🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#تلنگر
انتقاد تند
حسین سحرخیز
(هنرمند سینما و تلویزیون)
از وضعیت کنونی خوانندگان ایرانی:
میداندار برای نسل امروز تتلوست.
باختیم، همه با هم باختیم.
تتلو کنسرت برگزار کرد و برآورد شد که ایرانیان برای شرکت در کنسرت او در ترکیه حدود ۱٠٠ میلیارد تومان خرج کردند تا به کنسرتِ کسی بروند که در میان ترانههایش نه اشعار فاخر، که الفاظ رکیک و فحاشی برای مخاطبش به کار میبرد.
شوک و حیرتی که هواداران تتلو در شکستن ورودیهای سالن برگزاری کنسرت ایجاد کردند، یک «علامت سوال» به ذهن ها نشاند که
«چرا؟»
در کشوری که «کیهان کلهر» دارد با آن صدای شگفت و جادویی کمانچه اش،
در کشوری که «حسین علیزاده» دارد با آن زخمه های شگفت که بر تار و سهتارش میزند،
در کشوری که «پرویز مشکاتیان» داشت،
در کشوری که «محمدرضا شجریان» داشت،
سطح درک ما از موسیقی و نوا در این حد بود که این «چهره» ها و «ساز» شان را در تلویزیون به تصویر نکشیم. (و دردانه ای همچون کیهان کلهر را در پستو پنهان کنیم.)
و برای نسل ما چنین باشد که حتی یک بار این چهرههای فاخر را در سیما نبیند.
حال ببین چه شده!
فرزندان ما تتلو گوش میکنند نه کمانچه «کیهان کلهر».
روزگاری که باید التماس/تلاش می کردیم که فرزندان ما «آستان جان» و «به یاد عارف» گوش کنند، با آن موسیقیِ فاخر در حد صُوَرِ قبیحه برخورد کردیم و حال صورت قبیح بر روی سِن برایمان فحاشی میخواند و فرزندان ما برای ورود به کنسرتش گیتهای ورودی را میشکنند!
راستی یک سوال:
چقدر وقت است که «حسامالدین سراج» دیگر آلبومی منتشر نکرده؟
از حنجرهی «صدیق تعریف» و آن طنین صدایش در ابتدای سریال امام علی چه خبر؟
آخرین آلبوم صدیق تعریف کِی بوده؟!
راستی «فرهاد فخرالدینی» چه شد؟
از آن خوشنویسِ خوش صدا،«بیژن بیژنی» کسی خبری دارد؟
از برنامه کاروان موسیقی «سهیل محمودی» که عقبهی صدها سال موسیقی ایرانی و اتصالش به ادبیات را بیان میکرد چه خبر؟
سهیل به کدام گوشه نشسته است؟
«محمد اصفهانی» کجاست؟
چه مدت است که از «مختاباد» خبری نیست؟
صدای «علیرضا افتخاری» در کدام پستو گم شده؟
باختیم. همه با هم باختیم.
وقتی که «فرصتِ معرفی» اینها را داشتیم، پنهانشان کردیم.
وقتی که فرصت معرفی ماهور و راست پنجگاه را داشتیم،
وقتی که امکان بیان هویت صدها ساله ادبیات ایرانی و امتزاجش با موسیقی را داشتیم، پنهانش کردیم...
و حال میداندار نسل امروز،
تتلوست!
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#تلنگر
انتقاد تند
حسین سحرخیز
(هنرمند سینما و تلویزیون)
از وضعیت کنونی خوانندگان ایرانی:
میداندار برای نسل امروز تتلوست.
باختیم، همه با هم باختیم.
تتلو کنسرت برگزار کرد و برآورد شد که ایرانیان برای شرکت در کنسرت او در ترکیه حدود ۱٠٠ میلیارد تومان خرج کردند تا به کنسرتِ کسی بروند که در میان ترانههایش نه اشعار فاخر، که الفاظ رکیک و فحاشی برای مخاطبش به کار میبرد.
شوک و حیرتی که هواداران تتلو در شکستن ورودیهای سالن برگزاری کنسرت ایجاد کردند، یک «علامت سوال» به ذهن ها نشاند که
«چرا؟»
در کشوری که «کیهان کلهر» دارد با آن صدای شگفت و جادویی کمانچه اش،
در کشوری که «حسین علیزاده» دارد با آن زخمه های شگفت که بر تار و سهتارش میزند،
در کشوری که «پرویز مشکاتیان» داشت،
در کشوری که «محمدرضا شجریان» داشت،
سطح درک ما از موسیقی و نوا در این حد بود که این «چهره» ها و «ساز» شان را در تلویزیون به تصویر نکشیم. (و دردانه ای همچون کیهان کلهر را در پستو پنهان کنیم.)
و برای نسل ما چنین باشد که حتی یک بار این چهرههای فاخر را در سیما نبیند.
حال ببین چه شده!
فرزندان ما تتلو گوش میکنند نه کمانچه «کیهان کلهر».
روزگاری که باید التماس/تلاش می کردیم که فرزندان ما «آستان جان» و «به یاد عارف» گوش کنند، با آن موسیقیِ فاخر در حد صُوَرِ قبیحه برخورد کردیم و حال صورت قبیح بر روی سِن برایمان فحاشی میخواند و فرزندان ما برای ورود به کنسرتش گیتهای ورودی را میشکنند!
راستی یک سوال:
چقدر وقت است که «حسامالدین سراج» دیگر آلبومی منتشر نکرده؟
از حنجرهی «صدیق تعریف» و آن طنین صدایش در ابتدای سریال امام علی چه خبر؟
آخرین آلبوم صدیق تعریف کِی بوده؟!
راستی «فرهاد فخرالدینی» چه شد؟
از آن خوشنویسِ خوش صدا،«بیژن بیژنی» کسی خبری دارد؟
از برنامه کاروان موسیقی «سهیل محمودی» که عقبهی صدها سال موسیقی ایرانی و اتصالش به ادبیات را بیان میکرد چه خبر؟
سهیل به کدام گوشه نشسته است؟
«محمد اصفهانی» کجاست؟
چه مدت است که از «مختاباد» خبری نیست؟
صدای «علیرضا افتخاری» در کدام پستو گم شده؟
باختیم. همه با هم باختیم.
وقتی که «فرصتِ معرفی» اینها را داشتیم، پنهانشان کردیم.
وقتی که فرصت معرفی ماهور و راست پنجگاه را داشتیم،
وقتی که امکان بیان هویت صدها ساله ادبیات ایرانی و امتزاجش با موسیقی را داشتیم، پنهانش کردیم...
و حال میداندار نسل امروز،
تتلوست!
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی🎼
#استاد_فرهنگ_شریف
از ابتدایِ تاریخِ مدون موسیقی سنتی ایران، یعنی از زمان خاندان هنر(آقا علی اکبر خان فراهانی) به اینسو، در مجموع میتوان به دو سبکِ شاخص در تارنوازی اشاره کرد. سبک مقتدر و با صلابت و سبک نرمش و ملایمت. شاید بتوان "آقا حسینقلی" فرزند "علی اکبر خان فراهانی" را مبتکرِ شیوه ی اول و برادر بزرگتر او "میرزا عبداله" را نماینده شیوه دوم بهشمار آورد. گرچه شمارِ زیادی از نوازندگان، شیوهی باصلابت را بیشتر میپسندند و آن را باعث ایجادِ هیجان در نواختههای خود میدانند، ولی باید شیوه ی دوم را منطقاً سازگارتر با جوهر موسیقی سنتی دانست، که نرمش و ملایمت در ذات آن نهفته است. آنچه که شیریننوازی نامیدهاند نیز در واقع از اتکای نوازنده به همین ملایمت به دست میآید.
استاد "فرهنگ شریف" در سال ۱۳۱۲ در آمل زاده شد، اما از دوسالگی در تهران زندگی میکرد. پدرش دستی در تار داشته و هنگامی که تار مینواخته توجه و علاقه فرزند را به سوی خود میکشیده است. پدر که به استعداد و علاقهی فرزند پی برده، او را نزدِ "علیاکبرخان شهنازی" به شاگردی نشانیده. فرهنگ مدتی نزدِ "علی اکبر" و سپس مدتی دیگر را نزد برادر او "عبدالحسین شهنازی" که با پدرش نیز آشنایی داشت، ردیفِ موسیقی سنتی را آموخته است.
در میان دو شیوهی "علیاکبرخان" و "عبدالحسین خان" گرایش به دومی داشت که شیرینتر مینواخت و هنگامی که خود ورزیده شد، این شیوه را چنان گسترش داد که شور و حالی دیگرگونه برای تارنوازی فراهم آورد. وی در سال سوم دبیرستان تحصیل میکرد که پایش به رادیو ایران باز شد و نخستین تکنوازی رسمی خود را عرضه کرد. اینکار تا سالهای پایانی حکومت پهلوی دوم ادامه داشت. وی علاوه بر این، آواز خوانندگان برجسته زمانه را همراهی کرده و در ارکسترهای بزرگ رادیو عضویت داشته است.
«گلهای جاویدان» که برپا شد، زنده یاد "فرهنگ شریف" یکی از نوازندگان معتبر آن بهشمار میرفت. او در میانِ خوانندگان بیش از همه با "محمودی خوانساری" و "اکبر گلپایگانی"، "ادیب خوانساری"، "محمدرضا شجریان" کار کرده و آهنگهایی از او را "گلپایگانی" نیز خوانده است که «گل گریه» معروفترین آنهاست. تار استاد "فرهنگ شریف" با شیرینکاریهایی ویژه سبب گرایش مخاطبان بیشتری به موسیقی سنتی شده است. تار او از نظر ملایمت به سهتار نزدیک میشود و نیروی اندیشهبرانگیز آن بسیار چشمگیر است.
شیوه ی منحصر به فرد تارنوازی شریف، او را از سایر نوازندگان هم دوره متمایز میکرد و در کنار تارنوازانی چون "جلیل شهناز" و "لطف اله مجد" از مهمترین بداههنوازان دهههای سی و چهل خورشیدی بود. گروهی با نوازندگان سازهای گوناگون چون "پرویز یاحقی"، "جهانگیر ملک"، "امیر ناصر افتتاح"، "رضا ورزنده" و "حبیباله بدیعی"، "اسداله ملک"، "مهدی خالدی"، دوره طلایی موسیقی ایرانی را شکل دادند. این گروه از تارنوازان که به «شیرین نوازی» شهره بودند، ابتدای کارشان مخالفانی جدی در میان سنتی نوازان و نوازندگان ردیف داشتند. مخالفانِ شیرین نوازان معتقد بودند که آنها به اصالت ردیف سنتی آسیب میرسانند، ولی همین سنتی های بنیادگرا وقتی به تار استاد "شریف" می رسند، کمی کوتاه می آیند و اذعان می کنند که این سبکِ تازه را فرهنگ به شکلی به کار میگیرد که نه تنها آسیبرسان نیست بلکه جاذبههای پنهان گوشه های سنتی را آشکارتر می سازد.
#روحشون_شاد_یادشون_گرامی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی🎼
#استاد_فرهنگ_شریف
از ابتدایِ تاریخِ مدون موسیقی سنتی ایران، یعنی از زمان خاندان هنر(آقا علی اکبر خان فراهانی) به اینسو، در مجموع میتوان به دو سبکِ شاخص در تارنوازی اشاره کرد. سبک مقتدر و با صلابت و سبک نرمش و ملایمت. شاید بتوان "آقا حسینقلی" فرزند "علی اکبر خان فراهانی" را مبتکرِ شیوه ی اول و برادر بزرگتر او "میرزا عبداله" را نماینده شیوه دوم بهشمار آورد. گرچه شمارِ زیادی از نوازندگان، شیوهی باصلابت را بیشتر میپسندند و آن را باعث ایجادِ هیجان در نواختههای خود میدانند، ولی باید شیوه ی دوم را منطقاً سازگارتر با جوهر موسیقی سنتی دانست، که نرمش و ملایمت در ذات آن نهفته است. آنچه که شیریننوازی نامیدهاند نیز در واقع از اتکای نوازنده به همین ملایمت به دست میآید.
استاد "فرهنگ شریف" در سال ۱۳۱۲ در آمل زاده شد، اما از دوسالگی در تهران زندگی میکرد. پدرش دستی در تار داشته و هنگامی که تار مینواخته توجه و علاقه فرزند را به سوی خود میکشیده است. پدر که به استعداد و علاقهی فرزند پی برده، او را نزدِ "علیاکبرخان شهنازی" به شاگردی نشانیده. فرهنگ مدتی نزدِ "علی اکبر" و سپس مدتی دیگر را نزد برادر او "عبدالحسین شهنازی" که با پدرش نیز آشنایی داشت، ردیفِ موسیقی سنتی را آموخته است.
در میان دو شیوهی "علیاکبرخان" و "عبدالحسین خان" گرایش به دومی داشت که شیرینتر مینواخت و هنگامی که خود ورزیده شد، این شیوه را چنان گسترش داد که شور و حالی دیگرگونه برای تارنوازی فراهم آورد. وی در سال سوم دبیرستان تحصیل میکرد که پایش به رادیو ایران باز شد و نخستین تکنوازی رسمی خود را عرضه کرد. اینکار تا سالهای پایانی حکومت پهلوی دوم ادامه داشت. وی علاوه بر این، آواز خوانندگان برجسته زمانه را همراهی کرده و در ارکسترهای بزرگ رادیو عضویت داشته است.
«گلهای جاویدان» که برپا شد، زنده یاد "فرهنگ شریف" یکی از نوازندگان معتبر آن بهشمار میرفت. او در میانِ خوانندگان بیش از همه با "محمودی خوانساری" و "اکبر گلپایگانی"، "ادیب خوانساری"، "محمدرضا شجریان" کار کرده و آهنگهایی از او را "گلپایگانی" نیز خوانده است که «گل گریه» معروفترین آنهاست. تار استاد "فرهنگ شریف" با شیرینکاریهایی ویژه سبب گرایش مخاطبان بیشتری به موسیقی سنتی شده است. تار او از نظر ملایمت به سهتار نزدیک میشود و نیروی اندیشهبرانگیز آن بسیار چشمگیر است.
شیوه ی منحصر به فرد تارنوازی شریف، او را از سایر نوازندگان هم دوره متمایز میکرد و در کنار تارنوازانی چون "جلیل شهناز" و "لطف اله مجد" از مهمترین بداههنوازان دهههای سی و چهل خورشیدی بود. گروهی با نوازندگان سازهای گوناگون چون "پرویز یاحقی"، "جهانگیر ملک"، "امیر ناصر افتتاح"، "رضا ورزنده" و "حبیباله بدیعی"، "اسداله ملک"، "مهدی خالدی"، دوره طلایی موسیقی ایرانی را شکل دادند. این گروه از تارنوازان که به «شیرین نوازی» شهره بودند، ابتدای کارشان مخالفانی جدی در میان سنتی نوازان و نوازندگان ردیف داشتند. مخالفانِ شیرین نوازان معتقد بودند که آنها به اصالت ردیف سنتی آسیب میرسانند، ولی همین سنتی های بنیادگرا وقتی به تار استاد "شریف" می رسند، کمی کوتاه می آیند و اذعان می کنند که این سبکِ تازه را فرهنگ به شکلی به کار میگیرد که نه تنها آسیبرسان نیست بلکه جاذبههای پنهان گوشه های سنتی را آشکارتر می سازد.
#روحشون_شاد_یادشون_گرامی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
رویش ناگزیر - مرجان
@haft_eghlim
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#زنان_هنرمند
#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#ارکسترال
▪️عنوان: #رویش_ناگزیر
▪️خواننده: #مرجان
▪️سراینده: #شهریار_دادور
#رویش_ناگزیر
گیرم که در باورتان به خاک نشستهام،
و ساقههای جوانم،
از ضربههای تبرهاتان
زخمدار است؛
با ریشه چه میکنید؟
گیرم که بر سر این بام،
بنشسته در کمین پرندهای
پرواز را علامت ممنوع میزنید؛
با جوجههای نشستهی در آشیانه چه میکنید؟
گیرم که باد هرزهی شبگرد،
با هایوهوی نعرهی مستانه در گذر باشد؛
با صبح روشن پر ترانه چه میکنید؟
گیرم که میزنید،
گیرم که میبرید،
گیرم که میکشید،
با رویش ناگزیر جوانه چه میکنید؟
▪️از کتاب: #از_ارتفاع_قلهی_نام_و_ننگ (۱۳۶۸)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#زنان_هنرمند
#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#ارکسترال
▪️عنوان: #رویش_ناگزیر
▪️خواننده: #مرجان
▪️سراینده: #شهریار_دادور
#رویش_ناگزیر
گیرم که در باورتان به خاک نشستهام،
و ساقههای جوانم،
از ضربههای تبرهاتان
زخمدار است؛
با ریشه چه میکنید؟
گیرم که بر سر این بام،
بنشسته در کمین پرندهای
پرواز را علامت ممنوع میزنید؛
با جوجههای نشستهی در آشیانه چه میکنید؟
گیرم که باد هرزهی شبگرد،
با هایوهوی نعرهی مستانه در گذر باشد؛
با صبح روشن پر ترانه چه میکنید؟
گیرم که میزنید،
گیرم که میبرید،
گیرم که میکشید،
با رویش ناگزیر جوانه چه میکنید؟
▪️از کتاب: #از_ارتفاع_قلهی_نام_و_ننگ (۱۳۶۸)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
خیابان-حسین زمان
@haft_eghlims
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
خیابان-حسین زمان
@haft_eghlims
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #خیابان
▪️خواننده: #حسین_زمان
▪️سراینده: #بابک_صحرایی
▪️آهنگساز: #شنتیا
▪️میکس: #فرهاد_تقوی
#زن_زندگی_آزادی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
Audio
@mehdiyarrahi
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #روسریتو
▪️خواننده: #مهدی_یراحی
▪️تهیه، تنظیم موسیقی و کارگردانی: #مهدی_یراحی
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #روسریتو
▪️خواننده: #مهدی_یراحی
▪️تهیه، تنظیم موسیقی و کارگردانی: #مهدی_یراحی
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادمان
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
#استاد_اکبر_گلپایگانی ملقب به گلپا از خوانندگان شاخص موسیقی ایرانی بعد از مدت ها بیماری در سن ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#یادمان
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
#استاد_اکبر_گلپایگانی ملقب به گلپا از خوانندگان شاخص موسیقی ایرانی بعد از مدت ها بیماری در سن ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یادمان
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
#استاد_اکبر_گلپایگانی ملقب به گلپا از خوانندگان شاخص موسیقی ایرانی بعد از مدت ها بیماری در سن ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت.
#استاد_اکبر_گلپا خواننده پیشکسوت سرشناس کشور و عضو موسسه هنرمندان پیشکسوت عصر امروز شنبه ۱۳ آبان ماه بر اثر بیماری درگذشت.
محمدعلی گلپایانی (گلریز) برادر اینخواننده پیشکسوت این خبر را اعلام کرد.
اکبرگلپایگانی دهم بهمن ماه سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. این هنرمند در سال ۱۳۱۸ بود که پس از ورود به دبستان فرهنگ به عنوان قاری قرآن مدرسه برگزیده شد و از این پس بود که به فراگیری مقدمات آواز و خوانندگی موسیقی ایرانی پرداخت.
وی در سال ۱۳۲۶ پس از تلمذ از محضر پدرش نخستین تجربه حضور در یک ارکستر و گروه کر را کسب کرد و در سال ۱۳۲۷ در انجمن موسیقی مدرسه نظام عضو شد. این هنرمند از سال ۱۳۲۸ به بعد با هنرمندان سرشناسِ موسیقی آشنا شد و آموزش را زیر نظر آنها آغاز کرد.
از جمله استادان اکبر گلپایگانی میتوان به هنرمندانی همچون حسن یکرنگی، نور علی برومند، اسماعیل قهرمانی، ابوالحسن صبا، یوسف فروتن، محمد ایرانی مجرد، عبدالله دوامی، ادیب خوانساری، حسین طاهرزاده و سلیمان امیر قاسمی اشاره کرد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#یادمان
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
#استاد_اکبر_گلپایگانی ملقب به گلپا از خوانندگان شاخص موسیقی ایرانی بعد از مدت ها بیماری در سن ۹۰ سالگی دار فانی را وداع گفت.
#استاد_اکبر_گلپا خواننده پیشکسوت سرشناس کشور و عضو موسسه هنرمندان پیشکسوت عصر امروز شنبه ۱۳ آبان ماه بر اثر بیماری درگذشت.
محمدعلی گلپایانی (گلریز) برادر اینخواننده پیشکسوت این خبر را اعلام کرد.
اکبرگلپایگانی دهم بهمن ماه سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. این هنرمند در سال ۱۳۱۸ بود که پس از ورود به دبستان فرهنگ به عنوان قاری قرآن مدرسه برگزیده شد و از این پس بود که به فراگیری مقدمات آواز و خوانندگی موسیقی ایرانی پرداخت.
وی در سال ۱۳۲۶ پس از تلمذ از محضر پدرش نخستین تجربه حضور در یک ارکستر و گروه کر را کسب کرد و در سال ۱۳۲۷ در انجمن موسیقی مدرسه نظام عضو شد. این هنرمند از سال ۱۳۲۸ به بعد با هنرمندان سرشناسِ موسیقی آشنا شد و آموزش را زیر نظر آنها آغاز کرد.
از جمله استادان اکبر گلپایگانی میتوان به هنرمندانی همچون حسن یکرنگی، نور علی برومند، اسماعیل قهرمانی، ابوالحسن صبا، یوسف فروتن، محمد ایرانی مجرد، عبدالله دوامی، ادیب خوانساری، حسین طاهرزاده و سلیمان امیر قاسمی اشاره کرد.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
پس از پیروزی کاوه و فریدون بر ذهاک، چرم نیزه به رنگهای سرخ و زرد و بنفش و گوهرهای گرانبها و زر و سیم آراسته شده و درفش کاویانی نام میگیرد:
بـیاراست آن را بــه دیبـای روم
ز گوهر بر و پیکر و زرش بوم
فرو هشت ازو سرخ و زرد و بنفش
همی خواندش کاویانی درفش
از آن پس هر آنکس که بگرفت گاه
بـه شـاهی بـه سر بر نهادی کلاه
بــر آن بیبـهـا چــرم آهنگران
بــرآویختی نـو به نـو گوهران
ز دیبـای پـرمایــه و پـرنیـان
بر آنگونه گشت اختر کاویان
کاندر شب تیره خورشید بود
جهـان را ازو دل پـر امید بود.
.
✅ مهرگان، دستگاهی در موسیقی ایرانی:
از واژه مهرگان، نواهای گوناگون و دستگاههای خنیاگری و سرود و آواز ساختهاند.
مهرگان نام دستگاه بیست و یکم باربد، ترانهسرا و نوازندهی بزرگ ایران در دربار خسروپرویز بود.
مهرگان بزرگ نیز نام پردهای است در موسیقی.
نظامی گنجوی میسراید:
چـو نــو کـردی نوای مهـرگـانی
ببردی هوش خلق از مهربانی.
.
مهرگان خردک یا خوردک نیز نام پردهای است در موسیقی.
این مهرگان خردک با نام مهرگان کوچک نیز نقل شدهاست.
منوچهری دامغانی میسراید:
چو مطربان زنند نوا تخت اردشیر
گه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان.
.
✅مهرگان در میان زرتشتیان:
در ایران در میان زرتشتیان رسم این بودهاست که در این جشن رخت و جامه(:لباس) نو بپوشند و شادی کنند و سفرهای بچینند و درون مرغی را با مواد غذایی پر کرده آنرا بپزند و در خوان بگزارند.
کتاب اوستا و آیینه و سرمهدان و شربت و گلاب و شیرینی و سبزی و میوه، بویژه انار و سیب و گلهای رنگارنگ بر روی سفره میچیدند و کنارههای سفره را با آویشن خشک میآراستند و در ظرفی از آب، گیاه خوشبوی آویشن و چند سکه نقره و چند عدد سنجد و بادام و پسته میریختند و شمع و لاله روشن بر سر خوان میگزاردند و اسفند و کندر بر آتش میسوزندند و در نیمروز افراد خانواده همگی به شادی در سر خوان و در برابر آیینه میایستادند و اوستا میخواندند و شربت و شیرینی میخوردند و به یکدیگر شادباش میگفتند.
در این روز برای تازه دامادان و نامزدان پارچه و شیرینی و غیره میبردند و به نیازمندان یاری میکردند.
.
✅ مهرگان در این زمان:
امروزه مهرگان بوسیلهی همهی ایرانیان از زرتشتی و دیگران، جشن گرفته میشود.
تفاوتی که چگونگی برگزاری این جشن در میان مردم با گزشته نموده است این است که رسم رسوم آن مانند گزشته نیست. برای نمونه شاید دیگر سفرهی مهرگانی بگونهی گزشته چیده نشود و چیزهایی که روی سفره گزاشته میشود کمتر شده باشد اما ارزش و اهمیت این جشن، مانند دیگر جشنها و آیینهایی که از گذشتهی تاریخی ـ اجتماعی ـ فرهنگی ـ دینی همهی ما نشان و گفتگو دارد، دوباره برای ایرانیان و اینبار بهگونهی تازهای زنده شدهاست و در واقع نقش راستین خود را در زنده کردن و بزرگداشت ارزشهای راستین و بنیادین فرهنگی ایرانیان در امید دادن به امروز و آینده آنها بهدرستی بازی میکند.
در هنگام برگزاری جشن میتوان خوانی گسترد که در آن چیزهایی مانند آتشدان یا نور بگونهی شمع یا لاله، نسک سپنت(درباره زرتشتیان گاتهای ورجاوند)، آیینه، آب و آویشن، میوه بویژه انار و سیب؛ گل و سبزی(سرو یا مورت)، شیرینی، شراب، سکه و همچنین لرک[۶] فراهم باشد. فراموش نباید کرد که فلسفهی راستین جشن و جشن گرفتن از سویی ایجاد پیوند میان مردم در شادی و امید است برای گرفتن نیرو و ادامهی کار و کوشش در زندگانی و از سوی دیگر بازگویی و پافشاری بر روی آن بنیادها و ارزشهایی که در فلسفهی هر جشنی نهفته است. با توجه به چنین اصول مینویی و فلسفهی اخلاقی آن بهجاست که ما ایرانیان به خود ببالیم و در هر کجا که هستیم این جشن باستانی و دیگر جشنها که ما را به گزشتهی پر افتخار خود پیوند میدهد و وسیلهی همبستگی ما ایرانیان است هر سال با شکوه بیشتری برپا سازیم. بنابراین جشن مهرگان را با مهر و امید، هر کجا که هستیم برگزار کنیم و فرزندانمان را به ویژگی و انگیزههای بنیادی جشنها آشنا سازیم و فروغ مهرورزی به فرهنگ و آیین ایرانزمین را در دل آنها برافروزیم تا شناسنامه فرهنگی خود را خوب بشناسند و بدان سرافراز باشند.
بـیاراست آن را بــه دیبـای روم
ز گوهر بر و پیکر و زرش بوم
فرو هشت ازو سرخ و زرد و بنفش
همی خواندش کاویانی درفش
از آن پس هر آنکس که بگرفت گاه
بـه شـاهی بـه سر بر نهادی کلاه
بــر آن بیبـهـا چــرم آهنگران
بــرآویختی نـو به نـو گوهران
ز دیبـای پـرمایــه و پـرنیـان
بر آنگونه گشت اختر کاویان
کاندر شب تیره خورشید بود
جهـان را ازو دل پـر امید بود.
.
✅ مهرگان، دستگاهی در موسیقی ایرانی:
از واژه مهرگان، نواهای گوناگون و دستگاههای خنیاگری و سرود و آواز ساختهاند.
مهرگان نام دستگاه بیست و یکم باربد، ترانهسرا و نوازندهی بزرگ ایران در دربار خسروپرویز بود.
مهرگان بزرگ نیز نام پردهای است در موسیقی.
نظامی گنجوی میسراید:
چـو نــو کـردی نوای مهـرگـانی
ببردی هوش خلق از مهربانی.
.
مهرگان خردک یا خوردک نیز نام پردهای است در موسیقی.
این مهرگان خردک با نام مهرگان کوچک نیز نقل شدهاست.
منوچهری دامغانی میسراید:
چو مطربان زنند نوا تخت اردشیر
گه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان.
.
✅مهرگان در میان زرتشتیان:
در ایران در میان زرتشتیان رسم این بودهاست که در این جشن رخت و جامه(:لباس) نو بپوشند و شادی کنند و سفرهای بچینند و درون مرغی را با مواد غذایی پر کرده آنرا بپزند و در خوان بگزارند.
کتاب اوستا و آیینه و سرمهدان و شربت و گلاب و شیرینی و سبزی و میوه، بویژه انار و سیب و گلهای رنگارنگ بر روی سفره میچیدند و کنارههای سفره را با آویشن خشک میآراستند و در ظرفی از آب، گیاه خوشبوی آویشن و چند سکه نقره و چند عدد سنجد و بادام و پسته میریختند و شمع و لاله روشن بر سر خوان میگزاردند و اسفند و کندر بر آتش میسوزندند و در نیمروز افراد خانواده همگی به شادی در سر خوان و در برابر آیینه میایستادند و اوستا میخواندند و شربت و شیرینی میخوردند و به یکدیگر شادباش میگفتند.
در این روز برای تازه دامادان و نامزدان پارچه و شیرینی و غیره میبردند و به نیازمندان یاری میکردند.
.
✅ مهرگان در این زمان:
امروزه مهرگان بوسیلهی همهی ایرانیان از زرتشتی و دیگران، جشن گرفته میشود.
تفاوتی که چگونگی برگزاری این جشن در میان مردم با گزشته نموده است این است که رسم رسوم آن مانند گزشته نیست. برای نمونه شاید دیگر سفرهی مهرگانی بگونهی گزشته چیده نشود و چیزهایی که روی سفره گزاشته میشود کمتر شده باشد اما ارزش و اهمیت این جشن، مانند دیگر جشنها و آیینهایی که از گذشتهی تاریخی ـ اجتماعی ـ فرهنگی ـ دینی همهی ما نشان و گفتگو دارد، دوباره برای ایرانیان و اینبار بهگونهی تازهای زنده شدهاست و در واقع نقش راستین خود را در زنده کردن و بزرگداشت ارزشهای راستین و بنیادین فرهنگی ایرانیان در امید دادن به امروز و آینده آنها بهدرستی بازی میکند.
در هنگام برگزاری جشن میتوان خوانی گسترد که در آن چیزهایی مانند آتشدان یا نور بگونهی شمع یا لاله، نسک سپنت(درباره زرتشتیان گاتهای ورجاوند)، آیینه، آب و آویشن، میوه بویژه انار و سیب؛ گل و سبزی(سرو یا مورت)، شیرینی، شراب، سکه و همچنین لرک[۶] فراهم باشد. فراموش نباید کرد که فلسفهی راستین جشن و جشن گرفتن از سویی ایجاد پیوند میان مردم در شادی و امید است برای گرفتن نیرو و ادامهی کار و کوشش در زندگانی و از سوی دیگر بازگویی و پافشاری بر روی آن بنیادها و ارزشهایی که در فلسفهی هر جشنی نهفته است. با توجه به چنین اصول مینویی و فلسفهی اخلاقی آن بهجاست که ما ایرانیان به خود ببالیم و در هر کجا که هستیم این جشن باستانی و دیگر جشنها که ما را به گزشتهی پر افتخار خود پیوند میدهد و وسیلهی همبستگی ما ایرانیان است هر سال با شکوه بیشتری برپا سازیم. بنابراین جشن مهرگان را با مهر و امید، هر کجا که هستیم برگزار کنیم و فرزندانمان را به ویژگی و انگیزههای بنیادی جشنها آشنا سازیم و فروغ مهرورزی به فرهنگ و آیین ایرانزمین را در دل آنها برافروزیم تا شناسنامه فرهنگی خود را خوب بشناسند و بدان سرافراز باشند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی
آلبوم زیبا و دلنشین "یادگاران" با هنرمندی امیرحسین مختاری و داوود قهرودی.
• قانون یک ساز است متعلق به خانوادهٔ قدیمی سیتار (Cythare)، که در سدههای میانه تحت عنوان Canon یا miocanon به اروپا برده شد. این ساز دارای یک جعبهٔ چوبی به شکل ذوزنقهاست که به وسیلهٔ دو انگشت سبابه و دو مضراب (که میان حلقهای که به انگشت کردهاند و خود انگشت قرار میگیرند) نواخته میشود.
• در بخشهای سازشناسی متون کهن موسیقی بهسازی سه گوش، بیرون ساعد، با سطحی مجرد تنها، دارای هفتاد و دو وتر آن یک کوک میگرفته با تاری از ابریشم و گاه از روده و گاه از مفتول سیم اشارت رفتهاست که همانند چنگ نواخته میشدهاست. قانون از سازهایی است که از کهن در موسیقی ایرانی به کار میرفته و توانایی بیان گوشههای موسیقی ایرانی را دارد؛ ولی مدت مدیدی است که در سرزمین ما ناشناخته مانده، در حالی که در کشورهای همجوار سالها است که از این ساز استفاده شدهاست.
Yadegaran
Be Esfehan
By #Amir_Hossein_Mokhtari_♡_3, Davood Ghohroudi
Released 30-12-2019
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی
آلبوم زیبا و دلنشین "یادگاران" با هنرمندی امیرحسین مختاری و داوود قهرودی.
• قانون یک ساز است متعلق به خانوادهٔ قدیمی سیتار (Cythare)، که در سدههای میانه تحت عنوان Canon یا miocanon به اروپا برده شد. این ساز دارای یک جعبهٔ چوبی به شکل ذوزنقهاست که به وسیلهٔ دو انگشت سبابه و دو مضراب (که میان حلقهای که به انگشت کردهاند و خود انگشت قرار میگیرند) نواخته میشود.
• در بخشهای سازشناسی متون کهن موسیقی بهسازی سه گوش، بیرون ساعد، با سطحی مجرد تنها، دارای هفتاد و دو وتر آن یک کوک میگرفته با تاری از ابریشم و گاه از روده و گاه از مفتول سیم اشارت رفتهاست که همانند چنگ نواخته میشدهاست. قانون از سازهایی است که از کهن در موسیقی ایرانی به کار میرفته و توانایی بیان گوشههای موسیقی ایرانی را دارد؛ ولی مدت مدیدی است که در سرزمین ما ناشناخته مانده، در حالی که در کشورهای همجوار سالها است که از این ساز استفاده شدهاست.
Yadegaran
Be Esfehan
By #Amir_Hossein_Mokhtari_♡_3, Davood Ghohroudi
Released 30-12-2019
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
Be Esfehan
Amir Hossein Mokhtari, Davood Ghohroudi
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی
آلبوم زیبا و دلنشین "یادگاران" با هنرمندی امیرحسین مختاری و داوود قهرودی.
• قانون یک ساز است متعلق به خانوادهٔ قدیمی سیتار (Cythare)، که در سدههای میانه تحت عنوان Canon یا miocanon به اروپا برده شد. این ساز دارای یک جعبهٔ چوبی به شکل ذوزنقهاست که به وسیلهٔ دو انگشت سبابه و دو مضراب (که میان حلقهای که به انگشت کردهاند و خود انگشت قرار میگیرند) نواخته میشود.
• در بخشهای سازشناسی متون کهن موسیقی بهسازی سه گوش، بیرون ساعد، با سطحی مجرد تنها، دارای هفتاد و دو وتر آن یک کوک میگرفته با تاری از ابریشم و گاه از روده و گاه از مفتول سیم اشارت رفتهاست که همانند چنگ نواخته میشدهاست. قانون از سازهایی است که از کهن در موسیقی ایرانی به کار میرفته و توانایی بیان گوشههای موسیقی ایرانی را دارد؛ ولی مدت مدیدی است که در سرزمین ما ناشناخته مانده، در حالی که در کشورهای همجوار سالها است که از این ساز استفاده شدهاست.
Yadegaran
Be Esfehan
By #Amir_Hossein_Mokhtari_♡_3, Davood Ghohroudi
Released 30-12-2019
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی
آلبوم زیبا و دلنشین "یادگاران" با هنرمندی امیرحسین مختاری و داوود قهرودی.
• قانون یک ساز است متعلق به خانوادهٔ قدیمی سیتار (Cythare)، که در سدههای میانه تحت عنوان Canon یا miocanon به اروپا برده شد. این ساز دارای یک جعبهٔ چوبی به شکل ذوزنقهاست که به وسیلهٔ دو انگشت سبابه و دو مضراب (که میان حلقهای که به انگشت کردهاند و خود انگشت قرار میگیرند) نواخته میشود.
• در بخشهای سازشناسی متون کهن موسیقی بهسازی سه گوش، بیرون ساعد، با سطحی مجرد تنها، دارای هفتاد و دو وتر آن یک کوک میگرفته با تاری از ابریشم و گاه از روده و گاه از مفتول سیم اشارت رفتهاست که همانند چنگ نواخته میشدهاست. قانون از سازهایی است که از کهن در موسیقی ایرانی به کار میرفته و توانایی بیان گوشههای موسیقی ایرانی را دارد؛ ولی مدت مدیدی است که در سرزمین ما ناشناخته مانده، در حالی که در کشورهای همجوار سالها است که از این ساز استفاده شدهاست.
Yadegaran
Be Esfehan
By #Amir_Hossein_Mokhtari_♡_3, Davood Ghohroudi
Released 30-12-2019
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#_بـــخـــوانـــیـــم
⭕️ میدانید باربَد کی بوده؟
🔹 «باربَد»، نوازنده بربط (عود) و موسیقیدان برجسته دربار خسرو پرویز، پادشاه ساسانی بود. خنیاگر جوانی که با سه اجرای جادویی در باغ شاه، به قلب خسرو پرویز راه یافت و موسیقی ایرانی را با نغمههای ماندگارش جاودانه کرد.
✅ داستان شگفتانگیز باربَد را با دوستان خود به اشتراک بگذارید!
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#_بـــخـــوانـــیـــم
⭕️ میدانید باربَد کی بوده؟
🔹 «باربَد»، نوازنده بربط (عود) و موسیقیدان برجسته دربار خسرو پرویز، پادشاه ساسانی بود. خنیاگر جوانی که با سه اجرای جادویی در باغ شاه، به قلب خسرو پرویز راه یافت و موسیقی ایرانی را با نغمههای ماندگارش جاودانه کرد.
✅ داستان شگفتانگیز باربَد را با دوستان خود به اشتراک بگذارید!
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #پسرم
▪️خواننده: #محسن_چاوشی
▪️سراینده: #محسن_چاوشی
▪️آهنگساز: #محسن_چاوشی
▪️انتشار: #سال۱۴۰۳
پدرم اینجا و مادرم اینجا و وطنم ایرانه
آخه من کجا برم همه جا جز اینجا واسه من زندانه
عشق من اینجا و پسرم اینجا و اهل کردستانه
مرده و زنده من تشنه لب دنبال خاک خوزستانه
آخه من کجا برم رمضوناش رنگ ربنای مست شجریان باشه
یا موذن زاده اذان افطارش جادوی خلوتی شهر تهران باشه
بچه ی غمگین شط خرمشهرم که تموم دنیاش قد آبادانه
دل تنگم خونه دل خونم مسته سرخی خورشید غروب هرمزگانه
من غریبم همه جا مثل ابر پاییز همه جا میبارم
اما تو خاک خودم موندن و مردنمو بیشتر دوست دارم
آخه من کجا برم رمضوناش رنگ ربنای مست شجریان باشه
یا موذن زاده اذان افطارش جادوی خلوتی شهر تهران باشه
چاوشی خون تو و مردم تنهاتم تکیه کن به قلبم تا ابد همراتم
چاوشی خون تو و مردم تنهاتم تکیه کن به قلبم تا ابد همراتم
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #پسرم
▪️خواننده: #محسن_چاوشی
▪️سراینده: #محسن_چاوشی
▪️آهنگساز: #محسن_چاوشی
▪️انتشار: #سال۱۴۰۳
پدرم اینجا و مادرم اینجا و وطنم ایرانه
آخه من کجا برم همه جا جز اینجا واسه من زندانه
عشق من اینجا و پسرم اینجا و اهل کردستانه
مرده و زنده من تشنه لب دنبال خاک خوزستانه
آخه من کجا برم رمضوناش رنگ ربنای مست شجریان باشه
یا موذن زاده اذان افطارش جادوی خلوتی شهر تهران باشه
بچه ی غمگین شط خرمشهرم که تموم دنیاش قد آبادانه
دل تنگم خونه دل خونم مسته سرخی خورشید غروب هرمزگانه
من غریبم همه جا مثل ابر پاییز همه جا میبارم
اما تو خاک خودم موندن و مردنمو بیشتر دوست دارم
آخه من کجا برم رمضوناش رنگ ربنای مست شجریان باشه
یا موذن زاده اذان افطارش جادوی خلوتی شهر تهران باشه
چاوشی خون تو و مردم تنهاتم تکیه کن به قلبم تا ابد همراتم
چاوشی خون تو و مردم تنهاتم تکیه کن به قلبم تا ابد همراتم
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
پسرم -محسن چاوشی
@haft_eghlims
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #پسرم
▪️خواننده: #محسن_چاوشی
▪️سراینده: #محسن_چاوشی
▪️آهنگساز: #محسن_چاوشی
▪️انتشار: #سال۱۴۰۳
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #پسرم
▪️خواننده: #محسن_چاوشی
▪️سراینده: #محسن_چاوشی
▪️آهنگساز: #محسن_چاوشی
▪️انتشار: #سال۱۴۰۳
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
راپسودی برای تار و ارکستر، فریدون شهبازیان
@haft_eghlims
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_مـــوســـیـــقـــی🎼
#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#کلاسیک_ایرانی
▪️عنوان: #راپسودی_برای_تار_و_ارکستر
▪️نوازنده تار: #حسین_علیزده
▪️آهنگساز: #فریدون_شهبازیان
▪️آلبوم: #جام_تهی
▪️انتشار: #سال۱۳۸۳
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_مـــوســـیـــقـــی🎼
#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#کلاسیک_ایرانی
▪️عنوان: #راپسودی_برای_تار_و_ارکستر
▪️نوازنده تار: #حسین_علیزده
▪️آهنگساز: #فریدون_شهبازیان
▪️آلبوم: #جام_تهی
▪️انتشار: #سال۱۳۸۳
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
سفر برای وطن-محمد نوری، نادر ابراهیمی، فریدون شهبازیان
@haft_eghlims
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_مـــوســـیـــقـــی🎼
#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #سفر_برای_وطن
▪️خواننده: #محمد_نوری
▪️سراینده: #نادر_ابراهیمی
▪️آهنگساز: #فریدون_شهبازیان
▪️آلبوم: #جان_مریم
ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کردهایم، چه سفرها کردهایم
ما برای بوسیدن خاک سر قلهها
چه خطرها کردهایم، چه خطرها کردهایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دلها خوردهایم، خون دلها خوردهایم
ما برای آنکه ایران خانهی خوبان شود
رنج دوران بردهایم، رنج دوران بردهایم
ما برای بوییدن بوی گل نسترن،
چه سفرها کردهایم، چه سفرها کردهایم
ما برای نوشیدن شورابههای کویر
چه خطرها کردهایم، چه خطرها کردهایم
ما برای خواندن این قصهی عشقِ به خاک
خون دلها خوردهایم، خون دلها خوردهایم
ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
رنج دوران بردهایم، رنج دوران بردهایم
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_مـــوســـیـــقـــی🎼
#صد_سال_موسیقی_ایرانی
#پاپ
▪️عنوان: #سفر_برای_وطن
▪️خواننده: #محمد_نوری
▪️سراینده: #نادر_ابراهیمی
▪️آهنگساز: #فریدون_شهبازیان
▪️آلبوم: #جان_مریم
ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کردهایم، چه سفرها کردهایم
ما برای بوسیدن خاک سر قلهها
چه خطرها کردهایم، چه خطرها کردهایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دلها خوردهایم، خون دلها خوردهایم
ما برای آنکه ایران خانهی خوبان شود
رنج دوران بردهایم، رنج دوران بردهایم
ما برای بوییدن بوی گل نسترن،
چه سفرها کردهایم، چه سفرها کردهایم
ما برای نوشیدن شورابههای کویر
چه خطرها کردهایم، چه خطرها کردهایم
ما برای خواندن این قصهی عشقِ به خاک
خون دلها خوردهایم، خون دلها خوردهایم
ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
رنج دوران بردهایم، رنج دوران بردهایم
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#یـــادمـــان
#_به_بهانه_۶اسفند_زادروز_هوشنگ_ابتهاج
#سایه_و_برنامه_گلها
برنامه گلها، نقطه عطفی در تاریخِ فرهنگ و ادب پارسی به شمار می رود که در شناساندن ارزش والایِ شعر و شاعران و موسیقی و موسیقی دانان به جامعه ایرانی، تاثیری سترگ داشته است. تا آن زمان به دلیل حساسیتهای دینی- اجتماعیِ حاکم بر جامعه در مقابل شعر و آهنگ و موسیقی، این هنر در خفا و پشتِ درهای بسته تمرین می شد. حتی هنگامی هم که موسیقی در مناسبت های خاص در ملا عام نواخته و اجرا می شد، موسیقی دانان را هم شان و هم مرتبۀ مطربان می دانستند و کسی به ارزش و جایگاه هنری آنان واقف نبود.
برنامه گلها، با بهبود منزلت اجتماعی اهل موسیقی، که تا آنزمان به عنوان "مطرب" تحقیر می شدند، پذیرفتن خوانندگان زن که تا آن زمان به سختی در زمره هنرمند محسوب می شدند، معرفی شاعران زنِ تاریخِ ایران که در محافل عمومی معمول نبود و بردن شعر و ترانه به خانه ها ی ایرانیان که با رادیو ممکن شد و در جامعه آنروز که اکثراً بیسواد بودند، تاثیری ژرف گذاشت، علاوه بر همه اینها، باعث تحولی ویژه در موسیقی ایرانی شد. و باعث ظهور انقلابی نو-کلاسیک میان موسیقی دانان نیز گشت که در طی آن بسیاری از شعرهای مشهور شاعرانِ عهد قاجار، همچون "عارف قزوینی"، "شیدا" و "درویش خان"، بازبینی و توسط هنرمندانِ تازه، دوباره اجرا شد. این برنامه ها همچنین منجر به کشف دوبارۀ ژانرهای اصیل موسیقی ایرانی شد.
اولین برنامه گلهای رادیو ایران در سال ۱۳۳۵ به ابتکار زنده یاد "داوود پیرنیا" به مدت ده دقیقه و با همکاری هنرمندان "احمد عبادی"، "علی تجویدی" و "عبدالعلی وزیری" ضبط و پخش شد. تا سال ۱۳۴۶ که "پیرنیا" با رادیو خداحافظی کرد، مجموعاً بیش از ۱۶۰۰ برنامه با نامهای "گلهای رنگارنگ"، "گلهای صحرایی"،" گلهای جاویدان"، "یک شاخه گل" و"برگ سبز" ادامه داشت و یکی از پر طرفدار ترین برنامه های موسیقی آن زمان بود. پس از "پیرنیا"، مرحوم "رهی معیری"، "محمد میرنقیبی" سرپرستی برنامه گلها را به عهده گرفتند. برنامه گلها که سال ها زیر نظر "داوود پیرنیا" با آن حساسیت های خاصش، اداره شده بود و شاخه های مختلف پیدا کرده بود، پس از کناره گیری او چند سالی سرپرستی های موقت پیدا کرد تا نوبت به سایه رسید که از همان آغاز با ایده های ابتکاری به میدان آمد.
"هوشنگ ابتهاج" – ه. الف. سایه - از سال ۱۳۵۱، سرپرستی برنامه گلهای رادیو ایران را رسماً بر عهده گرفت و دو سال پس از آن، ریاست شورای موسیقی رادیو نیز به او واگذار شد. او نیروهای جوان تر نوآوری را نیز وارد گلها کرد و سازگار با آن، نام برنامه را گلهای تازه نهاد و نیز گلچین هفته که از ابداعات ایشان است، چندی بعد به وجود آمد و همپای عرضه شعر کهن، به شاعران نو نیز مجال جلوه گری می داد، همان طور که در کنار استادان موسیقی سنتی از ساخته ها و نواخته های نوآوران سنتی نیز بهره می گرفت...
ادامه در پی دی اف👇👇
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#یـــادمـــان
#_به_بهانه_۶اسفند_زادروز_هوشنگ_ابتهاج
#سایه_و_برنامه_گلها
برنامه گلها، نقطه عطفی در تاریخِ فرهنگ و ادب پارسی به شمار می رود که در شناساندن ارزش والایِ شعر و شاعران و موسیقی و موسیقی دانان به جامعه ایرانی، تاثیری سترگ داشته است. تا آن زمان به دلیل حساسیتهای دینی- اجتماعیِ حاکم بر جامعه در مقابل شعر و آهنگ و موسیقی، این هنر در خفا و پشتِ درهای بسته تمرین می شد. حتی هنگامی هم که موسیقی در مناسبت های خاص در ملا عام نواخته و اجرا می شد، موسیقی دانان را هم شان و هم مرتبۀ مطربان می دانستند و کسی به ارزش و جایگاه هنری آنان واقف نبود.
برنامه گلها، با بهبود منزلت اجتماعی اهل موسیقی، که تا آنزمان به عنوان "مطرب" تحقیر می شدند، پذیرفتن خوانندگان زن که تا آن زمان به سختی در زمره هنرمند محسوب می شدند، معرفی شاعران زنِ تاریخِ ایران که در محافل عمومی معمول نبود و بردن شعر و ترانه به خانه ها ی ایرانیان که با رادیو ممکن شد و در جامعه آنروز که اکثراً بیسواد بودند، تاثیری ژرف گذاشت، علاوه بر همه اینها، باعث تحولی ویژه در موسیقی ایرانی شد. و باعث ظهور انقلابی نو-کلاسیک میان موسیقی دانان نیز گشت که در طی آن بسیاری از شعرهای مشهور شاعرانِ عهد قاجار، همچون "عارف قزوینی"، "شیدا" و "درویش خان"، بازبینی و توسط هنرمندانِ تازه، دوباره اجرا شد. این برنامه ها همچنین منجر به کشف دوبارۀ ژانرهای اصیل موسیقی ایرانی شد.
اولین برنامه گلهای رادیو ایران در سال ۱۳۳۵ به ابتکار زنده یاد "داوود پیرنیا" به مدت ده دقیقه و با همکاری هنرمندان "احمد عبادی"، "علی تجویدی" و "عبدالعلی وزیری" ضبط و پخش شد. تا سال ۱۳۴۶ که "پیرنیا" با رادیو خداحافظی کرد، مجموعاً بیش از ۱۶۰۰ برنامه با نامهای "گلهای رنگارنگ"، "گلهای صحرایی"،" گلهای جاویدان"، "یک شاخه گل" و"برگ سبز" ادامه داشت و یکی از پر طرفدار ترین برنامه های موسیقی آن زمان بود. پس از "پیرنیا"، مرحوم "رهی معیری"، "محمد میرنقیبی" سرپرستی برنامه گلها را به عهده گرفتند. برنامه گلها که سال ها زیر نظر "داوود پیرنیا" با آن حساسیت های خاصش، اداره شده بود و شاخه های مختلف پیدا کرده بود، پس از کناره گیری او چند سالی سرپرستی های موقت پیدا کرد تا نوبت به سایه رسید که از همان آغاز با ایده های ابتکاری به میدان آمد.
"هوشنگ ابتهاج" – ه. الف. سایه - از سال ۱۳۵۱، سرپرستی برنامه گلهای رادیو ایران را رسماً بر عهده گرفت و دو سال پس از آن، ریاست شورای موسیقی رادیو نیز به او واگذار شد. او نیروهای جوان تر نوآوری را نیز وارد گلها کرد و سازگار با آن، نام برنامه را گلهای تازه نهاد و نیز گلچین هفته که از ابداعات ایشان است، چندی بعد به وجود آمد و همپای عرضه شعر کهن، به شاعران نو نیز مجال جلوه گری می داد، همان طور که در کنار استادان موسیقی سنتی از ساخته ها و نواخته های نوآوران سنتی نیز بهره می گرفت...
ادامه در پی دی اف👇👇
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity