🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿
🔴#میراث_سرزمینم

گاو بالدار با سر آدمی و تاج شاهی
این اثر زیبا از دوره باشکوه هخامنشیان می‌باشد. دوره #اردشیر شاه دوم، شاهنشاه⁧ #هخامنشی

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

شهر پنج هزار ساله کوتوله ها در شهداد کرمان :
در شرق استان کرمان در شهر شهداد، شهری تاریخی از زیر خاک بیرون آورده شده که به دلیل ساختار کوچه ها و خانه های آن و کوچک بودنشان به شهر کوتوله ها آوازه مند شده. شهری دارای دیرینگی پنج هزار ساله در حاشیه جنوبی کویر لوت (یادآور شوم کویر لوت امروز بستر دریای سیلک آن هنگام بوده ) که اوج شگفتی این شهر در آن است که برای انسان هایی با قد کمتر از یک متر ساخته شده بود.
نکته درخور توجه در این شهر نوع معماری عجیب خانه ها و کوچه های آن است. به طوری که دیوارها، سقف، تنور، طاقچه ها و تمام اجزای خانه های آن برای مردمی ساخته شده که از قد بسیار کوتاهی برخوردار باشند، به همین دلیل شهر شهداد به شهر کوتوله ها شهرت یافته است.
هر از چند گاهی هم با کشف اسکلت های بسیار کوچک شایعه کشف مومیایی یا اسکلت کوتوله های شهداد سر زبان ها می افتد که بی درنگ ،از سوی مسئولان! تکذیب می شود، مواردی هم که با عکس همراه است یا سکوت می کنند یا اینکه عکس ها به کودکان یا بیماری های خاص آن دوره نسبت داده می شود. جالب اینجاست که به گفته یک باستان شناس در شهر شهداد تمام نمادهای یک تمدن غنی وجود دارد از کشاورزی تا صنعت و ساخت و ساز و گورستان و ساخت وسایل زندگی. آنها معتقدند مردم به یکباره شهر را ترک کرده و از شهداد رفته اند؛ دلیل این مسئله نا مشخص است، نکته جالب اینکه مردم برای بازگشت به شهر امید داشته اند زیرا در خانه ها را با خشت بسته اند و وسایل خانه و اجناس ارزشمند سرجای خود نگه داشته شده است. بدون شک آنها می خواستند که پس از مدتی باز گردند، اما این امر هیچ گاه روی نداده است.
بر پایه گفته های پژوهشگران این جسد مومیایی که در این شهر یافت شده یک پسر جوان هفتده ساله است .


#ایران_معبد_ماست

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

#شمشیر_آکیناکه

سلاح گاردجاویدان هخامنشی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

#شمشیر_آکیناکه

سلاح گاردجاویدان هخامنشی

کینَکَه یا خنجرهای سکا (به یونانی acinaces، هم‌ریشه با سُغدی کیناک)، یک گونه شمشیر بوده که به‌دست هخامنشیان به کار می‌رفته‌است. طراحی آن از سکاها بوده است، اما به‌دست پارسیان مشهور شد و به‌سرعت در تمام جهان باستان گسترش یافت.
غالباً، آکیناکه ۳۵–۴۵ سانتیمتر درازا داشته و دو لبه بوده‌است و پهنای بین دو لبه برای کوبیدن و له کردن به کار می‌رفته و یک غلاف به شکل B برای حفظ دست داشته‌است. غلافش منحصر به فرد و معرفش بوده و معمولاً هلالی در یک سویش داشته که اجازه می‌داده است از سمت راست کمربند آویزان شود.
آن طور که پیداست، آکیناکه یک جنگ‌افزار فروکردنی بوده، و از آنجا که قالباً به سمت راست کمربند آویزان می‌شده، پیداست که، در هنگام خطرهای ناگهانی، به یکباره بیرون کشیده می‌شده است.
متون باستانیِ اندکی دربارهٔ آکیناکه در دست است. آکیناکس یک شمشیر پارسی بوده است، ولی مؤلفان لاتین این واژه را به جای هر جنگ‌افزار مشابه دیگری که خواسته‌اند به کار برده‌اند. به‌ویژه، واژهٔ آکیناکه در متون عهد وسطیٰ زیاد دیده می‌شود و معرف نوعی شمشیر اروپایی است. شمشیر پارسی کنونی (شمشیر هلالی‌شکل) شباهت‌هایی به آکیناکه دارد و در عهد باستان وجود نداشته‌است. پارسیان عهد هخامنشی بیشتر از یک گونه شمشیر به کار می‌برده‌اند: در آثار هنری پارسی باستان، محافظان شاه و اشراف مهم خنجرهای زیورگون و اُریب دارند؛ در آثار هنر یونان نیز سربازان پارسیِ مجهز به کُپیس (Kopis) بارها دیده می‌شوند. بیشتر شمشیرهای پارسی به کار رفته به دست هخامنشیان شبیه هم بوده‌اند و دربارهٔ اینکه کدام یک آکیناکه بوده‌است باید پژوهید.
یک سرنخ سودمند این است که در متون یونانی و رومی آمده‌است که شاه پارسیان آکیناکه خود را به نشانهٔ دوستی می‌فرستاده است. این متون دال بر این است که خنجر شاه آکیناکه بوده‌است.
یک نقل قول از مورخ یهودی «ژوزفوس» به جا مانده که می‌گوید: سیکاری‌ها (Sicarii)، که گونه‌ای راهزن بودند، در آن زمان به بیشترین تعداد رسیده بودند و از شمشیرهای کوچکی بهره می‌بردند که از بهر اندازه شبیه آکیناکهٔ پارسیان بود، ولی به مانند سیکای رومی خمیده بود و این راهزنان نامشان را از آن داشتند. این نقل قول هم نشانگر آن است که آکیناکه همان خنجر پارسیان است.


#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿
🔴#میراث_سرزمینم

#جشن_های_سالانه_ایرانی‌مان💚🤍❤️

🍷 #جشن_می_خواره🍷

۱۸ امرداد ماه، جشن می خواره خوش باد🍷🍷
.
روز اَمُرداد مژده داد بدان
که جهان شد به طبع باز جوان.
اَمُرداد مه است سخت خرم
می🍷 نوش پیاپی و دمادم.
✍️ #مسعود_سعدسلیمان
.
می خوردن و شاد بودن آیین من است
فارغ بودن ز کفر و دین دین من است
گفتم به اروس دهر کابین تو چیست
گفتا دل خرم تو کابین من است.
.
زان می که حیات جاودانی است بنوش
سرمایه لذت جوانی است بنوش
سوزنده چو آتش است لیکن غم را
سازنده چو آب زندگانی است بتوش.
.
می نوش که زندگی جاودانی این است
خود حاصلت از دور جوانی این است
هنگام گل و باده و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی این است.
.
من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بارتن نتوانم
من بنده آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم.
✍️ #خیام_نیشاپوری

باری،
جشن «می خواره» برابر است با هجدهم امرداد ماه.
در سرزمین «سُغد» و «ورارود» که ابوریحان بیرونی نیز از آن یاد می‌کند آن را برابر با هجدهمین روز امرداد ماه یا «اشناخندای» سغدی می‌داند.
با توجه به گفتار بیرونی که ویژگی جشن «می خواره» را نوشیدن شیره ناب یاد می‌کند و نیز با توجه به چند شاهد دیگر، می‌توان چنین برداشت کرد که یکی از ویژگی‌های جشن امردادگان، نوشیدن نوشیدنی‌های ویژه‌ای همچو افشرده‌ی گیاه «هوم» و آبجو نیز باشد.
گیاه ورجاوند «هوم» و افشرهی آن برای مردمان ایران همواره یک نوشابه‌ی جاودانی و عامل بی‌مرگی دانسته شده است. آنچنان که از منابع هندو همانند «ریگ ودا» برمی‌آید، این نوشیدنی و نیز جام آن به نام «اَمرته» شناخته می‌شده که به معنای بی‌مرگی است.
همین‌گونه در «ایلیاد» هومر برای شستشوی «آشیل» پهلوان استوره‌ای یونانی از نوشابه‌ای جاودانی به نام «اَمبروسیه» یاد شده است که آن نیز با بی‌مرگی در پیوند است.

#هوم نام نوشابه‌ای سپنت بود كه زرتشتیان در زمان‌های ویژه می‌نوشیدند. همچنین هوم در زمان ساسانیان نام افرادی هم بوده است. حتا گفته می‌شود نام یكی از پیامبران پیش از اشوزرتشت نیز بوده است.
هوم در دنیای مینویی ایزد است و در گیتی گیاه است و درمان بخش است. هوم را پسر اهورامزد نیز گویند. فشردن این گیاه (کوبیدن در هاون برای بدست آوردن شیره گیاه) نوعی شکست بدی و شر است.
مراسمِ هوم از مهم‌ترین مراسمِ مزدیسناست و با آداب شست‌وشوی خاصی با سرود اوستا در برابر آتشدان آتش، پنج تا هفت ساقه از هوم با قدری آب زور و شاخه‌ای اورورام در هاون فشرده شده و قطراتِ حاصل از این مراسم را که از گیاهان فشرده شده بدست آمده پراهوم می‌گویند.

(برگرفته از: آفریده اهورامزدا، پیرو اشوزرتشت، فرزند کورش بزرگ)

#جشن_می_خواره🍷

۱۸ امرداد ماه،
جشن می خواره خوش باد🍷🍷🥂

جشن «می خواره» برابر با ۱۸ امرداد ماه.
در «سُغد» و «ورارود» که ابوریحان بیرونی نیز از آن یاد میکند برابر با هجدهمین روز امرداد ماه یا «اشناخندای» سغدی میداند.
با توجه به گفتار بیرونی که ویژگی جشن «می خواره» را نوشیدنی ناب یاد میکند و نیز با توجه به چند شاهد دیگر، می‌توان چنین برداشت کرد که یکی از ویژگی‌های جشن امردادگان، نوشیدن نوشیدنی‌های ویژه‌ای همچو افشرده‌ی گیاه «هوم» و آبجو نیز باشد.
گیاه ورجاوند «هوم» و افشرهی آن برای مردمان ایران همواره یک نوشابه‌ی جاودانی و عامل بی‌مرگی دانسته شده است. آنچنان که از منابع هندو همانند ریگ‌ودا برمی‌آید، این نوشیدنی و نیز جام آن به نام «اَمرته» شناخته می‌شده که به معنای بی‌مرگی است.
همین‌گونه در «ایلیاد» هومر برای شستشوی آشیل پهلوان استوره‌ای یونانی از نوشابه‌ای جاودانی به نام «اَمبروسیه» یاد شده است که آن نیز با بی‌مرگی در پیوند است.

هوم نام نوشابه‌ای سپنت بود كه زرتشتیان در زمان‌های ویژه می‌نوشیدند. همچنین هوم در زمان ساسانیان نام افرادی هم بوده، حتا گفته می‌شود نام یكی از پیامبران پیش از اشوزرتشت نیز بوده است
#جشن_می_خواره🍷

۱۸ امرداد ماه،
جشن می خواره خوش باد🍷🍷🥂

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

#روز_پدر_ایرانی 👱♂️
#در
🌻 #جشن_شهریورگان 🌾

جشن شکوه پایداری و شهریاری
جشن خشنودی پادشاهی بر خویشتن
جشن دلپذیر خودشناسی
گاه رهایی از بیدادها
هنگام پیوستن به #دادخواهی
تابش شکوفایی، فره ایزدی، بر چهره پارسایان
بر نیک اندیشان روزگار خجسته باد.

🌻واژه‌ی شهریور در اوستا به گونه‌ی خشترَه وَئیَه آمده است که به معنی شهریاری نیرومند است.
جشن شهریورگان در شهریور روز از شهریور ماه برگزار می‌شود.
این روز در گاه‌شمار(:تقویم) کهن ایران، چهارمین روز از ماه شهریور و در برابری با تقویم کنونی خورشیدی سی‌ام امرداد ماه است.
مردم در این روز گردهم می‌آیند و پس از برپایی نیایش همگانی به جشن و پایکوبی می‌پردازند.
چند سالی است که برپایه‌ی اعلام انجمن موبدان، شهریور روز از شهریور ماه، #روز_پدر نامیده شده است.

🌻ای امشاسپندان شما همه هم فکر و همگام بخشایش نیک را به ما مردم ارزانی دارید.
آیین راستی و پاکی و منش نیک را به ما بیاموزید که عشق و ایمان به خدا در نهادمان افزایش یابد. پروردگارا.
ما با قلبی آکنده از مهر تو را می‌پرستیم و خواستاریم به شادی و خوشبختی جاودانی مزدا دست یابیم.
(یسنا هات۵۱ بند۲۰)

🌾خشتره وئیریه در زبان پارسی به گونه‌ی شهریور آمده است.
این امشاسپند نماد شهریاری مینویی، توانایی خدایی و پادشاهی بر خود است.
در #اوستا «خْشَتره_وئیریَه» و در پهلوی «شَهرِوَر» و در پارسی «شَهریوَر» است.
بخش نخست این واژه به معنای شهریاری و شهر است و فرديد از شهر، همانا کشور است، چنان‌که سرزمین ایران را، ایرانشهر می‌نامیدند.
بخش دوم این واژه(وئیریه) فرنام است. خشتره‌وئیریه، به معنی آرمان‌شهر یا شهریاری آرمانی یا توانایی مینوی آرمانی است.
در استوره پ‌های زرتشتی و ایرانی این امشاسپند نماد شهریاری و فّر و فرمانروایی اهورامزدا و نگاهبان آسين‌ها و پاسدار فَر و پیروزی شهریاران دادگر و یاور بینوایان و دستگیر نيازمندان است.

🌾شهریور به معنی «شهریاری و نیرومندی اهورایی» و در جهان مادی پاسبان فلزات است. شهریاری اهورایی از هنجار هستی برمی‌خیزد و همه‌ی جهان را دربر می‌گیرد.

🌾در اوستا از شهريور كشور جاودانی #اهورامزدا، سرزمين انوشه و بهشت برين نام برده شده، همان جايی‌ست كه خود اهورا و ايزدان مى‌باشد، كه آدمی چنان در راستی و اشايی و برای شادی ديگران و آبادانی كوشا باشد و در مهربانی زندگانی كند كه پس از مرگ در اين جايگاه، روان و فر به شايستگى باشد
#ايرانيان در اين روز به #آتشكده مى‌روند ستايش و نيايش ويژه‌ای بر پا مى‌دارند و در آتشكده، چوب‌های خوشبو و اسپند و بر آتش مى‌گذارند و بوی خوش و گرما آدمی را به مهمانی نيايش زيبايی به سوی اهورامزدا مى‌كشاند.

واژه شهریور، در اوستا به صورت «خْشَتره وَئیریَه» آمده است که شهریاری نیرومند و مینویی معنی می‌دهد.
در گاهشماری ترادادی(:سنتی) سی روزه زرتشتیان، چهارمین روز در هر ماه شهریور فرا می‌رسد، آن روز جشن شهریورگان است.
بی‌گمان چنین جشنی در #ایران_باستان گرامی داشته شده است، اکنون نیز #زرتشتیان به باور ترادادی خود همانند جشن‌های دیگر ماهیانه در بسیاری از شهرها و روستاها، بهدینان در مکان‌های همگانی و تالارها گردهم می‌آیند، نیایش همگانی برپا می‌دارند.
سخنرانان به اهمیت جایگاه سروری و شهریاری در همبودگاه(:جامعه) مردمی اشاره می‌کنند، سپس با برنامه‌های شاد و سرگرم کننده، جشن شهریورگان را به پایان می‌برند.

🌾«شهریور»، به معنی «شهریاری آرمانی»، در گات‌ها (سروده‌های اشوزرتشت) یکی از فروزه‌های اهورامزدا و در اوستای نو یکی از امشاسپندان است و او را مینوی جوانمردی نیز خوانده‌اند.

🌾جشن شهریورگان پیوندی نیز با استوره‌ نبرد نخستین انسان (کیومرس)، با اهریمن دارد. در این استوره، کیومرس با یاری امشاسپند شهریور بر اهریمن پیروز شده و دوران پیروزی و شهریاری بشر بر زمین آغاز می‌شود.

🌾در اندرز نامه «آذرپاد مهراسپندان» نیز آمده است:
«در شهریور روز شاد باش زیرا که شادی ویژه مردمانی ست که شهریار گزیده خوب داشته باشند».

#ابوریحان_بیرونی همچنین روایت می‌کند که:
«در شهریورگان آتش‌های بزرگ می‌افروختند و عبادت خدا و ستایش او را زیاد می‌کردند و برای خوردن و دیگر شادمانی‌ها به گردهم جمع می‌شدند».

🌱در نسک(:کتاب) پهلوی «بُندَهِش»، آنجا که «درباره چگونگی گیاهان» سخن به میان می‌آید، از میان گل‌ها، «شاه اِسپَرغم» گل ویژه شهریور شناخته شده است و شاه اِسپَرغم همان Ocimum Basilicum یا ریحان یا نازبو است.🌸

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

شهرِ زیرزمینی هخامنشی، ساسانی، اشکانی در اصفهان با ۸۰ راهِ ورودی!

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿
🔴#میراث_سرزمینم

کشف کوزه‌ ۸۰۰ ساله که شعر ⁧ زیبای #خیام⁩_نیشاپوری روی آن نوشته شده است.

‏در جریان یک کاوش باستان‌شناسی که در سال ۲۰۰۹ با هدایت دکتر Rina Avner در بخش تاریخی شهر اورشلیم(بیت‌المقدس) صورت گرفت، قطعه‌ای از یک کوزه سفالی کشف شد که شعری از خیام، اندیشمند، فیلسوف و شاعر نامدار ایرانی بر روی آن نقش بسته است:👇


‏این کوزه چو من، عاشق زاری بوده‌ است
‏در بند سر زلف نگاری بوده ‌است
‏این دسته که بر گردن او می‌بینی
‏دستی‌ست که بر گردن یاری بوده است.


محل کشف: در اسراییل/فلسطین.

‏پی‌نوشت:
رد پای فرهنگ ایرانی در همه‌جای دنیا دیده می‌شود.

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿
🔴#میراث_سرزمینم

#معماری

▪️عنوان: #کاخ_اردشیر
▪️دیرینگی: #ساسانیان
▪️مکان: #فیروزآباد فارس

کاخ اردشیر بابکان یا آتشکدهٔ اردشیر، قلعه‌ای است که در دامنهٔ کوهی در نزدیکی #قلعه_دختر واقع شده و در سال ۲۲۴ پس از میلاد به دستور اردشیر بابکان بنیان‌گذار شاهنشاهی ساسانی ساخته شده‌است. این قلعه در ۲ کیلومتری شمال شهر باستانی #گور قرار دارد.

این کاخ دارای تالارهای تو در تو است و با گذشت ۱۸۰۰ سال گچ‌بری بخش بالای دیوارهای درونی آن همچنان بدون آسیب مانده‌است. در ضلع شرقی کاخ، چهار ساختمان گنبدی شکل سترگ وجود دارد، این گنبدها به وسیلهٔ فیل‌پوش بالا رفته که مشابه آن در قلعه دختر (قلعه اردشیر) دیده می‌شود. قسمتی از نوک سقف گنبدها در دایره‌ای به قطر یک متر باز است. در ضلع شمالی بیرون از دیوار کاخ نیز چشمه‌ای از دل خاک می‌جوشد و استخری طبیعی جلوی این چشمه به پدیدار شده‌است. رودی از کنار دیوار شرقی کاخ گذر می‌کند که زمینه‌ساز آبادانی شهر گور و کاخ ساسانی بوده‌است. کمی بالاتر از کاخ آتشدانی برای برگزاری آیین‌های دینی وجود دارد. وجود چهار عنصر طبیعی آب، باد، خاک و آتش برجستگی ویژه‌ای را به این منطقه بخشیده‌است.

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿
🔴#میراث_سرزمینم

#شب‌_چله 🌓
و همانندی‌های
#جشن_کریسمس_فرنگی🎅🏼
با
#جشن_شب‌_چله_ایرانی🍉:

به✍️موبد #کورش_نیکنام نویسنده و پژوهشگر آیین و فرهنگ ایران باستان.

شب یلدا در فرهنگ ایرانی به‌نام شب چله معروف است و مربوط به زمانی است که ایرانیان مهر(نورخورشید، نماد پیمانداری) را ستایش می‌کردند و هر بامداد به نشان پیشباز از روشنایی خورشید نیایش می‌کردند و غروب آفتاب نیز با نیایش مهر به بدرقه می‌نشستند که نمونه این نیایش‌ها به زبان اوستایی به‌نام مهر یشت و کوتاه شده آن به‌نام مهر نیایش همچنان در ادبیات اوستایی موجود است.
آنان دریافته بودند که بزرگترین شب سال، پایان ماه آذر است و از فردای آن شب، روزها کمی درازتر خواهد شد بنابراین آن روز را هنگام زایش مهر و روشنایی نان نهادند.
این روز در فرهنگ دین زرتشت که پس از آیین مهر پرستی در ایران شکل گرفت به‌نام اورمزد از ماه دی نام گرفت که جشن دیگان است و به‌نام آفریدگار می‌باشد.
ایرانیان باستان درجشن شب چله گردهمایی داشتند و با خوردن آجیل و میوه شب را سپری می‌کردند تا شاهد زایش مهر باشند به‌ویژه میوه‌هایی به رنگ سرخ مانند: هندانه، انار و سیب سرخ، زیرا آسمان به هنگام سپیده‌دم و غروب خورشید به رنگ سرخ درخواهد آمد.
جشن شب چله ایرانی همراه با آیین مهر پرستی به اروپا رسید. آنگاه به میتراییسم تبدیل شد و رنگ و بویی تازه گرفت که زایش عیسا را نیز با خود هماهنگ ساخت و نام آن به یلدا تبدیل شد که یک واژه سُریانی است، تولد و میلاد نیز از آن گرفته شد.

همانندی‌های شب‌ چله با جشن کریسمس:
بسیاری از آیین‌های جشن کریسمس فرنگی‌ها برگرفته از فرهنگ باستانی ایران کهن ماست.
کليسا به پیروی از زایش مهر در باور باستانی ایران، زادروز عيسا مسيح را در ۲۵دسامبر جشن می‌گيرد اما از نوشته‌های نَسک(:کتاب) انجیل چنین برمی‌آيد كه زایش عيسا مسيح در بهار یا پاییز بوده‌است.

واژه دسامبر به‌ معنی ماه دهم است كه در سالنامه ترسایی(میلادی) ماه دهم دسامبر نیست وانگه با گاه‌شماری ایرانی هماهنگ است.

🗓سان‌دی(يكشنبه) كه روز مقدس مسيحیان است به‌ معنی روز خورشيد و واژه دی در انگلیسی به‌ معنی روز، از واژه دی به‌ معنی آفریدگار در اوستا و از دی‌ماه گرفته شده‌است که هنگام سرزدن خورشید جوان است.

🌲درخت سروی كه برای کریسمس و عيسا تزیين می‌كنند همان سرو برافراشته آیین مهر ایرانی است كه شب چله با دو رشته زرین و نقره‌ای به نماد ماه و خورشيد تزیين می‌شده‌است.

🧦جوراب‌هايی كه پاپانوئل در آن ارمغانی می‌گزارد همان جوراب‌هايی است كه در شمال ایران بچه‌ها برای هديه گرفتن به درِ خانه‌ها می‌برند.

🏛دودكشی كه پاپانوئل از آن پایين می‌آيد همان روزنه‌ای است كه روستاهای كُردنشين و شمال كشور هنوز هم روی بام خانه‌ها دارند و شالی را از آن به پایین می‌فرستند تا به آن شال ببندید.

🥼جامه(:لباس) سرخ‌رنگ پاپانوئل رخت و لباس مهر ایرانی و سرخ رنگ است، سرخی آسمان به هنگام آمدن و رفتن خورشید و سورتمه آن گردونه مهر است.

🛀 غسل تعميد هم برگرفته از شست‌وشو در آیين مهر ایرانی است.

🩹كنده‌ای كه شب کریسمس در شومينه‌ها می‌گزارند و به آن yole log می‌گویند كنده‌ای بوده كه ایرانیان در شب چله می‌سوزاندند و همه دور آن گردآمده و شادی و پایکوبی می‌کردند.

بسیاری از اینگونه ویژگی‌ها برگرفته از باورهای شب چله باستانی ایران است.
کریسمسی كه هم اکنون با شکوه فراوان در اروپا و آمریکا جشن گرفته می‌شود و از نظر بازرگانی سود فراوانی را برای جهان غرب به ارمغان آورده‌است آیینی جز ماندگاری فرهنگ و باورهای کهن ایرانی نيست.
باید بیاندیشیم که بر ما ایرانیان چه گزشته است که از جشن‌ها و سنت‌های باستانی خود بیگانه شده‌ایم.
شایسته است تا بر شکوه باورهای نیک نیاکان ایرانی خود باور داشته باشیم.

شب‌ چله‌ پیروزی نور و روشنایی بر سیاهی و تاریکی خجسته باد.
پیشاپیش شب‌ چله‌ بر شما ایرانیان زرتشتی و شما دوستداران فرهنگ و آیین نیک نیاکان ایرانی خود، فرخنده باد.

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿
🔴#میراث_سرزمینم

گمان می‌کنم کمتر کسی از ما داستان ۱۲ برادر و #ننه سرما و #چله بزرگ و #چله کوچک را می‌داند.
این داستان‌ها در کتاب فارسی دوران ابتدایی دهه‌های ۴۰ و ۵۰ وجود داشت که شوربختانه از کتاب‌های درسی حذف شد؟!

چله‌ی بزرگ.
چله‌ی کوچک.
چارچار.
سده.
اَهمَن و بهمن.
سیاه‌ بهار.
و سرما پیرزن.

زمستان به دو بخش تقسیم می‌شود:
چله بزرگ(چله کلان)
چله کوچک (چله خُرد)

چله بزرگ از (یکم دی‌ماه تا دهم بهمن ماه) و چهل روز کامل می‌باشد.
🌧
چله کوچک از (یازدهم بهمن تا پایان بهمن ماه) و ۲۰روز کامل.
🌧
و به همین دلیل چون ۲۰ روز کمتر است چله کوچک نامیده شده است.
🌧
غروب آخرین روز چله بزرگ جشن سده برگزار می‌شود و مردم دورهم جمع شده و از این جشن لذت می‌بردند و در نهایت با برپایی آتش و خواندن شعر و پایکوپی بدور آتش، سده را جشن می‌گیرند.
🌧
این دو برادر (چله بزرگ و چله کوچک) در ۸ روزی که در کنار همدیگر هستند این ۸روز را #چارچار می‌نامند.
به چهار روز آخر چله بزرگ و چهار روز اول چله کوچک «چارچار» می‌گویند.
پس از چارچار نوبت به «اَهمَن و بهمن» پسران پیرزن(ننه سرما ) می‌رسد که خودی نشان دهند.
🌧
۱۰روز اول اسفند را اَهمَن و ۱۰ روز دوم اسفند را بهمن می‌گویند. و این ۲۰روز ممکن است آنقدر بارندگی باشد که این دو برادر به دو چله طعنه بزنند.

با توجه به شعری که قدیمی‌های نازنین می‌خواندند:
اَهمَن و بهمن
آرد كن صدمن
روغن بیار ده من
هیزم بِکن خرمن
عهده همه با من.
🌧
تا اینجا ۲۰روز از اسفند به نام اَهمَن و بهمن نام‌گزاری شده‌اند. می‌ماند ۱۰ روز آخر اسفند ماه که ۵روز اول سیاه بهار نام گرفته وشعری هم که قدیمی‌ها می‌خوانند اینگونه است:
سیاه بهار شب ببار و روز بکار.

از این شعر هم مشخص می‌شود که شب‌ها بارندگی فراوان بوده و روزها کشاورزان سرگرم کشت و زراعت بوده‌اند.
🌧
۵روز آخر هم سرما پیرزن کُش نام گرفته است که در این روزها آسمان گاهی ابری گاهی آفتابی، گاهی همراه با باد و گاهی نیز از آسمان تگرگ می‌بارد، که قدیمی‌های دل پاک، بر این باور بودند که گردنبند پیرزن پاره شده و مُهره‌های آن به زمین می‌ریزد. البته پنج روز پایانی را جشن پنجه هم داریم.

حیف است بچه‌های ایرانی ما اینها را نشنوند و این قصه‌ها از صفحه روزگار محو شود. برای بچه‌ها و نوه‌هایتان تعریف کنید.

چو ایران نباشد تن من مباد

پیشاپیش شب چله شادباش🍉🍇
پاینده ایران💚🤍❤️

به اشتراک بگذارید، تا نسل امروز هم اینها را یاد بگیرند.

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

ایوان نارنجستان قوام شیراز

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

#تخت_جمشید_هویت_پارس

در سال ۵۱۸ پیش از میلاد بنای تخت جمشید به عنوان پایتخت جدید هخامنشیان در پارسه آغاز گردید. بنیان‌گذار تخت جمشید داریوش بزرگ بود، البته پس از او پسرش خشایارشا و نوه‌اش اردشیر یکم با افزودن بناهای دیگر، این مجموعه را گسترش دادند. بسیاری از آگاهی‌های موجود که در مورد پیشینهٔ هخامنشیان و فرهنگ آن‌ها در دسترس است به خاطر سنگ‌نوشته‌ها و گِل نوشته‌هایی است که در این کاخ‌ها و بر روی دیواره‌ها و لوحه‌های آن حکاکی شده‌است.


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#میراث_سرزمینم

یکی از ویژگی‌هایِ هنرِ هخامنشی خلاقیت در بازنماییِ نمادِ شیر و خورشید است. در این پلاک می‌بینید که یال‌هایِ شیر خود به شکلِ خورشید درآمده.

سده‌یِ ۶-۴ پ‌م
موزه‌یِ متروپولیتن

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity