‍ دردناکترین تصویری که از مشروطه در نوجوانی خواندم مربوط بود به دوره استبداد صغیر و صحنه کشتن میرزا جهانگیر خان صوراسرافیل و ملک المتکلمین در باغ شاه توسط استبدادیون.چندی پیش خبری خوندم که قبر این دو آزادیخواه که پشت بیمارستان لقمان قرار دارد متروکه شده است و در شرف تخریب.دقت کردم این داستان بی جهت نیست. این متروکه و مخروبه شدن به مثابه سمبلی است از وضع آزادیخواهان در تمام ادوار استبداد.
امید حنیف
@chelsalegi

‍ تصمیمات پیش و پا افتاده و کم اهمیتِ زندگی‌ را که کنار بگذاریم، بقیه انتخاب‌ها همه از جنسِ قمار است. شریکی که انتخاب می‌‌کنیم، رشته‌ای که می‌‌خوانیم، محلی که برایِ زندگی‌ انتخاب می کنیم، کاری که پیشه می‌‌کنیم، همه اینها انتخاب هایی با آینده نامعلوم هستند. مثلِ همه قمار بازها گاهی‌ با احتیاط، گاهی‌ بی‌ پروا، آنچه اندوخته ایم را به روی میز زندگی‌ می‌ریزیم. گاهی‌ دستِ خوبی‌ داریم ، گاهی‌ دست خرابی، گاهی‌ می‌بریم، گاهی‌ می‌‌بازیم. این را که بفهمیم درگیرِ رویایِ به هم زدنِ بازی نمی‌‌شویم. با دیدنِ یک دست بازی، به برنده‌ها حسودی نمی‌‌کنیم و بازنده‌ها را کوچک نمی‌‌شماریم. با آرامش و حوصله‌‌ به بازی ادامه می‌‌دهیم. به وقتش هم البته از سرِ میز بلند می‌‌شویم و جایمان را می‌‌دهیم به بازیگرانِ بعدی. هم برنده‌ها رفتنی هستند، هم بازنده ها. بازی اما ادامه دارد.
@Chelsalegi

صبح جمعه است خواستم بگم اگر خواهان اقامتی با خیالی آسوده در دستشویی هستید که براتون خاطره ای خوش ثبت بشه لطفا لطفا در مصرف آب صرفه جویی کنید!یعنی کافی است تصور کنید رفتید به دستشویی و اتفاق بزرگی رو رقم زدید که برای زدودنش دست میبرید به اهرم شیر آب،یک دور میچرخونید و صدایی نمیاد به ناگهان استرسی وجودتان را فرا خواهد گرفت یک دور دیگه میچرخونید صدای خرخری میاد و بازهم از آب خبری نیست آب دهانتان را قورت میدهید مردمک چشمتان از اضطراب گشاد میشود و با عجله شروع به چرخاندن شیر میکنید اما هیچ آبی وجود نداره با دستانی خیس از عرق ترس اما با امیدی در دل دست به آفتابه میبرید که ناگهان حجم خالی و خشک آفتابه بر سرتان آوار میشود وضو هم نیست که بشه با تیمم رفع و رجوعش کرد اتفاق خیره کننده و چشمگیری است! همه اینها به توان صد میشه بدتر بشه که مثلا خونه آشنایی رودرواسی دار میهمان هم باشی که هی هم به نافت مهندس جون بسته باشه چکار میشه کرد؟ همونطور نشسته درو تا نصفه باز کرد و داد زد: زن دایی خانواده آب معدنی نداری نوشابه هم بود اشکال نداره حالا، بعد زن دایی جواب بده مشکی باشه یا زرد و تو با همون استیصال بگی مشکی باشه به رنگ بخت سیاهم!
امید حنیف
@chelsalegi

‍ در چنین روزهایی بود که صدام به دنبال راه‌حلی بود تا بتواند صادرات نفتی ایران را متوقف کند. این دوستان فرانسوی او بودند که به دادش رسیدند. فرانسه پنج جنگندۀ سوپر اتاندارد به ارتش بعث داد تا به واسطۀ آنها بتواند با شلیک موشک‌های اگزوسه، نفت‌کش‌های ایرانی را هدف قرار دهد. با فعال شدن این هواپیماها پایانۀ نفتی خارک در معرض حملات سخت قرار گرفت. ما فاقد موشک ضد کشتی بودیم، فانتوم‌های نیروی هوایی با موشک ضد تانک ماوریک به جنگ کشتی‌ها می‌رفتند که نه برد کافی داشت نه دقت مناسب.
در تابستان شصت و سه، دو فروند فانتوم ایرانی از پایگاه هوایی بوشهر بلند می‌شوند تا علیه نفت‌کشهایی که با پرچم سعودی و وکویت، نفت عراق را به بازارهای جهانی می‌بردند، عملیات ضربتی انجام دهند اما بچه‌ها آن بالا در آسمان با دشمن جدیدی روبرو شدند. رقیب این بار نه نیروی هوایی عراق که چهار جنگندۀ اف پانزده نیروی هوایی عربستان بودند. برتری فناوری جنگندۀ نسل چهارم سعودی برابر هواپیماهای نسل سومی ما آشکار بود. هر دو هواپیمای ایرانی هدف قرار گرفتند. یکی از این دو هواپیما بی آنکه خلبان‌هایش فرصت ایجکت پیدا کنند در آب‌های خلیج فارس غرق شد و دیگری به زحمت در کیش به زمین نشست. فریدون مازندرانی که خلبان اف چهارده پوشش دهندۀ فانتوم‌ها بود بعدها در مصاحبه‌ای گفت که روی جنگنده‌های مهاجم سعودی، قفل راداری داشته اما از فرماندهی ارشد به او اجازۀ شلیک نداده‌اند. چند هفتۀ بعد اما همواولین سوپراتاندارد فرانسوی را بر فراز خارک شکار کرد. چند روز بعد تامکت‌های نیروی هوایی دومین سوپراتاندارد را هم سرنگون کردند و میتران رییس‌جمهور فرانسه ناچار شد دستور بازگرداندن سه هواپیمای دیگر را صادر کند.
این نوشته به یاد خلبانان شهید همایون حکمتی و سیروس کریمی نوشته شد که در آن درگیری با جنگنده‌های عربستان، جان‌شان را از دست دادند.
@chelsalegi

یه روزایی هم کشتی‎‌رانی جنوب سرویس مستقیم خرمشهر به نیویورک داشته
@chelsalegi

در برابر هر زن زیبا ، مرد بدبختی هم هست که از بودن با او خسته شده است.
زیبایی یکی از ملزومات عاشق شدن در ذهن تمام مردان است ...
اما زنی که تنها زیباست و از داشتن قدرت درک عاجز است ... به زودی برای مردش تبدیل به یکی از وسایل گوشه و کنار منزل می شود!
عادی و گاهی هم کسالت بار
@Chelsalegi

در این کشور
همه احساس می کنند
که کلاه سرشان رفته است
و بنابراین فکر می کنند که حق دارند
سر دیگران کلاه بگذارند
@Chelsalegi

گفته بودند تاریخ دو بار تکرار می شود، یک بار کمدی و یک بار تراژدی. برای ما تاریخ بارها و بارها تکرار ممتد تراژدی بود، ما مردمی هستیم که شاملو گفت تاریخ نمی خوانند و مجبور به تکرارش هستند. این روزها از همه سو هجوم خبرهای بد راست و دروغ است. از این کلمه دروغ بیزارم که مادر همه دردهاست. تا توانسته ام درباره همه چیز و همه کس سکوت کرده ام، بس که این روزها بی امیدم و بس که به قدر کفایت و بیش از اندازه لازم، بقیه نوشته اند. نه من کلمه را غارت نمی کنم. زبانم لال است و واژه هایم عقیم. دیگر به چشمم نوشتن و هشتگ زدن بیهوده ترین کار دنیاست. باید به مادرم بگویم در قنوتهایش بیشتر گریه کند، شاید خدای خفته قرون و اعصار بیدار شد. اینجا که انگار همه از هم بیزارند...
حمید سلیمی
@chelsalegi

هر چه انسان‌تر باشيم زخم‌ها عميق‌تر خواهند بود. هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت. بيشتر فراق خواهيم کشيد و تنهایی‌هايمان بيشتر خواهد شد
اوریانا فالاچی
@chelsalegi

فساد ایجاد شده در پرداخت ارز رانتی نشان میدهد که اگر بزرگترین اقتصاددانهای مرده و زنده دنیا را جمع کنیم تا برای این مملکت برنامه بریزند مسلما تا اجرا کننده خوبی نداشته باشیم جز قسمت فساد آن قسمت دیگری اجرا نخواهد شد.
نیاز به تغییر و اصلاح ساختاری و اساسی هست و جماعت امتحان داده هرگز توان اجرای برنامه ای مفید برای هیچ موردی را ندارند؛ حال میخواهد برای آب آشامیدنی باشد یا قطع برق
@chelsalegi

ممکنه ما دههء پنجاهی ها باتوجه به اینکه تازه وارد چل سالگی شدیم یا در شُرُفشیم خودمونو پیر حس نکنیم و حتتا گاهن سر و گوشمونم بجُمبه ولی واقعیت اینه که ماها همونایی هستیم که تی وی گیم و آتاری و پنکهء چراغ خواب دار و تلویزیون سیاه سفید با فقط دو تا کانال و ضبط تک کاسته و تکثیر نواری و واکمن و برنامهء دیدنی ها و شلوار خمره ای ساسون دار و وی اچ اس کنسرتای ابراهیم تاتلیسس و ماشین لباسشویی سطلی و صف جنس کوپنی و چراغ علاءالدین و گردسوز و بخاری نفتی و فانوس و حوض و دوران اوج شکیلا و بستنی فقط دو مدل کیم یه قلو و دوقلو و تبلیغات کفش نهرین و کارتای ارمغان بهزیستی و آژیر قرمز و خلاصه هررررررررررر چی که الان توو پیجای " شما یادتون نمیاد " می بینیدُ قشنگ یادمون میاد.
محسن باقرلو
@chelsalegi

‍ توهم توطئه یکی دیگر از خصوصیات ما ایرانیان است
درست است که شاید تمام ملت ها ، دشمنانی داشته باشند
اما اینکه یک ملتی ، توهم داشته باشد و هر بلایی که بر سرش می آید بجای آنکه به ضعف ها و حماقت های خود پی ببرد ، سریع آن را به دشمن خیالی نسبت دهد ، این یعنی توهم توطئه
مثلا بعضی از ملت ها هستند که هر مشکلی پیش می آید ، می گویند کارانگلیس است.
حسن نراقی
@chelsalegi

یکی از شوخی هایی که زندگی باهات میکنه اینه که یه کاری میکنه یا ندونی ازش چی میخوای؟ یا اگه بدونی نمیذاره بهش برسی یا اگه بهش برسی دیگه اون ادم سابق نیستی و رسیدن بهش برات لذت بخش نیست... کلا زندگی شوخی های مسخره ای با آدم میکنه
@Chelsalegi

‍ مشتی پوشال پیچیده در جامه ای کهن به ترساندن پرندگان .....
این تعریف مترسک است ؛ هیولایی جا خوش کرده بر مرز میان دو مزرعه که در گرگ و میش غروب به مردی می ماند تیره و رعب آور ؛ اما در تاریکی شب وجودی ناپیداست و در روشنایی روز شکلکی حقیر و مسخره !
به نظرم آن گروه سیاسی که به هر شعبده ای دست می یازد تا حیات مترسک گونه اش را دستمایه نوازش و نواله ای کند ، سخت رقت انگیز است . روی سخنم با سازمان مجاهدین خلق است و طرفدارانش .
روزگار غریبی است این روزگار که در آن مردانی از جنس آتش به نامردانی از جنس وقاحت استحاله یافته اند ..... از حنیف نژاد به تقی شهرام . از تقی شهرام به مسعود رجوی . از مسعود رجوی به مریم بنت آل ترامپ . پرده بعدی روزگار کدام است خدایا ؟
تفو بر تو ای چرخ گردون ، تفو !
مظفر جهانگیری
@chelsalegi

‍ در زندگی هر کدام از ما انسان هایی هستند که به هر تقدیر انگار فرصت حیاتشان ضیق است و از داس سپهر به سرعت سرنگون می شوند و از دنیای فانی پر میکشند. ولی حکمتی دارد یاد و خاطراتشان .از فکر و دلت زدودنی نیستند... شریف و ظریف و صبورند...انگار همه عمر در کوله بار خاطراتت جا خوش کرده اند.
«محمد سکوت» چنین مصداقی برای من دارد.
در سال های انقلاب ۵۷ و بحبوحه هیجان و شور و نشاط ناشی از آن ما گروهی۱۰-۱۵ نفره از دانشجویان جنوب کالیفرنیا که دل در گرو حزب و جریانات مغشوش آن دوران نداشتیم اما دغدغه تحولات انقلاب و سرنوشت آن را داشتیم، خود را از جریانات سیاسی حزبی و انجمنی جدا کرده، یکشنبه صبح ها به نوبت در منزل یکی جمع میشدیم. تبادل اخبار ی و تحلیلی و الخ ...
آن دوران خروج ارز حتی برای تحصیل را بر خود روا نمی داشتیم و هر یک در کنار تحصیل، به شدت کار میکردیم تا امکان گذران درس و تحصیل فراهم گردد. یکی از دوستان این جمع «محمدرضا امینی » بود. محمد در دانشگاه نورتروپ در رشته مهندسی هوا-فضا تحصیل میکرد. اگر اغلب ما از طبقه متوسط بودیم ولی ممد از طبقه ضعیف اقتصادی برخاسته بود و به سختی خودشو به آمریکا رسونده بود و بیشتر از همه ما دو شیفت و گاهی سه شیفت هم کار میکرد. اون سالها در هتل هالیدی نزدیک فرودگاه لس آنجلس کار میکرد و چون دستش بازتر بود اغلب روزنامه های ایران یا جزوات دریافتی رو برای جمع ما تکثیر میکرد و همراه دونات به جلسات صبح یکشنبه می آورد.
از ویژگی های ممد دو چیز بود: یک ،سیگار زیاد میکشید میگفت کارم زیاد و اینطوری جلوی خواب رو میگیرم و دو برخلاف ماها که شر و شوری داشتیم و پر سر و صدا، اون بیشتر شنونده بود. به همین دلیل بچه ها اسمش رو گذاشته بودند «محمد سکوت»! اما فرد ملایم و همراهی بود... از اون کاراکترهایی که بعیده کسی رو در زندگی از خودش رنجونده باشه.
باری جمع ما بعد از یکی دو سالی از هم پاشید و هر یک بدلیل تغییر دانشگاه یا تغییر ایالت از هم دور شدیم ولی با تلفن و دیدارهای سالی یکبار در تماس بودیم. محمد چون از من جلوتر اومده بود بعد از پایان تحصیل به ایران برگشت و مدتی ازش بی خبر بودم.
وقتی سال ۶۵ برگشتم ایران، سراغش رفتم. منزلش در خیابون ری بود و میگفت از زندگی راضیه. به استخدام هواپیمایی ایران ایر درآمده بود و مهندس پروازهای داخلی بود. بعدها گاه گاهی با هم در تماس بودیم.
آخرین بار بیست سال پیش وقتی پای تلفن باهاش صحبت میکردم، گفت: در شغلش ارتقا پیدا کرده و بزودی اولین سفرش رو بعنوان مهندس پرواز در پروازهای خارج از کشور شروع میکنه... و دیگه خبری ازش نداشتم تا یکهفته بعد از آخرین تماس مون، شب که برگشتم منزل از تلویزیون خبر حمله ناو وینسنس به ایرباس ایران ایر رو شنیدم.... و مهندس پرواز اون هواپیما در اولین سفر خارج از کشورش به قعر دریا رفت... «محمد سکوت» به سکوتی ابدی پیوست. همانها که علم مهندسی پرواز آموختندش، همانها هم هدف قرار دادندش!
یادش همواره جاودانه ست و سکوت و لبخند مهربانش در خاطرم ماناست!
فرهاد قاسم نژاد
@chelsalegi

‍ یکی از رفقا که در هلند زندگی میکند میگفت : در هر سفری که به ایران دارم وقتی اتوموبیل‌ها ، گوشی های همراه ، وسایل زندگی ، تلویزیون‌ها و … را در زندگی عموم جامعه میبینم احساس میکنم که از یک روستا به شهر برگشته‌ام ... اینجا چه خبر است ؟ متولی کیست ؟ چه میکنیم ؟ به کجا میرویم ؟ باور کن که در این چندسال که در هلند زندگی میکنم هنوز این میزان از تجمل‌گرایی را در خانۀ هیچ هلندی با هر جایگاهی ندیده‌ام ..
مکرر در هلند می‌بینی که دخترها و پسرها برای شروع زندگی مشترک اکثر لوازمشان را از وسایل دست دوم تهیه میکنند ، آن هم خانواده‌هایی که جایگاه مالی خوبی دارند و هیچ مشکلی برای تهیه بهترین وسایل زندگی برای فرزندانشان ندارند اما اینجا رسم شده جهیزیه دختر و پسر باید کامل و بهترین باشد حتی اگر خانواده‌هایشان آنقدر توان مالی نداشته باشند ... ده‌ها مدل ظرف و کریستال و چیزهای دیگر که بسیاری از آنها شاید در ده سال اول زندگی نهایت یک یا دوبار استفاده شود.
عروسی‌هایی هم که برگزار میکنند اینگونه نیست که کمر خانوادۀ عروس و داماد به خاطر هزینه‌ها بشکند ، آنها ضمن دعوت نزدیک‌ترین اقوام خود ازدواجشان را در کلیسا و بعد در شهرداری ثبت میکنند بعد همه به یک رستوران یا تالار میروند و تمام مراسم عروسی به همان شام ختم میشود آن هم نه برای چهارصد نفر مهمان بلکه نهایت برای پنجاه نفر ... باور کن این ریخت و پاشی که در زندگی‌ ایرانی‌ها مرسوم شده در هیچ کجای اروپا نه تنها مرسوم نیست بلکه غیرمنطقی هم هست .
کشوری که تحت شدیدترین جنگ‌های اقتصادی قرار دارد تجمل‌گرایی و چشم و هم چشمی در آن بیداد میکند ، نمیدانم چه کسی متولی این مملکت است و نمیدانم چه تقدیری برای ما ایرانیان رقم خورده اما این را خوب میدانم که ما داریم به سمتی میرویم که کشورهای پیشرفته آن مسیر را سالها پیش مسدود کرده‌اند ...
@chelsalegi

می‌گفت در نهادی کار می‌کردم که نماز جماعت به دستور مدیریت اجباری بود. یک روز بعد از نماز سریع بلند شدیم برویم بیرون. مدیر نهاد چنان فریاد زد "دعای فرج بعد از نماز چی شد؟؟" که پیش‌نمازمان هم خودش را خیس کرد. تو آن مدیر را می‌شناسی. همه می‌شناسند.
پرسیدم کی؟ گفت ‎خاوری!
@chelsalegi

چهل سالگی سن بلوغ است. سن عبور است. چهل سالگی انقلابی که با ترکیبی ناهمگون از پدران و مادران ما به ارث رسیده. سن , سن عبور از یک دوران است .سن عاشقی کردن نه به شیوه ی جوانانه و سبک سری است. .این عاشقی از جنس میل به آخرین رقص روی عرشه ی تایتانیک است .باید یادمان بیاید جز عاشقی شایسته زندگی نیست. به قدر و قامت ممکن .ما این روزها درمانی جز عشق به حقوق انسانی و باز آفرینش خود راهی برای عبور از گردنه ی خشونت نداریم .عشق و جنون و عقل و خرد .معجون ضد سرطانی است که امروز تمام هوای ما را بلعیده است .فرو نیافتادن در دام سانتی مانتالیسم و احساسات زدگی .فراموش نکردن چیزی که ما را انسانی انسانی تر می کند . مبارزه با هر چیزی که مرگ آفرین و خشونت آفرین است و باید کیان داری و میان داری کرد برای نسل سرگردان جوانی که درهای امیدش را از دست داده می بیند. بودن در میان عرشه ی که ما را از مرگ به زندگی دعوت می کند . زندگی باید کرد و دیگر هیچ...
@Chelsalegi

مدیرکل هواشناسی از تداوم خشکسالی ده ساله خبر داد.
قرائن نشان می دهد خدا و آمریکا دست شان در یک کاسه است. یکی تحریم های ما را تمدید می کند و دیگری خشکسالی مان را. یکی می خواهد درآمد ما را به صفر برساند و دیگری بارش هامان را. تنها مانده ایم در آسمان و زمین. نوعی از خسرالدنیا والاخره.
@chelsalegi

‍ از بت های گذشته، یک تبر مانده که بر روی آخرین تاقچه، جا گذاشته ایم. که ما ابراهیم وار ایمان خود را به مسلخ برده ایم...من، دیگر دیری است از تکاپوی بی حاصل دست شسته ام. روی آبم، با قایقی که نیست، به سوی آبشاری که هست
@Chelsalegi