وبسایت دیدبان آزار اخیراً مطلبی با عنوان «میراث بازگشت‌ناپذیر ژینا؛ سال‌ها آزادی و آزادگی» منتشر کرده است شامل گفتگو با سه فعال فمنیست ساکن ایران

بخش‌هایی از این مطلب:

🔴 نون، فعال فمینیست ساکن ایران به دیدبان آزار می‌گوید:
بعد از «زن، زندگی، آزادی» و پیشروی‌هایی که زنان در خیابان، در خانواده، در ادارات و در بسیاری از عرصه‌های دیگر انجام دادند، حکومت هم وادار به عقب‌نشینی شد. بنابراین من این‌طور تحلیل نمی‌کنم که مثلاً دولت پزشکیان آمد و لایحه حجاب را اجرا نکرد؛ بلکه زنان پیشروی کرده بودند و حکومت چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشت. ما هر روز شاهد بلوغ بیشتر این جنبش در خیابان‌ها هستیم. شکل این حضور، سال گذشته یک‌طور بود و امروز شکل دیگری دارد و ممکن است شش ماه دیگر باز هم تغییر کند؛ اما مسیر کلی آن رو به جلوست.


🔴 دال، کنشگر فمینیست و روزنامه‌نگار درباره طرح مجلس نگران است و می‌گوید: «ببینید، چیزی که می‌توانم بگویم و مدتی است درباره‌اش فکر می‌کنم، این است که شکل‌گیری این نوع اتهام‌های سیاسی و امنیتی، تا جایی که من به یاد دارم، از زمان «زن، زندگی، آزادی» جدی‌تر شد. آن زمان بسیاری از افرادی که بازداشت می‌شدند، با این اتهام مواجه بودند که با خارج از کشور در ارتباط بوده‌اند، برای شبکه‌های خارجی مثل ایران اینترنشنال، بی‌بی‌سی، من‌وتو و دیگر رسانه‌ها عکس و فیلم فرستاده‌اند یا با آنها همکاری داشته‌اند. حتی بسیاری از کسانی که از کف خیابان بازداشت شدند، اصلاً فعال سیاسی نبودند؛ بعضی حتی فعالیت فمینیستی هم نداشتند. در کنار آنها، تعداد زیادی از فعالان فمینیست نیز بازداشت شدند و همین اتهام‌ها به آنها زده شد. با این حال، به جرأت می‌توانم بگویم شاید حتی یک درصد از این اتهام‌ها هم نتوانست تمام مراحل قانونی و قضایی را پشت سر بگذارد و به محکومیت منتهی شود. بسیاری از این افراد یا تبرئه شدند، یا مشمول عفو قرار گرفتند، یا پرونده‌شان اساساً در همان مرحله بازپرسی بسته شد. در واقع، چیزی که بتوان به‌عنوان مدرک قابل ارائه برای اثبات این ارتباطات مطرح کرد، وجود نداشت.»

🔴 این فعال حقوق زنان معتقد است دو جنگ رخ‌داده علیه ایران سرکوب را در ایران تشدید کرده است: «اما بعد از ماجرای جنگ دوازده‌روزه و اتفاقاتی که در خرداد ۱۴۰۴ افتاد، چند ماه بعد ماده چهارم قانون تشدید مجازات تصویب شد. پس از آن، با اتفاقات دی‌ماه و سپس جنگ چهل‌روزه، بسیاری از پرونده‌هایی که تشکیل شد و بسیاری از افرادی که بازداشت شدند، از جمله زنان، با استناد به همین ماده با احکام بسیار سنگینی مواجه شدند و تعداد احکام اعدام نیز افزایش پیدا کرد. در واقع، جنگ تبدیل به یک بهانه برای تشدید سرکوب مردم شد. پیوند این موضوع با اتفاقات دی‌ماه و به‌خصوص کشتار آن ماه نیز شرایط را بدتر کرد. ما حتی می‌بینیم که وضعیت صدور احکام اعدام برای زنان نیز تغییر کرده است. پیش از این، صدور حکم اعدام برای زنان زندانی سیاسی بسیار نادر بود. حتی بعد از شیرین علم‌هولی، برای سال‌ها شاهد اعدام زندانی سیاسی زن نبودیم. اما حالا هم آمارهایی درباره افزایش صدور احکام اعدام برای زنان منتشر شده و هم تعداد زنانی که با حکم اعدام مواجه شده‌اند، افزایش پیدا کرده است. نگرانی جدی این است که این زنان نیز به صف اعدام‌ها اضافه شوند. اگر این روند آغاز شود و به مرحله اجرا برسد، واقعاً ممکن است دیگر نتوان جلوی گسترش آن را گرفت. همین حالا نیز در میان زندانیان سیاسی زن، افرادی هستند که حکم اعدامشان تأیید شده و در زندان به سر می‌برند. به نظرم، اینها موضوعات بسیار مهمی هستند که باید جدی‌تر درباره‌شان تأمل و صحبت کرد.»

متن کامل:
https://harasswatch.com/news/2637

@harasswatch
@elmosnewss

شوک پاییزی به سلف دانشگاه‌ها

گزارش روزنامه شرق از جزییات جدید طرح تغذیه؛ که در آن با فعالان صنفی سه دانشگاه و یک مقام وزارت علوم مصاحبه شده است

بخش‌هایی از این گزارش:

سارا از فعالان صنفی دانشگاه تهران است، او جلسات یک و ۲۳ تیرماه فعالان صنفی با مسئولان سازمان امور دانشجویان را تجربه‌ای سردرگم‌کننده توصیف می‌کند: «انتظار داشتیم طرح نهایی ارائه شود، اما دیدیم پاورپوینتی که یکی از بچه‌های صنفی دانشگاه‌های دیگر درست کرده بود، توسط مسئولان به عنوان طرح وزارتخانه ارائه شد. تازه یک ساعت و نیم بعد از شروع جلسه، پیش‌نویسِ کلیات را در گروه فرستادند. اصلی‌ترین مشکل ما نه‌فقط خود طرح، که پنهان‌کاری سیستماتیک است؛ وقتی اطلاعات را قطره‌چکانی می‌دهند، یعنی می‌دانند طرح نقص‌های بنیادین دارد» او نگران فروپاشی حداقلی‌ترین امکان معیشتی دانشجوست: «مبلغی که به عنوان یارانه خرید غذا برای هر دانشجو تعیین کرده‌اند، شاید مهر و آبان جواب بدهد، اما در زمستان با این تورم قطعا شکست می‌خورد. مسئولان وعده‌ بازنگری می‌دهند، اما هیچ‌کس نمی‌گوید بازنگری سه ماه یک‌بار است یا سالانه» ... او معتقد است اگرچه سیستم فعلی سلف‌ها هم بی‌عیب‌ونقص نبوده، اما «حداقلی» از دسترسی ارزان را برای همه دانشجویان فراهم می‌کرد؛ چیزی که در طرح جدید به‌شدت تهدید می‌شود: «ایده‌ طرح در ظاهر وحشتناک نیست، اما اجرای آن قطعا تبعات جبران‌ناپذیری خواهد داشت. وقتی این دسترسی تضمین‌شده به غذای سلف از دانشجو سلب شود، معیشت او تحت فشار شدیدی قرار می‌گیرد. ترس ما این است که این طرح، نه برای بهبود کیفیت، بلکه بهانه‌ای برای شانه خالی‌کردن مسئولان از زیر بار مسئولیت تغذیه دانشجو باشد»

فرزاد، فعال صنفی دانشگاه شریف، می‌گوید: «مسئولان می‌گویند فکر تورم را کرده‌ایم و مبلغ را بازنگری می‌کنیم، اما اصلا معلوم نیست قرار است به چه شکل، یعنی سالانه یا شش‌ماهه یا سه ماه یک‌بار در مبلغ یارانه بازنگری شود. حتی وقتی از مسئولان سازمان امور دانشجویان در این ‌باره پرسیدیم، پاسخ روشنی نشنیدیم»

سیاوش از فعالان صنفی دانشگاه امیرکبیر است که به نمایندگی از دانشجویان در دو جلسه تیرماه با مسئولان صندوق رفاه و وزارت علوم حضور داشته. او از جلساتی می‌گوید که به‌جای «شفاف‌سازی»، به «اتلاف وقت» گذشته است: «در هر دو جلسه، مسئولان نه‌تنها تمایلی به انتشار جزئیات نداشتند، بلکه عملا چیزی برای ارائه نداشتند. کار به جایی رسید که در جلسه دوم با دبیران سراسر کشور، همان پاورپوینتی که خودِ دانشجویان بر‌اساس حدسیاتشان تهیه کرده بودند، توسط مسئولان به‌عنوان طرح رسمی ارائه شد! حتی یک ساعت و نیم پس از شروع جلسه، پیش‌نویسی مبهم در گروه‌ها فرستاده شد»

مهدی قاسمی علی‌آبادی، دستیار و مسئول پیگیری‌های وزیر علوم، نیز در پاسخ به شرق گفته است: «ما قرار است مانند شیوه‌ سابق ارائه غذا، قیمت ثابتی از دانشجویان برای رزرو غذا در نظر بگیریم. ممکن است قیمت‌ها افزایش یابد؛ هرچند امیدواریم تورم از سطح نرمال خود خارج نشود، اما سهم و هزینه پرداختی دانشجو قرار نیست در طول سال تغییر کند. البته همان‌طور که به شکل سالانه ما با افزایش قیمت و سهم دانشجویان مواجه‌ هستیم، امسال نیز قیمت تغذیه افزایش خود را خواهد داشت، اما این افزایش در طول سال تغییری نمی‌کند.»

@elmosnewss

یکی از دیدگاه‌های موجود در مذاهب دارای موعودباوری و منجی‌باوری، این است که منجی در صورتی برای نجات خواهد آمد که وضعیت در منتهاالیه تباهی و سیاهی قرار بگیرد و لبریز از فساد شود. اگر چه این دیدگاهی مذهبی-اسطوره‌ای است اما راه خود را به سیاست مدرن نیز باز کرده است. از این منظر افزایش و انباشت مداوم بحران و فلاکت الزاما به عنوان امری هولناک و فرساینده‌ی دائم اجتماع دیده نمی‌شود بلکه برعکس می‌تواند به عنوان علائم یا نوید وقوع «فرج» تفسیر و حتی تجویز شود.
حال آن که در حقیقت، روند تاریخ آنقدر ساده نیست که با کهن‌الگوهای مذهبی قابل‌انطباق و قابل‌پیش‌بینی باشد، و تراکم رنج هم الزاما به رستگاری و گشایش افق‌های نو منتهی نمی‌شود.

@elmosnewss

🛑 طرح جدید بورس نخبگان و خصوصی‌سازی آموزش: تعمیق نابرابری موجود

محمدحسین امید، رئیس دانشگاه تهران، از اجرای طرح «بورس نخبگان» از مهرماه ۱۴۰۵ خبر داد: ورودی‌های جدید با رتبه کنکور زیر ۱۰۰ در علوم تجربی، ریاضی و انسانی و زیر ۵۰ در هنر و زبان‌ها، ماهانه ۲۰ میلیون تومان دریافت می‌کنند؛ به شرط حفظ معدل بالای ۱۷ در طول هشت ترم. رئیس دانشگاه گفته این پول برای آن است که «نخبگان» دغدغهٔ معیشت نداشته باشند و نیز برای اسکان همین گروه، شرایط ویژه‌ای در نظر گرفته شده است.

در ظاهر، حمایت از دانشجوی مستعد چیز بدی نیست. اما این‌گونه طرح‌ها هیچ‌وقت خنثی نیستند؛ چون همیشه یک تعریفِ خاص از «دانشجوی واجد صلاحیت» با خودشان می‌آورند. تجربهٔ طرح‌های مشابه در نهادهای دیگر نشان داده که «نخبه‌بودن» در این تعریف‌ها معمولاً معادل «بی‌دردسر بودن» است: دانشجویی که سروصدا نکند، عضو تشکل صنفی و مستقل نباشد، در تجمعی دیده نشود، و چشم و گوش بسته پیرو خط‌مشی نظام باقی بماند. در چنین چارچوبی، معدلِ بالا شرط لازم است، نه شرط کافی؛ شرط کافی، «مشکل‌دار» نبودن از نگاه گزینشیِ نهاد است. دانشجوی معترض، دانشجوی پیگیر مطالبات صنفی، حتی اگر رتبهٔ تک‌رقمی هم داشته باشد، در عمل جایی در این تعریف از نخبگی ندارد.

برای مثال، در طرح شهید وزوایی و طرح‌های مشابه دیگر که چندین سال است توسط بنیاد ملی نخبگان ارائه می‌شوند، برای دانشجویان عضو بنیاد -مانند دانشجویان المپیادی یا رتبهٔ برتر کنکور- تسهیلاتی در نظر گرفته بودند که شامل کمک‌هزینه‌های ۲۰ میلیون‌تومانی و ۴۰ میلیون‌تومانی می‌شد؛ اما شرایط دریافت این تسهیلات برای دانشجویان عضو بنیاد عملا به‌معنای زندانی شدن دانشجو بود: اگر هر گونه محکومیتی در کمیتهٔ انضباطی، خروج از کشور برای تحصیل بدون هماهنگی و موارد مشابه رخ می‌داد، دانشجو مجبور می‌شد تمام پولِ دریافت‌شده تا آن زمان را یک‌جا، دوبرابر و به نرخ روز با توجه به تورم پرداخت کند.

نکتهٔ اصلی اما تضاد آشکاری‌ست که این طرح آشکار می‌کند. همین دانشگاه که برای اخراج هزار دانشجوی سنواتی از خوابگاه بهانه‌اش «نبود بودجه» بود، همین دانشگاه که تغذیه را به بهانهٔ مشکلات مالی به پیمانکار سپرد، حالا برای گروهی خاص و محدود، هم ماهانه ۲۰ میلیون تومان نقد پیدا می‌کند و هم شرایط ویژهٔ اسکان. گویا مسئله هرگز «نبود پول» نبوده، بلکه پول برای چه کسی و با چه شرطی خرج می‌شود. برای آنانی که از صافی گزینش رد شده و «سر به راه» تعریف می‌شوند، منابع به‌سرعت پیدا می‌شود؛ برای رفاه عمومیِ دانشجویان -خوابگاه، تغذیه، خدمات پایه- همیشه با کمبود بودجه‌ طرفیم.

دانشجویان رتبهٔ برتر کنکور و دانشجویان المپیادی درست مانند دیگر دانشجویان در طول این سال‌ها توسط جمهوری اسلامی مورد اخراج، بازداشت و دیگر اشکال سرکوب واقع شده‌اند. دانشگاه هنگام سرکوب دانشجویان بین نخبه‌ها و دیگر دانشجویان تمایزی قائل نیست، اما هنگام توزیع منابع دست خود را برای تبعیض باز می‌بیند. در شرایطی که هر ساله تعداد بیشتری از رتبه‌های برتر کنکور متعلق به دهک‌های ثروتمند جامعه هستند و در رقابتی نابرابر با دیگر دانش‌آموزان رقابت می‌کنند، دانشگاه وظیفهٔ خود می‌بیند که به همین عدهٔ خاص خدمات رفاهی ارائه دهد تا بتواند در آینده آنان را در بدنهٔ حکومت جذب کند؛ در حالی که غالب دانشجویان رتبهٔ برتر به‌دلیل دهک بالای درآمدی خانواده‌هایشان اصلا نیازی به این خدمات ندارند.

تهران-دانشجو

#صنفی #رفاهی
#نه_پادگان_نه_بنگاه

اینستاگرام

🆔@Daneshjo_UT

توقف طرح نوین تغذیه

رضا حجتی سرپرست صندوق رفاه دانشجویان، روز سه‌شنبه ۱۰ شهریور در نشستی که در مجتمع کوی دانشگاه تهران برگزار شد اعلام کرد که اجرای طرح نوین تغذیه فعلا متوقف شده است. او گفت: «بخش‌های امنیتی و بالادستی می‌گویند موضوع تفهیم نشده است و این امکان وجود دارد که منجر به نارضایتی شود.»

https://t.me/isca_uni/19480

@elmosnewss

علم و صنعت در آینه کنکور ۱۴۰۵ ارشد: کاهش تدریجی سهم آموزش رایگان همراه با حفظ تبعیض جنسیتی

مطابق اطلاعات موجود در دفترچه انتخاب رشته آزمون کارشناسی ارشد، ۴۵ درصد صندلی‌های ورودی امسال دانشگاه علم و صنعت در مقطع ارشد، شهریه‌پرداز هستند (غیرروزانه)، در حالی که این رقم برای ورودی سال گذشته ۴۳ درصد بود. از لحاظ عددی نیز با کاهش حدود ۶۰ صندلی از مجموع ظرفیت ورودی روزانه ارشد امسال در مقایسه با سال گذشته مواجه هستیم.

حدود ۶ درصد مجموع صندلی‌های ارشد ورودی امسال نیز (مشابه پارسال) پیشاپیش تحت گزینش جنسیتی قرار گرفته و تنها مختص مردان اند، صندلی‌های مردانه عمدتاً متعلق به دانشکده‌های پیشرفت، فناوری‌های نوین، پردیس شهرستان نور و گروه تازه‌تأسیس فلسفه علم است.

@elmosnewss

گرفتاری «خوابگاه خودگردان»؛ دانشگاه‌ها امکانات رفاهی را محدود می‌کنند

زندگی در خوابگاه‌های خودگردان برای دانشجویان آن‌ها را به «اجاره‌نشین‌های ارزان قیمت» بدل می‌کند؛ مستأجرینی که البته همزمان هم از امتیازات مستأجر بودن و هم از امتیازات زندگی خوابگاهی محروم هستند؛ اتاق‌هایی فشرده‌تر از خوابگاه‌های دانشگاه، با امکاناتی کمتر، گاه بدون اینترنت، غذای خوابگاه و سالن مطالعه و سایر موارد رفاهی، اما با قیمت‌های به‌مراتب بالاتر!

گرایش دانشگاه‌ها به استفاده بیشتر از خوابگاه‌های خودگردان تکه کوچکی از پازل سیاست‌های کاهش امکانات رفاهی دانشجویان در یک سال گذشته است: «طرح حذف و هدفمندسازی یارانه غذای دانشجویی»، «حذف امکانات خوابگاهی در دفترچه انتخاب رشته برخی دانشگاه‌ها» و «تبدیل صندلی‌های دانشجویان شبانه به شهریه‌پرداز در دفترچه علوم تجربی» بخشی از سیاست‌های گران‌سازی آموزشی است... موضوع مخالفت دانشجویان با خوابگاه‌های خودگردان نیز تکه کوچکی از کل پازل مقاومت در برابر این روند است.

گرایش دانشگاه‌ها و وزارت علوم به افزایش استفاده دانشجویان [از خوابگاه‌های خودگردان] بخشی از سیاست کلی پولی‌سازی و کالایی کردن آموزش در کشور است.

من تنها کسی نبودم که سر ودیعه مشکل داشتم و مالک پول بسیاری از دختران خوابگاهی را به بهانه‌های مختلف خورد. وقتی کسی تهدید به شکایت می‌کرد، او نیز آن‌ها را تهدید به پرونده‌سازی از طریق ارتباط با دانشگاه می‌کرد و بسیاری از شکایت منصرف می‌شدند. همه این مشکلات به خاطر این بود که دانشگاه نظارتی بر خوابگاه‌ها نداشت. افزایش کرایه‌های آن‌ها نیز تابع هیچ تعامل و مذاکره‌ای با وزارت علوم نیست، چون مدعی هستند که بخشی از ساکنان آن‌ها دانشجو نیستند.

وقتی برای دفاع از پایان‌نامه در ترم ۵ درخواست تمدید سنوات دادم، دانشکدهٔ ادبیات علامه طباطبایی من را از خوابگاه رایگان دولتی اخراج و به یک خوابگاه خودگردان در شمال تهران معرفی کرد. این خوابگاه‌ها واقعاً خودگردان هستند و هیچ ارگان دولتی از جمله وزارت علوم روی آن‌ها نظارت ندارد و تنها به اداره اماکن آن هم در اموری خاص پاسخگو هستند. مالک خوابگاه خودگردان می‌گفت که پنج آپارتمان مسکونی دیگر خود را به خوابگاه تبدیل کرده و احتمالاً درآمد بهتری از این نوع کاربری داشته است. خوابگاه ما یک خانه قدیمی بود و وضعیت‌اش طوری بود که من برای کسانی که هنوز مجبور به استفاده از آنجا هستند، تأسف می‌خورم.

جریمه هر روز تأخیر در پرداخت اجاره، یک میلیون بود؛ تازه آن خوابگاه دوربین داشت و اگر بستگان مرد همراه ما دیده می‌شدند، از ما جریمه می‌گرفتند.

بسیاری از دانشجویان با این شرایط در مقاطع مختلف ضربه علمی دیدند و با هزینه بالا به خوابگاه‌های خودگردانی می‌رفتند که هر ترم قیمت‌شان دوبرابر می‌شد.

@elmosnewss

با وجود طرح این موضوع و ارسال نامه از سوی شورای صنفی، دانشگاه عمداً از پاسخگویی شفاف خودداری کرد و با به تأخیر انداختن پاسخ، عملاً زمان اعتراض و پیگیری مؤثر را از دانشجویان گرفت.

اینکه نماینده دانشجو برای اطلاع از تصمیمی که مستقیماً بر وضعیت مالی و تحصیلی دانشجویان اثر می‌گذارد، ناچار باشد از مسیرهای مختلف پیگیری کند و در نهایت نیز پاسخ روشنی دریافت نکند، قابل قبول نیست

در حالی که در دانشگاه‌هایی مانند تهران، امیرکبیر، خواجه نصیرالدین طوسی، خوارزمی و الزهرا بابت ترم ۹ از دانشجویان روزانه هزینه‌ای دریافت نمی‌شود، در دانشگاه علم و صنعت این هزینه دریافت می‌شود؛ آن هم در شرایطی که بخشی از افزایش سنوات، نه به دلیل کوتاهی دانشجو، بلکه در نتیجه نحوه برنامه‌ریزی و ارائه دروس و محدودیت ظرفیت برخی دروس ایجاد می‌شود

نمی‌توان از یک سو شرایطی ایجاد کرد که دانشجو امکان اخذ برخی دروس را در زمان مناسب نداشته باشد و از سوی دیگر، هزینه افزایش سنوات ناشی از همین شرایط را نیز از او دریافت کرد. این موضوع نیازمند بازنگری جدی و ارائه توضیح شفاف از سوی دانشگاه است

https://t.me/Senfi_IUST/420

آنچه چهار سال پیش در علم و صنعت گذشت؛ گزارشی مختصر از مجموعه‌ کنش‌های رخ‌داده در دانشگاه در دوران خیزش ژینا

بازنشر از @senfi_uni_iran
#زن_زندگی_آزادی

@elmosnewss

⭕️سهند نجات‌بخش به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد

🔻 بنا بر گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، سهند نجات‌بخش، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی ورودی ۱۴۰۳، امروز ۲۴ شهریور ۱۴۰۵، توسط کمیته تجدید نظر دانشگاه علم و صنعت به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد.

🔻او پیش‌تر در تاریخ ۱۴ دی ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود.

ارتباط با ما:
@Public_anjmotahed

🆔 @anjmotahed

⭕️ بر اساس گزارش‌های رسیده به کارگروه دفاع از حقوق دانشجویان، تاکنون دست‌کم ۴ دانشجو با حکم کمیته انضباطی تجدیدنظر دانشگاه علم و صنعت ایران، به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شده‌اند.

🔻این احکام در ادامه صدور دست کم ٨ حکم تعلیق بدوی، تشکیل ده‌ها پرونده و اخذ دفاعیات دانشجویان از طریق ایمیل توسط کمیته انضباطی دانشگاه علم و صنعت است. کمیته‌هایی که در شرایط جنگی تعطیل نشده بلکه به این بهانه حقوق دانشجو برای دفاع از خود و حضورش در جلسه کمیته انضباطی را هدف قرار دادند.

🔻در صورتی که با حکم کمیته انضباطی مواجه شده‌اید، برای دریافت راهنمایی در خصوص روند ثبت درخواست تجدیدنظر در کمیته مرکزی وزارت علوم می‌توانید با کارگروه دفاع از حقوق دانشجویان در ارتباط باشید.

🆔@iust_students_rights