🔴#_میراث_سرزمینم
🌿 شایعه انتقال کروناویروس از ماهی قرمز به انسان بیپایه است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿 شایعه انتقال کروناویروس از ماهی قرمز به انسان بیپایه است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#_میراث_سرزمینم
🌿 شایعه انتقال کروناویروس از ماهی قرمز به انسان بیپایه است.
همه ساله در آستانه نوروز، کسانی که با آیینهای ایرانی از جمله سفره هفتسین، سبزه و ماهی
قرمز سر ستیز دارند، به شایعهپراکنی دست میزنند تا مردم را از آیینهای ایرانی دور کنند.
در سالهای گذشته شایعههای بیپایهای درباره انتقال بیماریهایی همچون پسوریازیس از ماهی قرمز به انسان منتشر شد و امسال نیز با سوء استفاده از شیوع کروناویروس در چین میکوشند تا شایعه بیاساس انتقال آن از ماهی قرمز را پخش کنند.
👈 بخشی از متن شایعه را در ادامه بخوانید و به چند نکته در پاسخ به آن توجه نمایید:
🚫 شایعه: «...از آنجا که زمان ورود ماهیهای کوچولوی قرمز از چین در فاصله یک ماه به عید است، مافیای قدرت...اقدام به ورود مقادیر زیادی از این ماهیهای قرمز برای فروش به مردم عادی و کسب ثروت مینمایند...لذا با توجه به غیربومی و مهاجمبودن ماهی قرمز و اینکه حضور ماهی قرمز بر سر سفره هفتسین، سنتی است جدید...از عموم خانوادهها...انتظار میرود، از خرید هرگونه ماهی و قرار دادن آن بر سر سفرههای نوروز خودداری نمایند.»
✅ پاسخ:
۱- تاکنون هیچ گزارشی از انتقال کروناویروس از ماهی قرمز به انسان در جهان منتشر نشده است.
هیچ بیماری خطرناکی دیگری هم به خاطر نگهداری معمول از ماهی قرمز سفره هفتسین به انسان منتقل نمیشود.
۲- ماهیهای قرمز نوروزی در حال حاضر همگی در داخل کشور و در شهرهای مختلف در مراکز آبزیپروری تولید میشوند و سازمان دامپزشکی بر همه مراحل پرورش نظارت دارد. ماهیهای قرمز پرورشیافته در ایران کفاف تقاضای بازار را میدهد و اساسا نه تنها نیازی به واردات آنها نیست بلکه مازاد تولید به کشورهای همسایه صادر میشود. قاچاق این ماهیها نیز باتوجه به دشواری و عدم صرفه اقتصادی به خاطر نرخ ارز، کاری غیر منطقی است.
۳- ماهی نماد آبزی-جانوری امشاسپند بهمن است. همچنین ماهی قرمز به نشانه برج حوت یا برج ماهی یا آخرین ماه سال، در لحظه تحویل سال بر سفره هفتسین گذاشته میشود تا در نقطه اعتدال بهاری، خورشید از برج حوت به برج حمل تحویل شود. رنگ سرخ آن نیز نماد شادکامی و پیروزمندی است.
۴- بر خلاف شایعه، ماهیقرمز از چین به ایران نیامده است. ایرانیان چند هزار سال است که انواع این ماهی را میشناسند و این نکته را اسناد معتبر تاریخی که امروزه در موزههای بزرگ دنیا هست، تائید میکند.
✍️ نویسنده:
دکتر شاهین سپنتا
(دامپزشک و پژوهشگر جشنهای ایرانی)
پاسخ به کسانیکه می خواهند سبزه و ماهی سرخ را از خوان نوروزی برچینند...
📚🤔
🔴#_میراث_سرزمینم
🌿 شایعه انتقال کروناویروس از ماهی قرمز به انسان بیپایه است.
همه ساله در آستانه نوروز، کسانی که با آیینهای ایرانی از جمله سفره هفتسین، سبزه و ماهی
قرمز سر ستیز دارند، به شایعهپراکنی دست میزنند تا مردم را از آیینهای ایرانی دور کنند.
در سالهای گذشته شایعههای بیپایهای درباره انتقال بیماریهایی همچون پسوریازیس از ماهی قرمز به انسان منتشر شد و امسال نیز با سوء استفاده از شیوع کروناویروس در چین میکوشند تا شایعه بیاساس انتقال آن از ماهی قرمز را پخش کنند.
👈 بخشی از متن شایعه را در ادامه بخوانید و به چند نکته در پاسخ به آن توجه نمایید:
🚫 شایعه: «...از آنجا که زمان ورود ماهیهای کوچولوی قرمز از چین در فاصله یک ماه به عید است، مافیای قدرت...اقدام به ورود مقادیر زیادی از این ماهیهای قرمز برای فروش به مردم عادی و کسب ثروت مینمایند...لذا با توجه به غیربومی و مهاجمبودن ماهی قرمز و اینکه حضور ماهی قرمز بر سر سفره هفتسین، سنتی است جدید...از عموم خانوادهها...انتظار میرود، از خرید هرگونه ماهی و قرار دادن آن بر سر سفرههای نوروز خودداری نمایند.»
✅ پاسخ:
۱- تاکنون هیچ گزارشی از انتقال کروناویروس از ماهی قرمز به انسان در جهان منتشر نشده است.
هیچ بیماری خطرناکی دیگری هم به خاطر نگهداری معمول از ماهی قرمز سفره هفتسین به انسان منتقل نمیشود.
۲- ماهیهای قرمز نوروزی در حال حاضر همگی در داخل کشور و در شهرهای مختلف در مراکز آبزیپروری تولید میشوند و سازمان دامپزشکی بر همه مراحل پرورش نظارت دارد. ماهیهای قرمز پرورشیافته در ایران کفاف تقاضای بازار را میدهد و اساسا نه تنها نیازی به واردات آنها نیست بلکه مازاد تولید به کشورهای همسایه صادر میشود. قاچاق این ماهیها نیز باتوجه به دشواری و عدم صرفه اقتصادی به خاطر نرخ ارز، کاری غیر منطقی است.
۳- ماهی نماد آبزی-جانوری امشاسپند بهمن است. همچنین ماهی قرمز به نشانه برج حوت یا برج ماهی یا آخرین ماه سال، در لحظه تحویل سال بر سفره هفتسین گذاشته میشود تا در نقطه اعتدال بهاری، خورشید از برج حوت به برج حمل تحویل شود. رنگ سرخ آن نیز نماد شادکامی و پیروزمندی است.
۴- بر خلاف شایعه، ماهیقرمز از چین به ایران نیامده است. ایرانیان چند هزار سال است که انواع این ماهی را میشناسند و این نکته را اسناد معتبر تاریخی که امروزه در موزههای بزرگ دنیا هست، تائید میکند.
✍️ نویسنده:
دکتر شاهین سپنتا
(دامپزشک و پژوهشگر جشنهای ایرانی)
پاسخ به کسانیکه می خواهند سبزه و ماهی سرخ را از خوان نوروزی برچینند...
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#_میراث_سرزمینم
❄️ آشنایی با جشنهای ایرانی
❄️ جشن میانهی زمستان
☃️💃 جشن میانهی زمستان، یکی از جشنهای بخشبندی وَرشیم/فَرشیم(فصل) و سال بود که ایرانیان در این روز برای گذراندن نیمی از زمستان سخت و نزدیک شدن به بهار دلانگیز پایکوبی میکردند.
در گذشتههای دور که هنوز گاهشمار روز و ماه نبود، ایرانیان برای بخشبندی سال، یک سال را به چهار وَرشیم بخش میکردند و هر وَرشیم را با برگزاری جشنی در میانهی آن به دو بخش میکردند و این بخشبندی، راهکاری ساده ولی باریکبینانه برای شمارش روزها و آگاه شدن از آغاز و پایان سال بود. یکی دیگر از انگیزههای برگزاری جشنهای نیمهی بهار، تابستان، پاییز و زمستان این بود که کشاورزان و دامداران بتوانند برای کشتوکار خود برنامهریزی کنند. در گذشتههای دور به این جشنها گاهنباری میگفتند. پژوهشگران بر این باورند که جشنهای گاهنباری هشت جشن بودند. ولی موبدان ساسانی با دستبَری(تحریف) آیینهای کهن، دو جشن را زدودهاند تا جشنهای گاهنباری ششگانه شود و با شش گام آفرینش در باورهای مزدیسنایی و برخی از باورهای دینی نوساختهی این موبدان هماهنگ گردد. از سویی جشنها را دارای ریشهی دینی بنمایانند.
⛈💃 گروهی از پژوهشگران گفتهاند که سال گاهنباری از هنگام دگرگونی(انقلاب) تابستانی یا نخستین روز تابستان (بلندترین روز سال) آغاز میشد و پس از هفت پارهی زمانی (سه پایان ورشیم و چهار میانه) به آغاز سال پسین میرسید. پایان بهار یا آغاز تابستان مانند دیگر ورشیمها، دارای جشن گاهنباری نبود و جشن آغاز سال نو بهشمار میرفت.
❄️💃 با آنکه آیینهای این جشن فراموش شدهاند، مردمان استانها و روستاهای گوناگون با برگزاری آیینهایی، جشن میانهی زمستان را زنده نگاه میداشتند. نواختن ساز و سر دادن آواز، پایکوبی، پختن و خوردن آش، نیایش و شبنشینی بخشهایی از آیینهای گذشتههای نهچندان دور بود.
شاید بتوان گفت جشن بزرگداشت "پیرشالیار"(یا شهریار) در سرزمین کهن اورامانات کردستان، جشن "میرما" در تپورستان(مازندران) و اَپاختر(شمال) کوهستانهای هندوکش (استانهای تخار، بغلان و سمنگان)، نمونههایی به جا مانده از جشن میانه زمستان هستند. همچنین نیمهی زمستان، در برخی گاهشمارهای بومی، مانند گاهشمار "وهار کردی" که در لرستان، بختیاری و کردستان نشانههای آن تا به امروز مانده است، آغاز سال نو به شمار میرفت.
#جشن_های_ایرانی #بهمنگان #جشن_میانه_زمستان #گاهنبار
____________
📖📖 برگرفته از:
۱- جشنهای فراموش شدهی ایران باستان #مریم_نوذری_تهرانی و #بهروز_بیگوند
۲- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#_میراث_سرزمینم
❄️ آشنایی با جشنهای ایرانی
❄️ جشن میانهی زمستان
☃️💃 جشن میانهی زمستان، یکی از جشنهای بخشبندی وَرشیم/فَرشیم(فصل) و سال بود که ایرانیان در این روز برای گذراندن نیمی از زمستان سخت و نزدیک شدن به بهار دلانگیز پایکوبی میکردند.
در گذشتههای دور که هنوز گاهشمار روز و ماه نبود، ایرانیان برای بخشبندی سال، یک سال را به چهار وَرشیم بخش میکردند و هر وَرشیم را با برگزاری جشنی در میانهی آن به دو بخش میکردند و این بخشبندی، راهکاری ساده ولی باریکبینانه برای شمارش روزها و آگاه شدن از آغاز و پایان سال بود. یکی دیگر از انگیزههای برگزاری جشنهای نیمهی بهار، تابستان، پاییز و زمستان این بود که کشاورزان و دامداران بتوانند برای کشتوکار خود برنامهریزی کنند. در گذشتههای دور به این جشنها گاهنباری میگفتند. پژوهشگران بر این باورند که جشنهای گاهنباری هشت جشن بودند. ولی موبدان ساسانی با دستبَری(تحریف) آیینهای کهن، دو جشن را زدودهاند تا جشنهای گاهنباری ششگانه شود و با شش گام آفرینش در باورهای مزدیسنایی و برخی از باورهای دینی نوساختهی این موبدان هماهنگ گردد. از سویی جشنها را دارای ریشهی دینی بنمایانند.
⛈💃 گروهی از پژوهشگران گفتهاند که سال گاهنباری از هنگام دگرگونی(انقلاب) تابستانی یا نخستین روز تابستان (بلندترین روز سال) آغاز میشد و پس از هفت پارهی زمانی (سه پایان ورشیم و چهار میانه) به آغاز سال پسین میرسید. پایان بهار یا آغاز تابستان مانند دیگر ورشیمها، دارای جشن گاهنباری نبود و جشن آغاز سال نو بهشمار میرفت.
❄️💃 با آنکه آیینهای این جشن فراموش شدهاند، مردمان استانها و روستاهای گوناگون با برگزاری آیینهایی، جشن میانهی زمستان را زنده نگاه میداشتند. نواختن ساز و سر دادن آواز، پایکوبی، پختن و خوردن آش، نیایش و شبنشینی بخشهایی از آیینهای گذشتههای نهچندان دور بود.
شاید بتوان گفت جشن بزرگداشت "پیرشالیار"(یا شهریار) در سرزمین کهن اورامانات کردستان، جشن "میرما" در تپورستان(مازندران) و اَپاختر(شمال) کوهستانهای هندوکش (استانهای تخار، بغلان و سمنگان)، نمونههایی به جا مانده از جشن میانه زمستان هستند. همچنین نیمهی زمستان، در برخی گاهشمارهای بومی، مانند گاهشمار "وهار کردی" که در لرستان، بختیاری و کردستان نشانههای آن تا به امروز مانده است، آغاز سال نو به شمار میرفت.
#جشن_های_ایرانی #بهمنگان #جشن_میانه_زمستان #گاهنبار
____________
📖📖 برگرفته از:
۱- جشنهای فراموش شدهی ایران باستان #مریم_نوذری_تهرانی و #بهروز_بیگوند
۲- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity