصوات گسترده موسیقی با تصویر پردازی های روستایی شاعر سازگاری داره و ریتم های آروم آواز ها با سادگی انجیلی شعر میخوانند
کوپلند در موسیقی اش رفتار آوانگاردی داشت و با ناهمخوانی های چشمگیر و گریزهای جازوار شنونده رو مبهوت میکرد، اما آهنگسازی عاج نشین نبود، تلاشش بر این بود موسیقی اش با مسائل زمانه پیوند داشته باشه و به ذائقه عموم خوش بیاد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_چــــکــــامــــه🎵
یک روز خودم را خواهم بخشید
از آسیبی که به خویش روا داشتم
از آسیبی که اجازه دادم
دیگران بر من روا دارند
و چنان محکم
خویش را در آغوش خواهم کشید
که هرگز ترک خود نکنم !!
#_امیلی_دیکینسون
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_چــــکــــامــــه🎵
یک روز خودم را خواهم بخشید
از آسیبی که به خویش روا داشتم
از آسیبی که اجازه دادم
دیگران بر من روا دارند
و چنان محکم
خویش را در آغوش خواهم کشید
که هرگز ترک خود نکنم !!
#_امیلی_دیکینسون
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity